What do you think?
Rate this book
Het eiland tussen jou en mij
Het eiland tussen jou en mij van Beth Moran is een hartverwarmend verhaal over gevonden familie. Emmie Brown weet al heel haar leven dat ze geadopteerd is, haar moeder heeft er alles aan gedaan om haar een goed leven te geven, al was ze nooit zo scheutig met liefde. Een spoor van mysterieuze brieven brengt haar naar het idyllische eiland Isle of Siskin en bij de grote en loyale familie Hawkins
De kleurrijke familie is al balsem voor haar introverte hart en al snel sluit ze een innige vriendschap met Pip Hawkins. Maar dan komt ze achter de afzender van de mysterieuze brieven en staat plots alles op het spel. Emmie moet dapperder dan ooit zijn om de juiste keuze te maken.
De kleurrijke familie is al balsem voor haar introverte hart en al snel sluit ze een innige vriendschap met Pip Hawkins. Maar dan komt ze achter de afzender van de mysterieuze brieven en staat plots alles op het spel. Emmie moet dapperder dan ooit zijn om de juiste keuze te maken.
384 pages, Kindle Edition
Published June 4, 2026
About the author
Beth Moran
39 books1,014 followersLibrarian Note: There is more than one author in the Goodreads database with this name.
Beth Moran initially worked as a biochemist and then taught antenatal classes before becoming an author. She loves to write contemporary women`s fiction set in and around Sherwood Forest, where she lives with her family
Beth Moran initially worked as a biochemist and then taught antenatal classes before becoming an author. She loves to write contemporary women`s fiction set in and around Sherwood Forest, where she lives with her family
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
July 3, 2026
Soms leidt een onverwachte ontdekking je naar precies de plek waar je thuishoort. In Het eiland tussen jou en mij neemt Beth Moran haar lezers mee naar het betoverende Isle of Siskin, een eiland vol warmte, geheimen en onvergetelijke personages.
Wanneer Emmie Brown een spoor van mysterieuze brieven volgt, komt ze terecht bij de bijzondere familie Hawkins. Wat begint als een zoektocht naar antwoorden, groeit uit tot een ontroerend verhaal over vriendschap, verbondenheid en de betekenis van familie. Terwijl Emmie langzaam haar plek vindt tussen de kleurrijke eilandbewoners, dreigen verborgen waarheden alles op losse schroeven te zetten.
Met haar kenmerkende mix van humor, emotie en hartverwarmende personages levert Beth Moran opnieuw een feelgoodroman af die je raakt, ontroert en met een glimlach achterlaat. Het eiland tussen jou en mij is een verhaal over moed, liefde en de bijzondere mensen die ons leven onverwacht verrijken.
Conclusie:
Wat een prachtig feelgoodverhaal dat warmte, humor en emotionele diepgang op geweldige wijze weet te combineren. Beth Moran heeft een toegankelijke, beeldende en warme schrijfstijl, waardoor je zonder moeite opgaat in het verhaal en echt geraakt wordt. Ze wisselt luchtige, humoristische momenten af met emotionele scènes die oprecht binnenkomen. Daarbij weet ze gevoelige thema’s aan te snijden zonder dat het verhaal zwaar aanvoelt. Juist die balans maakt haar verhalen zo sterk.
We volgen het verhaal van Emmie Brown, een introverte vrouw die haar hele leven heeft geweten dat ze geadopteerd is. Haar onzekerheden, verlangens en kwetsbaarheden maken haar menselijk en geloofwaardig. Wanneer een reeks mysterieuze brieven haar naar het idyllische Isle of Siskin leidt, komt ze terecht bij de kleurrijke familie Hawkins. Wat begint als een zoektocht naar antwoorden, groeit uit tot een ontroerende ontdekkingstocht naar verbondenheid, identiteit en de betekenis van familie. Ook de bijpersonages krijgen voldoende ruimte om zich te ontwikkelen. De leden van de familie Hawkins hebben ieder hun eigen geschiedenis, dromen en pijnpunten. Die psychologische gelaagdheid zorgt ervoor dat je met hen meeleeft en hen echt leert kennen.
Het verhaal heeft een prettige opbouw. Beth Moran neemt de tijd om de personages en het eiland tot leven te brengen, maar weet tegelijkertijd de nieuwsgierigheid rondom de mysterieuze brieven vast te houden. Hierdoor blijft de spanning subtiel aanwezig en wil je blijven doorlezen.
