บ่วงรักผีเสื้อ

by จรสจันทร์, ณรมล

คำก็แก่ สองคำก็คุณอา... ตอกย้ำกันเข้าไป
เอาวะ! ถ้าเป็นโคแก่แล้วได้กินหญ้าอ่อนเนื้อหวานอย่าง รวิชา ล่ะก็...
ไม่ว่าจะเรียกเขาว่าอะไรก็ยอมทั้งนั้น
เพราะสักวันหนึ่ง ภีมพล จะให้เธอหันมาเรียกเขาว่า “ที่รัก” ให้ได้!
----------------------------------------
เมื่อคาสโนว่าตัวพ่ออย่าง ภีมพล ที่คิดมาตลอดว่าการมีคู่นั้นเป็นการหาบ่วงมาผูกคอดีๆ นี่เอง
พอถูกขอร้องให้ต้องหมั้นหมายกับสาวน้อยวัยใสข้างบ้าน ที่เคยเอ็นดูไม่ต่างจากน้องสาวแท้ๆ
เขาจึงปฏิเสธกลับไปโดยแทบไม่ต้องคิด

แต่ใครจะรู้เล่าว่าสาวน้อยคนนั้นกับผู้หญิงสิบแปดมงกุฎที่นอนร่วมเตียงเมื่อคืน
หนำซ้ำยังหลบหนีไปได้อย่างลอยนวลจะเป็นคนคนเดียวกัน
งานนี้ทำเอาเจ้าพ่อซุสกลับลำแทบไม่ทัน แถมต้องเป็นฝ่ายสร้างบ่วงขึ้นมาทั้งผูกทั้งมัด
ไม่ให้เจ้าหล่อนดิ้นหลุดไปไหนได้อีก
+++++++++++++++++++++++++

สำหรับ รวิชา เมื่อมาเฟียแวมไพร์ข้างบ้านที่เธอลอบมองพฤติกรรมอยู่ทุกคืน
มาปรากฏตัวให้เห็นเต็มตา ซ้ำยังจะกลายเป็นคู่หมั้นพ่วงตำแหน่งผู้ปกครองอีกต่างหาก
งานนี้นอกจากจะเหวอแล้วยังทำเอาเธอช็อกตะลึงไปเลย

แม้เขาจะหล่อ เท่ แถมสมาร์ต แต่ก็เกิดก่อนเธอเป็นรอบ
อีตาผีดิบนั่นแก่คราวน้องพ่อของเธอเลยนะ...ไม่ใช่สเปค รวิชาขอคัดค้าน!

First published January 1, 2015

About the author

อดีตเว็บดีไซน์ที่ได้จับพลัดจับผลูมาเขียนนิยายลงเว็บ เพราะเป็นคนที่รักการอ่านมาตั้งแต่เด็ก หนังสือนอกเวลาเป็นอะไรที่โปรดปรานมาก และนิยายเรื่องแรกที่อ่านแบบจริงจังและติดตามจนครบชุดก็คือล่องไพร ของน้อย อินทนนท์ และเพชรพระอุมา ของพนมเทียน ตอนนั้นเพิ่งเรียนม.ต้น จำได้ว่าอ่านจนข้าวปลาแทบไม่กิน แม่ก็บ่นแล้วบ่นอีก
กระทั่งขยับขึ้นมาเรียนม.ปลาย แนวนิยายที่อ่านก็เริ่มขยายออกไปเป็นนิยายแนวสืบสวนสอบสวน โดยจะชอบอ่านของญี่ปุ่นแปลไทยเป็นพิเศษ จนมาได้รู้จักกับสนพ.บลิส พับลิชชิ่ง จึงเป็นแฟนพันธุ์แท้ของสนพ.ไปโดยปริยาย น่าเสียดายที่ปิดตัวลงไปเมื่อไม่กี่ปีก่อน ก็เลยเริ่มลองอ่านนิยายรักดูบ้าง จำไม่ได้แล้วว่าเรื่องแรกที่อ่านคือเรื่องอะไร จนมาได้รู้จักกับเว็บเด็กดี และได้อ่านนิยายจากเว็บนี้ ความคิดที่อยากเป็นนักเขียนดูบ้างก็เลยผุดขึ้นมาในหัว
เริ่มเขียนนิยายเรื่องแรกเมื่อปี 2555 ตีพิมพ์ครั้งแรกปี 2556 จนกระทั่งบัดนี้ ผ่านมาแล้วสามปีกว่า ๆ มีผลงานรวมแล้ว 12 เรื่องพอดี (เฉลี่ยปีละ 3 เรื่อง)

