Πατημένα τριάντα

by Μιχάλης Νταγγίνης

Δύο άντρες και τρεις γυναίκες συναντιούνται στο κατώφλι της πραγματικής ενηλικίωσης. Με σημείο εκκίνησης μια από­φα­ση ανεξαρτητοποίησης που καταλήγει σε βουτιά στον υπόκοσμο, αρχίζει να ξεδιπλώνεται μπροστά τους μια ταραγμέ­νη δεκαετία. Το παζλ της ζωής τους θα συμπληρώ­σουν ετερόκλητα κομμάτια: η έλλειψη ευκαιριών, το τίμημα της επιτυχίας, οι σκοτεινές σεξουαλικές επιθυμίες, η διαβρωτική φύση του φθόνου, το αποτύπωμα των παιδικών τραυμάτων. Κανείς δεν θα μείνει εκτός: καθωσπρέπει γονείς, τοξικοί ερα­στές, επιφανείς επιχειρηματίες, νονοί της νύχτας, δικηγόροι, μοναχοί, μπράβοι, ανώνυμοι θαυμαστές. Με φόντο έναν κόσμο διαφθοράς, όπου η εξουσία συνομιλεί με το οργανωμένο έγκλημα, τα Πατημένα Τριάντα είναι η προσωπογραφία μιας ολόκληρης γενιάς, η οποία έχασε την αισιοδοξία της στη διάρκεια των αλλεπάλληλων κρίσεων που σημάδεψαν την ενηλικίωσή της. Ένα συναρπαστικό ταξίδι ενηλικίωσης, μια διεισδυτική ματιά στη γενιά που μεγάλωσε σε μόνιμη κρίση. Με χιούμορ, σασπένς και διεισδυτική ψυχογράφηση χαρακτήρων, ένα έργο που εξερευνά την ανθρώπινη ύπαρξη μέσα από πέντε διαφορετικές οπτικές γωνίες, σε μια μουδιασμένη, κατακερματισμένη κοινωνία.

424 pages, Paperback

First published March 18, 2026

About the author

Ο Μιχάλης Νταγγίνης γεννήθηκε το 1993 στη Θεσσαλονίκη, όπου και σπούδασε νομικά. Από το 2017 ζει κι εργάζεται στην Αθήνα ως δικηγόρος ποινικού δικαίου, ενώ επίσης είναι διδάκτωρ Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το μυθιστόρημα Πατημένα Τριάντα είναι το πρώτο λογοτεχνικό του έργο.

Reviews

[Bill Doulopoulos · Rating 5 out of 5]

Το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις κλείσεις το βιβλίο είναι ότι διαβάζεται με μια ανάσα. Όποιος έχει συνομιλήσει με τον Μιχάλη Νταγγίνη σε προσωπικό επίπεδο, θα αναγνωρίσει αμέσως κάτι οικείο — τα "Πατημένα Τριάντα" θα μπορούσε ευκολα να τα αφηγείται ο ίδιος. Εξαιρετικό, συναρπαστικό και απόλυτα κινηματογραφικό. Όλοι όσοι είμαστε περιξ των τριάντα βρίσκουμε κομμάτια του εαυτού μας στους χαρακτήρες.Επισης, το βιβλίο αποτυπώνει με εκπληκτική ακρίβεια σκέψεις που κάνουμε όλοι αλλά δεν συζητάμε ποτέ, με ένα χιούμορ που σπάει κόκκαλα.
Επειδή έχω συνήθεια με κάθε βιβλίο που νιώθω ότι ανήκει στη μεγάλη οθόνη να φτιάχνω τη δική μου cast list, την μοιράζομαι εδώ for fun.
Νικήτας = Πάρις Σκαρτσολιάς (Μανωλάκης από το καφέ της χαράς)
Ιλένια = Κλέλια Ανδριολάτου
Δάφνη = Νεφέλη Μεγκ
Θέμης = Χάρης Χιώτης
Αλκμήνη = Βίκυ Παπαδοπούλου
Φοίβος = Δημήτρης Κίτσος
Μάκης = Δημήτρης Μαυροπάνος
Θάνια = Ευαγγελία Μουμούρη
Πατέρας Νικήτα = Γιάννης Μπέζος
Νίκος Βαρδάκης = Μάκης Ψωμιάδης
Μοναχός Εμμανουήλ = Νικορέστης Χανιωτάκης

[Marianna Tsotra · Rating 5 out of 5]

Στο πρώτο του μυθιστόρημα, ο Μιχάλης Νταγγίνης χαρτογραφεί τη γενιά των 30, όχι τη σύγχρονη, αλλά εκείνους που εισήλθαν στην τέταρτη δεκαετία της ζωής τους στην εποχή της οικονομικής κρίσης, των μνημονίων, των capital controls, των Αγανακτισμένων, αλλά και της ραγδαίας αύξησης της ανεργίας. Ο Μιχάλης στήνει 5 βασικούς χαρακτήρες, ο καθένας διαφορετικής ταξικής προέλευσης, διαφορετικής ιδιοσυγκρασίας και ψυχισμού, όλοι τους όμως θύματα μιας οικονομικής κρίσης και ενός καπιταλιστικού συστήματος που απαιτεί από αυτούς να βρίσκονται συνέχεια σε εγρήγορση, να ανέρχονται στη δήθεν αξιοκρατική κλίμακα της επαγγελματικής επιτυχίας ως δια μαγείας, στην Ελλάδα του 25% ανεργίας.

