ฆาตกรมนุษย์กบกับศพปริศนา การฆ่าครั้งสุดท้าย

連続殺人鬼 カエル男 #4

by Shichiri Nakayama, 中山 七里, ชิจิริ นากายามะ

ขณะที่อุโด ซายูริ ยังคงลอยนวล คดีฆาตกรรมต่อเนื่องสุดสยองก็ได้เปิดฉากขึ้นอีกครั้ง และคราวนี้ เหยื่อที่บุรุษกบเพ่งเล็งคือทนายความสิทธิมนุษยชน!

วันนี้จับกบได้แหละ มันกระโดดเร็วมาก จับยากสุดๆ ไปเลย ระหว่างจักรยานกับกบ อะไรจะเร็วกว่ากันนะ ลองเอาไปมัดติดกับจักรยานแล้วแข่งกันดูดีกว่า
กระดาษเขียนข้อความด้วยลายมือโย้เย้ถูกพบในที่เกิดเหตุ บุรุษกบผู้เป็นฝันร้ายของชาวเมืองและกรมตำรวจเริ่มออกล่าแล้ว ทว่าการเคลื่อนไหวของมันกลับแตกต่างไปจากทุกที วาตาเซะและโคเตงาวะจึงตัดสินใจทำบางอย่างที่เหนือความคาดหมาย!

บทสรุปของ ฆาตกรมนุษย์กบกับศพปริศนา ที่ห้ามละสายตาจนกว่าจะถึงหน้าสุดท้าย

336 pages, Paperback

First published November 8, 2024

Reviews

[Kingtonkla Tonkla · Rating 2 out of 5]

คล้ายกับเล่มสองตรงกว่าเนื้อเรื่องจะขยับก็ปาไป 300 หน้าแล้ว



2.75/5

[CANNOT HandleIt · Rating 4 out of 5]

This trilogy of the "Frogman" series isn't just a mystery novel to me; it is the tragedy of a young woman destroyed by the hands of her own father. The severe physical abuse and repeated sexual assault forced her to create a "monster" within just to protect herself (Mind).
Overall, it's a good series, though not perfect. There are many long-winded parts, as seen throughout all three books, but the big picture still makes it feel worth the read.


-SPOIL ALERT- 
What a heartbreaking ending... It might sound terrible that I found myself sympathizing with a killer, but I truly wished for her to find happiness—to be with the music and the piano she loved. Things might have turned out that way if she hadn't encountered someone as evil as Omaezaki. If only she had met a doctor who, even if not as brilliant, possessed more morality, her story could have been so much better.

Ever since the first book, knowing she was being used as a tool—with her old wounds being reopened and trampled upon—my heart has been aching. I cried and just couldn't shake off the sadness. The exploitation of a woman with a fragile mental state is utterly sickening. At the very least, I’m glad to know she got her revenge (which was exactly what I hoped for and wanted her to achieve). Though it’s sorrowful, her passing this time might be the only true peace Sayuri could ever reach.

[Ballgear39 · Rating 3 out of 5]

เหล้าเก่าในขวดใหม่
เนื้อเรื่องยังวนเวียนอยู่กับมาตรา 39 และการวิเคราะห์พฤติกรรมบุรุษกบ
การเล่าง่วงน้อยกว่าเล่ม2 หน่อย
แต่การบรรยายศพยังทำได้ดีเหมืนเดิม
เสียดายบทสรุปตัดจบสั้นไปหน่อย ไม่ค่อยว้าวเท่าไร

[TONG . · Rating 1 out of 5]