Reviews

[ดอนญ่า เดอ เมียหมิง · Rating 4 out of 5]

เป็นนิยายที่พล็อตสลับซับซ้อนไหม : ไม่มี เนื้อเรื่องเดายากไหม : ไม่มี แต่ที่มีก้อแนวหวานๆเลี่ยนๆ พระเอกน่ารักเว่อๆ ตอกย้ำว่า โคแก่ได้ใจสุดๆ รักนางเอกแบบไม่เคยมีสายตาให้สาวคนไหนตั้งแต่ปักใจจองสาวน้อยวัย 18 ที่เกือบจะพรากผู้เยาว์แบบไม่จงใจ เนื้อเรื่องอ่านเพลิน เอาไว้ให้ฟิน ให้จิ้น ให้จิกหมอน ริษยานางเอกว่าทำบุญมาดีเสียเหลือเกินเลยได้โคแก่สุดเพอร์เฟคไปครอบครอง แบบไม่ต้องไปเสียแรง เสียน้ำตาที่ไหน เพราะโคแก่อยากกินหญ้าอ่อนใจจะขาด เหตุผลและความสมจริงในเรื่องอาจจะขาดๆ หายๆ ไปบ้าง แต่ถือว่าอ่านเอาความน่ารักนี้จัดว่าผ่านนะคะ

[Polyj · Rating 4 out of 5]

ภีมพล vs น้องอาย รวิชา

ภีมพลคือเจ้าของคลับซุสที่ร่วมหุ้นกับพชร ในเล่มก่อน เสน่หาผีเสื้อราตรีนะคะ เรื่องนี้เลยมีคู่ก่อนมาแจมบ้าง ไม่มากนักค่ะ จริงๆ ก็อ่านแยกกันได้อยู่

เมื่อคาสโนวาอย่างภีมพล ต้องมาตกหลุมรักกับสาวน้อยข้างบ้าน อย่างน้องอาย เขาก็ยอมทิ้งลายเสือค่ะ ... แล้วเอาลายจุดของพ่อโคมาใส่แทน ฮ่าๆ

เรื่องนี้เลยออกแนวน่ารักกุ๊กกิ๊ก อ่านไปยิ้มไป รอดูพ่อโคจะหามุกอะไรหวานๆ มาหยอดน้องอายให้ใจละลาย แถมอาภีมยังน่าสงสาร ต้องรอให้สาวน้อยเรียนจบ เรียกว่าเห็นของหวานมาลอยตรงหน้าแต่คว้ามากินไม่ได้ ต้องรอถึงสี่ปีทีเดียว ... ยอมใจให้กับความทนอด!...เอ๊ย อดทนของคุณอาจริงๆ

ใครที่ชอบแนวโคแก่กับหญ้าอ่อนนี่แนะนำเลยนะคะ เรื่องนี้น่ารัก สำนวนดีอ่านแล้วมีความสุขค่ะ

[Rockberry · Rating 3 out of 5]

ออกแนวหวานๆ เรื่อยๆ ติดเนือยๆ หน่อยค่ะ เนื่องจากเนื้อเรื่องไม่มีอะไรมาก ตัวร้ายแพ้ภัยตัวเอง เคมีพระนางยังไม่ถึงขั้นใช่เลยเท่าไหร่ แต่ก็น่ารักดีค่ะ

สำนวนภาษาดีค่ะ ไม่มีจุดขัดใจ แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นประทับใจค่ะ ด้วยความที่เนื้อหาเรื่อยๆ จึงทำให้อ่านข้ามๆ ฉากหวานๆ ไปบ้าง เพื่อดูว่าตอนจบเป็นอย่างไร

มีจุดหักเหนิดหน่อยในช่วงท้ายๆ แต่ยังไม่ดึงอารมณ์สักเท่าไหร่เพราะไม่มีการบิ้วต์มาก่อน มีอะไรให้ตื่นเต้นเล็กน้อยในช่วงท้าย แต่ไม่ถึงกับพีคสุดค่ะ

เหมาะสำหรับคนชอบอะไรหวานๆ เบาๆ พระนางเชื่อมั่นในกันและกัน สวีทกัน ไม่มีดราม่าให้ต้องกุมขมับค่ะ

[Chompoo Choti · Rating 3 out of 5]