Αυτό που ενδιαφέρει τον Μιχάλη, τόσο ιστορικά, ως καταγραφή της πρόσφατης ιστορίας της Ελλάδας, όσο και αμιγώς ψυχολογικά, είναι αυτή ακριβώς η μετάβαση από την ξεγνοιασιά των 20s, ως αποκήρυξη και απάρνηση του ίδιου του θανάτου, στην υπαρξιακή συνειδητότητα των 30s, εκεί που κάθε χρονιά, κάθε βδομάδα α(ν)εργίας, κάθε σπαταλημένο λεπτό στα σοσιαλ μίντια, δημιουργεί υπαρξιακές ενοχές. Η πρόζα του είναι φρέσκια, σύγχρονη, ρέει αβίαστα και δίχως επιτήδευση, ακόμα και όταν το λεξιλόγιο του, οι μεθοδικά δουλεμένες παρομοιώσεις και μεταφορές του, μαρτυρούν τη δουλειά που έχει ρίξει στην πρόζα του, αλλά και ίδιο το γεγονός ότι χειρίζεται αριστοτεχνικά την τέχνη της γραφής, οι δε διάλογοι του είναι ρεαλιστικοί και αυθεντικοί, ξεπηδούν από τις συζητήσεις στα αθηναϊκά μπαρ κατευθείαν στις σελίδες του βιβλίου. Το μυθιστόρημα του εξετάζει τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης και του, απότοκου αυτής, εργασιακού, οικονομικού και πολιτικοκοινωνικού περιβάλλοντος μέσα από ένα ταξικά ευρύ φάσμα χαρακτήρων, από γόνους μεγαλοαστικής τάξης, φαινομενικά ασφαλείς και αποκατεστημένους, όμως εν τοις πραγμασι εξίσου εγκλωβισμένους, απλώς σε ένα χρυσό κλουβί οικογενειακής εξουσίας και επιβολής, παιδιά της εργατικής τάξης που είτε εντάχθηκαν και ενσωματώθηκαν στο ίδιο το σύστημα και έγιναν καλοδουλεμένα γρανάζια του είτε κεφαλαιοποίησαν την ταξική συνείδηση και οργή τους μέσα από το δικαιωματικό κίνημα και την κουλτούρα της πολιτικής ορθότητας, φτάνοντας, τέλος, στο πιο page turner κομμάτι του βιβλίου, αυτούς που προσπάθησαν, γρήγορα και εύκολα, να πιάσουν την καλή μέσα από την εμπλοκή με την ελληνική μαφία, τον υπόκοσμο, αλλά και την κρατική διαφθορά.

Ενα μυθιστόρημα τόσο καλοδουλεμένο στη γλώσσα, τη δομή και τον ρυθμό του και κινηματογραφικό στην αφήγηση του, όσο και δριμύ στην πολιτικοκοινωνική παρατήρηση κα κριτική του, δίχως ποτέ να στρατεύεται και να εξαπολύει πολιτικά και ηθικοπλαστικά κατηγορώ, αλλ’αντιθετως στέκεται με ενσυναισθηση, συμπόνια και αληθινή αφηγηματική κατανόηση προς τους χαρακτήρες του - ατελείς, ανώριμους, κτηνώδεις, καιροσκόπους, αμοραλιστές και αριβίστες, όλοι αυθεντικό γέννημα θρέμμα μιας χώρας σε πλήρη αποσάθρωση, ποτισμένης από τη διαφθορά και τον νεποτισμό. Ενα απο τα καλύτερα φετινά μυθιστορήματα και ένα λογοτεχνικό ντεμπούτο που αποδείκνυει πως ο συγγραφέας του θα μας απασχολήσει σίγουρα στο μέλλον.

[Δημήτρης Κώτσος · Rating 5 out of 5]

Ο Μιχάλης Νταγγίνης συστήνεται στο αναγνωστικό κοινό με μία ιστορία πέντε διαφορετικών ανθρώπων που ενηλικιώνονται στην Ελλάδα την περίοδο της κρίσης.

Ο Νικήτας μετά την άκαρπη ερωτική ιστορία του με την Ιλένια ψάχνει τρόπους να ανελιχθεί επαγγελματικά και να ζει με αξιοπρέπεια χωρίς να χρειάζεται την βοήθεια των γονιών του. Η Ιλένια μεγάλωσε σ’ ένα προστατευμένο περιβάλλον που της παρείχαν ό,τι χρειαζόταν. Η Δάφνη καλύπτει το εσωτερικό της κενό με την εργασιομανία και ψάχνει μέσω των ερωτικών της επαφών να εκτονώσει την ένταση της. Ο Θέμης ασχολείται συμβατικά με το αντικείμενο που σπούδασε που είναι η νομική όμως η ενασχόληση με το γράψιμο του δίνει την δυνατότητα να ξεφύγει από την πλήξη. Τέλος, η Αλκμήνη ασχολείται με τα γυναικεία δικαιώματα και επιλέγει να υπερασπιστεί κάθε πρόσωπο που αδικείται.

