This breakout Eastern European graphic novel is now brought to you in English. Dennis Wojda, already an established comics creator in Poland, decided to do something ambitious - tell the story of his entire family. He planned it out to 366 panels, one for each day of the year plus a leap day. As his website's popularity grew, it soon attracted the interest of Polish publishers. The problem was that the 366 frames of the story did not fit into any publishers' idea of a graphic novel; not enough pages. They asked Dennis if he could expand on the project, and Dennis was delighted because he had been agonising over which stories of his ancestors' lives he would have to cut or simply omit! With this expanded version he could cover everything he wanted to with due respect and deference. The result is 566 Frames, a comic book with a real heart.
Niestety było to bardzo nijakie, tło historyczne trochę ratowało tę historie, ale chaotyczność uniemożliwiała zrozumienie chronologii zdarzeń, tego kto jest kim i związku przyczynowo-skutkowego.
Simple, two-panel pages dominated by blue hues tell the story of one multi-generational family, which reads like the saga of a whole peoples, dispersed and interrupted by war. Dennis, about to be born from his mother's womb, ushers the story along, but most of what we learn is about the way-way back, where great-great parents and great uncles and aunts weave a complex life during war time, political uprisings, and uncertainty. It is almost shocking that people manage to have any family drama against the life-threatening backdrop of the war. The real and imagined are intertwined here, though stories of the past are told, one way or another, from one generation to the other, as Dennis listens in the womb. Non-chronological order could be confusing, but the family tree at the beginning was very helpful. All in all, a great format and a powerful family saga.
566 kadrów to po prostu historia rodziny autora. Kreska bardzo ładna, ale w zasadzie jest tutaj wszystko i zarazem nic. Nie ma jakiejś głównej myśli poza opowiadaniem czym się poszczególni członkowie rodziny zajmowali. Jednak te kadry są zaburzone chronologicznie i powodują mocne skonfudowanie.
Daję 1,5 gwiazdki za kreskę, bo w zasadzie jest to komiks, który ani nie powoduje emocji, ani nie zapada w pamięć, ani nie skłania do przemyśleń.
This disjointed, two-tone wonder tells the story of a family surviving strife through magic and vice versa. A bit of a hard-to-follow mess, but there’s a comforting sense it’s all by design, that Wojda intended time and space to be exactly what they are: some shit we made up to get through what we like to call “our lives.”
A recommended quick read that brought to mind Ilya Kaminski’s poetry collection Deaf Republic (the presence of an emotional through-line instead of a straightforward narrative guided documenting political/personal unrest) and Marjane Satrapi’s brilliant Persepolis books (family and youth in times of revolution). 566 Frames is decidedly more Swedish, at least in my mind, with a “that’s the way it goes, things will work out” approach to the turmoil, but what it lacks in power it makes for in wonderment.
Ehhh, no cóż trochę to nudne, trochę kupy się nie trzyma i jest „chronologiczny bałagan”, ale pomysł napewno ciekawy. Patrząc na okładkę myślałam, że to powieść graficzna pro-life i przyznam że trochę się zawiodłam kiedy okazała się „sagą rodzinną”, a nie kontrowersyjną ciekawostką zmuszającą do debaty na ważne tematy. Powieść graficzna czy też komiks jak kto woli niczego nie wnosi do życia czytelnika. Jest to zlepek historii rodzinnych nieco mniej przeciętnego „Kowalskiego”.
Spoko, taki komiks. Wywołunie emocje jednak nie silne. Bardzo szybko można ją przeczytać, nawet w godzinę (przy średnim tępie czytania). Jednak teraz, - dwa miesiące po przeczytaniu - trochę nie pamiętam o czym była. Strasznie pogmatwane kodeksy rodzinne.
1,5 Całkiem ciekawy przekaz, niestety w realizacji coś poszło nie tak. Nie czuć żadnych emocji które chciał przekazać autor, kreska tez nie należy do najlepszych. Wyszło bardzo chaotycznie i nijako.
Książka ma w sobie wiele początków historii, które maja potencjał. Żadna z historii nie jest rozwinięta, szybkie przeskakiwanie z wydarzeń do kolejnych Wiele nie najlepiej wykreowanych bohaterów. Posiada potencjał, chociaż moim zdaniem nie do końca wykorzystany. Ciekawe ilustracje lecz nic z ksiazki nie pozostaje w głowie po przeczytaniu. Szybkie nieszkodliwe lecz mało wnosi
Pragnę Wam dzisiaj przedstawić powieść graficzną, opowiadającą o kilku pokoleniach. Zaczynając od pradziadka, który był carskim koniuszym, dochodząc do babci - niezwykle utalentowanej położnej, która miała zdolność przewidywania przyszłości oraz dziadka, który był zesłany na roboty do Niemiec. Ważną postacią jest również ojciec, który pomimo utraty słuchu, stał się zawodowym muzykiem i wyemigrował do Szwecji, aby zarabiać na chleb.
Ciężko zdradzić coś więcej, powieść ma zaledwie 288 stron i na spokojnie, każdy z Was przeczyta ją na jeden raz. Nie jest to pozycja, która odmieniła moje życie, jednak lubię zapoznawać się właśnie z tą formą i muszę przyznać, że całkiem przyjemnie mi się ją czytało. Wraz z upływem czasu zaczynam zapominać niektóre szczegóły, ale czy tak nie jest z każdą przeczytaną książką?