What do you think?
Rate this book
De naam van de roos: graphic novel 2
Ruim veertig jaar na de verschijning van De naam van de roos van Umberto Eco, een van de succesvolste romans aller tijden, verscheen in 2023 het eerste deel van de gelijknamige graphic novel. Ook deze ‘verstripping’ werd onmiddellijk een bestseller, al was het maar door de schitterende tekeningen van Milo Manara. Nu is eindelijk het tweede deel gereed: de voltooiing van een unieke postume samenwerking tussen de schrijver en de striptekenaar.
Umberto Eco (1932-2016) was een van Europa’s belangrijkste en succesvolste schrijvers. Na zijn doorbraak met De naam van de roos begin jaren tachtig volgden romans, kinderboeken en vele non-fictiewerken.
Milo Manara (1945) is een gevierd Italiaans stripboekauteur. Eerder bewerkte hij literaire klassiekers uit de hele wereld. Umberto Eco bewonderde hem zeer.
Umberto Eco (1932-2016) was een van Europa’s belangrijkste en succesvolste schrijvers. Na zijn doorbraak met De naam van de roos begin jaren tachtig volgden romans, kinderboeken en vele non-fictiewerken.
Milo Manara (1945) is een gevierd Italiaans stripboekauteur. Eerder bewerkte hij literaire klassiekers uit de hele wereld. Umberto Eco bewonderde hem zeer.
72 pages, Paperback
Published February 27, 2026
About the author
Umberto Eco
918 books12.5k followersUmberto Eco was an Italian medievalist, philosopher, semiotician, novelist, cultural critic, and political and social commentator. In English, he is best known for his popular 1980 novel The Name of the Rose, a historical mystery combining semiotics in fiction with biblical analysis, medieval studies and literary theory, as well as Foucault's Pendulum, his 1988 novel which touches on similar themes.
Eco wrote prolifically throughout his life, with his output including children's books, translations from French and English, in addition to a twice-monthly newspaper column "La Bustina di Minerva" (Minerva's Matchbook) in the magazine L'Espresso beginning in 1985, with his last column (a critical appraisal of the Romantic paintings of Francesco Hayez) appearing 27 January 2016. At the time of his death, he was an Emeritus professor at the University of Bologna, where he taught for much of his life. In the 21st century, he has continued to gain recognition for his 1995 essay "Ur-Fascism", where Eco lists fourteen general properties he believes comprise fascist ideologies.
Eco wrote prolifically throughout his life, with his output including children's books, translations from French and English, in addition to a twice-monthly newspaper column "La Bustina di Minerva" (Minerva's Matchbook) in the magazine L'Espresso beginning in 1985, with his last column (a critical appraisal of the Romantic paintings of Francesco Hayez) appearing 27 January 2016. At the time of his death, he was an Emeritus professor at the University of Bologna, where he taught for much of his life. In the 21st century, he has continued to gain recognition for his 1995 essay "Ur-Fascism", where Eco lists fourteen general properties he believes comprise fascist ideologies.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
March 18, 2026
Mooie graphics weer in dit deel en het volgt het origineel goed. Prachtig, tijdloos boek in een modern jasje gestoken. Een knappe prestatie van Milo Manara.
July 20, 2026
Fraai getekend, leest een stuk vlotter dan de dikke pil 20 jaar geleden. De puzzel blijft in deze versie redelijk overeind, de humor is helaas bijkans verdwenen.
March 19, 2026
http://looneybooks79.blog/2026/03/21/...
Drie jaar nadat het eerste deel verscheen in de vertaling is nu ook het tweede en laatste deel van deze graphic novel, gebaseerd op het boek 'De Naam van de Roos' van Umberto Eco, vertaald en verschenen. En het verhaal gaat verder waar het vorige stopte... namelijk bij de novice, en metgezel van William van Baskerville, die zijn eerste en laatste aardse ervaring met een vrouw zal beleven.
