Do trzech razy szczęście

by Krystyna Mirek

Bobrówka po serii skandali i plotek powoli odzyskuje pozory normalności, lecz dla trzech kobiet z jednej rodziny nic nie jest już takie jak dawniej. Każda z nich poniosła emocjonalne straty i stoi na życiowym rozdrożu, zmuszona do podjęcia decyzji, które mogą odmienić jej przyszłość.

Najmłodsza z bohaterek, studentka Klara, musi zdecydować, czy dać drugą szansę komuś, kto już raz ją zawiódł. Maks się zmienił, ale trudno ocenić, czy ta zmiana jest prawdziwa i trwała. Jej babcia, Łucja, zmaga się z podobnymi wątpliwościami, choć jej sytuacja jest jeszcze bardziej skomplikowana. Obie chciałyby się wspierać, lecz żadna z nich nie potrafi znaleźć jednoznacznej odpowiedzi.

Tylko u Ani, mamy Klary wszystko układa się dobrze. Ale tylko do czasu, gdy na jaw wychodzi pewna tajemnica….

304 pages, Paperback

First published April 8, 2026

About the author

Pisarka, autorka książek obyczajowych, mama czwórki dzieci (trzech dorastających córek i jednego małego synka). Na swoim koncie ma ponad dwadzieścia powieści.
Jest absolwentką polonistyki UJ w Krakowie. Przez wiele lat pracowała w szkole, obecnie pisarstwo stało się dominującym zajęciem w jej życiu zawodowym. Pisze książki obyczajowe mocno osadzone w realiach życia. Fabuła nie stroni od problemów, ale niesie pozytywne przesłanie. Autorka zachęca kobiety, by się nie poddawały wobec trudności losu, ale walczyły o miłość, rodzinę, marzenia.

Reviews

[Olilovesbooks2 · Rating 4 out of 5]

*współpraca reklamowa*

Trzeci i finałowy tom serii, z którą się bardzo polubiłam. Tom, którego wyczekiwałam, a który jednak lekko mnie zawiódł. To powieść obyczajowa, wielowątkowa, która domyka nam całość historii, i pozwala po raz ostatni spotkać się z Klarą, Łucją, Anią i pozostałymi bohaterami, którzy chyba w końcu mogą powiedzieć, że są szczęśliwi.

Po serii skandali i zawirowań w Bobrówce w końcu zapanował względny spokój. Choć życie wraca na spokojne tory, to jednak codzienność trzech kobiet jest inna. Klara stara się pogodzić pracę ze studiami, stara się też być dobrą córką, wnuczką i przyjaciółką, ale jej organizm zaczyna się powoli buntować, a problemy piętrzyć. Maks wydoroślał, zabiega o dziewczynę, pracuje i opiekuje się chorym ojcem. Łucja i Wiktor dali sobie szansę, ale z czasem przekonują się że choć wiele ich łączy to równie wiele dzieli, i tylko od nich będzie zależeć czy ta relacja przetrwa. Z kolei Ania i Andrzej cieszą się sobą, docierają się i liczą, że wszytko się jakoś ułoży.

Ten tom z całej trylogii podobał mi się najmniej. Jak pozostałe historia okazała się wielowątkowa, choć mamy już dwie a w zasadzie trzy szczęśliwe pary, to licho nie śpi, a kolejne przeszkody powoli zaczynają wychodzić z cienia. Ten tom w bardzo dużej mierze skupia się na Klarze, to ona i jej życiowe perypetie tutaj dominują. Ambitną studentkę, życie zaczyna przytłaczać. Kolejne afery, przeciwności, wyzwania i chęci pogodzenia wszytkiego coraz bardziej się na niej odbija. Co charakterystyczne dla twórczości autorki, na przykładzie Klary, autorka porusza bardzo ważną kwestię, a mianowicie obrazuje moment, w którym kiedyś trzeba powiedzieć "dość", kiedy trzeba się zatrzymać i przewartościować swoje życie, bo nie da się żyć na najwyższych obrotach zbyt długo. Co też bardzo fajne zostało tutaj pokazane jak dojrzewają młodzi ludzie, i nie chodzi tutaj tylko o wiek, ale o same doświadczenia, o sytuacje, które uczą ich życia, i które zmieniają ich spojrzenie na świat.

Lektura moim zdaniem prosta i lekka, niemniej realistyczna, dynamiczna i taka trafiająca do każdego. Ta książka, a właściwie cała seria według mnie jest uniwersalna. Bo każde pokolenie znajdzie w niej coś co zainteresuje, coś co jest bliskie, coś z czym można się mniej lub bardziej utożsamić. Książka napisana w bardzo fajnym stylu, lekkim i prostym, co odzwierciedla się na przyjemność i szybkość czytania. To lektura, którą śmiało można przeczytać za jednym zamachem, co miało miejsce u mnie. To była historia, która wzbudziła we mnie emocje, pokazała realne problemy, trudne decyzje, poruszyła trudniejsze tematy, ale też dała nadzieję, że zawsze może być lepiej.

