Twee prinsen

by Splinter Chabot

Wanneer Richard naar het kleurrijke, zonnige Rome vlucht, ontmoet hij de engelachtige Matteo. Terwijl de twintigers de eeuwige stad en elkaar ontdekken, probeert Richard zich te verzoenen met zijn verleden.
Verlost van zijn streng gereformeerde ouders en het grauwe platteland lijkt Richard voor niets en niemand bang, maar zijn stoerheid blijkt al snel een pose, een schild waarmee hij zijn onzekerheden probeert te verbergen. Het is de liefde van de speelse, sensuele Matteo die hem helpt zijn angsten te overwinnen.
Voor korte tijd is Rome de hemel op aarde, totdat Richard en Matteo zich ook daar moeten verstoppen voor de blikken, meningen en vuisten van anderen. Deze keer zal Richard het er niet bij laten zitten.
Twee Prinsen is een meeslepende roman over vrijheid en onvrijheid, over religie, liefde en lust en over twee jongens die voor even het sprookje leven dat al eeuwen niet mag bestaan.

378 pages, Hardcover

First published February 27, 2026

About the author

Chabot (The Hague, March, 3, 1996) is a Dutch writer, TV maker and TV host.

Chabot is the third of four sons of poet and writer Bart Chabot and his wife Yolanda, who is a doctor. He grew up in the Benoordenhout district of The Hague. Chabot studied political science and theater sciences at the University of Amsterdam.

Reviews

[Margarita Mitreva · Rating 5 out of 5]

Sommige boeken lees je, en daarna leg je ze weer weg. Maar De Tweede Prins van Splinter Chabot blijft nog lang in je hoofd en hart rondzingen. Het is een verhaal over liefde, vrijheid en de moed om jezelf te zijn in een wereld die dat niet altijd accepteert.

In de roman volgen we Richard, een jongen die opgroeit in een streng religieuze omgeving op het platteland. Wanneer hij naar Rome vlucht, ontmoet hij de mysterieuze en speelse Mateo. Terwijl ze samen de Eeuwige Stad ontdekken, wordt Richard verliefd. Maar achter zijn stoere houding schuilt diepe onzekerheid en angst. Mateo helpt hem om die angsten onder ogen te zien, al blijkt de wereld buiten hun kleine bubbel minder veilig dan ze hopen.

Wat dit boek zo krachtig maakt, is dat het niet alleen een liefdesverhaal is. Het laat ook zien hoe zwaar maatschappelijke druk kan zijn voor jongeren uit de LGBTQ+-gemeenschap. Nog steeds voelen veel jongeren zich niet veilig om hand in hand over straat te lopen. Nog steeds worden mensen gepest of buitengesloten omdat ze “anders” zijn.
Het boek herinnert ons eraan dat liefde in veel delen van de wereld nog steeds niet vrij is. In tientallen landen wordt homoseksualiteit strafbaar gesteld, en in sommige zelfs met de doodstraf.

Tijdens het lezen voelde ik hoe kwetsbaar Richard eigenlijk is. Zijn stoerheid blijkt een schild om zichzelf te beschermen. Juist daardoor voelt zijn groei zo echt en ontroerend. Het verhaal laat zien hoe belangrijk het is om iemand te ontmoeten die je laat zien dat je mag zijn wie je bent.

De Tweede Prins is uiteindelijk een ode aan anders zijn. Het laat zien dat liefde niet minder waard is omdat ze anders is. Dat diversiteit geen bedreiging is, maar juist iets dat de wereld mooier maakt.
Boeken zoals dit zijn belangrijk, omdat ze laten zien dat achter elke discussie over acceptatie echte mensen schuilgaan – mensen met dromen, angsten en verlangens. En misschien is dat wel de grootste kracht van dit verhaal: het laat zien dat iedereen het recht heeft om vrij te leven en lief te hebben.

Dit boek zou eigenlijk door iedere jongere gelezen moeten worden 🌈 📖
@splintershabot

[Renovsoelen · Rating 5 out of 5]

Dit is geen boek dat je alleen maar leest, dit is een boek dat je voelt. Tot in je botten. Tot in je kern.

Het gaat over liefde, maar ook over alles wat daar in de weg kan staan. Over jezelf moeten verstoppen. Over jezelf kleiner maken zodat anderen zich comfortabel blijven voelen. Over hoe oneerlijk het is dat sommige mensen simpelweg niet mogen bestaan zoals ze zijn, zonder oordeel.