#ShelfReview ฆาตกรมนุษย์กบกับศพปริศนา การฆ่าครั้งสุดท้าย
เมื่อรายนามผู้เสียชีวิตรายใหม่เกิดขึ้น สองตำรวจคู่หูจึงต้องปิดบัญชีแค้น
ขวดเก่าใส่เหล้าใหม่ กับการดึงดันเล่าเรื่องเดิม ประเด็นเดิมในมุมมองใหม่
เป็นเล่มจบที่ไม่ได้จำเป็นต้องมี หากแต่มีเพื่อสะสางตัวละครให้ครบถ้วน
ปิดจบสรุปเรื่องราวที่มาไวไปไว จบได้ภายใน 20 หน้าสุดท้ายอย่างรวบรัด
กลายเป็นนอกจากจะเล่าเรื่องเดิม บทสรุปของตัวละครก็สั้นเกินจำเป็น
เป็นการปูเรื่องที่ยืดยาว แต่กลับให้ผลลัพธ์ที่กระจ้อยร่อยน้อยนิดเหลือเกิน
กว่าคดีจะสนุกก็ปาไปเกือบครี่งเล่ม บทสรุปเหมือนตัดจบไปแบบดื้อ ๆ
ยังคงวนอยู่กับการวิพากษ์มาตรา 39 ที่เน้นแล้วเน้นอีกซ้ำไปซ้ำมา
เป็นเล่มที่อ่านเพื่อให้จบ ๆ กันไป จบแล้วจบกัน ไม่ได้มีอะไรให้จำต่อนัก
ความโหดเบาบางลงมาก คิดว่าซีรีส์นี้อ่านแค่เล่ทแรกก็พอเพียงแล้ว
3/10 .

[Pandan · Rating 1 out of 5]

เสียดายเวลาที่อ่าน เป็นเล่มต่อและเล่มจบที่ไม่ควรมีอยู่ตั้งแต่แรก ฝืนจะยืดเนื้อเรื่องให้ได้อยู่นั่น กลายเป็นว่ามีแต่น้ำล้วนๆ

แล้วใช้แพทเทิร์นเดิมซ้ำกันจนเอียน วนไปวนมาอยู่แค่นี้จริงๆ หาแก่นสาระอะไรไม่เจอ
　・บุรุษกบลงมือ > มีคนเจอศพ > ตำรวจลงพื้นที่ > ใครสักคนเปิดประเด็นมาตรา 39 บรรยายถึงเรื่องนี้อีกสองสามหน้า

ยืนยันคำเดิมว่าเรื่องนี้ไม่ควรมีหลายเล่ม คือเอาเข้าจริงพล็อตก็ไม่ได้ซับซ้อนหรือมีอะไรให้เล่ามากขนาดนั้น พักหลังๆ คือแห้งจัดเลยด้วยซ้ำ

ตัวละครในเรื่องมีแต่คนทำให้หงุดหงิด ไม่มีใครโดดเด่นหรือมีเสน่ห์เลยสำหรับเรา ฆาตกรก็อะไรไม่รู้ ใส่มาให้ดูเป็นคนวิปริตชอบการฆาตกรรมพิสดาร (หรือเป็นความจงใจนักเขียนอยู่แล้ว? เพราะดูพยายามจูง narrative ให้โจมตีมาตรา 39 ตลอด)

ตำรวจซึ่งควรจะเป็นตัวแทนของ "คนดี" ก็ไม่ได้เรื่องได้ราวจนรู้สึกรำคาญแทนอยากเอาใจช่วยซะงั้น
　・วาตาเซะเก่งก็จริง แต่เป็นหัวหน้าที่ห่วยแตกมาก ไม่ลีดหรือชี้แนะใดๆ เข้าตำราเลี้ยงด้วยลำแข้ง
　・แต่ก็โทษวาตาเซะ 100% ไม่ได้ ถ้าฉันได้คนไร้ความสามารถอย่างโคเตงาวะมาเป็นลูกน้องคงหัวร้อนตลอดเวลาเหมือนกัน
　・ส่วนโคเตงาวะก็ง่าวได้ใจจัด นึกว่าจะได้เห็นการเติบโตของหมอนี่ สรุปจนเล่มสุดท้ายก็ยังคิดเองไม่ได้ แล้วตอนช่วงท้ายไม่เข้าใจว่าจะพยายามบิ้วสัมพันธ์ระหว่างโคเตงาวะกับอุโดอะไรหนักหนา ไม่ได้ช่วยเพิ่มคะแนนให้โคเตงาวะเลย มีแต่ชวนให้รู้สึกว่าหมอนี่ห่วยแตกชะมัด ไม่สมควรได้ทำคดีนี้ต่อด้วยซ้ำ

[JP · Rating 4 out of 5]

จากความจำอันน้อยนิด เล่มแรกโหดสุด เล่มสองจำอะไรแทบไม่ได้เลย
เล่มสามเพิ่งอ่านจบ คาดเดาได้จากชื่อเรื่องว่าต้องจบแล้ว ก็ลงตัวประมาณนึง
อ่านแล้วหงุดหงิดโคเตงาวะ แต่ก็ทำให้พอเดาได้ว่าจะจบลงยังไง
เนื้อหาวนเวียนอยู่กับมาตรา 39 นึกว่ามนุษย์กบจะมีอุดมการณ์อะไรแต่เดาผิดจ้ะ

[Life · Rating 3 out of 5]

Felt a bit anti-climatic as an ending to the series, very abrupt.