Το βιβλίο με κέρδισε με την άμεση και απλή γραφή του. Ο συγγραφέας δημιούργησε πέντε χαρακτήρες που παλεύουν με τις αγωνίες, τους φόβους και τους εσωτερικούς τους δαίμονες. Τα θέματα που ταλανίζουν τα πρόσωπα της ιστορίας μας δεν είναι ξένα προς εμάς γιατί αναφέρονται στις ανησυχίες που έχει η γενιά μας που παλεύει καθημερινά να ανταπεξέλθει στις οικονομικές, προσωπικές και επαγγελματικές δυσκολίες που προκύπτουν.

Το εύκολο χρήμα που προσφέρει η ενασχόληση με τον υπόκοσμο μπορεί να φέρει τον άλλον κοντά στις επιθυμίες του; Οι υπερβολικές ώρες εργασίας καλύπτουν τις προσωπικές μας ανάγκες; Η ζήλια και ο φθόνος προς τον πλησίον τι αντίκτυπο έχει στη δική μας ψυχική υγεία;

Με αυτά τα ερωτήματα σας καλώ να γνωρίσετε έναν νέο άνθρωπο που κάνει το ξεκινήματα του στο χώρο της πεζογραφίας μ’ ένα αξιόλογο βιβλίο που αξίζει την προσοχή σας.

Καλή ανάγνωση.

[Αντώνιος Μιχελόγγονας · Rating 5 out of 5]

Το βιβλίο αγοράστηκε Παρασκευή μεσημέρι και η ανάγνωση του ολοκληρώθηκε Σάββατο ξημερώματα. Είναι κυριολεκτικά αδύνατο να σταματήσεις αν έχεις την δυνατότητα να συνεχίσεις.

Οι χαρακτήρες έχουν δομηθεί με τρόπο που βλέπεις σε καθέναν από αυτούς ένα μέρος του εαυτού σου ή αναγνωρίζεις κάποιον δικό σου άνθρωπο. Εξελίσσονται με τρόπο που αποκλείεται, από την αρχή ως το τέλος, να μην νιώσεις καθέναν από αυτούς κοντά σου και ταυτόχρονα απέναντι σου.

Η πλοκή εξαιρετικά δεμένη, οι παράλληλες ιστορίες συνδέονται ανεπιτήδευτα μεταξύ τους. Υπάρχει πάντα μια ιστορία που αγωνιάς για την εξέλιξη της όσο διαβάζεις μια άλλη.

Προσωπικά ένιωσα πιο κοντά στο μέρος της ιστορίας που αφορά τον επιχειρηματικό κόσμο και τη μαφία. Όμως είναι τόσο πολύπλευρο που κυριολεκτικά καλύπτει όλα τα γούστα. Έρωτας, πολιτική, δουλειά, καθημερινότητα, σπουδές, μέσα ενημέρωσης, ένα υπέροχο κουβάρι που το ακουμπάς και ξετυλίγεται μόνο του, χωρίς να σε παιδεύει.

Το τέλος σε αφήνει με ερωτηματικά και διάθεση συζήτησης. Τι συνέβη άραγε τότε, και τι την άλλη φορά; Ο αναγνώστης δεν παίρνει έτοιμο φαγητό.

Εν κατακλείδι, ένα εξαιρετικό ανάγνωσμα, ιδανικό για τον αναγνώστη που θέλει να ηρεμήσει και να σκεφτεί, χωρίς να παιδεύσει το μυαλό του. Το ρίσκο να παρατήσεις το βιβλίο στη μέση, κυριολεκτικά ανύπαρκτο. Αξίζει από την πρώτη μέχρι και την τελευταία σειρά. Συγχαρητήρια!

[Reader · Rating 5 out of 5]

Το διάβασα σχεδόν μονορούφι και δεν το λες και μικρό βιβλίο με τις 400+ σελίδες του. Ο ρυθμός είναι αλύπητος, δεν σε αφήνει να βαρεθείς, πράγμα που δύσκολα επιτυγχάνεται σήμερα, όταν το attention span του σύγχρονου ανθρώπου φαίνεται να μην διαρκεί περισσότερο από ένα βιντεάκι λίγων δευτερολέπτων στο TikTok.

Δίνει το στίγμα μια ολόκληρης γενιάς, που έζησε την κρίση στο πετσί της. Η αναξιοκρατία, η έλλειψη ευκαιριών, ο φθόνος, το brain drain δεν είναι απλώς στοιχεία του φόντου της ιστορίες, αλλά η ουσία αυτής.