Dit boek leest niet als fictie. Dit is echt. Dit is de realiteit voor zoveel mensen.

Ik voelde me gezien, maar tegelijkertijd brak het mijn hart. Omdat niemand zich zo zou moeten voelen. Niemand zou zich ooit te veel moeten voelen om geaccepteerd te worden.

Dit boek is zacht en rauw tegelijk. Pijnlijk en mooi. En het blijft nog lang bij je, ook nadat je de laatste pagina hebt omgeslagen.

Dank je wel Splinter, voor het verwoorden van iets wat zo moeilijk te zeggen is.

[Sam Holmes · Rating 4 out of 5]

4.5 gorgeous book, an ode to Queer people who fight for their existence and the ones fighting in silence. A heartbreak story about love and justice, definitely a recommendation

[Dags · Rating 4 out of 5]

Meestal ben ik niet zo van de lange reviews, want wie ben ik om te gaan doen alsof mijn mening zo belangrijk is? Maar soms kom je een boek tegen, en moeten er je toch een aantal dingen van het hart.

Is dit het perfecte boek? Verre van.

Het is voorspelbaar, het is cliché, hier en daar bijna fetisjistisch met hoe er met religieuze symboliek wordt omgegaan*. Het is te noemen pompeus in woordgebruik en beeldspraak, Splinter die zo hard probeert om poëtisch en diep te zijn dat je af en toe of zelfs regelmatig met je ogen rolt of een beetje over de woorden heen leest.

Maar er zijn momenten dat hij dat juist niet probeert, en dan voel je dat hij schrijft wat hij zelf had willen horen, had willen zeggen - hóópt te zeggen. Verstopt in de tendens zit een rauwe realiteit en vooral een rauwe hoop naar wat iedereen die zich niet welkom voelt zo zoekt - acceptatie en liefde zonder voorwaarde, zonder uitleg, zonder enige twijfel. Voor mij zat de emotie minder in het verhaal van Richard en Matteo, maar in de mensen om Richard heen. Esther. Joris en zijn ouders. Nonna en Victoria.

Richard en Matteo zijn het fantastisch droomverhaal, het sprookje, maar de mensen om hen heen zijn die belangrijke hoopgevende haalbaarheid waar verloren lezers zich aan vast kunnen klampen. Deze mensen bestaan, en we kunnen ze vinden. Het is die, bijna secundaire, verhaallijn waarom ik onmiddellijk geneigd ben dit boek in iedereens gezicht te duwen.

*Ik weet dat Splinter absoluut zijn due diligence heeft gedaan met onderzoek naar de wereld van het strenge Christendom en hij komt zeker dichtbij, maar als iemand die zelf uit die wereld komt schemert er wel echt door dat hij in de daadwerkelijke praktijk (gelukkig) onbekend is in die wereld. Hoewel alles wel een keer is gebeurt, dus de twee scènes die ik hier bedoel vast ook (zeker de tekening), voelde de uitwerking hiervan als bijna romantiserend en fetisjistisch. Alsof religieus trauma sexy is. Maar wellicht projecteer ik daarin ook mijn eigen religieuze trauma.. =)

[Robin Primo · Rating 5 out of 5]

Ik denk dat ik een paar dagen nodig heb om hiervan bij te komen. Dat dit boek zich grotendeels afspeelt in Rome, maakt dit nog passender, want dit boek is een masterpiece.

Het verhaal van Richard en Matteo. Ik heb Splinter de verhalen meerdere keren horen vertellen. Verschillende anekdotes over het boek, over het verhaal, over Richard. En toch heeft dit boek mij van begin tot eind opgezogen. Vanaf het begin zat ik er goed in. De twee prologen hebben precies gedaan wat Splinter wilde: mij geboeid, mij gepakt en mij niet meer losgelaten.

Zoals Spliner zei: “In Rome kan alles.” En dat klopt. Dit verhaal was alles wat je hoopt dat het leven is: een sprookje. Ik heb genoten, ik heb gelachen, maar ik heb vooral heel hard gehuild. Gehuild voor Richard, voor Matteo, voor de onvrijheid en voor het feit dat dit vandaag de dag nog gebeurt.

Het verhaal zelf was prachtig en enorm verdrietig. Ik hoop dat IEDEREEN dit boek leest, dat IEDEREEN beseft dat dit vandaag de dag nog gebeurt en dat IEDEREEN zijn/haar steentje bijdraagt aan de onvrijheid een stukje minder groot maken. Na dit verhaal kan je niet anders dan dat.