William en Adson zijn nog steeds op zoek naar een moordenaar in een verafgelegen abdij ergens in Noord-Italië, tijdens een rumoerige periode in de religieuze Middeleeuwen, aan het begin van de veertiende eeuw. Ketters en vrouwen die van hekserij, en dus heulen met de duivel, beschuldigd worden belanden op de brandstapel of in de diepste kerkers. Na zijn ervaring met de vrouw wordt Adson wakker gemaakt door zijn meester en mentor, William. Samen ontdekken ze een zoveelste lijk in de abdij. Heel wat van de bewoners staan onder verdenking. Net op dat moment komt een pauselijke delegatie met twee inquisiteurs aan, die op niks anders uit zijn dan verraders onder de bewoners van de abdij te kunnen aanduiden. Het duurt ook niet lang eer enkele monniken worden vastgezet in een kerker, de vrouw die Adson kent van de nacht ervoor ook ontdekt wordt én aanhangers van een ketterse groep beschuldigd worden van ongoddelijke daden.
William van Baskerville tracht wel de gemoederen te bedaren maar stoot tegen een onverzettelijke inquisiteur die ook denkt de zaak rond de moorden te hebben opgelost. Maar Adson en William voelen aan dat hun taak daar nog niet helemaal voorbij is en proberen de raadsels die hun plagen sinds hun komst alsnog op te lossen! Maar dat kan enkel maar heel desastrueze gevolgen hebben.
Het meesterwerk van wijlen Umberto Eco is op deze manier opnieuw in beeld gebracht, letterlijk zelfs, voor nieuwe generaties die het boek zelf nog niet kenden of niet lazen. Mij deed het enkel terug zin krijgen om ook het boek, dat me in mijn jonge jaren danig heeft geplaagd eer ik het uit kon lezen, terug ter hand te nemen en opnieuw te lezen. En deze keer, met ouder worden, heb ik er meer vertrouwen in dat ik er sneller doorheen zal walsen.
Het verhaal rond, dat zowel een mysterie, een thrillerverhaal als een portret van de Middeleeuwen en de strijd van de kerk tegen ketters of wat deze als ketters beschouwden. (Het is ook de periode waarin er twee pausen waren: eentje in Rome en eentje in het Franse Avignon).
Dit gecombineerd met de geweldige mooie en kleurrijke tekeningen van Milo Manara zorgt ervoor dat dit een geweldig tweeluik is dat bij iedereen op de kast zou moeten terechtkomen, naast het boek van Eco natuurlijk.
Zoals ik in de review van deel ook schreef werd het boek intussen ook al twee keer verfilmd. De versie uit de jaren tachtig met Sean Connery en Christian Slater is een must-see, maar misschien intussen voor vele mensen al wat verouderd. Voor die mensen heb ik ook nog een tv-serie uit 2019 in de aanbieding met John Turturro als William van Baskerville en Damien Hardung als Adso van Melk. Zeker allebei eens opzoeken en bekijken!
Drie jaar nadat het eerste deel verscheen in de vertaling is nu ook het tweede en laatste deel van deze graphic novel, gebaseerd op het boek 'De Naam van de Roos' van Umberto Eco, vertaald en verschenen. En het verhaal gaat verder waar het vorige stopte... namelijk bij de novice, en metgezel van William van Baskerville, die zijn eerste en laatste aardse ervaring met een vrouw zal beleven.
William en Adson zijn nog steeds op zoek naar een moordenaar in een verafgelegen abdij ergens in Noord-Italië, tijdens een rumoerige periode in de religieuze Middeleeuwen, aan het begin van de veertiende eeuw. Ketters en vrouwen die van hekserij, en dus heulen met de duivel, beschuldigd worden belanden op de brandstapel of in de diepste kerkers. Na zijn ervaring met de vrouw wordt Adson wakker gemaakt door zijn meester en mentor, William. Samen ontdekken ze een zoveelste lijk in de abdij. Heel wat van de bewoners staan onder verdenking. Net op dat moment komt een pauselijke delegatie met twee inquisiteurs aan, die op niks anders uit zijn dan verraders onder de bewoners van de abdij te kunnen aanduiden. Het duurt ook niet lang eer enkele monniken worden vastgezet in een kerker, de vrouw die Adson kent van de nacht ervoor ook ontdekt wordt én aanhangers van een ketterse groep beschuldigd worden van ongoddelijke daden.