Thema’s als familie, verlies, acceptatie, vriendschap en thuiskomen komen op een mooie manier aan bod. Vooral de boodschap dat familie niet altijd wordt bepaald door bloedbanden, maar ook gevonden kan worden in de mensen die je omarmen zoals je bent, vond ik bijzonder sterk uitgewerkt. Daarnaast laat Beth Moran zien hoe belangrijk het is om kwetsbaar te durven zijn en jezelf open te stellen voor anderen.
Het verhaal wist me echt te raken. Vanaf de eerste pagina voelde ik me welkom op Isle of Siskin en leefde ik mee met Emmie. De warmte van de familie Hawkins, gecombineerd met de emotionele diepgang van het verhaal, zorgde ervoor dat ik regelmatig ontroerd was, maar ook vaak moest glimlachen.
Het eiland tussen jou en mij is een hartverwarmende, pakkende en fijne feelgoodroman. Beth Moran heeft een warme, beeldende en toegankelijke schrijfstijl en weet aan de hand van een prachtige setting, sterke personages en mooie thema’s een verhaal neer te zetten dat niet alleen vermaakt, maar je ook raakt. Een aanrader voor iedereen die houdt van feelgood met diepgang, warmte en onvergetelijke personages.
Wanneer Emmie Brown een spoor van mysterieuze brieven volgt, komt ze terecht bij de bijzondere familie Hawkins. Wat begint als een zoektocht naar antwoorden, groeit uit tot een ontroerend verhaal over vriendschap, verbondenheid en de betekenis van familie. Terwijl Emmie langzaam haar plek vindt tussen de kleurrijke eilandbewoners, dreigen verborgen waarheden alles op losse schroeven te zetten.
Met haar kenmerkende mix van humor, emotie en hartverwarmende personages levert Beth Moran opnieuw een feelgoodroman af die je raakt, ontroert en met een glimlach achterlaat. Het eiland tussen jou en mij is een verhaal over moed, liefde en de bijzondere mensen die ons leven onverwacht verrijken.
Conclusie:
Wat een prachtig feelgoodverhaal dat warmte, humor en emotionele diepgang op geweldige wijze weet te combineren. Beth Moran heeft een toegankelijke, beeldende en warme schrijfstijl, waardoor je zonder moeite opgaat in het verhaal en echt geraakt wordt. Ze wisselt luchtige, humoristische momenten af met emotionele scènes die oprecht binnenkomen. Daarbij weet ze gevoelige thema’s aan te snijden zonder dat het verhaal zwaar aanvoelt. Juist die balans maakt haar verhalen zo sterk.
We volgen het verhaal van Emmie Brown, een introverte vrouw die haar hele leven heeft geweten dat ze geadopteerd is. Haar onzekerheden, verlangens en kwetsbaarheden maken haar menselijk en geloofwaardig. Wanneer een reeks mysterieuze brieven haar naar het idyllische Isle of Siskin leidt, komt ze terecht bij de kleurrijke familie Hawkins. Wat begint als een zoektocht naar antwoorden, groeit uit tot een ontroerende ontdekkingstocht naar verbondenheid, identiteit en de betekenis van familie. Ook de bijpersonages krijgen voldoende ruimte om zich te ontwikkelen. De leden van de familie Hawkins hebben ieder hun eigen geschiedenis, dromen en pijnpunten. Die psychologische gelaagdheid zorgt ervoor dat je met hen meeleeft en hen echt leert kennen.
Het verhaal heeft een prettige opbouw. Beth Moran neemt de tijd om de personages en het eiland tot leven te brengen, maar weet tegelijkertijd de nieuwsgierigheid rondom de mysterieuze brieven vast te houden. Hierdoor blijft de spanning subtiel aanwezig en wil je blijven doorlezen.
Thema’s als familie, verlies, acceptatie, vriendschap en thuiskomen komen op een mooie manier aan bod. Vooral de boodschap dat familie niet altijd wordt bepaald door bloedbanden, maar ook gevonden kan worden in de mensen die je omarmen zoals je bent, vond ik bijzonder sterk uitgewerkt. Daarnaast laat Beth Moran zien hoe belangrijk het is om kwetsbaar te durven zijn en jezelf open te stellen voor anderen.
Het verhaal wist me echt te raken. Vanaf de eerste pagina voelde ik me welkom op Isle of Siskin en leefde ik mee met Emmie. De warmte van de familie Hawkins, gecombineerd met de emotionele diepgang van het verhaal, zorgde ervoor dat ik regelmatig ontroerd was, maar ook vaak moest glimlachen.
Het eiland tussen jou en mij is een hartverwarmende, pakkende en fijne feelgoodroman. Beth Moran heeft een warme, beeldende en toegankelijke schrijfstijl en weet aan de hand van een prachtige setting, sterke personages en mooie thema’s een verhaal neer te zetten dat niet alleen vermaakt, maar je ook raakt. Een aanrader voor iedereen die houdt van feelgood met diepgang, warmte en onvergetelijke personages.
