What do you think?
Rate this book
To nie jest rozmowa na telefon
Czy dorosłe dzieci wciąż powinny oczekiwać od rodziców poświęcenia?
Odkąd Krystyna Barańska przeszła na emeryturę, z przyjemnością zgłębia tajniki włoskiej kuchni, wraz z mężem pielęgnuje działkę i chętnie zajmuje się dwójką wnuków. Jako była bibliotekarka prowadzi też z powodzeniem kluby czytelnicze.
Powietrze pachnie już wiosną, zbliżają się święta, gdy córka Agnieszka dzwoni, zapowiadając wspaniałą niespodziankę. Krystyna czuje, że powinna być zadowolona. Tyle, że tak nie jest. Od jakiegoś czasu rośnie w niej pragnienie, by żyć choć trochę po swojemu, realizując wspólne z mężem marzenia. Oczywiście troszcząc się o najbliższych, ale nie zawsze stawiając ich na pierwszym miejscu.
W tej powieści nie znajdziecie cudownej recepty na szczęście. Ale prawdziwą magię już tak! Ona się dzieje, gdy decydujemy się na szczerość, opartą na czułości i wzajemnym zrozumieniu.
Odkąd Krystyna Barańska przeszła na emeryturę, z przyjemnością zgłębia tajniki włoskiej kuchni, wraz z mężem pielęgnuje działkę i chętnie zajmuje się dwójką wnuków. Jako była bibliotekarka prowadzi też z powodzeniem kluby czytelnicze.
Powietrze pachnie już wiosną, zbliżają się święta, gdy córka Agnieszka dzwoni, zapowiadając wspaniałą niespodziankę. Krystyna czuje, że powinna być zadowolona. Tyle, że tak nie jest. Od jakiegoś czasu rośnie w niej pragnienie, by żyć choć trochę po swojemu, realizując wspólne z mężem marzenia. Oczywiście troszcząc się o najbliższych, ale nie zawsze stawiając ich na pierwszym miejscu.
W tej powieści nie znajdziecie cudownej recepty na szczęście. Ale prawdziwą magię już tak! Ona się dzieje, gdy decydujemy się na szczerość, opartą na czułości i wzajemnym zrozumieniu.
288 pages, Paperback
First published April 22, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
April 23, 2026
temat mi aktualnie bardzo bliski, świetnie się czytało
May 1, 2026
To ciepła, refleksyjna historia o kobiecie, która mimo poukładanego życia zaczyna szukać własnej drogi i stawiać granice. Autor pokazuje codzienność w bardzo autentyczny sposób, skłaniając do myślenia o relacjach, poświęceniu i potrzebie życia w zgodzie ze sobą.
May 7, 2026
4,5 ✨
Wrażliwa, delikatna, a jednocześnie dosadna
Wrażliwa, delikatna, a jednocześnie dosadna
May 10, 2026
📞🌿 To nie jest rozmowa na telefon autorstwa Jakuba Bączykowskiego to powieść obyczajowa, która z pozoru opowiada o zwyczajnym życiu jednej rodziny, a w rzeczywistości dotyka tematów znacznie głębszych i bardziej uniwersalnych. Już od pierwszych stron czuć, że będzie to historia osadzona blisko codzienności, pełna emocji, które nie są przesadzone, lecz znajome i prawdziwe. Autor nie potrzebuje dramatycznych wydarzeń, by przyciągnąć uwagę – wystarcza mu napięcie ukryte w relacjach i niedopowiedzeniach.
📞🌿 W centrum opowieści znajduje się Krystyna Barańska, emerytowana bibliotekarka, która próbuje odnaleźć się w nowym etapie życia. Z jednej strony czerpie radość z prostych rzeczy – gotowania, opieki nad wnukami, spędzania czasu z mężem – z drugiej zaczyna odczuwać potrzebę większej niezależności. Jakub Bączykowski bardzo trafnie pokazuje moment, w którym człowiek zaczyna zadawać sobie pytanie, czy wciąż żyje dla siebie, czy już wyłącznie dla innych. To punkt wyjścia do refleksji, która rozwija się przez całą książkę.