Πέντε πρωταγωνιστές, πέντε πρόσωπα διαφορετικά μεταξύ τους, με το καθένα να ακολουθεί τη δική του ξεχωριστή πορεία, αλλά με τις οι επιλογές του καθενός να έχουν άμεση επιρροή στη ζωή των υπολοίπων. Και το σημαντικότερο; Κανένα πρόσωπο δεν είναι καλό ή κακό με την παραδοσιακή έννοια, το γκρίζο κυριαρχεί κι ακόμα κι αν δεν μπορείς να τα αγαπήσεις όλα ή να ταυτιστείς απόλυτα, μπορείς σίγουρα να αναγνωρίσεις πτυχές και του δικού σου χαρακτήρα μέσα τους.

Όσο για το τέλος του, χωρίς να θέλω να κάνω spoiler, ήταν πανέμορφα γραμμένο και σου δείχνει πως ακόμα και όταν όλος ο κόσμος φαίνεται να καταρρέει γύρω σου, όπως έχουμε αισθανθεί όλοι μας κάποιες φορές, στο τέλος πάντα κάτι μένει όρθιο.

[Δημήτρης · Rating 5 out of 5]

Η γενιά μας, όσων γεννηθήκαμε μεταξύ τέλη 80s και μέσα 90s, έχει κάποια πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Βιώσαμε ως πιτσιρίκια, έστω και λίγο, τα τελευταία χρυσά χρόνια του ΠΑΣΟΚ και της φασάρας του οικονομικού γιόλο. Στη συνέχεια ήρθε η δολοφονία του Αλ. Γρηγορόπουλου και αμέσως μετά η Κρίση. Μπαίνοντας στην ενηλικίωση και στις σχολές, όσα ήταν δεδομένα μέχρι πριν από λίγα χρόνια, πλέον δεν ήταν. Καστελόριζο, Τρόικα, μνημόνια, Μέρκελ εταίροι, δανειστές κλπ πήραν τη μερίδα του λέοντος στην καθημερινότητα. Συνεχίσαμε να περνάμε καλά ως εικοσάρηδες, ίσως και λίγο λόγω μιας κεκτημένης ταχύτητας από τις προηγούμενες ελληνικές δεκαετίες, αλλά τα πράγματα ήταν σαφές ότι είχαν αλλάξει πολύ. Μετά από τη δεκαετία των μνημονίων και εκεί που τα πράγματα έδειχναν να πηγαίνουν, αργά μεν, προς τα πάνω ήρθε ένας ιός που έκλεισε τους πάντες μέσα. Οι σημερινοί τριαντάρηδες βιώσαμε πολύ γεμάτη τη δεκαετία των 20 μας.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Μιχάλης Νταγγίνης εμφανίζεται με το ντεμπούτο στα ελληνικά γράμματα και παρουσιάζει ένα μυθιστόρημα εμπνευσμένο από όλα τα παραπάνω. Το βιβλίο του Πατημένα Τριάντα κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό από τις εκδόσεις Διόπτρα.
Ένα σύνολο νέων αντιμετωπίζει τη νέα ελληνική πραγματικότητα εκείνης της εποχής. Οι σπουδές ολοκληρώνονται χωρίς να διαφαίνεται μέλλον. Οι γονείς που είτε είναι θαμμένοι στα δικά τους προβλήματα είτε έχουν προδιαγράψει στο μυαλό τους το μέλλον των παιδιών τους είναι επίσης κολλημένοι σε ένα κοινωνικό παρελθόν που γνώρισαν και έζησαν, το οποίο δεν υπάρχει πλέον.

Ο Μιχάλης Νταγγίνης παρουσιάζει αριστοτεχνικά την ψυχοσύνθεση αυτής της γενιάς. Από μία πανέμορφη κοπέλα που σπουδάζει στο εξωτερικό και τα βρίσκει όλα έτοιμα, αλλά δε γουστάρει το χρυσό κλουβί που έχει χτίσει πρόθυμα ο πατέρας της και έναν νέο που θέλει την ηρεμία του μέχρι έναν άλλον νέο που μεγαλοπιάνεται με τη νυχτερινή επιχειρηματικότητα (και ό,τι αυτό συνεπάγεται). Όλοι οι χαρακτήρες είναι δημιουργημένοι με απόλυτο ρεαλισμό. Ο τρόπος που μιλάνε, οι σκέψεις τους, οι διαφωνίες τους, οι έρωτές τους, οι απογοητεύσεις τους, οι μαλακίες τους. Όλα. Άνθρωποι της γενιάς αυτής, διαβάζοντας αυτό το βιβλίο, σίγουρα, θα συναντήσουν τον εαυτό τους κάπου στις σελίδες του. Στα καλά και στα κακά.

Ταυτόχρονα, ένα μυθιστόρημα που διαδραματίζεται σε μία τόσο γεμάτη περίοδο, δε γίνεται να μην έχει αναφορές και σε κοινωνικοπολιτικά ζητήματα. Η πατριαρχία, ο φεμινισμός, ο σεξισμός, ο ρατσισμός, η εξουσία κάθε είδους (κυρίως αυτή) στην κοινωνία αλλά και στους εργασιακούς χώρους είναι παρόντα.

Υπάρχουν πολλά ακόμα που μπορούν να ειπωθούν ακόμα για τα Πατημένα Τριάντα αλλά κάπου θα χαθεί και το νόημα της ανάγνωσης του βιβλίου. Το σίγουρο είναι πως πρόκειται για ένα από τα αρτιότερα βιβλία που διάβασα τα τελευταία χρόνια και ίσως το καλύτερο που έχω διαβάσει από συγγραφέα της γενιάς μου.

