น้ำขึ้นให้รีบรัก

by เนวิกา

พร้อมฝนพบกับพฤกษ์ทุกสามปี ในช่วงเวลาที่น้ำขึ้น
ครั้งแรกเมื่อหกปีก่อน ที่พอร์ตแลนด์
การเดินทางสั้นๆ ทำให้ทั้งสองใกล้กันกว่าที่คิด
ก่อนต้องแยกจากกัน... โดยไม่รู้ว่าจะได้พบกันอีกหรือไม่
ครั้งที่สองเมื่อสามปีก่อน ที่พอร์ตแลนด์เช่นเดิม
ความสัมพันธ์ค่อยๆ ก่อตัว แต่ระยะทางและเวลาที่ต่างกัน...
ทำให้ทั้งสองต้องจากกันอีกครั้ง
และครั้งที่สาม ในฤดูฝนที่เมืองไทย
พฤกษ์เดินกลับเข้ามาในชีวิตพร้อมฝนอีกครั้ง
ทว่าหญิงสาวได้แต่หวั่นใจ
...ว่าการพบกันครั้งนี้ จะต้องแยกจากกันดังที่เคยเป็นมาหรือไม่

193 pages, ebook

Published March 20, 2026

About the author

การศึกษา
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
The University of Edinburgh

Reviews

[Clairdenoon · Rating 4 out of 5]

"...ขอกอดหน่อยได้ไหมคะ"
"ต้องถามด้วยเหรอ"

#น้ำขึ้นให้รีบรัก
#เนวิกา
พร้อมฝน(30) x พี่พฤกษ์(31)
...มนต์รักพอร์ตแลนด์...
-9ปีคือระยะเวลาใน น้ำขึ้นให้รีบรัก นับจากพร้อมฝนกับพี่พฤกษ์เจอกันครั้งแรกที่พอร์ตแลนด์ ไปจนถึงบทสรุปของทั้งคู่ที่กลับมาที่พอร์ตแลนด์อีกเช่นกัน

-9ปีก่อน- พร้อมฝนเรียนปี3 อายุ21 เธอหนีจากบ้านที่พ่อกับแม่กำลังมีปัญหาขึ้นโรงขึ้นศาลเพื่อหย่าขาดจากกันมาWork and Travelที่ซานฟรานฯเป็นเวลา3เดือน และหลังจากจบโครงการWork and Travelเธอพอมีเวลา4-5วันก่อนกลับเมืองไทย พร้อมฝนแวะมาหาสันต์รพีญาติผู้พี่ที่ได้ทุนมาเรียนแลกเปลี่ยนที่พอร์ตแลนด์...และที่นั่นเธอได้เจอกับรูมเมตของเขา พี่พฤกษ์หนุ่มหล่อหน้านิ่งนัยน์ตาสีน้ำตาลโอ๊กที่ดูหัวร้อนเมื่อเห็นเธอ การพบกันครั้งแรกระหว่างเขากับเธอจึงไม่ค่อยน่าประทับใจเท่าไหร่ แต่ภายในเวลาไม่กี่วันที่ได้ร่วมเดินทางท่องเที่ยวในละแวกพอร์ตแลนด์ด้วยกัน ทำให้พร้อมฝนรู้ว่า พี่พฤกษ์นั้นแม้ภายนอกจะดูเงียบขรึมเยือกเย็น ติดจะดุๆ แต่จริงๆพี่เค้าเป็นคนใจดีมากกกก

...ทั้งคู่จากลากัน โดยฝากร่องรอยบางอย่างไว้ในใจของกันและกัน(สั้นๆง่ายๆก็คือปิ๊งปั๊งกันนั่นแหละ555)...แต่ต่างคนต่างก็คิดว่าคงจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว

-3ปีต่อมา-พร้อมฝนในวัย24 เรียนจบแล้ว ทำงานแล้วสักพักก็ตัดสินใจมาเวิร์กช็อปคลาสเรียนทำขนมที่ซีแอตเทิล5วันและหลังจบคลาส เธอได้นัดกับพี่พฤกษ์ที่ย้ายไปทำงานซานฟรานฯให้มาเจอกันที่...พอร์ตแลนด์
การเจอกันครั้งนี้ มีขนมที่เธอตั้งใจทำมาฝากเขา และก่อนเดินทางกลับ พร้อมฝนที่แน่ใจในความรู้สึกของตัวเองและไม่อยากมานั่งนึกเสียดายค้างคาใจทีหลัง จึงตัดสินใจบอกอะไรบางอย่างกับพี่เขาไป...