ㅤ
📞🌿 Największą siłą tej powieści jest jej autentyczność. Relacje między bohaterami zostały przedstawione w sposób wiarygodny, bez uproszczeń i sztucznego dramatyzmu. Szczególnie wyraźnie wybrzmiewa napięcie między pokoleniami – oczekiwania dorosłych dzieci wobec rodziców zderzają się z ich potrzebą spokoju i realizowania własnych planów. Autor nie ocenia żadnej ze stron, lecz pozwala czytelnikowi samodzielnie przyjrzeć się temu konfliktowi.
📞🌿 Ważnym elementem książki jest motyw rozmowy – tej odkładanej, trudnej, często niewygodnej. Jakub Bączykowski pokazuje, że brak szczerości potrafi prowadzić do narastającego napięcia i nieporozumień. Jednocześnie podkreśla, że prawdziwa zmiana zaczyna się właśnie od rozmowy, opartej na zrozumieniu i empatii. To przesłanie nie jest nachalne, lecz naturalnie wpisane w rozwój wydarzeń.
ㅤ
📞🌿 Styl autora jest spokojny, wyważony i bardzo przystępny. Nie ma tu zbędnych ozdobników ani przesadnych emocji, a mimo to historia angażuje i skłania do refleksji. To książka, która nie narzuca tempa – raczej zachęca do zatrzymania się i zastanowienia nad własnym życiem oraz relacjami. Dzięki temu łatwo odnaleźć w niej fragmenty własnych doświadczeń i przemyśleń.
ㅤ
📞🌿 To nie jest rozmowa na telefon to powieść, która zostawia czytelnika z ważnymi pytaniami. O granice poświęcenia, o prawo do własnych wyborów i o to, jak rozmawiać z bliskimi, by się nie ranić. Jakub Bączykowski stworzył historię prostą w formie, ale bogatą w znaczenia. To lektura, która nie daje gotowych odpowiedzi, lecz zachęca do ich szukania – i właśnie w tym tkwi jej największa wartość.
📞🌿 W centrum opowieści znajduje się Krystyna Barańska, emerytowana bibliotekarka, która próbuje odnaleźć się w nowym etapie życia. Z jednej strony czerpie radość z prostych rzeczy – gotowania, opieki nad wnukami, spędzania czasu z mężem – z drugiej zaczyna odczuwać potrzebę większej niezależności. Jakub Bączykowski bardzo trafnie pokazuje moment, w którym człowiek zaczyna zadawać sobie pytanie, czy wciąż żyje dla siebie, czy już wyłącznie dla innych. To punkt wyjścia do refleksji, która rozwija się przez całą książkę.
ㅤ
📞🌿 Największą siłą tej powieści jest jej autentyczność. Relacje między bohaterami zostały przedstawione w sposób wiarygodny, bez uproszczeń i sztucznego dramatyzmu. Szczególnie wyraźnie wybrzmiewa napięcie między pokoleniami – oczekiwania dorosłych dzieci wobec rodziców zderzają się z ich potrzebą spokoju i realizowania własnych planów. Autor nie ocenia żadnej ze stron, lecz pozwala czytelnikowi samodzielnie przyjrzeć się temu konfliktowi.
📞🌿 Ważnym elementem książki jest motyw rozmowy – tej odkładanej, trudnej, często niewygodnej. Jakub Bączykowski pokazuje, że brak szczerości potrafi prowadzić do narastającego napięcia i nieporozumień. Jednocześnie podkreśla, że prawdziwa zmiana zaczyna się właśnie od rozmowy, opartej na zrozumieniu i empatii. To przesłanie nie jest nachalne, lecz naturalnie wpisane w rozwój wydarzeń.