[Lauri van Oosterom · Rating 4 out of 5]

Prachtig boek, kon het bijna niet wegleggen. Ik vond het mooi hoe Splinter Chabot de jeugd van hoofdpersoon Richard heeft gecombineerd met de huidige tijd. Moet eerlijk toegeven dat ik na twee hoofdstukken al heb doorgebladerd naar het einde, waardoor ik wist dat dit boek losjes is gebaseerd op echte mensen.

Ik kan me vinden in de andere recensies waarin wordt gezegd dat het allemaal een beetje over de top is. Dit is de manier waarop Splinter schrijft en herken ik ook wel van eerdere boeken. Zelf vind ik dat er ook ruimte moet zijn voor dit soort verhalen. Net als er ook ruimte op deze wereld moet zijn voor alle soorten mensen. En die boodschap komt overduidelijk over in dit verhaal.

Het enige wat ik me het gehele boek heb afgevraagd: wat hebben Richard en Matteo al die tijd dagelijks gedaan? Hoefden ze niet te werken?

[Nienke · Rating 2 out of 5]

Mooi en belangrijk verhaal, het moet verteld en gehoord! 🏳️‍🌈 De stukken met de worsteling rond religie vond ik het interessantst. Het taalgebruik en de herhalingen maakten helaas dat het mij niet greep. Show don't tell had het voor mij veel krachtiger gemaakt. 2,5 ⭐️

[Lo kejo · Rating 4 out of 5]

A painfully, recognizable tragedy in the war between love and hate. In which hate resides within terror, power and deminshment and love needs character, kindness and freedom to thrive. An ode and reminder to everyone who is loved and is brave enough to love.

[Myrthe · Rating 5 out of 5]

JANKEN

[Elianne · Rating 3 out of 5]

Heb genoten van Matteo en Richard en de liefde die er vanaf spatte. Het lijkt me het mooiste wat er is om zo verliefd te zijn op iemand. Ook het achtergrondverhaal van Richard vond ik interessant en schrijnend om te lezen. Tegelijkertijd vond ik het verhaal soms wat clichématig. De manier waarop dingen beschreven werden, raakte me niet altijd of sloeg wat mij betreft net de plank mis. Ook is het niet heel vernieuwend meer om te lezen over iemand die opgroeit in een streng religieuze gemeenschap. Wel is het een mooi verhaal voor jongeren en is het belangrijk dat er over homoseksuelen geschreven wordt.

[Dustin :) · Rating 5 out of 5]

Echt een super mooi en rauw verhaal over de liefde tussen twee mannen die verzuurd word door deze keiharde samenleving .Voor mij ook een paar keiharde herkenningspunten , die het verhaal nog een extra lading geven. Helaas nog steeds de waarheid in 2026 .Naar mijn mening een boek die iedereen gelezen moet hebben. En ook complimenten naar de verteller Thor Braun, die het verhaal nog wat mooier maakten

[Doris Wilhelm · Rating 5 out of 5]

Poe wat een boek… Het verhaal van een man die op mannen valt, wat hem door zijn vader zeker niet in dank wordt afgenomen. Waardoor hij vlucht naar Rome, de liefde van z’n leven ontmoet, maar zelfs daar kunnen ze niet zijn wie willen zijn, en niet lief hebben wie ze willen liefhebben. Wat is dan nog rechtvaardigheid? Ik ben helemaal ontdaan van dit boek, prachtig geschreven en ik ben het zo eens met alles wat hij zegt, liefde moet kunnen leven in vrijheid voor iedereen!

[Edmee Rijneveld · Rating 2 out of 5]

In de basis een verhaal dat zeker verteld moet worden, wat nog meer duidelijk wordt gemaakt in het nawoord. Maar ik stoorde me aan te veel beeldspraak, woorden en metaforen die te vaak herhaald werden en beschrijvingen die overdreven werden waardoor het ongeloofwaardig was en ik er niet door gegrepen werd.

[Sanne Jansen · Rating 5 out of 5]

Prachtig boek! Mooi beschrijvend geschreven… Je voelt de pure liefde tussen Mateo en Richard. Ontroerend boek, het legt de pijnlijke waarheid van de wereld bloot…
Elke middelbare school zou dit boek verplicht op de leeslijst moeten plaatsen!