ทั้งคู่จากลากันที่พอร์ตแลนด์ในครั้งที่สอง ด้วยความรู้สึกหม่นๆหน่วงๆอึนๆที่ต่างคนต่างก็คิดว่าคงจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว

-แต่ 3ปีต่อมา-พร้อมฝนในวัย27 ที่เป็นเจ้าของร้านวิธเรน ร้านขนมกาแฟเบเกอรี่ย่านอโศก กรุงเทพฯ ได้เจอกับพี่พฤกษ์คนดีคนเดิมอย่างไม่คาดฝันอีกครั้ง ...ในฐานะลูกค้ารายใหญ่

และการเจอกันในครั้งนี้ที่กรุงเทพฯ...ไม่เหมือนทุกครั้ง...

------
------
**6สิ่งที่จะคิดถึง เวลา นึกถึง น้ำขึ้นให้รีบรัก ของ เนวิกา**

(1)พอร์ตแลนด์
บรรยากาศหม่นๆหลังฝนตก ในดินแดนคนเหงาๆ สถานที่ในความทรงจำของทั้งคู่ ไม่ว่าจะเป็นสะพานเซนต์จอห์น ที่เป็นฉากหลังสะพานเหล็กสีเขียวในปกนิยาย
Willamette River, Cathedral City Park ภาพจำของพอร์ตแลนด์ในหัวเราตอนนี้มีพี่พฤกษ์กับพร้อมฝนอยู่ในนั้นด้วย^^

(2)The Bacon Maple Bar ของ Voodoo Doughnut

ของโปรดของพี่พฤกษ์ที่พร้อมฝนดัดแปลงทำเป็นครัวซองต์เมเปิ้ลเบคอน ขนมซิกเนเจอร์ของร้านวิธเรน(ตอนอ่านหิวววววมากกกกอยากกินนนนน)

(3)ตำนานร่มสีดำ...ที่หล่นจากBenson Bridgeลงไปใน Multnomah Fall ตรงแอ่งน้ำรูปหัวใจ💗🤭

"พี่พฤกษ์เคยได้ยินตำนานที่นี่มั้ย"
"...ว่า"
"แอ่งน้ำข้างล่างที่เป็นรูปหัวใจน่ะ หากใครทำร่มหล่นลงไปจะได้แฟน"
"อันนั้นน่าจะเรื่องจริง"
"ใช่มั้ยล่ะคะ"

(4) จูบรสครัวซองต์เมเปิ้ลเบคอน
🤭

(5)ข้าวผัดกุ้งขอแบบไม่ใส่กระเทียมนะครับ
พร้อมฝนไม่กินกระเทียม เพราะชีไม่ชอบกลิ่น การมีคนหล่อๆนัยน์ตาสีน้ำตาลโอ๊กมาใส่ใจจดจำได้ว่าชอบ-ไม่ชอบอะไรในสิ่งที่ดูเล็กๆน้อยๆแบบนี้ เป็นความน่ารักอย่างหนึ่งของเรื่องนี้

(6)โรคร้ายของพ่อ/อุบัติเหตุของแม่
ปัญหาชีวิตของพระเอกนางเอกในเรื่อง กลายมาเป็นบทเรียนเปลี่ยนมุมมองในการใช้ชีวิตของทั้งคู่ ให้ใช้ชีวิตต่อไปโดยไม่ลังเลกับเรื่องที่ยังมีโอกาส เพราะไม่ว่าวิกฤติหรือโอกาสจะผ่านเข้ามาหรือชีวิตจะอยู่ในช่วงน้ำขึ้นหรือน้ำลง ตราบใดที่ยังมีลมหายใจก็ต้องประคองตัวผ่านมันไปให้ได้