ㅤ
📞🌿 Styl autora jest spokojny, wyważony i bardzo przystępny. Nie ma tu zbędnych ozdobników ani przesadnych emocji, a mimo to historia angażuje i skłania do refleksji. To książka, która nie narzuca tempa – raczej zachęca do zatrzymania się i zastanowienia nad własnym życiem oraz relacjami. Dzięki temu łatwo odnaleźć w niej fragmenty własnych doświadczeń i przemyśleń.
ㅤ
📞🌿 To nie jest rozmowa na telefon to powieść, która zostawia czytelnika z ważnymi pytaniami. O granice poświęcenia, o prawo do własnych wyborów i o to, jak rozmawiać z bliskimi, by się nie ranić. Jakub Bączykowski stworzył historię prostą w formie, ale bogatą w znaczenia. To lektura, która nie daje gotowych odpowiedzi, lecz zachęca do ich szukania – i właśnie w tym tkwi jej największa wartość.
May 12, 2026
Oto historia, którą powinna poznać każda dojrzała kobieta. A niech tam - każda kobieta! I mężczyzna. Tak często bowiem, w tej trosce o bliskich, zapominamy o nas samych. I nic dobrego z tego nie wynika…
Krysia i jej ukochany Edek to emerytowane małżeństwo sześćdziesięciukilkulatków. Krysia, była bibliotekarka nad życie kochająca książki, założyła Klub Książkowych Dusz i z wielką pasją próbuje swoich sił we włoskiej kuchni, Edward zaś pielęgnuje działkowy ogródek i z przyjemnością zaczytuje się w biografiach i reportażach. Odchowana córka i syn, którzy mają swoje życie, rodziny, od czasu do czasu podrzucają dziadkom dzieci, bądź zaprzątają ich myśli swoimi drobnymi problemami. Proza życia.
A Krystyna kocha swoje życie, chociaż…
No właśnie. Jest jedno „ale”. Kobieta ma świadomość tego, że powinna być szczęśliwa, dlaczego więc gdzieś podskórnie czuje, że nie wszystko jest w porządku? Dlaczego, kiedy telefonuje córka, coś ściska ją w piersi? Dlaczego razem z Edwardem wciąż nie mają poczucia, że teraz właśnie jest ICH czas, czas, w którym to oni i ich plany są nareszcie istotne?
***
Może zacznę od tego, że „To nie jest rozmowa na telefon” jest pozycją ogromnie w a ż n ą , uświadamiającą i uwrażliwiającą - na drugiego człowieka, na rodziców, często emerytów, od których oczekujemy bycia dziadkami, dyżurnymi niańkami na zawołanie. To pozycja dobitnie ukazująca, iż kluczowa w jakiejkolwiek relacji jest rozmowa - szczera rozmowa, szacunek i pragnienie zrozumienia. Jak wiele razy prawdopodobnie boleśnie przekonaliśmy się, że brak szczerości, przemilczanie problemu, prowadzi do emocjonalnej posuchy, braku zaufania, końca relacji. Tymczasem wystarczyła r o z m o w a .
Przepiękna to była powieść. Bardzo, bardzo życiowa. Czuła, ale nie słodka - doprawiona sporą dawką goryczy, jak to w życiu.
O ile poprzednie książki Jakuba Bączykowskiego urzekły mnie tą wrażliwością autora, potrzebą zrozumienia drugiego człowieka, o tyle „To nie jest rozmowa na telefon” rozkochała mnie w sobie czułym realizmem. Tym rozgrzeszeniem „niesfornych” dziadków, kochających swoich bliskich nad życie, jednak pragnących także ż y ć . Po swojemu. Bez osądzania, wyrzutów sumienia.
Kocham.
Podpisuję się pod tym tytułem całym sercem.
Polecam!
