Anti Butch Butch Club ร้านนี้ไม่มีทอม

by Ladys, ลาดิด

ไอ้เด็กนั่นชื่อกระต่าย มันเป็นมนุษย์จำพวกที่หลายครั้งผมก็อยากเป็น
มันพาตัวเองไปสู่ความฉิบหายได้อย่างง่ายดาย อาจจะด้วยอายุ คิดว่านะ

หล่อน…หลิว เป็นผู้หญิงก้นสวย ใส่แต่ชุดรัดรูป แล้วก็ติดบุหรี่ ข้อเสียคือหล่อนไม่กินมื้อดึก ข้อดีคือหล่อนยินดีนั่งเป็นเพื่อนจนกว่าผมจะกินก๋วยเตี๋ยวเนื้อหมดชาม

ส่วนผม บ๊อบบี้ ผมอยู่บนรถไฟเหาะ ขบวนรถหยุดชะงักที่จุดสูงสุด ในที่ที่ท้องฟ้ากับพสุธาอยู่ห่างกันหลักวินาที ความเป็นกับความตายซัดหมัดเข้าหน้ากัน หนึ่ง…สอง…แล้วผมก็ร่วง

บ๊อบบี้ตื่นขึ้นมา เย็นนั้นเขาได้พบหลิว คืนนั้นเขาพบกระต่าย สองชื่อนี้วนเวียนเหมือนวิวรอบข้างก่อนที่ชีวิตบนรถไฟเหาะจะดิ่งพสุธาพุ่งชนเปลือกโลก

120 pages, Paperback

Published March 1, 2026

About the author

Associated Names:
* Ladys
* ลาดิด

Reviews

[Por · Rating 4 out of 5]

สนุก ๆๆๆๆๆๆๆ เริ่ด ๆๆๆๆ อ่านแล้วเหมือนนั่งอยู่บน roller coaster เคลื่อนไหวห้อยโหนโจนทะยานไปกับอารมณ์ความรู้สึกของตัวละคร เป็นหนังสือที่ฉูดฉาดมาก ๆ แล้วเล่มล่าสุดที่อ่านของคุณลาดิดคืออันกามฯ เล่มอื่น ๆ ที่เคยอ่านก็แบบ โบ ลาดิด อดาไลน์ ไรงี้ ซึ่งทั้งหมดที่พูดมา vibe มันต่างจากเล่มนี้แบบสิ้นเชิงเลย อ่านแล้วสะใจดีอ่ะ มีความตลก บางครั้งก็ตลกร้ายด้วย แบบ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮึกฮึกฮือแง 😭🤲 คือตอนแรกติวหนังสืออยู่ กะว่าจะอ่านพักสมองซักกะหน่อย เอาซักบทสองบทก็พอ สรุป ลาก่อนหนังสือติว นั่งอ่านเล่มนี้จนจบใน 1 ชั่วโมงกว่า ติดมือมาก คือวางไม่ได้เลย เล่มอื่นอาจจะติดโพสอิทตรง punchline วรรคทองใด ๆ แต่อันนี้ติดตรงที่ฮา 5555555 ตลคหลักคาแรคเตอร์ชัดแล้วก็ชอบมาก ๆๆ ชอบความเริ่ด ตัวแม่ของหลิว ผู้หญิงที่ปกป้องเทอได้ ต่อยแม่งดิ ยิงแม่งเลย บ๊อบบี้ รีเลทมากในเรื่องความอ่อมแก่ วัยกลางคน ความหมดไฟ suicidal thought and passive death wish เต็มหัว แต่อีกด้านนึง ก็เป็นคนที่อ่อนโยน ใจดีมาก ๆ แล้วก็ไอ้กระต่าย ตัวละครที่ pure มาก ๆ เต็มไปด้วยความหวังและความฝันในแบบของวัยรุ่น (ชอบเจ๊ดา ชีเริ่ดเหมือนกัน ลูกทอมต่อยกับเพื่อนผช ชีบอกแค่ว่า ผู้หญิงเขาไม่ชอบทอมถ่อยนะลูก 5555555 อย่างชอบ) เอาจริงรู้สึกสนุกตลอดเวลาที่อ่าน ลุ้นตลอด หนังสือเล่มนี้มันเหมือนกราฟที่แบบพุ่งเฉียงขึ้นบนเรื่อย ๆ แต่พอตอนจบมันแบบ เอ้า 😭 แต่เราว่าคุณลาดิดคงตั้งใจให้คนอ่านรู้สึกแบบนี้แหละ รู้สึกเหมือนตัวละคร รู้สึกเหมือนนั่งรถไฟเหาะที่พอขึ้นไปจุดสูงสุด มันก็ตกลงมาอย่างรวดเร็ว คือเก่งเกินอะ 5555

[artemis · Rating 3 out of 5]

สนุก เหมือนดูหนังแอคชันที่ดำเนินเรื่องไว ๆ ตัดฉับไปฉากนู้นฉากนี้ไม่ให้ได้หายใจ เปิดเรื่องมาด้วยหายนะซึ่งอ่านก็รู้ว่าคือตอนจบแน่ ค่อนข้าง cliche แต่ให้อภัย ดำเนินเรื่องมันส์มาก sense of humor ดีจัด หลุดขำไปหลายรอบ ภาพรวมสนุกกกกก เป็นอะไรที่อ่านติดมือแปปเดียวจบ ( my bad to be stuck in reading slump for a while ) แต่มั่นใจว่ามันส์ถึงขนาดนั้น การันตีได้

