Çağdaş ateizmin en popüler silahı olan "Kötülük Problemi" gerçekten Tanrı'nın yokluğunu ispatlıyor mu? Kötülüğün ve acının tamamen engellendiği bir dünya mümkün mü?
Çağımızda "din felsefesi" alanının en popüler konularından olması hasebiyle ateizm delillendirmelerinde de en çok rağbet gören argümanlardan biri "kötülük problemi"dir. Altay Cem Meriç, Kötülük Problemi'nde bu argümanları derinlemesine tahlil ederek ilmi zannedilen popüler felsefi söylemlerin nasıl inşa edildiğini gözler önüne seriyor. Eser okuyucuyu varlık ve nedensellik üzerine gerçekçi bir ontolojik yüzleşmeyle klasik İslam düşüncesinin tutarlı zeminine davet ediyor.
Kötülüğü bahane ederek Tanrı'yı inkâr ettiğini sanan modern insan, bu meseleyi çözümlediğinde aslında sadece kendi zihninde kurguladığı o aciz putu yıktığını fark edecektir.
Bu tür İslami okumalarda yeniyim ama okurken cok haz aldım ve felsefi konulara ilgimi fark ettim. ACM'nin kendi tabiriyle sıralama olarak en son saydığı kitabı ilk okumak ne kadar doğru bilemem ama kesinlikle daha önce çıkmış kitapları da almakta kararlıyım. Kendisinin hem medyada, hem (kendi veya konuk olduğu) kanallardaki videolarında İslama çeken ve motive eden bir üslubu var, bana nasıl işlediğini görüyorum 🫡
Hayatımızda çok falza safsataya maruz kalıyoruz, bunun üzerine çok düşünmeyince safsata olduklarını bile unutuyoruz. Safsatalardan biri olan ve "din felsefesi" nin önemli tartışmalarından brii olarak görülen kötülük problemini çürüten kısacık bir kitap.
genel manada kötülük hakkında düşündü beni. sadece tanrı tasavvuru üzerinden değil hayatta kötü ya da iyi olarak görülen şeylere dair zihnimde bazı taşları yerine oturttu.