[Christos Petridis · Rating 5 out of 5]

Εξαίρετο και καλογραμμένο μυθιστόρημα, που σε καθηλώνει από τις πρώτες του σελίδες. Ο Μιχάλης έχει καταφέρει να αποτυπώσει με τον πλέον παραστατικό τρόπο μια περίοδο της ελληνικής κοινωνίας, η οποία επηρέασε ποικιλοτρόπως διαφορετικές ηλικιακές και κοινωνικές ομάδες και της οποίας οι συνέπειες θα συνεχίσουν να γίνονται εμφανείς για πολλά χρόνια ακόμα. Χωρίς ξύλινη γλώσσα, περιστροφές και καθωσπρεπισμούς, ο αναγνώστης μπορεί να πάρει μια γεύση, μέσα από γλαφυρές και ζωντανές περιγραφές, της ψυχοσύνθεσης διαφόρων χαρακτήρων μιας γενιάς που αναγκάστηκε να προσαρμοστεί σε συνθήκες που δεν επέλεξε η ίδια, οι οποίες όμως καθόρισαν, ή έτειναν να καθορίσουν, τις προσωπικές, επαγγελματικές και κοινωνικές της αποφάσεις και αλληλεπιδράσεις μέσα στον αστικό ιστό. Παράλληλα, θεωρώ πως πολλοί αναγνώστες θα βρουν αναπόφευκτα κοινά στοιχεία με τους χαρακτήρες του βιβλίου, είτε μέσα από κρυφούς πόθους, σκέψεις και ανησυχίες είτε ακόμη και μέσα από καταστάσεις που έχουν βιώσει οι ίδιοι στην πραγματική τους ζωή. Αλλά ακόμη και για εκείνους που δεν έχουν παρόμοια βιώματα, το βιβλίο δίνει τη δυνατότητα, σαν μέσα από μια κλειδαρότρυπα, να αντιληφθούν καλύτερα ποιος μπορεί να είναι πραγματικά ένας συγγενής, ένας φίλος ή ένας γείτονας. Μια εικόνα που ίσως να μην είναι εμφανής με την πρώτη ματιά, αλλά να υποβόσκει ή να ζει βαθιά μέσα τους. Κείμενο με ροή, αμεσότητα και κινηματογραφικό λόγο, που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι την τελευταία του σελίδα. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

[Reader · Rating 5 out of 5]

Το Πατημένα Τριάντα του Μιχάλη Νταγγίνη είναι από εκείνα τα βιβλία που δεν προσπαθούν να εντυπωσιάσουν με περίτεχνες λέξεις ή υπερβολές· σε κερδίζουν γιατί μιλάνε αληθινά. Με άμεσο, ανθρώπινο και συχνά ωμά ειλικρινή τρόπο, καταφέρνει να αποτυπώσει σκέψεις, φόβους και συναισθήματα που λίγο-πολύ όλοι έχουμε περάσει γύρω στα “πατημένα” τριάντα.

Αυτό που ξεχώρισα περισσότερο είναι το πόσο εύκολα μπορεί κάποιος να ταυτιστεί με τις καταστάσεις και τους προβληματισμούς του βιβλίου. Δεν διαβάζεις απλώς μια ιστορία· νιώθεις ότι κάποιος βάζει σε λέξεις σκέψεις που ίσως δεν είχες εκφράσει ποτέ. Υπάρχουν στιγμές που σε κάνουν να χαμογελάς, άλλες που σε βαραίνουν, αλλά συνολικά σου αφήνει κάτι πολύ ουσιαστικό.

Χρόνια έψαχνα τρόπο να μου “γυρίσει το κουμπί” και να ξαναξεκινήσω να διαβάζω βιβλία, και το συγκεκριμένο με βοήθησε πραγματικά να το κάνω. Ήταν από τα λίγα βιβλία που με κράτησαν χωρίς να πιέζομαι να συνεχίσω — ήθελα από μόνος μου να διαβάσω την επόμενη σελίδα.

Είναι ένα βιβλίο που αξίζει να διαβάσει κάποιος όχι μόνο αν βρίσκεται σε αυτή τη φάση της ζωής, αλλά και αν θέλει κάτι σύγχρονο, αληθινό και συναισθηματικά κοντινό.

