จอมพลผู้พิทักษ์กับจักรพรรดิแห่งยุคกาแล็กติก เล่ม 1

銀河帝國之刃 #1

by Huai Shang, 淮上, หวายซ่าง

"เราสู้รบมานับร้อยปีจนไร้เทียมทาน แต่มีเพียงจอมพลคนเดียวเท่านั้นที่เราเอาชนะไม่ได้...
ชื่อเสียงของจอมพลยังคงอยู่ แม้สหพันธ์ถูกโค่นล้มไปแล้ว
แต่นับแต่นี้ เกียรติยศทั้งหมดล้วนเป็นของตัวจอมพล"

ศักราชกาแล็กติกปีที่ 3400 สงครามอันยาวนานนับร้อยปีของฝ่ายสหพันธ์และจักรวรรดิสิ้นสุดลง
ระบอบสหพันธ์ที่ปกครองผู้คนในยุคกาแล็กติกมานานนับพันปีประกาศสลายตัว
พร้อมความตายของจอมพลเกวิน ซีเลีย เทพสงครามคนสุดท้ายแห่งสหพันธ์
และจักรพรรดิองค์แรกแห่งยุคกาแล็กติก เซดี ไฮน์ริชก็ขึ้นครองราชย์ในปีเดียวกัน

ห้าสิบปีต่อมา เกวิน โอเมก้าหนุ่มฟื้นขึ้นมาพร้อมความทรงจำอันว่างเปล่า
ท่ามกลางการปะทะกันกลางผืนฟ้าระหว่างหุ่นยนต์ขนาดยักษ์ที่เปรียบเสมือนพระเจ้าผู้สร้างโลก
เมื่อองค์จักรพรรดิพบเขาครั้งแรกก็เกิดความรู้สึกที่คุ้นเคย...

"ฝ่าบาท ในยุคโลกเก่า ดอกมินต์ถูกมองเป็นลางบอกเหตุของการพบกันอีกครั้ง
ภาษาดอกไม้คือ...ขอให้ได้พบกับคุณอีก"

389 pages, ebook

Published March 18, 2026

About the author

Associated Names:
* Huai Shang (English)
* 淮上 (Chinese)
* หวายซ่าง (Thai)

Reviews

[Pandan]

Omegaverse / sci-fi / military

เกริ่นก่อนเลยว่าปกติไปไม่รอดกับงานหวายซ่าง มันจะต้องมีซัมติงที่ทำให้เราไปด้วยกันไม่ได้ตลอด แต่เรื่องนี้มีโพเทนเชียลเฉยเว้ยเฮ้ย แค่เล่มเปิดก็ทำให้ติดงอมแงมละ

พล็อตหนักไปทางปมการเมืองเป็นส่วนใหญ่ ถ้าใครไม่ชอบแนวชิงไหวพริบ หักเหลี่ยม วางแผนกลยุทธ์ศึก อาจจะเหนื่อยกับบทสนทนาตัวละครบ้าง (แต่เราชอบเลยไม่เป็นปัญหา)

เซตติ้งอาจจะทำหัวหมุนติ้วช่วงแรก เพราะใช้วิธีการเล่าไปก่อนค่อยมาย้อนอธิบายทีหลังค่อนข้างเยอะ มีช่วงที่จับต้นชนปลายไม่ค่อยถูกเหมือนกัน เพราะตัวละครกับฝักฝ่ายก็มีเยอะด้วย ต้องใจเย็นตอนอ่าน ค่อยๆ ซึมซับข้อมูลไปเรื่อยๆ จะเริ่มเห็นภาพรวมเองว่าปัญหาการเมืองระดับจักรวาลมันมีที่มาที่ไปยังไง

พระ/นายคือตรงสูตรหวายซ่างมากๆ ใครเคยอ่านงานอื่นมาน่าจะเข้าใจ นายเอกบุคลิกเคร่งขรึม ดุ เย็นชา ความเก่งไม่ต้องพูดถึง เนื้อหอมที่หนึ่ง แล้วก็รักความยุติธรรม ยึดมั่นในอุดมการณ์ตัวเอง

ส่วนพระเอกนี่ธงเหลือบแดงนิดๆ (มั้ง 555) แต่ถ้าไม่ผีเข้าผีออกรายนาทีก็ไม่ใช่พระเอกหวายซ่างอะเนอะ 555 นิสัยค่อนข้างหมกมุ่นกับนายเอกจนเข้าขั้นคุกคาม แต่เล่มนี้บทยังไม่เยอะเท่าไหร่

[Let me read in peace...]

1.5✰ เป็นอีกผลงานของหวานซ่างที่ไปด้วยไม่รอด แท็คดังมากมายถูกหยิบมาผสมรวมในนิยายเรื่องนี้ราวกับแกงหม้อใหญ่ แต่วัตถุดิบดีก็ใช่ว่าจะสามารถปรุงออกมาได้อร่อยเสมอไป ความละเอียดของ sub-culture ที่ถูกหยิบยกมากลับถูกนำมาใช้อย่างฉาบฉวย ไม่มีความลึกซึ้งที่ทำให้ตอนอ่านรู้สึกว่ามันสมจริงได้เลย ช่องโหว่มีโผล่มาให้เห็นจนอ่านไปก็สะดุดใจไปหมด บุคลิกของตัวเอกและพระเอกไม่ให้ความรู้สึกของการเป็นคนที่อยู่จุดสูงสุดแบบตามที่ถูกกำหนดไว้

[Shisa]

One of the few books that made me read non-stop.

[Tsts]

以ABO來說還蠻清淡的(遠目)
真不懂元帥喜歡海因里希的啥, 這攻真不討人喜歡||這部在感情戲上完全沒打中我...一開始以為元帥被硬推還不生氣又很乖順應該是有所權謀(?)但直到最後都沒有好好地陰海因里希一把, 讓我好失望啊(喂) 雖然說海本來就是西利亞元帥寄予厚望的學生啦...又被標記(一ㄥˋㄕㄤˋ)了...好像順理成章的就這樣也沒甚麼不對?因為是ABO?? 算了對攻就是很有個人意見... 卡列揚跟亞倫兩個AA的話還比較有意思(!?)
機甲戰鬥的部分看得蠻累的...雖然看過一點點鋼彈, 大概猜的到是甚麼意思,
但還是太抽象了...智慧機甲會嘴砲也會變形成車子/刀/戰鬥機/收納型耳環這我通通OK, 但會微笑是甚麼概念?!而且還是那個鳳凰? 鳥喙是要怎麼微笑?!!! 完全想像不能! 而且最後一集居然打了一整集(昏倒) 大魔王也太煩了, 一直打一直跑一直打一直跑(repeat) 最後終於打完了還沒有發糖(炸) 聽說番外有糖但要預購才有...這出版社還真是..?!!
不知不覺就變成牢騷感想了...其實題材還蠻特別的啦, 看膩一般ABO的可以試試看(心虛