ฝนพรำ -DAY & NIGHT- มีเขาใหญ่เป็นฉากหลัง

by จิตจงกล, ฉัตรรวี เสนธนิสศักดิ์, ตินกานต์

จะเป็นยังไงถ้าคุณได้เล่นเกมนั้นด้วยกันอีกครั้ง แต่งเรื่องจากภาพ กิจกรรมเด็กประถมที่คุณรักตั้งแต่เด็กจนโต เกมที่ไม่ต้องใช้อุปกรณ์ แค่มองออกไปนอกหน้าต่าง แล้วก็ตั้งชื่อให้คู่รักที่กำลังวิ่งหลบฝน คิดถึงบทสนทนาที่ไม่มีจริง โลเคชั่นวันนี้คือโรงแรมกลางป่า วินาทีนั้น คุณทั้งคู่คือนักเขียนที่มีคำชมจากอีกฝ่ายเป็นรางวัลใหญ่ในชีวิต

โรงแรมแห่งนี้ซ่อนตัวอยู่ริมทางหลวงจังหวัดปราจีนบุรี มีลมเย็นเป็นพนักงานต้อนรับ มีฝนพรำเป็นเมนคอร์ส มีนก หอยทาก และผีเสื้อเป็นเพื่อนบ้าน มีหนังสือคอยพบใครบางคนที่ห้องสมุด นอกระเบียงทุกห้อง เมื่อมองออกไป มีเขาใหญ่เป็นฉากหลัง

นี่คือ 10 เรื่องสั้นจาก ‘หน้าต่างบานเดียวกัน’ โดย 10 นักเขียนหญิงในพำนัก จิตจงกล, ฉัตรรวี เสนธนิสศักดิ์, ตินกานต์, นิชาภาพ, โบนิตา อาดา, รติพร ชัยปิยะพร, สิลิ, อุรุดา โควินท์, Marry D. Minor และ September’s blue

ด้วยหวังเป็นอย่างยิ่งว่าหลังจากที่คุณวางเล่มนี้ลง ในวันหยุดถัดไป คุณจะคิดถึงเขาใหญ่ และฝนพรำ

Genres: Fiction

256 pages, Paperback

Published March 1, 2026

Reviews

[panuchread · Rating 3 out of 5]

อ่านจบแล้วไม่ได้ชอบทุกเรื่อง แต่ก็ไม่ได้ผิดหวังกับเรื่องใดเรื่องหนึ่งเป็นพิเศษ จริง ๆ แอบเตรียมใจมาแล้วว่ามันหนีความฟุ้ง ๆ สไตล์พีเอสไม่พ้น แต่ความฟุ้งที่เราตั้งท่ารับเต็มที่กลับน้อยกว่าที่คิด(มาก) การเปิดเรื่องแรกด้วยงานของตินกานต์คือถูกต้อง ชอบเค้าที่สุดในบรรดารายชื่อนักเขียน พออ่านจบก็ชอบเรื่องของเค้าที่สุดด้วย ดีจัง อยากอ่านอีก

ส่วนเรื่องสุดท้ายของจิตจงกลก็ดิบและกระแทกกระทั้นดี ทิ้งมวลอารมณ์บางอย่างที่โคตรจะคอนทราสต์กับบรรยากาศฝนตกสบาย ๆ จะว่าฉีกธีมไปนิดก็ใช่ แต่เป็นการฉีกที่ดีและเติมเต็มชะมัด คิดว่าถ้าไม่ได้ปิดด้วยความเข้มข้นระดับนี้ เราอาจจะรู้สึกเอื่อย ๆ และกลายเป็นปิดหนังสือด้วยความราบเรียบ ด้วยความที่เรื่องส่วนใหญ่มาแนวหงอยเศร้า อมทุกข์นิดยิ้มได้หน่อย ทำใจยอมรับชีวิตกันไป เน้นปมความรัก & ครอบครัว (โดยเฉพาะแม่) ซะเยอะ มู้ดมันเลยคล้าย ๆ กัน กราฟอารมณ์ตอนอ่านเลยค่อนข้างนิ่ง ไม่เหวี่ยงไปเหวี่ยงมาเท่าไหร่ พอมีเรื่องที่เข้ามาเบรกมู้ดในตอนท้าย มันเลยดีเหมือนกัน เหมือนเราเริ่มอิ่มกับความรู้สึกเศร้า ๆ อึน ๆ แล้วได้มาตัดเลี่ยนด้วยความกราดเกรี้ยวในจังหวะเหมาะเจาะ เหมือนมื้ออาหารที่ปิดจบด้วยของหวานคำเล็ก ๆ ในตอนที่อิ่มแปล้ด้วยของคาวเต็มท้องแล้ว