Krysia i jej ukochany Edek to emerytowane małżeństwo sześćdziesięciukilkulatków. Krysia, była bibliotekarka nad życie kochająca książki, założyła Klub Książkowych Dusz i z wielką pasją próbuje swoich sił we włoskiej kuchni, Edward zaś pielęgnuje działkowy ogródek i z przyjemnością zaczytuje się w biografiach i reportażach. Odchowana córka i syn, którzy mają swoje życie, rodziny, od czasu do czasu podrzucają dziadkom dzieci, bądź zaprzątają ich myśli swoimi drobnymi problemami. Proza życia.
A Krystyna kocha swoje życie, chociaż…
No właśnie. Jest jedno „ale”. Kobieta ma świadomość tego, że powinna być szczęśliwa, dlaczego więc gdzieś podskórnie czuje, że nie wszystko jest w porządku? Dlaczego, kiedy telefonuje córka, coś ściska ją w piersi? Dlaczego razem z Edwardem wciąż nie mają poczucia, że teraz właśnie jest ICH czas, czas, w którym to oni i ich plany są nareszcie istotne?
***
Może zacznę od tego, że „To nie jest rozmowa na telefon” jest pozycją ogromnie w a ż n ą , uświadamiającą i uwrażliwiającą - na drugiego człowieka, na rodziców, często emerytów, od których oczekujemy bycia dziadkami, dyżurnymi niańkami na zawołanie. To pozycja dobitnie ukazująca, iż kluczowa w jakiejkolwiek relacji jest rozmowa - szczera rozmowa, szacunek i pragnienie zrozumienia. Jak wiele razy prawdopodobnie boleśnie przekonaliśmy się, że brak szczerości, przemilczanie problemu, prowadzi do emocjonalnej posuchy, braku zaufania, końca relacji. Tymczasem wystarczyła r o z m o w a .
Przepiękna to była powieść. Bardzo, bardzo życiowa. Czuła, ale nie słodka - doprawiona sporą dawką goryczy, jak to w życiu.
O ile poprzednie książki Jakuba Bączykowskiego urzekły mnie tą wrażliwością autora, potrzebą zrozumienia drugiego człowieka, o tyle „To nie jest rozmowa na telefon” rozkochała mnie w sobie czułym realizmem. Tym rozgrzeszeniem „niesfornych” dziadków, kochających swoich bliskich nad życie, jednak pragnących także ż y ć . Po swojemu. Bez osądzania, wyrzutów sumienia.
Kocham.
Podpisuję się pod tym tytułem całym sercem.
Polecam!
May 1, 2026
Kiedy po latach pracy zawodowej Krystyna Barańska przechodzi na emeryturę, wydaje się, że świat w końcu staje przed nią otworem. To ten moment, w którym „nic nie musisz” zaraz po przebudzeniu. Krystyna odkrywa nową pasję, która dodaje jej skrzydeł, kuchnię włoską. W swoich marzeniach widzi siebie w toskańskich winnicach, rzymskich kawiarniach i przy stole pełnym aromatycznej pasty. Uczy się języka i chce to wszystko poczuć na własnej skórze.
Tyle że życie szybko sprowadza ją na ziemię. Emerytura nie okazuje się czasem tylko dla niej, raczej momentem, w którym inni zaczynają ustawiać ją pod swoje potrzeby. Dzieci wchodzą w jej życie jak do siebie. Syn Artur dalej potrzebuje wsparcia finansowego, a córka Agnieszka nawet nie pyta o zdanie, tylko z góry zakłada dostępność rodziców jako darmowej opieki nad wnukami.
Wtedy wychodzi na jaw coś bardzo niewygodnego, pomaganie nie zawsze wynika z czystej radości, często to lęk przed konfliktem i poczucie winy sprawiają, że łatwiej się ugiąć, niż postawić granice. Bączkowski genialnie pokazuje to napięcie, które wisi nad każdym telefonem. Ten moment, kiedy widzisz, kto dzwoni, i już wiesz, że twoje plany właśnie się kończą.
Ciekawym tłem jest też relacja Krystyny z siostrą. To zestawienie pokazuje, jak różnie można widzieć tych samych rodziców w zależności od tego, po której stronie pomocy się znajdujemy. Smutne jest to, że kobieta przestaje być dla bliskich osobą z pasją, a staje się jedynie funkcją- żoną, matką i babcią.