[Christoforos Naziroglou · Rating 5 out of 5]

Πρόκειται για ένα βιβλίο με φοβερή ροή, που σε καλεί να το διαβάσεις με μια ανάσα. Ο συγγραφέας ξέρει να χτίζει ατμόσφαιρα χωρίς να παραθέτει υπερβολικές λεπτομέρειες. Οι περιγραφές της Αθήνας άλλοτε έχουν έναν λυρισμό και άλλοτε έναν ρεαλισμό. Η αφήγηση παρουσιάζει τις ζωές πέντε νέων που τριανταρίζουν το 2015 και αντιμετωπίζουν τη σκληρή πραγματικότητα της εποχής, χωρίς ωραιοποιήσεις ή απόπειρα δικαιολόγησης των συμπεριφορών τους. Ο συγγραφέας μάς προσφέρει μια ματιά στον ψυχισμό των πρωταγωνιστών και η ανάλυσή του διεισδύει σε βάθος, πέρα από προφανείς αιτίες. Το τέλος του βιβλίου είναι συγκλονιστικό και επανανοηματοδοτεί την ιστορία, προσδίδοντάς της μια νέα διάσταση. Η χριστιανική επιταγή της προσφοράς και της ενασχόλησης με τον πλησίον έρχεται στο προσκήνιο και τότε ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται πόσο εγωκεντρικοί υπήρξαν όλοι οι ήρωες.
Συνολικά, πρόκειται για ένα καλογραμμένο και προσεγμένο έργο, που διαβάζεται με ευχαρίστηση και αβίαστα. Ικανοποιεί, μάλιστα, και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη, που αναζητά δεύτερα επίπεδα ανάγνωσης και ουσιαστική τροφή για σκέψη.

[Κωστας Πρατικακης · Rating 5 out of 5]

Το καταβρόχθισα μέσα σε λίγες ώρες. Δεν είχα επιλογή, το ίδιο το βιβλίο δεν με άφησε να το αφήσω. Χαρακτήρες που εξελίσσονται μέσα στο βιβλίο, χαρακτήρες διαφορετικοί που ξεδιπλώνονται και κάπως συνδέονται μεταξύ τους, με κάποιον από τους οποίους μ θα ταυτιστείς. Με τον ήπιο αλλά μεθοδικό Θεμη, με τον εκρηκτικό Νικήτα που κυνηγάει τη μεγάλη ζωή, με τη Δάφνη που είναι προγραμματισμένη να ακολουθεί τις κοινωνικές νόρμες και σεξουαλικά ανήσυχη, με την Ιλενια που είναι εγκλωβισμένη στο χρυσό κλουβί της και ψάχνει διέξοδο, ή με την Αλκμηνη που της φταίνε όλοι μέχρι να βρει αυτό που πραγματικά θέλει να κάνει. Αγωνίες, ανησυχίες καθημερινές για όσους έχουν πατήσει τα τριάντα, στην Ελλάδα της κρίσης, στην Ελλάδα του κορονοϊού και όλα αυτά με μια γλώσσα που ανεπιτήδευτη που όμως απηχεί την καλλιέργεια του συγγραφέα, ενώ παράλληλα έχει και ωμή γλώσσα που σε κάνει να νιώθεις πως είσαι ακριβώς μέσα στο βιβλίο και όλα εκτυλίσσονται μπροστά σου. Εντυπωσιακό συγγραφικό ντεμπούτο από το συγγραφέα, περιμένουμε τα επόμενα. 5 αστέρια και λίγα είναι!!

[Chrisanthi · Rating 5 out of 5]

Διάβασα το βιβλίο επειδή τελευταία έχει γίνει ένας χαμός με αυτό τελευταία και έτσι μπήκα στην περιέργεια. Βρίσκω απόλυτα δικιολογημένο αυτό που συμβαίνει. Πρόκειται για ένα φιλμ (θα μπορούσε άνετα να μεταφερθεί σε οθόνη) της παρόδου του χρόνου για τη γενιά των σημερινών σαραντάρηδων (αλλά και των τριαντάρηδων), δοσμένο με χιούμορ, νεύρο στην αφήγηση, παρενθετικούς στοχασμούς και μια πλοκή που σε παίρνει μαζί της ως το τέλος.

Ο συγγραφέας εντάσσει την ηθογραφία και το κοινωνικό / πολιτικό στοιχείο στην αφήγηση, χωρίς όμως να καταλήγει σε "ρεπορτάζ" ή σε πολιτικό μανιφέστο. Μου άρεσαν ιδιαίτερα οι διάλογοι, που κινούνται άνετα από το πεζοδρόμιο έως τα "σαλόνια".

Οι ήρωες - με πρώτο όλων τον Νικήτα - είναι σύνθετοι και εξελίσσονται στον αφηγηματικό χρόνο. Ο τρόπος που ο ένας επηρεάζει τη ζωή του άλλου δίδεται αριστοτεχνικά, χωρίς μυθοπλαστικές υπερβολές. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση η συγκρότηση των γυναικείων χαρακτήρων, που δεν έχουν διαμορφωθεί από το σύνηθες male gaze.

Σίγουρα ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ντεμπούτα των τελευταίων χρόνων.

[Andria Drakaki · Rating 3 out of 5]

Τα Πατημένα Τριάντα είναι ένα καλογραμμένο μυθιστόρημα που αποτυπώνει με αμεσότητα μια γενιά που «ενηλικιώθηκε» μέσα σε δυσκολίες που αντιμετώπισε η χώρα και όχι μόνο. Με εξέπληξε ευχάριστα ο τρόπος με τον οποίο οι πέντε βασικοί χαρακτήρες συνδέονται μεταξύ τους, καθώς και οι διαφορετικές οπτικές μέσα από τις οποίες βιώνουν την ίδια πραγματικότητα. Το πρώτο μισό του βιβλίου πραγματικά είχε τρομερό ενδιαφέρον.