บ่วงรักผีเสื้อ เป็นเรื่องราวอ่านง่ายไม่มีความซับซ้อนทางพล็อตนักค่ะ อ่านแล้วแอบมีสงสัยแต่ว่าถ้าถือว่าอ่านไปเรื่อยๆ ก็เป็นเรื่องราวผ่อนคลายอารมณ์เบาๆ ได้เหมือนกัน

พระนางของเรื่องนี้อายุอานามต่างกันราว 14 ปี พระเอกเค้าคือเพื่อนบ้านข้างๆ ที่เคยเจอกับนางเอกสมัยตัวเล็กๆ มาแล้วแต่ว่าก็ทิ้งช่วงยาวนานจนมาเจอกันตอนนี้ในวัย 18 ปี การเจอกันครั้งแรกนี้พระเอกดันจำหน้านางเอกไม่ได้ในผับกลางคืนที่พระเอกเค้าเป็นเจ้าของอยู่ เรื่องราวของนางเอกวัยใสหนีเที่ยวเพราะน้อยใจพ่อแม่ก็ดันจะมีเรื่องราวกันกับคนอื่นแล้วพระเอกเจอก็เลยต้องช่วยเหลือ แต่ช่วยกันอีท่าไหนหนอไปจบกันบนเตียงนางเอกตื่นมาก่อนเลยหนีกลับบ้าน แต่แล้วคู่กันก็หนีกันลำบากยิ่งมาเจอว่าที่แท้ดันเป็นเพื่อนบ้านกันแล้วพระเอกซึ่งนางเอกเรียกว่า “คุณอาภีม” ก็ดันเป็นเพื่อนรุ่นน้องที่แบบว่าเป็นมิตรดีสำหรับพ่อแม่นางเอกอีกต่างหากก็เลยเหมือนว่ายิ่งหนียิ่งเจอ แต่มันยังไม่พอค่ะเพราะว่าทั้งคู่ต่างก็ต้องมาสนิทกันยิ่งกว่าเดิมอีกเพราะว่าต้องมาจบที่เป็นคู่หมั้นกำมะลอเพราะพ่อแม่นางเอกขอร้องด้วยมีเหตุจำเป็น นั่นก็คือ ส่งผลให้ทั้งคู่ก็ต้องยิ่งกว่าแนบแน่นทางความสัมพันธ์ แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาเพราะพระเอกของเรานั้นเดินหน้าเต็มที่แต่ก็ต้องรอเวลาเพราะว่าสาววัยใสหลานสาวคนข้างบ้านนี้ยังไม่ถึง 20 ปีเลย เพราะฉะนั้นเขาต้องใจเย็นๆ จนกว่าจะถึงเวลาที่เหมาะสม


เรื่องนี้สำหรับเราแล้วอ่านแล้วอย่าได้คิดมากอะไรค่ะ อ่านได้พอเพลินด้วยสำนวนชวนอ่านของคนเขียน ถ้าชอบแนวฟินๆ จิ้นๆ รับรองว่าถูกใจค่ะ เพราะว่าตามสไตล์อาภีมพระเอกโคแก่นั้นแน่นอนว่าหวานและหึงพอตัวค่ะ แต่ว่าอ่านแล้วไม่ขัดใจอะไรนักเพราะว่าไปนางเอกเรื่องนี้เหมือนเอาแต่ใจแต่ว่าไปก็แอบเทคะแนนให้นางเรื่องที่ไม่ง้องแง้งน่ารำคาญนักค่ะเรียกว่าก็น่ารักกรุ้มกริ่มค่ะ

[Artanya · Rating 5 out of 5]

จัดว่าเด็ด ถูกจริตอย่างจัง เป็นแนวโคแก่กะหญ้าอ๊อน...อ่อน น่ารัก มุ๊งมิ๊ง ฟรุ๊งฟริ๊ง >//<
ในเรื่องพระเอกเป็นเจ้าของผับเป็นผู้ชายกลางคืน ออกแนวหลั่นล้าระยะสุดท้าย รักสนุกไม่ผูกพันธ์ว่างั้น แต่แล้ววันหนึ่งก็มาเจอกะสาวใสวัยเอ๊าะแบบนางเอก (บั่บว่าห่างกัน 14 ปี ความใฝ่ฝันของชาติบุรุษ กร๊ากกก) คือแม้จะหมั้นแล้ว แต่นางเอกก็ยังไม่ 20 ต้องไอ คุกๆๆๆ ไปครึ่งค่อนเรื่อง แนะนำให้อ่านนะฮาฟฟฟ น่ารักดี

^^ ปล.เรื่องนี้เป็นเรื่องต่อของ สเน่หาผีเสื้อราตรี