To lektura, która zmusza do pytania: czy traktujemy naszych bliskich jak ludzi, czy jak instytucje do zadań specjalnych?
„A co, jeśli po śmierci Bóg zapyta, jak było w niebie?”. Nie czekajmy na coś wielkiego, nauczmy się sycić „okruszkami" w codzienności, póki mamy na to siłę 💜
Tyle że życie szybko sprowadza ją na ziemię. Emerytura nie okazuje się czasem tylko dla niej, raczej momentem, w którym inni zaczynają ustawiać ją pod swoje potrzeby. Dzieci wchodzą w jej życie jak do siebie. Syn Artur dalej potrzebuje wsparcia finansowego, a córka Agnieszka nawet nie pyta o zdanie, tylko z góry zakłada dostępność rodziców jako darmowej opieki nad wnukami.
Wtedy wychodzi na jaw coś bardzo niewygodnego, pomaganie nie zawsze wynika z czystej radości, często to lęk przed konfliktem i poczucie winy sprawiają, że łatwiej się ugiąć, niż postawić granice. Bączkowski genialnie pokazuje to napięcie, które wisi nad każdym telefonem. Ten moment, kiedy widzisz, kto dzwoni, i już wiesz, że twoje plany właśnie się kończą.
Ciekawym tłem jest też relacja Krystyny z siostrą. To zestawienie pokazuje, jak różnie można widzieć tych samych rodziców w zależności od tego, po której stronie pomocy się znajdujemy. Smutne jest to, że kobieta przestaje być dla bliskich osobą z pasją, a staje się jedynie funkcją- żoną, matką i babcią.
To lektura, która zmusza do pytania: czy traktujemy naszych bliskich jak ludzi, czy jak instytucje do zadań specjalnych?
„A co, jeśli po śmierci Bóg zapyta, jak było w niebie?”. Nie czekajmy na coś wielkiego, nauczmy się sycić „okruszkami" w codzienności, póki mamy na to siłę 💜
May 7, 2026
To, za co uwielbiam Jakuba Bączykowskiego i jego książki, to odwaga do poruszania trudnych tematów, które dotykają każdego z nas, a przy tym przedstawienie różnych perspektyw pozbawione oceny. Nie jest to dla autora proste zadanie, bo przecież jak łatwo przychodzi nam ocenianie drugiego człowieka i jego wyborów, kierując się jedynie naszą własną perspektywą.
„To nie jest rozmowa na telefon” nie jest receptą na szczęście i nie pokazuje jedynej słusznej drogi na późniejsze lata naszego życia ale pięknie pokazuje, że jak wielu nas chodzi po tym świecie, tak wiele sposobów istnieje na przeżycie emerytury ale również całego naszego życia. Książka skłania nas jednocześnie do refleksji i zastanowienia się ileż razy, być może zupełnie bezwiednie, ocenialiśmy kogoś za jego postawę lub sami robiliśmy coś tylko po to, by inni nie mówili o nas źle, chociaż nie było to do końca zgodne z naszymi oczekiwaniami. To również lektura zwracająca uwagę na to, by czasami pomyśleć, czy nasze wyobrażenia o czyichś marzeniach, są rzeczywiście marzeniami innych. I w końcu, to także analiza tego czym w życiu naprawdę warto się kierować. Własnymi marzeniami? Czy może rezygnacją z nich i zaspokajaniem potrzeb innych, najbliższych nam osób?
„To nie jest rozmowa na telefon” to kolejna niezwykle poruszająca, pełna emocji książka, w której każdy z nas znajdzie coś dla siebie. Jako młoda mama odnajduję siebie w roli Agnieszki, która nie mając złych intencji, nie brała pod uwagę planów swoich rodziców i wierzyła, że czas spędzony z wnukami jest zawsze tym, czego pragną. Wierzę, że nie tylko mnie ta lektura skłoni do refleksji.