Στη συνέχεια όμως ένιωσα πως η αφήγηση άρχισε να επαναλαμβάνει τα ίδια συναισθηματικά μοτίβα χωρίς αντίστοιχη εξέλιξη των χαρακτήρων. Πιστεύω πως η ιστορία θα κέρδιζε από έναν πιο σφιχτό ρυθμό, ενώ και το πέρασμα στα επόμενα στάδια της ζωής των ηρώων μού φάνηκε κάπως βιαστικό. Το τέλος παρότι πήγε να χτιστεί και να έχει τρομερή κορύφωση κατά τη γνώμη μου έχασε σε ένταση και ήταν κάπως χλιαρό.

Παρ’ όλα αυτά πρόκειται για μια αξιόλογη πρώτη συγγραφική προσπάθεια, με πολύ καλή γραφή, ενδιαφέροντες χαρακτήρες και ουσιαστικούς προβληματισμούς.

* 4 ορθογραφικά λάθη που οκ δεν είναι θέμα του συγγραφέα αλλά της επιμέλειας χαλάνε λίγο τη συνολική εικόνα.

[Konstantinos · Rating 5 out of 5]

«Πατημένα Τριάντα» δεν είναι απλώς ένα βιβλίο για ανθρώπους γύρω στα τριάντα· είναι ένα βιβλίο για εκείνη τη στιγμή που συνειδητοποιείς ότι η ζωή δεν εξελίχθηκε ακριβώς όπως τη φανταζόσουν. Οι χαρακτήρες κουβαλούν όνειρα, λάθη, ανασφάλειες και μικρές νίκες που τους κάνουν αναγνωρίσιμους και ανθρώπινους.

Αυτό που μου άρεσε περισσότερο είναι ότι δεν προσπαθεί να δώσει εύκολες απαντήσεις. Αντίθετα, σε βάζει να σκεφτείς πόσο διαφορετικά μπορεί να μοιάζει η ενηλικίωση από άνθρωπο σε άνθρωπο. Η γραφή είναι ζωντανή, με καλό ρυθμό και αρκετές στιγμές που σε κάνουν είτε να χαμογελάσεις είτε να αναγνωρίσεις κομμάτια του εαυτού σου.

Ένα βιβλίο που μιλάει για μια συγκεκριμένη γενιά, αλλά τελικά αγγίζει πολύ πιο διαχρονικά θέματα: τις επιλογές, τις δεύτερες ευκαιρίες και την προσπάθεια να βρεις τη θέση σου στον κόσμο.

[Gina Roubea · Rating 5 out of 5]

Ένα εντυπωσιακό ντεμπούτο, στο οποίο η γενιά της κρίσης δεν περιγράφεται απλώς αλλά εκτίθεται — με ειλικρίνεια που δεν χαρίζεται και σαρκασμό που δεν ζητά συγγνώμη. Ο συγγραφέας στήνει έναν κόσμο οικείο και ταυτόχρονα άβολο: όσοι τον έζησαν θα αναγνωρίσουν τις ρωγμές του, οι μεγαλύτεροι θα διακρίνουν τις αποστάσεις, και οι νεότεροι ίσως βρουν ένα πεδίο παρατήρησης και ερωτήσεων.
Το μυθιστόρημα σε απορροφά σχεδόν υπνωτικά, διαβάζεται με την αίσθηση ότι κάτι σε σπρώχνει διαρκώς προς τα εμπρός, ενώ οι εικόνες του μοιάζουν ήδη έτοιμες να μετακινηθούν από τη σελίδα στην οθόνη.
Προτείνεται ανεπιφύλακτα — και αφήνει πίσω του εκείνη τη μικρή ανυπομονησία για το επόμενο βήμα του συγγραφέα.

[Reader · Rating 5 out of 5]

Ένα βιβλίο που σε κρατάει από πάνω του κυριολεκτικά νύχτα μέρα καθώς νιώθεις πως κάπου υπάρχεις κι εσύ μέσα σε όλη την ιστορία, είτε ως πρωταγωνιστής είτε ως κομπάρσος. Δεν θα μπορούσε να περιγραφεί εναργέστερα η κρίση της γενιάς μας ενώ παράλληλα το βιβλίο σε κάνει να αναρωτιέσαι που οδεύουμε μέσα σε μια κρίση πρωτίστως αξιών και δευτερευόντως οικονομική.
Η πένα του συγγραφέα είναι αριστοτεχνική με μια καταπληκτική ικανότητα να ζωντανεύει εικόνες και συναισθήματα. Το συστήνω ανεπιφύλακτα

[Varvara Nikolaidou · Rating 5 out of 5]

Επιτέλους ένα βιβλίο σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας που:
- γράφτηκε με σωστά ελληνικά και φυσικούς διαλόγους
- περιγράφει την γενιά της κρίσης και του Covid με ενσυναίσθηση αλλά και ωμή ειλικρίνεια
- κάνει αυτοκριτική και δεν ωραιοποιεί καταστάσεις
- προβληματίζει χωρίς να κουνάει το δάχτυλο