Troszkę jestem jednak zawiedziona, niby autorka powiedziała już wszytko, niby te wszystkie pomniejsze historie się w jakimś stopniu kończą, ale mnie to wszystko w pełni nie usatysfakcjonowało, czegoś mi zabrakło, a przez to odczuwam dosyć spory niedosyt. Mimo wszytko książka jak i seria są godne przeczytania i polecenia, w szczególności polecam ją fanom wielowątkowych i rodzinnych historii, które mogło napisać samo życie.

[Ewelina Zaczkiewicz · Rating 5 out of 5]

(...) Sytuacja Klary coraz bardziej się komplikuje. Dziewczyna wzięła na siebie zbyt wiele i jej organizm zaczyna się buntować, aż w pewnym momencie prawie dochodzi do tragedii. Ta jedna chwila zmienia wszystko i Klarą podejmuje ważną decyzję. W tym samym czasie Maks próbuje radzić sobie z pogarszającym się stanem zdrowia ojca. Nie jest gotowy na to, by go stracić. Niespodziewanie przychodzi do niego pomoc ze strony, która chłopakowi początkowo nie bardzo odpowiada. W życiu Ani i Łucji też wielkie zmiany. Czy szczęście w końcu znajdzie stały adres zamieszkania w sercach kobiet pragnących jedynie stabilizacji i spokoju, bez obaw, że jutro to wszystko może zniknąć?

"Do trzech razy szczęście" to już trzeci tom serii autorstwa pani Krystyny Mirek. Z każdym kolejnym uwielbiam tę historię coraz bardziej. Wsiąkłam całkowicie do świata Klary, Ani i Łucji. Przeżywam niesamowicie ich życiowe wzloty i upadki, kibicuję Maksowi, a Tomka zaczynam już lubić. To co tak bardzo cenię sobie w tej książce, jak i w całej serii jest jej autentyczność. Bez słodzenia. Autorka nie wymyśla na siłę, to się czuje. Stworzyła życiową, prostą historię. Ból rozstania, tęsknota, choroba, walka z własnymi słabościami. Któż z nas tego nie zna. Ale w tym wszystkim nie brakuje powodów do uśmiechu, bliskości i wsparcia, przyjaźni, czyli tego, co tak często trzyma przy życiu, gdy wszystko inne się wali i zawodzi. Na kartach tej powieści możemy wyczytać prostą prawdę, że o szczęście, które często jest na wyciągnięcie ręki, trzeba dbać każdego dnia, a niekiedy zakasać rękawy i podjąć konkretną pracę. Bo to co wartościowe nigdy łatwo nie przychodzi, dlatego też jest takie cenne.

Kto zna twórczość pani Krystyny, ten wie z jaką lekkością czyta się jej książki. Potrafi ona trudne tematy ubrać w taką historię, której nie chce się odkładać. I zawsze znajdziemy w niej utulenie dla smutku, nadzieję dla obolałego serca i taką pewność, że zawsze obok jest ktoś, kto pomoże poskładać świat na nowo.

Polecam wam tę książkę, jak i poprzednie części, z całego serca

[Katarzyna Kubiak · Rating 3 out of 5]

Mam dużą słabość do pióra autorki, bo jest lekkie w najlepszym możliwym znaczeniu tego słowa. Tę książkę, jak i poprzednie w tej serii, czyta się bardzo szybko. Jednocześnie pod tą prostotą kryje się sporo emocji i uważności na szczegóły. I właśnie dlatego finałowy tom zostawił mnie z lekkim smutkiem, bo to moment, kiedy trzeba pożegnać bohaterki, które zdążyły stać się w pewnym sensie bliskie.
To, co najbardziej wybrzmiewa w tej części, to konsekwencje wcześniejszych wyborów. Autorka pokazuje, że odbudowanie zaufania to proces, który wymaga czasu, odwagi i gotowości na ryzyko. Szczególnie w wątku Klary widać to bardzo wyraźnie. Jej rozdarcie jest wiarygodne.

Równie ciekawie wypada Łucja. Lubię, kiedy w literaturze dojrzałe bohaterki dostają przestrzeń, a nie są jedynie sprowadzane do roli tła. Tutaj mamy wyrazistą kobietę, która mimo doświadczeń nadal chce żyć po swojemu. Styl jej bycia naprawdę zapada w pamięć.

Ania z kolei reprezentuje coś, co na pierwszy rzut oka wydaje się spokojem i stabilnością. Ale pod tym spokojem pojawiają się pytania, które pewnie wiele osób zna z własnego życia.

Mam wrażenie, że w tej części pojawia się więcej ciężaru emocjonalnego. Bobrówka, która wcześniej była raczej tłem, tutaj odgrywa nieco ważniejszą rolę. Plotki, spojrzenia, ocenianie innych - to elementy, które dobrze oddają klimat małej społeczności i presję, z jaką mierzą się bohaterki.