Polecam z całego serca!
„To nie jest rozmowa na telefon” nie jest receptą na szczęście i nie pokazuje jedynej słusznej drogi na późniejsze lata naszego życia ale pięknie pokazuje, że jak wielu nas chodzi po tym świecie, tak wiele sposobów istnieje na przeżycie emerytury ale również całego naszego życia. Książka skłania nas jednocześnie do refleksji i zastanowienia się ileż razy, być może zupełnie bezwiednie, ocenialiśmy kogoś za jego postawę lub sami robiliśmy coś tylko po to, by inni nie mówili o nas źle, chociaż nie było to do końca zgodne z naszymi oczekiwaniami. To również lektura zwracająca uwagę na to, by czasami pomyśleć, czy nasze wyobrażenia o czyichś marzeniach, są rzeczywiście marzeniami innych. I w końcu, to także analiza tego czym w życiu naprawdę warto się kierować. Własnymi marzeniami? Czy może rezygnacją z nich i zaspokajaniem potrzeb innych, najbliższych nam osób?
„To nie jest rozmowa na telefon” to kolejna niezwykle poruszająca, pełna emocji książka, w której każdy z nas znajdzie coś dla siebie. Jako młoda mama odnajduję siebie w roli Agnieszki, która nie mając złych intencji, nie brała pod uwagę planów swoich rodziców i wierzyła, że czas spędzony z wnukami jest zawsze tym, czego pragną. Wierzę, że nie tylko mnie ta lektura skłoni do refleksji.
Polecam z całego serca!
May 12, 2026
Jakub Bączykowski - człowiek o ogromnym sercu, empatii i niezwykłej wrażliwości - powraca z najnowszą powieścią pt. "To nie jest rozmowa na telefon".
Krysia, będąc na emeryturze, pragnie wreszcie spełniać się i realizować w tym, na co dotąd brakowało jej czasu. Aktywnie uczestniczy w spotkaniach klubu czytelniczego, zgłębia tajniki włoskiej kuchni i marzy o podróży do słonecznej Italii. Jednak oczekiwania jej dzieci, kładą się cieniem na jej planach i marzeniach, sprawiając, że Krysia po raz kolejny musi odpowiedzieć sobie na pytanie, gdzie kończy się rodzicielski obowiązek, a zaczyna prawo do własnego życia.
Autor po raz kolejny porusza w swojej książce niezwykle ważne i życiowe tematy. Czy dorosłe dzieci mają prawo oczekiwać od rodziców pomocy na każdym etapie swojego życia? Syn wciąż korzysta ze wsparcia finansowego, a córka oczekuje większego zaangażowania w opiekę nad wnukami. Gdzie w tym wszystkim miejsce na własne życie, odkładane wciąż plany i niespełnione marzenia?
To ciepła, poruszająca i refleksyjna opowieść o skomplikowanych relacjach rodzinnych, codziennych problemach i trudnych wyborach. Autor z dużą wrażliwością pisze o przemijaniu, o czasie, który nam pozostał, oraz o potrzebie odnalezienia siebie pośród obowiązków wobec innych. To książka angażująca emocjonalnie, skłaniająca do zatrzymania się i zadania sobie ważnego pytania: czy umiemy żyć również dla siebie, a nie wyłącznie dla innych?
Krysia, będąc na emeryturze, pragnie wreszcie spełniać się i realizować w tym, na co dotąd brakowało jej czasu. Aktywnie uczestniczy w spotkaniach klubu czytelniczego, zgłębia tajniki włoskiej kuchni i marzy o podróży do słonecznej Italii. Jednak oczekiwania jej dzieci, kładą się cieniem na jej planach i marzeniach, sprawiając, że Krysia po raz kolejny musi odpowiedzieć sobie na pytanie, gdzie kończy się rodzicielski obowiązek, a zaczyna prawo do własnego życia.