[Lisa · Rating 5 out of 5]

*4,5 dit is wat onvrijheid doet. ❤️‍🩹🌈

[Sanne · Rating 4 out of 5]

Heel verdrietig.

[Marleen Van woerkom]

Ontroerend mooi. Indrukwekkend schrijnend en toch ook hoopvol. De boodschap is duidelijk. De schrijfstijl is losjes, huppelend en tegelijkertijd indringend. Zakdoekjes bij de hand houden als je dit boek gaat lezen. Een must-read!

[Britt · Rating 4 out of 5]

Stil van de onvrijheid van het boek en verbijsterd door de onvrijheid van het nawoord.

[Robin · Rating 5 out of 5]

god wat ben ik blij dat dit bestaat en jezus wat is het kut dat dit moet bestaan

[Michèl · Rating 2 out of 5]

Wilde dit boek graag mooi vinden, maar vond het uiteindelijk vooral vermoeiend om te lezen. Ironisch genoeg benoemt het boek zijn eigen probleem: “Altijd zijn we té.” Dat geldt ook voor deze roman.

Alles is extreem. De liefde is allesverzengend, de tegenwereld extreem conservatief, en Matteo is bijna mythisch knap en vrij. Daardoor voelen de personages minder als echte mensen en meer als symbolen in een sprookje over queer liefde versus onderdrukking.

Dat kan werken, maar hier mist het verhaal alle nuance en ademruimte. De emoties staan continu op maximaal, waardoor ze juist hun kracht verliezen.

Wie eerder werk van Chabot heeft gelezen zal bovendien veel herkennen: opnieuw het verhaal van hoe zwaar, maar ook hoe mooi het is om gay te zijn in een wereld die je niet altijd accepteert. Een belangrijk thema, maar het begint wel als hetzelfde trucje te voelen..

[Mieke Schepens · Rating 5 out of 5]

Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.

"Een ode aan alle jongeren die dapper zichzelf zijn, in een wereld die heel vaak donker en duister is"

Met zijn nieuwste roman 'Twee Prinsen' bewijst Splinter Chabot dat hij niet alleen een kleurrijke verschijning is in het medialandschap, maar ook een auteur die met chirurgische precisie de pijnlijke zenuwen van onze maatschappij weet te raken. Het boek is een meeslepende, bij vlagen verstikkende, maar bovenal schitterende verkenning van liefde en de verwoestende kracht van intolerantie.

Het is hartverscheurend en mooi tegelijk om proloog I en proloog II te lezen, die voorafgaan aan vijf delen en een ontroerende epiloog.

Deze roman weeft twee werelden vernuftig door elkaar.
Aan de ene kant is er het zonovergoten, sensuele Rome, waar de jonge Richard de engelachtige Matteo ontmoet. Hier lijkt het leven even een modern sprookje: twee jongens die elkaars lichaam en de eeuwige stad ontdekken.
Aan de andere kant staan de grauwe flashbacks naar Richards jeugd op het streng gereformeerde platteland.

De contrasten kunnen niet groter zijn.
Rome: vrijheid, kleur, de speelse liefde van Matteo en de belofte van een nieuw begin.
Het Dorp: onderdrukking, een getraumatiseerde vader, en een God die blijkbaar geen ruimte laat voor een kindertekening van de hemel, laat staan voor homoseksualiteit.

Wat 'Twee Prinsen' een extra, loodzware emotionele lading geeft, is de wetenschap dat Richards verhaal gebaseerd is op een brief die Chabot ontving na zijn debuut Confettiregen. Het gaat om een waargebeurd relaas van een jongen die uiteindelijk geen uitweg meer zag.

“Ik weet niet waarom, maar ik ga nog niet naar buiten – ik voel dat ik eerst nog iets moet doen voordat ik in vol ornaat onderdeel kan worden van het feestgedruis. Langzaam loop ik naar beneden, richting de keuken. De dozen met extra flessen wijn en champagne staan hier hoog opgestapeld. Buiten klinkt de muziek. Een tijdje sta ik te wachten, niet goed wetende waarop, totdat ik zacht gekraak hoor. Het is de trap. Iemand komt in een rustig, bijna koninklijk tempo naar beneden. Het is nonna Francesca. Ze ziet er schitterend uit.”

Wanneer Richard thuis uit de kast komt, is de reactie van zijn vader zo gewelddadig en meedogenloos dat je als lezer het boek even móét wegleggen. Het is een bittere pil die de "stoere pose" van Richard in Rome direct in een ander daglicht stelt: zijn bravoure is geen arrogantie, maar een overlevingsmechanisme.