Το προτείνω και πιστεύω πως οι 30κάτι και 40κάτι θα βρουν μέσα στις σελίδες τους πολλά στοιχεία της ζωής τους, του χαρακτήρα τους και της σύγχρονης Ελλάδας

[Margie Tsak · Rating 5 out of 5]

Το τελείωσα μέσα σε τέσσερις μέρες. Δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου. Μία υπέροχα δοσμένη ιστορία (παράλληλα ηθογραφία μιας γενιάς και μιας κοινωνίας), που θα μπορούσε άνετα να είναι σειρά ή ταινία. Γλώσσα πολυποίκιλη, από περίτεχνη έως εντελώς ωμή, αναλόγως συνθηκών και ηρώων…
Πολλά μπράβο!!!

[Eleni Chalv · Rating 5 out of 5]

Είχα πολύ καιρό να ενθουσιαστώ τόσο με μυθιστόρημα. Γραμμένο με τρόπο που σε κρατάει εκεί μέχρι το τέλος και δεν σε αφήνει να το αφήσεις. Εναλλασσόμενοι προβληματισμοί διαφορετικών προσώπων σε μια ιστορία με συνοχή, που δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω. Με επίκεντρο μια Αθήνα χαοτική και μπερδεμένη, σαν τη γενιά που ψάχνει τα πατήματά της. Ένιωθα σαν να βλέπω ταινία, το τελείωσα σε 3 μέρες.

[Vassia L. · Rating 3 out of 5]

Μου άρεσε πολύ γιατί ήταν από τα πιο ρεαλιστικά βιβλία που έχω διαβάσει για ανθρώπους στα τριάντα. Ταυτίστηκα με αρκετούς από τους προβληματισμούς και τις καταστάσεις, κάτι που έκανε την ιστορία ακόμα πιο απολαυστική. Το μόνο που μου έλειψε ήταν μια πιο δυνατή κορύφωση στο τέλος, περίμενα να με συγκλονίσει λίγο περισσότερο. Παρ' όλα αυτά, το απόλαυσα και σίγουρα άξιζε την ανάγνωση.

[Kostas Alex · Rating 5 out of 5]

Άκρως εντυπωσιακό συγγραφικό ντεμπούτο, με ένα κείμενο - ποταμό που ρέει και σε παρασέρνει μέχρι τέλους. Μια διεισδυτική βύθιση στη γενιά που μεγάλωσε μέσα στην κρίση, δοσμένο με ατμόσφαιρα κινηματογραφική, χιούμορ και κοινωνικοπολιτικό σχόλιο. Συνιστάται ανεπιφύλακτα!

[Fay · Rating 5 out of 5]

Μια χαρτογράφηση της γενιάς μας, με χτίσιμο χαρακτήρων που είναι αδύνατο να μην ταυτιστείς τουλάχιστον με έναν από αυτούς. Κείμενο αληθινό, γραμμένο με χιούμορ, ένταση, σασπένς, πολιτική κριτική, δεν μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου! Καλοτάξιδο, περιμένουμε τα επόμενα!

[Kostas Iliou · Rating 5 out of 5]

Εκπληκτικό συγγραφικό ντεμπούτο. Η γλώσσα του συγγραφέα είναι άμεση, το κείμενο διαβάζεται απνευστί. Δίνει αφορμή για ποικίλες σκέψεις και προβληματισμούς. Το βίωμα μιας ταλαιπωρημένης από τις κρίσεις γενιάς σε 420 σελίδες. Συστήνεται ανεπιφύλακτα!

[George Konstantinou · Rating 5 out of 5]

A book that vividly captures the concerns of our generation, set against the turbulent Greek landscape of 2015–2027. Its descriptions are deeply moving, truly touching the reader. The plot combined with strong character development keeps the experience thrilling throughout. Undoubtedly a page-turner, it can be finished in under 12–14 hours and offers a refreshing escape from the pull of social media.

[Dimitra T. · Rating 5 out of 5]

Εκπληκτικό μυθιστόρημα, το διάβασα απνευστί

[Fenareti · Rating 5 out of 5]

Ένα page turner μυθιστόρημα με γρήγορο ρυθμό. Σε κρατάει και δεν σε αφήνει. Bonus η πολύ ωραία γλώσσα.

[Spyros Merkouris · Rating 5 out of 5]

Το τελείωσα μέσα σε 4 μέρες, αν είχα χρόνο θα το τελείωνα μέσα σε μια μέρα. Συναρπαστικό μυθιστόρημα, πλοκή που σε κρατάει κολλημένο και διεισδυτική ματιά στις σύνθετες προκλήσεις της γενιάς μας.

[Nefeli Papagiannakou · Rating 4 out of 5]

Ενδιαφέρον, γρήγορο και χαλαρο

[Γιώργος Βαγγελάκης · Rating 5 out of 5]

Γρήγορο, χαρακτήρες με βάθος, γλώσσα χωρίς επιλογές περίπλοκες και αποτύπωμα μιας δεκαετίας τόσο δύσκολης για να ενηλικιώνεται κανείς...