William van Baskerville tracht wel de gemoederen te bedaren maar stoot tegen een onverzettelijke inquisiteur die ook denkt de zaak rond de moorden te hebben opgelost. Maar Adson en William voelen aan dat hun taak daar nog niet helemaal voorbij is en proberen de raadsels die hun plagen sinds hun komst alsnog op te lossen! Maar dat kan enkel maar heel desastrueze gevolgen hebben.
Het meesterwerk van wijlen Umberto Eco is op deze manier opnieuw in beeld gebracht, letterlijk zelfs, voor nieuwe generaties die het boek zelf nog niet kenden of niet lazen. Mij deed het enkel terug zin krijgen om ook het boek, dat me in mijn jonge jaren danig heeft geplaagd eer ik het uit kon lezen, terug ter hand te nemen en opnieuw te lezen. En deze keer, met ouder worden, heb ik er meer vertrouwen in dat ik er sneller doorheen zal walsen.
Het verhaal rond, dat zowel een mysterie, een thrillerverhaal als een portret van de Middeleeuwen en de strijd van de kerk tegen ketters of wat deze als ketters beschouwden. (Het is ook de periode waarin er twee pausen waren: eentje in Rome en eentje in het Franse Avignon).
Dit gecombineerd met de geweldige mooie en kleurrijke tekeningen van Milo Manara zorgt ervoor dat dit een geweldig tweeluik is dat bij iedereen op de kast zou moeten terechtkomen, naast het boek van Eco natuurlijk.
Zoals ik in de review van deel ook schreef werd het boek intussen ook al twee keer verfilmd. De versie uit de jaren tachtig met Sean Connery en Christian Slater is een must-see, maar misschien intussen voor vele mensen al wat verouderd. Voor die mensen heb ik ook nog een tv-serie uit 2019 in de aanbieding met John Turturro als William van Baskerville en Damien Hardung als Adso van Melk. Zeker allebei eens opzoeken en bekijken!
July 23, 2026
Het verhaal is bekend….in strip verpakt is het ook summier. Daar gaat het niet om.
Het gaat om de tekeningen. Gewoon veel kijken. Wat een sublieme tekenaar. De fantasie wereld, de visioenen, daarin gaat Manara helemaal los. De gezichten van de monniken, je herkent ze meteen, hun gezichten,hun houdingen,de griezelfiguren, de dier-mensen, heerlijk om naar te kijken.
Ook het kleurgebruik dat de sfeer van de scène bepaalt, zo goed bedacht. Laat het verhaal dan maar een beetje zitten, dat zit in de tekening.
Het gaat om de tekeningen. Gewoon veel kijken. Wat een sublieme tekenaar. De fantasie wereld, de visioenen, daarin gaat Manara helemaal los. De gezichten van de monniken, je herkent ze meteen, hun gezichten,hun houdingen,de griezelfiguren, de dier-mensen, heerlijk om naar te kijken.
Ook het kleurgebruik dat de sfeer van de scène bepaalt, zo goed bedacht. Laat het verhaal dan maar een beetje zitten, dat zit in de tekening.
Read
August 23, 2026Dit boek maar 3 sterren gegeven: ik had het gevoel dat je veel achtergrond informatie nodig had om alles goed te kunnen plaatsten: het dispuut tussen de verschillende orden van monniken, wie was de paus in Avignon nou ook al weer precies etc… ook vaak Latijnse teksten onvertaald… ik kon het niet altijd makkelijk volgen. Wel prachtige sfeervolle tekeningen.
June 20, 2026
Zeker de moeite om de essentie van het verhaal nog eens in deze vorm te hernemen.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews