Hiçbir şey öğrenmeye çalışmadım Gece gördüğüm rüyalara güvendim verdiğim her sınavda Bağımlılıklarım oldu Ayrılıklar yaşadım Başımı belaya soktum Üşümemek için işemediğim Alışmamak için yemediğim oldu İki farklı gecede iki kere namlu dayadılar alnıma Hayatlarında bir kere bile ceset görmeden ölen insanlar gördüm Pürdikkat muhafaza ettim şikayetlerimi Yılmadan Hiçbir şeyi anlamlandırmaya çalışmadım Hastalıklarım oldu Hastalıklarım alışkanlıklara dönüştü Alışkanlıklarım benden hastalık kaptılar Ruhumun güzel yarısını toprağa verdim yirmili yaşlarımın başında Bedeni güzellerle seviştim yalnızca ve çok sık Hiçbir şeye dönüşmeye çalışmadım Yer yataklarında yattım Ambulanslarda gezdim Yıllarla boğuştum Yollarla döğüştüm Kuşları sevdim, kuşlarla ilgili yazarak büyüttüm çocuğumu Sonsuz bir bıçak darbesi gibiydi sade Can olarak yaşamak Roma İmparatoru’nun adını verdim oğluma Kardeşini katlettiğini bile bile Romulus; Hiçbir şey öğretmeye çalışmayacağım sana Yirmili yaşlarının başında Can’ın çıkmasın diye
2011 yılında İstanbul Bilgi Üniversitesi’nin Sinema Bölümünden mezun olan Can Bonomo, kendisini müzik, resim ve şiir dallarında ifade ediyor. Şiirle annesi sayesinde tanıştı, lise yıllarında İkinci Yeni'ye ilgisi arttıkça kaleme kağıda daha sık sarılır oldu. 2016 yılında Harvard X’in Amerikan Şiiri eğitimini tamamladı. 2017 yılında “Kara” mahlasıyla katıldığı 9. Yunus Emre Şiir Yarışması’nda jüri özel ödülüne layık görüldü. Daha önce ustası Küçük İskender’in editörlüğünü yaptığı Delirmek Belirmektir (2013) , Şu Sevdâlar Tevâtürü (2016) ve Parya Koma (2018) adlı üç şiir kitabı yayınlandı. Albümlerindeki sözlerin tamamının yanı sıra popüler müzisyenlerin parçalarına da sözler yazıyor ve hâlen pek çok aylık dergiye yazar olarak katkıda bulunuyor.
Değerli Derman İskender Över’in izlerini görebilmek, bu izleri fark edebilmek oldukça keyifli. Usta, çırağını titizlikle yetiştirmiş gibi duruyor. Kalemine sağlık ustam.
24 Kasım'da Adnan Saygun Sanat Merkezi'nde Can Çıkmazı'nı paylaşmıştın bizimle şefim, işte o zaman daha da bir heyecanla bekler olmuştum Mümkansız Şeyler'i.
"Dilediğin Gibi", "Özür", "Toplu Günah Çıkarma", "Uyku Mevsimi", "İlk Masal", "Bitti Gitti", "Mart Batağı", "Junkies Arise" ve "Kir" favorilerim oldu bu kitapta. Misafir'i zaten biliyor ve seviyorduk çoktan, onu söylememe gerek bile yoktur diye düşünüyorum.
"Dilediğin Gibi" hâlâ kendi en doğru elvedalarımı aramamı hatırlattı bana. Daha yüreğimde mâzi olamamış fakat oldurmaya çalıştığım, elvedasız bir şekilde usulca giden insanlara söyleyemediğim, bulamadığım o elvedaları. Kendilerini kendilerine fazlasıyla mahcup eden ama farkında bile olmayan o insanları.
"Özür" şiirinde "Yaşadım demek için az yaşadım Öldüm demek için herkes kadar Ne anlaşıldım, ne kabul gördüm, ne bir aşk yaşadım geldiğim yerde" kısmında suratıma tokat gibi çarptı yaşadığım 29 sene. Ufak bir mola vermem gerekti bu şiirden sonra, okumaya hemen devam edemedim çünkü.