เรียงลำดับ 5 เรื่องที่ชอบคือ whispered reverie, ดาวผลิดอกเดือนออกผล, แน่นครึ่ด, จริงแท้ไม่แปรผัน, ผู้สมรู้ร่วมคิด นอกนั้นไปทางเฉย ๆ เพราะมันแอบคล้ายกัน ประเด็นครอบครัว แม่ลูกซัมติง สารภาพตามตรงว่าขนาดอ่านจบเล่มแล้วเขียนรีวิวทันทียังลืมเลยว่าเรื่องไหนเป็นเรื่องไหนแล้วนะ 🥹

[chapterly]

น้องเชปเตอร์หยิบเล่มนี้ขึ้นมาเพราะคิดว่าจะได้อ่านเรื่องสั้นหลายรสชาติ เหมือนเดินหลงอยู่ในสายฝนที่เขาใหญ่ แต่พออ่านจริงกลับรู้สึกเหมือนเดินวนอยู่ในสวนเดิมหลายรอบ ฉากเป็นฝนพรำ โรงแรม ความเหงา ผู้หญิงที่กำลังคิดถึงอะไรบางอย่าง วนกลับมาเรื่อย ๆ จนบางช่วงน้องเชปเตอร์แอบลืมไปแล้วว่าเปลี่ยนเรื่องใหม่หรือยัง ถึงนักเขียนแต่ละคนจะมีน้ำเสียงของตัวเอง แต่ธีมที่ถูกกำหนดไว้ทำให้หลายเรื่องคล้ายกันเกินไป อ่านติดกันแล้วความตื่นเต้นค่อย ๆ จางลง เหมือนฝนที่ตกไม่แรงพอจะเปียก แต่ก็ตกไม่หยุดสักที

แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีช่วงที่ชอบนะ บางเรื่องอบอุ่น บางเรื่องทิ้งความเงียบไว้เก่งจนต้องปิดหนังสือแล้วนั่งนิ่งอยู่พักหนึ่ง แถมบรรยากาศของโรงแรมกับป่าเขายังถูกเขียนออกมาสวยจนแอบอยากเก็บกระเป๋าไปนอนฟังเสียงฝนจริง ๆ เพียงแค่น้องเชปเตอร์รู้สึกว่าความเป็น "หนังสือรวมเรื่องสั้น" มันควรพาเราไปเจออะไรที่หลากหลายกว่านี้ มากกว่าจะพาเดินกลับมาที่เดิมซ้ำ ๆ เลยกลายเป็นเล่มที่อ่านจบได้ แต่ความรู้สึกหลังปิดหน้าสุดท้ายกลับเงียบกว่าที่คาดไว้เยอะเลย.

[หมากฝรั่งตัวจริง · Rating 4 out of 5]

เป็นเล่มที่เหมาะกับการอ่านช่วงหน้าฝนมาก หลากเรื่อง หลากรส หลากหลาย ที่มีเขาใหญ่เป็นจุดร่วม ความรัก ความคิดถึง รวมถึงความบู้บี้ ได้รวมอยู่ในนี้หมดแล้ว สนุกดีนะอ่านเพลิน ด้วยที่เล่มนี้เป็นรวมเรื่องสั้น หลายคนเขียนได้ดีไม่มีตกเลย เริ่ด

[w. · Rating 3 out of 5]

rounds up to 3.5
เรื่องสั้นที่มีฝนพรำและเขาใหญ่เป็นฉากหลังของเหล่านักเขียนหญิง เป็น writer residencies ที่โรงแรมแห่งหนึ่ง มีทั้งเรื่องที่ชอบมาก ๆ และเฉย ๆ ด้วยธีม tie in โรงแรมก็ทำให้อยากไปพักได้บ้าง

[iamkiko · Rating 2 out of 5]

เหมือนเป็นงานเขียนที่มีไว้เพื่อโฆษณาโรงแรมโดยเฉพาะ เนื้อหาแต่ละเรื่องแทบไม่หนีกันเลย มีจุดที่เขียนมาคล้ายกันแทบทุกเรื่องจนอ่านแล้วน่าเบื่อ ภาพรวมมันเลยไปในทางผิดหวัง ฝนพรำกลางป่าของคนเหงาๆ คูลๆ ไม่รู้จะพูดไงแต่ถ้าย้อนกลับไปได้ก็คงจะไม่อ่าน