--เป็นนิยายสั้นๆอ่านแป๊บๆจบแต่ทิ้งร่องรอยความทรงจำบางอย่างไว้ในใจคนอ่าน เหมือนมาดูคนไปเที่ยวพอร์ตแลนด์แล้วตกหลุมรักกันแต่ตอนนั้นเหตุปัจจัยหลายๆอย่างทำให้ยังรักกันไม่ได้ทุกอย่างเลยดูยากไปหมด จนเมื่อถึงจังหวะเวลาหนึ่ง ทุกอย่างที่เคยยากมันกลับกลายเป็นง่ายดาย เมื่อคนที่ใช่ได้เจอกันในเวลาที่ใช่

[Lily 百合花 · Rating 5 out of 5]

ชื่อเรื่อง – น้ำขึ้นให้รีบรัก
ผู้แต่ง – เนวิกา

ตัวละคร
พร้อมฝน (พร้อม) อายุ 27 ปี
พฤกษ์ อายุ 28 ปี


รีวิวหลังอ่าน

อ่านจบตั้งแต่เดือนเมษายน 2026 โดยอ่านจบอย่างไวเลยแหละ เพราะสนุกและลุ้นมากๆ เป็นเรื่องแรกของสำนักพิมพ์ใหม่ของพี่อ้น ภัสรสา ที่เราได้หยิบมาอ่าน เพราะเป็นงานเขียนของนักเขียนที่เราชอบมากๆ ก็คือเนวิกา เลยไม่พลาดที่จะหยิบ e-Reader เปิดเรื่องนี้มาอ่านอย่างรวดเร็ว และตั้งใจจะเขียนรีวิวอย่างยาว แบบตอนนั้นอ่านจนติดแบบที่ว่าเดินทางไปทำงานก็พกไปอ่าน นั่งเรือมองวิวแม่น้ำเจ้าพระยาไปอ่านเรื่องนี้ไปด้วยความเพลิดเพลินบันเทิงใจ

แต่เราดันเจอเรื่องใหญ่มากในชีวิตในช่วงเดือนนั้น กว่าจะกลับมาพร้อมตั้งตัวได้ในวันที่ยังไม่ค่อยพร้อมสักเท่าไหร่ ก็ปลายเดือนสิงหาคมเข้าเสียแล้ว ซึ่งมีหนังสือที่จะต้องรีวิวค้างอยู่ 25 เล่ม เขียนไปก็ต้องพยายามนั่งนึกว่าตอนนั้นอ่านแล้วเป็นไงนะ นี่กลับมาเขียนก็ต้องกลับไปอ่านผ่านตาอีกรอบเพื่อรื้อฟื้นความทรงจำอะ ตอนนี้กลับมาพร้อมเขียนก็คือคิดว่า ถ้าดองไปมากกว่านี้ น่าจะไม่ไหวแล้วอะ 555+ ถึงจะดองรีวิว แต่เราก็ยังอ่านอยู่ทุกวันนะ เพราะไม่อยากพลาด Streak ใน Bookmery (เกือบสะกดเป็น Steak ฮ่าๆ)

ย้อนกลับมาถึงเรื่องนี้กันดีกว่า อ่านบทแรกก็ตื่นเต้นแล้ว เพราะอยากรู้ว่าพร้อมฝนกับพี่พฤกษ์ที่ปัจจุบันได้วนกลับมาเจอกันนั้น ในอดีตเคยเจอกันและรู้จักกันได้ยังไง แบบทำไมต้องเจอกันทุกสามปีมาสองครั้งแล้ว แบบที่ไม่มีโอกาสได้สานต่อความสัมพันธ์ ทั้งๆ ที่ลึกๆ แล้วทั้งสองคนก็คือรู้สึกชอบพอกันแหละ ความเปิดเรื่องมาก็ทำให้อยากรู้เลย

