What do you think?


喫茶ドードー #2
รอจนฝนซา ที่คาเฟ่คิสสะโดโด
เรื่องราวในชีวิตประจำวันของโซโรริ ชายผู้เป็นเจ้าของร้าน "คิสสะโดโด" คาเฟ่ขนาดเล็กที่โอบล้อมด้วยแมกไม้ใจกลางเมืองใหญ่ กับเหล่าลูกค้าหญิงที่มักบังเอิญเข้ามาเยือนร้านของเขา ซึ่งต่างมีเรื่องกลัดกลุ้มจนกลายเป็นแผลใจ
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องปมวัยเด็กที่ส่งผลต่อการใช้ชีวิตในวัยผู้ใหญ่ ความรู้สึกผิดเพราะเคยพูดจาไม่ดีกับคนในที่ทำงานและคนรู้จัก การถูกเมินเฉยจากผู้คนรอบข้างจนเหมือนไร้ซึ่งตัวตน ฯลฯ
แม้ "คิสสะโดโด" จะเป็นสถานที่ที่ช่วยให้จิตใจอันว้าวุ่นได้สงบลง และช่วยให้กลับไปเป็นตัวเองคนเดิมได้บ้าง
แต่สุดท้ายแล้ว อะไรกันหรือ...
ที่จะช่วยให้พวกเธอและเขาหายเจ็บปวดจากบาดแผล
ตลอดจนค้นพบความหมายของการมีชีวิต
และวิธีใช้ชีวิตแบบที่ตัวเองพึงพอใจ
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องปมวัยเด็กที่ส่งผลต่อการใช้ชีวิตในวัยผู้ใหญ่ ความรู้สึกผิดเพราะเคยพูดจาไม่ดีกับคนในที่ทำงานและคนรู้จัก การถูกเมินเฉยจากผู้คนรอบข้างจนเหมือนไร้ซึ่งตัวตน ฯลฯ
แม้ "คิสสะโดโด" จะเป็นสถานที่ที่ช่วยให้จิตใจอันว้าวุ่นได้สงบลง และช่วยให้กลับไปเป็นตัวเองคนเดิมได้บ้าง
แต่สุดท้ายแล้ว อะไรกันหรือ...
ที่จะช่วยให้พวกเธอและเขาหายเจ็บปวดจากบาดแผล
ตลอดจนค้นพบความหมายของการมีชีวิต
และวิธีใช้ชีวิตแบบที่ตัวเองพึงพอใจ
- GenresJapanese Literature
248 pages, Paperback
First published March 15, 2023
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
April 13, 2026
อ่านเล่มนี้จบแล้ว ต้องบอกตรงๆว่าให้ความรู้สึกใกล้เคียงกับเล่มแรกเลย คือยังไม่ค่อยใช่สำหรับเราเท่าไหร่
ตัวสไตล์การเขียนยังคงเหมือนเดิมมาก มีความพยายามเล่าแบบมีชั้นเชิง แต่ส่วนตัวแอบรู้สึกว่าอ่านค่อนข้างยากนิดนึง บางช่วงต้องตั้งใจอ่านมากๆ รู้สึกว่าใช้พลังพอสมควร
อีกจุดที่แอบเสียดายคือ “คาเฟ่” ที่เป็นธีมหลักของเรื่อง เหมือนจะมีบทบาทน้อยกว่าที่คิดไว้ แล้วตัวเรื่องมีการตัดสลับไปมาบ้าง บวกกับชื่อตัวละครบางช่วงที่คล้ายกัน เลยมีจังหวะที่อ่านแล้วงงนิดๆว่าใครเป็นใคร
โดยรวมเลยกลายเป็นว่า ถึงไอเดียจะน่าสนใจ แต่การเล่าเรื่องอาจจะยังไม่ค่อยตรงจริตเราค่ะ
ถ้าใครอ่านเล่มแรกแล้วรู้สึกเฉยๆ เล่มนี้ก็น่าจะให้ฟีลใกล้ๆกันเลย แต่ถ้าชอบสไตล์เดิมอยู่แล้ว ก็น่าจะยังอ่านเพลินได้
สำหรับเรา น่าจะยังไม่ใช่เล่มที่อยากหยิบกลับมาอ่านซ้ำค่ะ
ตัวสไตล์การเขียนยังคงเหมือนเดิมมาก มีความพยายามเล่าแบบมีชั้นเชิง แต่ส่วนตัวแอบรู้สึกว่าอ่านค่อนข้างยากนิดนึง บางช่วงต้องตั้งใจอ่านมากๆ รู้สึกว่าใช้พลังพอสมควร
อีกจุดที่แอบเสียดายคือ “คาเฟ่” ที่เป็นธีมหลักของเรื่อง เหมือนจะมีบทบาทน้อยกว่าที่คิดไว้ แล้วตัวเรื่องมีการตัดสลับไปมาบ้าง บวกกับชื่อตัวละครบางช่วงที่คล้ายกัน เลยมีจังหวะที่อ่านแล้วงงนิดๆว่าใครเป็นใคร
โดยรวมเลยกลายเป็นว่า ถึงไอเดียจะน่าสนใจ แต่การเล่าเรื่องอาจจะยังไม่ค่อยตรงจริตเราค่ะ
ถ้าใครอ่านเล่มแรกแล้วรู้สึกเฉยๆ เล่มนี้ก็น่าจะให้ฟีลใกล้ๆกันเลย แต่ถ้าชอบสไตล์เดิมอยู่แล้ว ก็น่าจะยังอ่านเพลินได้
สำหรับเรา น่าจะยังไม่ใช่เล่มที่อยากหยิบกลับมาอ่านซ้ำค่ะ
Displaying 1 - 2 of 2 reviews