Chabot schrijft met een opvallend gemak. Zijn stijl kenmerkt zich door:
beeldende metaforen. Hij weet emoties tastbaar te maken zonder in clichés te vervallen.
Op de momenten dat het schuurt, draait hij er niet omheen. De klappen (zowel fysiek als verbaal) komen hard aan.
Het voelt alsof je als lezer heel dicht bij de auteur zelf staat; zijn persoonlijke verontwaardiging over onrecht sijpelt door de regels heen.

Het is een luid protest verpakt in een teder liefdesverhaal. Een sprookje dat al eeuwen niet mag bestaan, maar hier eindelijk een stem krijgt.
'Twee Prinsen' is een emotionele rollercoaster die je in één ruk uitleest. Het is een essentieel boek over de noodzaak van vrijheid en de destructieve impact van religieus dogmatisme. Chabot slaagt erin om een individueel drama universeel te maken.
Het boek laat je achter met een mengeling van bewondering voor de schoonheid van de liefde tussen Richard en Matteo, en een diepe boosheid over een wereld die hen die liefde niet gunt.

Lees dit boek. Niet alleen voor het prachtige taalgebruik, maar vooral om te begrijpen waarom de strijd voor acceptatie nog lang niet gestreden is.

[Joyce Heinen]

“Twee Prinsen” (Two Princes) is the new novel by Dutch author Splinter Chabot (not translated into English). It’s a must-read for anyone who loves stories that go straight to the heart.

We meet Richard, who grows up in a conservative, religious family. At a young age, he realizes he is gay. We follow the story of him as a young boy in a strict family, and of him as a twenty-something in a romance with Matteo in Rome.

Splinter Chabot has a unique gift for creating, through his enchanting writing style, a world that feels both relatable and magical. Every sentence reads like a painting; it is so colorful, vulnerable, and written with passion.

What makes this book so powerful is its beautiful portrayal of LGTBTQ+ themes. Chabot captures the uncertainty, the euphoria, and the pure essence of the search for oneself and love for another with integrity. The story of the two princes is not just a fairy tale, but an important ode to the freedom to be who you are and to love whom you choose.

A beautiful, hopeful book that will linger in your mind for a long time. And that will definitely make you cry.

[Ricardo · Rating 4 out of 5]

Ik begon dit boek wat twijfelachtig aangezien ik het vorige boek van Splinter Chabot zo verschrikkelijk vond dat ik het niet eens heb uitgelezen. Ik kreeg van dat boek echt de kriebels van de zachtheid van dingen. En ook in dit boek heb ik een paar keer flink mijn ogen gerold. Ik trek de manier waarop Splinter dingen zacht maakt gewoon niet helemaal goed. Bij woorden als strelen en vrijen gaan m’n nekharen overeind staan. Gelukkig was het bij dit boek aanwezig maar niet te overdadig. Het verhaal was pakkend en de switches tussen toen en heden waren nergens verwarrend en het was een mooi contrast. De struggles van het opgroeien met beperkte vrijheden in een Christelijk gezin en de grote liefde tussen Richard en Matteo in het heden waren mooi gedaan. Dat ook in de grote liefde nog steeds beperkingen in vrijheden zaten werd op een gegeven moment ook duidelijk, want als LHBTI-ers leef je altijd met beperkte vrijheden. Op een gegeven moment zag ik waar het verhaal heen ging maar alsnog was het een klap die hard aankwam. Prachtig werk van Splinter.

[Selma · Rating 5 out of 5]

Hallelujah wat een prachtig boek.
Het liefst zou ik de hele sterrenhemel aan dit boek toekennen, echter zit ik vast aan een maximum van vijf sterren.

Twee Prinsen is een boek dat je meeneemt, enerzijds in een sprookjesachtig verhaal waar alles mogelijk lijkt te zijn. Anderzijds lezen we over de grauwe jeugd van het hoofdpersonage Richard.
Het lijkt bijna alsof deze twee werelden niet parallel aan elkaar zouden kunnen bestaan. Toch werkt het contrast uitstekend. Ondanks dat hebben de twee werelden soms wel meer gemeen dan je zou willen. Duidelijk komt aan het licht dat je als queer vroeg of laat geconfronteerd wordt met homofobie. Niet alleen dat komt overeen, in het gehele boek is duidelijk dat elk woord zorgvuldig is gekozen en alle zinnen prachtig in elkaar overvloeien. Daarbij spatten de emoties van de bladzijdes af, of het nu gaat om angst, verdriet of verliefdheid.
Een prachtig verhaal dat je voor altijd bij zal blijven.