"Toplu Günah Çıkarma" o kadar mükemmel bir şiir ki, bu şiire olan sevgimi nasıl ifade edebilirim bilmiyorum. "Herkes okusun!" dedirtti bana. Kıymetini bilecek, anlayacak kim varsa bu şiiri, paylaştım onlarla. "Belki gözleri açılır," diye paylaştım kimileri ile, düşük bir ihtimal olduğunu bile bile. Olsun. Asıl günah çıkarması gerekenler onlar neticede.
"Uyku Mevsimi" üzgün bir tebessüm yerleştirdi yüzüme, çünkü iyi biliyorum kendi kendinin can düşmanı olmak, kendine "canım benim, yat zıbar artık, gün ağarıyor"demek ne demek.
Anlamlı mı anlamlı sorularla dolu "İlk Masal". Adı da çok güzel seçilmiş üstelik.
"Bitti Gitti" şiirinde etrafımdaki kafayı parayla, malla mülkle bozmuş insanları düşündüm. Asla anlayamadığım ve anlayamayacağım, anlamamaktan şeref duyduğum o insanları. Yapmacık tavırlarını, o kararmış kalplerini.
"Junkies Arise" hoş bir sürpriz oldu. Yalanların, bu bitik, yitik sistemin bağımlılarını düşündüm okurken. Distopik, fazlasıyla isyankâr ve nihilist, şahane bir şiir olmuş. Bir sonraki şiir kitabında daha çok İngilizce şiir görmeye asla hayır demem şahsen.
"See this is the panopticon that caged The mockingjay which reluctantly aged Through times and with it's utter rhymes With infinite cigarettes and wine" kısmını ayrı bir sevdim. Neredeyse hepimiz bir panoptikon içindeyiz bu dünyada zira. Daha doğrusu, dünyanın, sistemin kendisi bir panoptikon. Bazı insanların içinde olduğunun farkında bile olmadığı bir panoptikon belki de.
"Kir" şiirinde "Bırak delireyim Kendim gibi delireyim Ezberimizi bozdu bu şehrin ışıkları Mavi ekranlar, takviye hapları, kişisel gelişim, canavara dönüştüm" kısmı günümüzün gerçeği hâline geldi desem yeridir... Mükemmel bir şiir daha.
Her şiirinde altını çizdiğim bir cümle buldum. Keyifle okudum. Şarkılarından sonra şiirleriyle tanışmak da ayrı bir güzellikti. Kendime bir not: En sevdiğim şiir, “Keşke Bir Kelimedir.” 46. sayfa.
bu şiirlerin ne kadar kötü olduğunu, twitterda beğenilmeyen şarkıcıyı alıntılayıp kısıtlı zihin, tıynetsiz vs diye betimleyince hatırladım. umarım bu puan da yazarın kendisi tarafından linç olarak algılanmaz. özür dileriz şefim şefim diye gezmediğimiz için. kitabın ismini de çocuğu koymuş, yaz yıldırım mübarek
parya koma’yı okudum, şu sevdalar tevatürü’nden de birkaç şiir okudum ama bu şiirler daha çok kendi hayatı, tecrübeleri ve yaşanmışlıkları içeriyor gibiydi. önceki şiirlerinde pek fazla yazar ile bağlantı kurmuyor daha çok şiirlerin yansıttığı duyguları hissediyorduk fakat burda can bonomo’ya dair epey şey okuyoruz ve bu şiirler bana daha gözümde canlanabilir geldi daha somut bir kitaptı sanki. belki de berbat bir analiz fakat diğer şiir kitaplarına göre böyle hissettim okurken. umarım şeften daha nice şeyler okuruz. 🙌🏻
"İlk Masal" , "Bitti Gitti" , "Öykü" , "Yine Karşılaşırsak" , "Kir" , "Kibir Duvarı " ve "Karşı" benim favorilerim oldu. Bir kısmını bu kadar çok sevmemdeki sebep ise içindeki otobiyografik izler sanırım.Uzun zamandır kafamı toplayıp da bir şey okuyamıyordum o kadar iyi geldi ki. Bir de şefim benim için imzalamıştı ❤️
Can Bonomo'nun okuduğum ilk şiir kitabı. Tek kelimeyle; harika! Şarkı sözlerinin yaratmış olduğu beklentiyle biraz tedirgin almıştım elimde ama kesinlikle çok iyi.
İlk masal, çark-ı felek, Gel, Yine Karşılaşırsak, Kirli, Roman ve Juliet, Uyku Mevsimi ve aslında hepsi...