และก่อนหน้านี้คนเขียนเคยเอ่ยถึงร้านวิธเรนใน “หนึ่งรักหนักแน่น” ไปแล้ว เพราะเป็นร้านโปรดของสราเลย ที่ซื้อขนมไปจีบพี่พสุ 555+ แล้วก็มีทิ้งปริศนาไว้ว่าวันหนึ่งร้านวิธเรนก็ได้ปิดตัวจากไป ก็ทำเอาสงสัยว่าทำไมกันอะ พอได้อ่านเรื่องนี้ก็ได้คำตอบ และได้เจอแฟนหนุ่มของเมริกาด้วย เซอร์ไพรส์มากเลย อยากให้มีเรื่องราวโดยละเอียดของคู่นี้ด้วยจริงๆ

ใดๆ อีกตัวละครที่โดดเด่นเป็นพ่อสื่อหมายเลขหนึ่งของพร้อมฝนกับพี่พฤกษ์ก็คือ พี่สันต์นั่นเอง ลูกพี่ลูกน้องของพร้อมฝนที่แบบว่าทั้งสองคนได้เจอกันได้รู้จักกันก็เพราะพี่สันต์นะ ทำไมตอนจบช่างน่าสงสารพี่สันต์จังเลย อ่านแล้วก็อยากอ่านเรื่องราวของพี่สันต์บ้าง เพราะในมุมของการเป็นพี่ชายของพร้อมฝนอะ เราแอบประทับใจและชอบความห่วงใยที่พี่สันต์มีให้กับพร้อมฝนเสมอ แบบว่าบทไม่เยอะนะคนนี้ แต่ดึงดูดใจให้อยากรู้จักเพิ่มเติม 555+

สิ่งที่ประทับใจมากๆ อีกเรื่องก็คือพร้อมฝนไม่ชอบกินกระเทียม เหมือนเราเลย 555+ เราเองมักจะสั่งอาหารแบบเน้นตลอดว่าไม่ใส่กระเทียม เวลาสั่งก๋วยเตี๋ยวต้องคอยยืนกำกับเลยแหละ สั่งกะเพรายังต้องเขียนว่าไม่ใส่กระเทียมเลย คือพยายามเปิดใจแล้วนะ แต่ไม่ไหวจริงๆ ไม่มีกระเทียมคือกินได้ฟินกว่าล้านเท่า พอเจอว่าพร้อมฝนไม่ชอบกินกระเทียม ก็เหมือนเจอเพื่อนที่ไม่ชอบเหมือนกัน 555+

และความที่ชื่อพร้อมฝนกับพี่พฤกษ์ ชื่อคล้ายกันจนเกินไป บางครั้งเราเองอ่านไปก็ต้องหยุดคิดและตั้งสติก่อนว่านี่พร้อมฝน พร้อมฝน ไม่ใช่พี่พฤกษ์ ยิ่งตอนพร้อมฝนแทนตัวเองว่าพร้อม ก็คือชื่อเล่นของพร้อมฝนแหละ หลายครั้งเราก็งงๆ นึกว่าพี่พฤกษ์ เรียกว่าต้องอ่านแบบใช้สติในการอ่านนิดหนึ่ง 555+ คนอื่นอาจจะไม่เป็น แต่เราเป็นแหละ

อ่านสนุกมากเลย เพราะเหมือนได้ไปเที่ยวกับพร้อมฝน พี่พฤกษ์ และพี่สันต์ (ที่เหมือนเป็น กขค. ไปกลายๆ 555+) ในเมื่อไม่เคยได้ไปเที่ยวพอร์ตแลนด์จริงๆ การได้ไปเที่ยวผ่านตัวหนังสือที่เนวิกาบรรยายก็คือดีงามมากๆ บรรยากาศของสถานที่ในเรื่อง ที่มีสายฝนกับการกางร่มที่บอกว่าร่มคันเดียวไม่ได้แคบจนกางด้วยกันสองคนไม่ได้ อ่านแล้วอบอุ่นเย็นสบาย ถึงจะแอบรู้สึกว่าการได้เจอกันในรอบสามปีนั้น มันจะนานไปหน่อยก็ตาม