[muscle museum · Rating 2 out of 5]

มีเพียงลีลาและจบแบบ copium ซึ่งไม่คิดว่าจะใช้มุกนี้และสมัยนี้ยังมีนักเขียนใช้อยู่ ทำให้ชอบน้อยลงกว่าช่วงแรกมาก disclaimerว่าไม่มีปัญหากับแนวเหนือจริง, จริง, กระแสสำนัก แต่เฉลยของเรื่องพังความพยายามและความหมายที่จะสื่อสาร อารมณ์แบบแล้วกูต้องรู้สึกอะไรต่อตัวละครเหรอ

อ่านจนใกล้จบแล้วรู้สึกว่าความสัมพันธ์แต่ละคนเบาบาง สารภาพว่าลืมไปหลายหน ว่าคนที่บ๊อบบี้อยากไปจัดการคือคนคบกับกระต่าย 555 ต่อให้เฉลยของเรื่องมาอุดรูโหว่ของความไม่สมเหตุสมผล เราก็ยังไม่เชื่อและลืมไปอยู่ดี รู้สึกว่ามันขาด micro details หรือ sensory grounding ในเรื่องมั้ง

ชอบเมนูในเรื่อง กลเม็ดพรอบพากานด้าปะ อยากไปกินของอร่อยในเพชรบุรี มีจริงไหม

ปล. สำหรับทอม lover ฉันเอ็นดูข้าวตูมาก

[thisisnotacat · Rating 5 out of 5]

ห้าดาวเรื่องแรกของปี ไม่ได้สนุกกับการอ่าน (และเขียน) นิยายมาพักใหญ่ ๆ แล้ว relate ส่วนตัวมาก ๆ จนวางไม่ลง อ่านรวดเดียวจบเลย

ชอบความเม็ดเยอะของลาดิดเหมือนเดิมและมากขึ้นในทุกงาน ความที่แทบไม่อธิบายอะไรสักอย่างว่าตัวละครรู้สึกอะไร ทำทำไม (ตัวละครก็ไม่น่าจะรู้ตัวเองด้วยซ้ำ) แต่ทุก action ก็ยังเป็นไปตามอารมณ์มากกว่า logic จะรู้จักเขาก็ต่อเมื่อเราอยากรู้จัก ถ้าไม่ได้อยากสนิทกับมันมาก ก็จะงง ๆ ว่าเอ็งทำไปทำไมวะเพื่อน

สถานที่และเหตุการณ์ต่าง ๆ ในเรื่องที่เหมือนจะเกินจริงแต่ก็เกิดในเพชรบุรีแทบทุกวัน น้ำตาลมีอยู่ในเลือดทุกคน ปืนมีอยู่ในทุกบ้าน คดีความมีแทบทุกคืน และของดีที่ไม่เคยมีใคร notice คือส่งออกทอมเยอะมากแม้ในจังหวัดจะไม่มีโรงเรียนหญิงล้วน

ร้านนี้ไม่มีทอมทำให้กลับมารู้สึกได้ว่าเราอ่านไปทำไม และเขียนไปทำไม ดีใจมาก ๆ ที่ได้อ่านในช่วงเวลาแบบนี้

[blue ya · Rating 4 out of 5]

เหมือนนั่งอยู่บนรถไฟเหอะ งง ๆ มึน ๆ แต่สนุก ชอบ หลายอารมณ์ดี อาจจะเพราะยังไม่รู้แบคกราวนด์ตัวละครพอที่จะให้ผูกพันเลยเหมือนเป็นการทำความรู้จักกันแล้วผ่านไป มู้ดแอนด์โทนของเรื่องชวนให้คิดถึงเพชรบุรี อยากไปเหยียบบ้านลาด นั่งกินหนำเลี๊ยบ แล้วกระดกเพชรบุรีแฟชั่นสักครั้ง

[Namon · Rating 5 out of 5]

ชอบความฉูดฉาดของกระแสสำนึกนี้ ส่วนตัวรู้สึกอ่านรวดเดียวจบแล้ววางลงทันทีเพราะระหว่างอ่านลุ้นทั้งเรื่องจนเหนื่อย แต่ก็ชอบความรู้สึกหลังจากอ่านจบอยู่ดี

[morareds · Rating 3 out of 5]

อ่านรวดเดียวจบ ระหว่างทางก็มันส์ ๆ เดือด ๆ ดี แต่สารภาพว่าพอถึงตอนจบ รู้สึกงง ทำความเข้าใจไม่ค่อยทัน อยากได้คนมาช่วยอธิบาย 5555

[nich · Rating 3 out of 5]

เพชรบุรีแฟชั่นแก้วนึงครับ

[Rong k · Rating 4 out of 5]

ชอบความบอกบ้างไม่บอกบ้างข้ามไปข้ามมา มันทำให้การอยู่ในหัวบ๊อบบี้สนุกขึ้นมาก ๆ ส่วนตัวมองว่าอ่านง่ายย่อยง่ายกว่าเรื่องอื่นของลาดิดมาก