[Txga · Rating 2 out of 5]

วนๆไปกับเรื่องมาตรา 39 เนื้อเรื่องไม่ว้าวขนาดนั้น กว่าจะดำเนินจริงๆก็มาช่วงใหล้จบแล้ว รู้สึกตัดจบเร็วไปด้วยซ้ำ ข้อสรุปเรื่องมาตราก็ยังไม่มี แอบผิดหวัง

[nuaonkt · Rating 3 out of 5]

2 เร่มแรกมันส์กว่า

[S U E A W O R L D D อ่านกับเสือ · Rating 5 out of 5]

🐸 : และแล้วก็มาถึงเล่มปิดซีรี่ส์มนุษย์กบ มีคดีสยดสยองที่ถือว่าเป็นฝันร้ายของเหล่านิติเวช ทีมพิสูจน์หลักฐานต้องกรีดร้อง พร้อมโน๊ตลายมือเด็กน้อยที่บรรยายวิธีเล่นกับกบที่จับมาได้อันเป็นที่รู้ว่ากันว่านี่คือลายเซ็นของมนุษย์กบ

🔪 : จากเล่มแรกที่เสือชอบแบบว้าวมาก แต่พอเล่ม2 เสือรู้สึกแบบอิหยังว่ะสุดๆ แต่ในเล่มนี้มันกลับมาล่ะ ดูเป็นเล่ม2 ที่จริงใจกว่าอีก 😂 เหยื่อในเล่มนี้เป็นทนายสายสิทธิมนุษยชนที่เคยว่าความชนะด้วยท่าไม้ตายมาตรา39 คดีได้รับความสนใจจากประชาชน มีผู้คนจากฝั่งต่างๆมาถกเถียงกันแทบทั้งเล่ม กฎหมายมาตรา39ควรมีอยู่ไหม ? แล้วมันปกป้องใครกันแน่ ? หรือจริงๆกฎหมายไม่ได้ผิดแต่ผิดที่วิธีการประเมินหรือการหยิบมาใช้ ?

🐸🔪 : สัตว์ประหลาดพวกนี้ควรถูกปล่อยตัวมาอยู่ร่วมกับคนในสังคมจริงๆไหม ไหนจะการก่อเหตุซ้ำอีกล่ะ เอออ่านจนมีอารมณ์ร่วม

🐸 : นอกจากความสยดสยองของรูปคดี ความขัดแย้งทางความคิดของฝูงชน มันยังมีหมวดซึ้งทำไอ้เสือแอบน้ำตาคลออยู่ด้วยฮะ โดยเฉพาะช็อตท้ายเล่ม หงิง อยากรู้ว่าช็อตท้ายเล่มซึ้งยังไงพวกคุณต้องมาอ่านกันแล้วล่ะ 🤣

[puera wo · Rating 3 out of 5]

เราชอบการนำกฎหมายมาตรา39 เข้ามาเพราะมันลิ้งค์กับตัวฆาตกรและเหยื่อ รวมไปถึงครอบครับของเหยื่อจริงๆ เราชอบที่เขาเอามาถกในมุมมองของประชาชนและนักกฎหมาย มันสะท้อนความคิดความรู้สึก ของมนุษย์ได้ดีเลย
ถึงส่วนตัวชอบเล่มสองมากกว่า(เพราะถกประเด็นมาตรา39เยอะดี55) แต่ใครที่ติดตามมาตั้งแต่เล่ม1และอยากรู้ว่าเรื่องทั้งหมดจะจบยังไง เล่มนี้ก็ทำได้ดีในความรู้สึกเรา มันปิดจบสมบูรณ์ในทุกตัวละคร โดยเฉพาะมนุษย์กบ คือเดาตัวเราเดาไม่ออกหรอกว่าจะจบแบบนี้แต่ก็นั่นแหละแอบเหม่อหน่อยเพราะเศร้า ละอยากฉีกหน้าที่วาตาเซะได้วิเคราะห์ความรู้สึกฆาตกรมาเก็บไว้เลยชอบมาก ซึ้งมาก