อีกเรื่องที่จะสารภาพก็คือ ช่วงบทแรกๆ นั้นให้คะแนนพี่พฤกษ์ติดลบมากเลยอะ แบบคนอะไร ใจร้ายกับพร้อมฝนมากเลยอะ อ่านแล้วแบบว่าอยากกระซิบบอกพร้อมฝนว่า เธออย่าไปสนใจคนอย่างพี่พฤกษ์เลย ดูจะเย็นชาดื่มชาเย็นมากไปหน่อย ใจร้ายโหดร้ายกับผู้หญิงคนหนึ่งได้ขนาดนี้เลยเหรอ แต่พออ่านๆ ไปก็จะค่อยๆ เข้าใจความเป็นพี่พฤกษ์ ก็ค่อยๆ ตกหลุมรักตามพร้อมฝน 555+ เอาใจช่วยว่าเมื่อไหร่จะได้สารรูป เอ๊ยย สารภาพความในใจกันสักที

ถึงจะคิดว่าเป็นเล่มที่สั้นไปหน่อยก็ตาม แต่ใจความสำคัญของเรื่องที่ต้องการจะสื่อก็เก็บได้ครบถ้วน มีฉากหวานๆ ต่อเนื่องไปอีกสามปีข้างหน้าด้วย ที่ทำให้อ่านไปใจนุ่มฟูไป แต่ก็ยังอยากอ่านเรื่องของพี่สันต์นะ 555+ คนอะไรโผล่มาเป็นพ่อสื่อทั้งที ก็ช่างแย่งซีนจริงๆ อยากอ่านเรื่องของเมริกาด้วยนะ ขอให้มีด้วยเถอะ เฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อเลยแหละ

Start 22.49 น. Mon 6 Apr 2026
End 23.18 น. Tue 7 Apr 2026
Review Date 19.34 น. Thu 27 Aug 2026

[YuzuChu · Rating 3 out of 5]

เหมือนหนังสือพาเที่ยว พาเที่ยวจริง ๆ ชมน้ำตก ดูสะพาน พระนางลากัน แล้วก็กลับมาเจอกันอีกครั้ง

ธีมมันจะอึมครึมหน่อย เพราะคสพ.ก็ไม่ได้ชัดเจนอะไร แล้วช่วงท้ายยังมีปัญหาสุขภาพของคนที่บ้านนางเอกอีก ขนาดบทสนทนายังอึมครึมอะ แบบ จะพูดยังไงดี สามารถแปลคำไทยที่เขาพูดกันกลับเป็นภาษาอังกฤษได้เลย555 คือมันมีความเป็นทางการ ขนาดเลขา (ป่าววะ) ใครสักคนนี่แหละ ผู้ช่วยพระเอกปะ หรือประชาสัมพันธ์นะ ที่ชื่อขนิษฐา ก็ยังพูดเป็นทางการ ลูกค้าไอดอลสาวที่เป็นนางเอกเรื่องหนึ่งรักหนักแน่น ฉันก็ยังรู้สึกว่าคำพูดเขาดูทางการ ญาตินางเอกที่สนิทกับนางเอก เวลาพูดกันก็ยังรู้สึกไม่ถึงความสนิทสนม ดูห่าง ๆ ดูทางการ ดูเรียบเรื่อย ดูไม่มีสีสันเลยทั้งที่บรรยายว่าสดใสน่ารัก มันดูอึมครึม ทะมึน ๆ ขนาดนั้นอะ555 ฉันก็เลยยังไม่ค่อยอินกับความสัมพันธ์ของแต่ละคนในเรื่องนี้เลย

แต่เขาอาจจะทำให้ตรงธีมสายฝนไง เข้าใจได้ ก็ถือว่าบทสนทนาสอดคล้องไปกับธีมฝนของเรื่องนะ