Autor po raz kolejny porusza w swojej książce niezwykle ważne i życiowe tematy. Czy dorosłe dzieci mają prawo oczekiwać od rodziców pomocy na każdym etapie swojego życia? Syn wciąż korzysta ze wsparcia finansowego, a córka oczekuje większego zaangażowania w opiekę nad wnukami. Gdzie w tym wszystkim miejsce na własne życie, odkładane wciąż plany i niespełnione marzenia?
To ciepła, poruszająca i refleksyjna opowieść o skomplikowanych relacjach rodzinnych, codziennych problemach i trudnych wyborach. Autor z dużą wrażliwością pisze o przemijaniu, o czasie, który nam pozostał, oraz o potrzebie odnalezienia siebie pośród obowiązków wobec innych. To książka angażująca emocjonalnie, skłaniająca do zatrzymania się i zadania sobie ważnego pytania: czy umiemy żyć również dla siebie, a nie wyłącznie dla innych?
May 14, 2026
Twórczość autora jest mi bardzo dobrze znana i naprawdę ją lubię. Porusza życiowe tematy, które tylko z pozoru wydają się zwykłymi codziennymi problemami. Odkąd Krystyna przeszła na emeryturę, zgłębia tajniki włoskiej kuchni, wraz z mężem pielęgnuje działkę i chętnie zajmuje się dwójką wnuków. Jako była bibliotekarka prowadzi również klub książki. Powietrze pachnie wiosną, zbliżają się święta, a córka Agnieszka dzwoni z informacją o wspaniałej niespodziance. Krystyna czuje, że powinna być szczęśliwa, jednak wcale tak się nie czuje. Od pewnego czasu coraz bardziej pragnie żyć po swojemu i spełniać marzenia wspólnie z mężem. Oczywiście nadal troszcząc się o bliskich, ale nie kosztem samej siebie.
Ta książka opowiada o życiu starszych osób i podczas lektury często patrzyłam na nią oczami moich rodziców, którzy również żyją już swoim emeryckim życiem. Muszę przyznać, że otworzyła mi oczy na codzienność takich ludzi. Krystyna i jej mąż poświęcają wolny czas pasjom, na które wcześniej brakowało im przestrzeni. Jednak życie nawet na emeryturze nie jest wolne od problemów. Ich syn mieszkający za granicą nie radzi sobie finansowo i prosi rodziców o pomoc. Z kolei córka, która mieszka blisko, często niespodziewanie prosi ich o opiekę nad dziećmi, przez co muszą zmieniać własne plany.
Przez długi czas zgadzają się na wszystko, nie myśląc o sobie i przedkładając dobro dzieci ponad własne potrzeby. Jednak każdy człowiek ma swoje granice i prędzej czy później trzeba je wyraźnie zaznaczyć.
Bardzo mocno wybrzmiewa tutaj również motyw przemijania i tego, jak szybko płynie czas. Autor pokazuje, że życie ucieka, często zanim zdążymy się obejrzeć. Przypomina także, jak ważne są marzenia i to, by żyć na własnych zasadach, nie zapominając przy tym o własnym szczęściu.
To książka lekka i bardzo przyziemna, ale jednocześnie poruszająca niezwykle ważne tematy zaczerpnięte prosto z codzienności. Spędziłam z nią naprawdę dobry czas i cieszę się, że mogłam spojrzeć na życie z perspektywy, która prawdopodobnie kiedyś będzie również moją rzeczywistością.
Jeżeli szukacie lekkiej, ale pozostawiającej po sobie refleksję książki, to gorąco polecam tę pozycję.
Ta książka opowiada o życiu starszych osób i podczas lektury często patrzyłam na nią oczami moich rodziców, którzy również żyją już swoim emeryckim życiem. Muszę przyznać, że otworzyła mi oczy na codzienność takich ludzi. Krystyna i jej mąż poświęcają wolny czas pasjom, na które wcześniej brakowało im przestrzeni. Jednak życie nawet na emeryturze nie jest wolne od problemów. Ich syn mieszkający za granicą nie radzi sobie finansowo i prosi rodziców o pomoc. Z kolei córka, która mieszka blisko, często niespodziewanie prosi ich o opiekę nad dziećmi, przez co muszą zmieniać własne plany.