Podoba mi się, że zakończenie nie jest typowo lukrowane, a mimo to nadal dobrze domyka serię. Ostatnią stronę pdzewróciłam z poczuciem, że te historie zostały opowiedziane w sposób rzeczywisty i mają sens.

[poczytamy_ · Rating 4 out of 5]

Klara, Łucja i Anna - trzy pokolenia, jednak każda z kobiet zmaga się z podobnym problemem. Mimo że w Baborówce życie toczy się dalej, a kobiety nie są już na językach mieszkańców, ich codzienność nie wraca już do monotonii i spokoju. Nadal stają przed trudnymi decyzjami, które mają wpływ na całe ich życie.

To trzecia część historii trzech kobiet z Baborówki. Kolejny raz autorka dostarcza czytelnikowi pełną gamę emocji. Nie jest to prosta historia. Bohaterki stają przed trudnymi wyborami, a ich relacje pełne są wahań i niepewności. Problemy, z którymi się zmagają są bliskie rzeczywistości i łatwo w nie uwierzyć. Bardzo cenię sobie tę autentyczność. Nie ma tutaj miejsca na przerysowaną ekspresję, wszystko poprowadzone jest naturalnie i z wyczuciem.

Bohaterki, które różni wiek, łączy potrzeba zrozumienia i szczęścia. Każda z nich otrzymuje lekcję od życia, z której wiele wynosi.

Klara, zrozumiała, że życie jest zbyt kruche i warto zatroszczyć się o siebie. Wieczna potrzeba niesienia pomocy innym oraz obarczanie się nadmiarem obowiązków sprawiły, że zgubiła w tym wszystkim samą siebie. Do tego sercowa rozterka - który z mężczyzn jest dla niej właściwy? To właśnie historia najmłodszej bohaterki poruszyła mnie najbardziej. Cieszę się, że postawiła na siebie.

Łucja i Wiktor próbują wspólnego życia. Wszystko wydaje się zbyt piękne, jednak wyczuwalne jest między nimi napięcie, które ulatnia się z możliwością kupna mieszkania w Krakowie. Łucja nie jest gotowa na opuszczenie Baborówki, natomiast Wiktor nie czuje się dobrze w tej małej miejscowości. Brak komunikacji między tą dwójką w znacznym stopniu wpływa na ich relację.

Anna natomiast wydaje się wieść spokojne życie, w którym wszystko układa się tak, jak powinno. Na zewnątrz wydostają się jednak demony z przeszłości, które wpływają na zaufanie.

Te kilka wątków tworzą spójną całość, gdzie każda z bohaterek musi mierzyć się z innym problemem, jednak każdy z nich jak wspomniałam wcześniej jest autentyczny.

Nie mogłam się doczekać powrotu do Baborówki i muszę przyznać, że jest to bardzo udany powrót. Lekki styl autorki idealnie komponuje się z ważnymi wartościami, które po przeczytaniu zostają z czytelnikiem na dłużej.

Współpraca reklamowa @hardewydawnictwo

[Wioletta Paraluk-Staniek · Rating 5 out of 5]

„Do trzech razy szczęście” Krystyny Mirek to historia, która otula jak ciepły koc – spokojna, ale jednocześnie pełna emocji, decyzji i momentów, które potrafią zatrzymać na chwilę i zmusić do refleksji.

To opowieść o trzech kobietach z różnych pokoleń, których losy przeplatają się w bardzo naturalny i życiowy sposób. Każda z nich stoi w innym miejscu, każda niesie własne doświadczenia, ale wszystkie łączy jedno – potrzeba bliskości, zrozumienia i… szczęścia.

Najbardziej poruszyła mnie postać Klary. Jej historia jest bardzo prawdziwa – pokazuje, jak łatwo można zatracić siebie, żyjąc dla innych i biorąc na barki zbyt wiele. To bohaterka, w której naprawdę można się przejrzeć. Z kolei wątek Łucji pięknie pokazuje, że miłość nie ma wieku, ale wymaga pracy, kompromisów i szczerej rozmowy.

Autorka świetnie oddaje emocje – nie są przesadzone, tylko takie „nasze”, codzienne. Relacje między bohaterami są pełne niedopowiedzeń, trudnych wyborów i momentów zawahania, dzięki czemu całość wypada bardzo autentycznie.

Styl Krystyny Mirek jest lekki i przyjemny, przez co książkę czyta się szybko, ale zostawia ona po sobie coś więcej niż tylko chwilową rozrywkę. To historia o tym, że czasem trzeba się zatrzymać i zadać sobie pytanie: czego ja naprawdę chcę?

To idealna książka na spokojny wieczór – ciepła, refleksyjna i bardzo „życiowa”.

Polecam szczególnie, jeśli lubisz historie o relacjach, wyborach i drugich szansach.

[Współpraca barterowa]