ด้วยความเป็นเรื่องสั้น ความรักที่เกิดขึ้นฉันเลยยังไม่อิน การพบกันของสองคนนี้ยังดูไม่มีเคมีเคใจน่าสานต่อสำหรับฉันน่ะ อาจเป็นเพราะฉันเองก็ไม่เคยไปเมืองนอก เลยจินตนาการภาพความสวยงามฝั่งอเมริกาไม่ค่อยออก เลยพาลไม่อินตามไปด้วย แต่เรื่องนี้ดีนะ ก็เรียล ๆ แหละว่าช่วงนี้ homeless เยอะ อันตราย พอกลับไทยมาเจอวิวบางแสนวิวแหลมแท่นแล้วฉันค่อยร้องอ๋อหน่อย555

ส่งท้าย พอความรักที่เกิดขึ้นมันดูทางการจัง ภาษาพูด ความคิด ทุกอย่างดูทางการภาษาสุภาพไปหมด เวลาอ่าน ๆ เลยแอบรู้สึกเกร็ง ๆ หยิบ ๆ วาง ๆ แล้วต่อไม่ค่อยติดกับเล่มนี้สักเท่าไหร่ยังไงไม่รู้สิ ถ้าใครชอบก็ชอบเลยค่ะ ส่วนฉัน

[middaydreamer · Rating 4 out of 5]

อินมากในฐานะคนที่มีความทรงจำดีๆ กับพอร์ตแลนด์เหมือนกัน เรื่อยๆ แต่อบอุ่นหัวใจมาก

[TONG . · Rating 3 out of 5]

#ShelfReview น้ำขึ้นให้รีบรัก
เบเกอรีในวันฝนพรำพาเธอให้ได้พบกับใครบางคนที่ห่างหายกันไปนาน
โรแมนติกอึมครึม มีฝนตกเป็นฉากหลัง ให้บรรยากาศกึ่งเหงา กึ่งอบอุ่น
เนื้อเรื่องเล่าได้โอเคดี รู้สึกอยากติดตามตัวละครเดินทางไปเรื่อย ๆ
พลอตเรื่องเดิม ๆ ฉากล้มทับก็ยังพอมีให้เห็นบ้างตามสูตรขนบละครไทย
แต่ชอบโทนการเล่าเรื่องที่ค่อนข้างล้อไปกับบรรยากาศได้ค่อนข้างโอเค
แต่พลอตแอบดูเล่าไปเรื่อย ๆ ไปนิด บทสรุปก็ดูไม่ได้มีอะไรให้เกาะติดมาก
เป็นเล่มที่อ่านเพลิน ๆ เสพบรรยากาศพอได้ แต่เนื้อเรื่องยังจืดชืดไปนิด
6/10 .

[Sireetorn · Rating 3 out of 5]

เขียวทั้งเรื่อง ทั้งพระเอก นางเอก ดราม่าแทบไม่มี แต่มันก็มีปมแหละ มีอุปสรรคให้ฝ่าฟัน แต่ก็ฟันง่ายเหลือเกิน


ต้องขอชื่นชมนักเขียน พี่บรรยายได้เห็นภาพ ในสถานที่ต่างๆได้ดี ภาษาอ่านได้ลื่นไหล

ส่วนที่ว่านักเขียนน่าจะเอาไปพัฒนาในงานต่อไปได้ คือพาร์ทย้อนอดีตรอบ 2 มันดูค่อนข้างเรื่อยๆ จนขัดใจว่าเมื่อไหร่จะกลับไปปัจจุบัน แล้วก็เรื่องที่ไปเมืองแห่งความทรงจำ คือไปบ่อยเกิน จนรู้สึกหงุดหงิด 5555

[Polyj · Rating 4 out of 5]

ฟีลกู๊ด อบอุ่นใจ
รักโรแมนติก
พาเที่ยวพอร์ตแลนด์ แนวธรรมชาติ

[Nonnin · Rating 4 out of 5]

4/5 ดีครับ วางแทบไม่ลง

อ่านงานของเนวิกามาหลายเรื่อง ขอชื่นชมนักเขียน รู้สึกว่าพัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ ประทับใจมากค่ะ