Przez długi czas zgadzają się na wszystko, nie myśląc o sobie i przedkładając dobro dzieci ponad własne potrzeby. Jednak każdy człowiek ma swoje granice i prędzej czy później trzeba je wyraźnie zaznaczyć.
Bardzo mocno wybrzmiewa tutaj również motyw przemijania i tego, jak szybko płynie czas. Autor pokazuje, że życie ucieka, często zanim zdążymy się obejrzeć. Przypomina także, jak ważne są marzenia i to, by żyć na własnych zasadach, nie zapominając przy tym o własnym szczęściu.
To książka lekka i bardzo przyziemna, ale jednocześnie poruszająca niezwykle ważne tematy zaczerpnięte prosto z codzienności. Spędziłam z nią naprawdę dobry czas i cieszę się, że mogłam spojrzeć na życie z perspektywy, która prawdopodobnie kiedyś będzie również moją rzeczywistością.
Jeżeli szukacie lekkiej, ale pozostawiającej po sobie refleksję książki, to gorąco polecam tę pozycję.
Review of advance copy
„To nie jest rozmowa na telefon” to kolejna książka Jakuba Bączykowskiego, którą warto przeczytać.
Jest to opowieść o Krystyna Barańska, która po latach bycia matką pragnie żyć po swojemu. Dzisiaj jest już na emeryturze i uwielbia zajmować się ogrodem, zagłębiać tajniki kuchni włoskiej, a jednocześnie zajmować się wnukami. Pewnego dnia tuż przed Świętami Wielkanocnymi jej córka ma dla niej niespodziankę. Dlaczego Krystyna jednak się z niej do końca cieszy?
Książka ta opowiada los nie jednej kobiety, która w pewnym wieku chciałaby w końcu żyć dla siebie, a nie dla innych. Kobiety, która wraz z mężem chce zwiedzać świat, a nie tylko poświęcać się dla swoich rodziców.
Książka ta chociaż napisana lekkim stylem, to jest bardzo refleksyjna. Zmusza do przemyśleń czy my dorośli mamy prawo nadal żądać od naszych rodziców poświęceń? Czy nie powinni oni w końcu trochę odpocząć? Zwolnić? I nie martwić się problemami innych? Każdemu z nas należy się szacunek
Książkę czytało mi się bardzo przyjemnie i szybko. Dostarczyła mi wielu emocji i bardzo ją polecam.
Jest to opowieść o Krystyna Barańska, która po latach bycia matką pragnie żyć po swojemu. Dzisiaj jest już na emeryturze i uwielbia zajmować się ogrodem, zagłębiać tajniki kuchni włoskiej, a jednocześnie zajmować się wnukami. Pewnego dnia tuż przed Świętami Wielkanocnymi jej córka ma dla niej niespodziankę. Dlaczego Krystyna jednak się z niej do końca cieszy?
Książka ta opowiada los nie jednej kobiety, która w pewnym wieku chciałaby w końcu żyć dla siebie, a nie dla innych. Kobiety, która wraz z mężem chce zwiedzać świat, a nie tylko poświęcać się dla swoich rodziców.
Książka ta chociaż napisana lekkim stylem, to jest bardzo refleksyjna. Zmusza do przemyśleń czy my dorośli mamy prawo nadal żądać od naszych rodziców poświęceń? Czy nie powinni oni w końcu trochę odpocząć? Zwolnić? I nie martwić się problemami innych? Każdemu z nas należy się szacunek
Książkę czytało mi się bardzo przyjemnie i szybko. Dostarczyła mi wielu emocji i bardzo ją polecam.
Displaying 1 - 11 of 11 reviews