[Jay Derks · Rating 5 out of 5]

Woorden schieten tekort als ik wil uitleggen hoe mooi dit boek is. Het zit vol liefde, maar ook vol woede en verdriet. Tegelijkertijd is het ontzettend herkenbaar. Ik voelde de emoties in dit boek in elke vezel; dat is echt een gave als je dat als schrijver zo weet over te brengen.

Ik heb de boekpresentatie van Splinter in Nijmegen bijgewoond, waar hij op een prachtige manier sprak over het boek en de boodschap waarmee hij het de wereld in heeft gestuurd. Ik liep naar buiten met een gedachte die ik altijd met me mee zal dragen: als we allemaal een klein beetje strijden voor meer vrijheid, bereiken we samen ontzettend veel. ❤️

[HeksieMiek · Rating 5 out of 5]

Wat een beklemmend, ontroerend en bevrijdend boek. Het laat het goede en liefdevolle in mensen zien, maar ook het bekrompene en gevangene.
Het geeft aan hoe je respectvol anders dan een ander kan zijn , maar ook hoe een overtuiging of beweging je kan gijzelen tot het punt dat je eigen leven niets meer waard is.
De manier waarop de schrijver de hoofdpersoon zijn waarheid laat uitspugen op een zeer kwetsbaar moment laat zien dat dit verhaal realistischer is dan je zou wensen…
Opnieuw neemt Splinter me mee in een wereld die zo levendig wordt beschreven dat het voelt alsof ik fysiek ben meegereisd.

[Michelle · Rating 5 out of 5]

Splinter doet het weer. Wat een prachtig verhaal met zoveel liefde, genegenheid, maar ook pijn en verdriet. Ik kon het tijdens het lezen niet wegleggen en het nam me helemaal mee in het verhaal. Van de verliefdheid tot de beklemmende angst die als een sluier over het boek heen lag. Ik heb Richard en Matteo in m’n hart gesloten. Laten we de vrijheid allemaal proberen te dragen als een kroon, totdat ook het sprookje van de Twee Prinsen voor altijd mag bestaan 💛

En ik hoop dat er in de wereld wat meer ‘Jorissen’ mogen zijn, want dat verdient iedereen. Onvoorwaardelijk <3

[Lisanne Mol · Rating 5 out of 5]

6 ⭐️ biiizaaaaarrr
lieve Mateo en Richard, mijn 2 prinsen
lieve splinter chabot, mijn favoriete schrijver OOIT 🤍 ! zijn boeken lezen zo fantastisch goed weg, het is bizar hoe goed een boek kan zijn, hoe goed je nieuwe karakters kan leren kennen en hoe je je in hun kan inleven dit is zo mooi gedaan
dankjewel splinter voor je confetti regen in dit boek, het is bizar hoe gruwelijk de wereld kan zijn en hoe bizar je dit verhaal in leven kan brengen
dankjewel en aub mensen lees/luister dit boek !! THANK ME LATER ;)

[Bart de Waart · Rating 3 out of 5]

Ik voel me heel dubbel over dit boek. Aan de ene kant zitten er prachtige stukken in en vind ik de thematiek van geloof, onvrijheid en homoseksualiteit erg indrukwekkend. Het verhaal is erg mooi en tegelijkertijd schrijnend. Wat me echter enorm tegenstond op bepaalde punten waren de metaforen en de symboliek die er vaak te dik op lag. Er werd weinig ruimte voor verbeelding of eigen gedachten overgelaten. Het literaire en stilistische voelt vaak wat gekunsteld aan en komt het verhaal niet ten goede, wat jammer is gezien de mooie inhoud van het verhaal.

[Miles Hop · Rating 4 out of 5]

Laat dit boek een bewustwording, protest zijn. Het boek laat de harde realiteit zien die ook ik als queerpersoon moeilijk onder ogen kan zien. Het onderwerp van dit boek snijdt in de actualiteit, want nu is het belangrijk om je bewust te zijn dat die onvrijheid hard aanwezig is.
Splinter heeft een manier met woorden en romantiek die hij ook in dit boek laat zien. Er zit veel kracht in dit boek, maar ook kwetsbaarheid en rouw. Dit boek is zeker een aanrader, maar wees ervan bewust dat het een zwaar boek is.