August 9, 2026
Een sfeervol en hartverwarmend verhaal over familie, vriendschap en de zoektocht naar je ware zelf. 💛
De jonge Emmie Brown vindt na het overlijden van haar beschermende en gesloten adoptiemoeder oude liefdesbrieven in diens kast die haar leiden naar het mooie Isle of Iskin. Hier ontdekt ze dingen over haar familie waar ze geen enkele notie van had, maar vooral begint hier de ontdekkingstocht naar wie ze zelf nu eigenlijk is en haar eigen autonomie.
Deze roman is een prachtige mix van humor, mysterie en liefde. De personages zijn overtuigend en realistisch neergezet, al zijn ze niet allemaal even likable. Het is erg mooi en ontroerend om te lezen over de schuchtere Emmie en haar groeiproces naarmate het verhaal vordert. De setting waar het zich afspeelt is dubbel genieten. De dromerige omgeving van Isle of Iskin voelt bijna aan als een extra personage om verliefd op te worden en draagt veel bij aan de sfeer. ✨
De schrijfstijl van de auteur is toegankelijk en de dialogen verlopen natuurlijk en speels. Meerdere keren toverden ze een glimlach op mijn gezicht. Alhoewel de chemie tussen de hoofdpersonen me in het begin niet helemaal wist te overtuigen, werd dat later ruimschoots goed gemaakt en kreeg ik een zwak voor de charmante Pip. 🥰 Al met al een boek om heerlijk bij weg te dromen en dat je met een warm gevoel achterlaat.
De jonge Emmie Brown vindt na het overlijden van haar beschermende en gesloten adoptiemoeder oude liefdesbrieven in diens kast die haar leiden naar het mooie Isle of Iskin. Hier ontdekt ze dingen over haar familie waar ze geen enkele notie van had, maar vooral begint hier de ontdekkingstocht naar wie ze zelf nu eigenlijk is en haar eigen autonomie.
Deze roman is een prachtige mix van humor, mysterie en liefde. De personages zijn overtuigend en realistisch neergezet, al zijn ze niet allemaal even likable. Het is erg mooi en ontroerend om te lezen over de schuchtere Emmie en haar groeiproces naarmate het verhaal vordert. De setting waar het zich afspeelt is dubbel genieten. De dromerige omgeving van Isle of Iskin voelt bijna aan als een extra personage om verliefd op te worden en draagt veel bij aan de sfeer. ✨
De schrijfstijl van de auteur is toegankelijk en de dialogen verlopen natuurlijk en speels. Meerdere keren toverden ze een glimlach op mijn gezicht. Alhoewel de chemie tussen de hoofdpersonen me in het begin niet helemaal wist te overtuigen, werd dat later ruimschoots goed gemaakt en kreeg ik een zwak voor de charmante Pip. 🥰 Al met al een boek om heerlijk bij weg te dromen en dat je met een warm gevoel achterlaat.
September 20, 2026
Vanaf bladzijde 1 zat ik erin, tegelijkertijd is het een traag boek met wat willekeurige wendingen. Ik heb het hele boek trek in pasteitjes gekregen
June 29, 2026
"Soms kan iets kleins de aanzet zijn van een reeks gebeurtenissen die alles op zijn kop zetten"
Emmie is moe, heel moe, ze heeft een druk bestaan dat zich voornamelijk thuis en in de kiosk op het vliegveld afspeelt. Sinds het overlijden van haar adoptiemoeder (de nicht van haar biologische moeder) runt ze de zaak, waar ze verse pasteitjes verkoopt, alleen. Haar moeder hield haar vrij kort en ze heeft nooit iets van de wereld gezien. Op haar vriendin (Blessing) na, heeft ze weinig sociale contacten. Als Emmie op een dag een stapel brieven in de kast van haar adoptiemoeder vindt, ontdekt ze dat haar moeder een heel ander leven had voordat ze Emmie in huis nam. De brieven zijn ondertekend door ene 'G' die op het eiland Siskin woont.
Met enige aansporing van Blessing besluit ze haar eerste reis te maken, en wel naar Siskin.
Op het eiland aangekomen zoekt ze een slaapplek en Pip, een van de vaste klanten van de kiosk die op het eiland woont, helpt haar hierbij. Hij nodigt haar uit in zijn familie die heel hecht is en zo ontstaat een vriendschap die zich steeds verder ontwikkelt. Toch lijkt niet iedereen blij te zijn met haar komst en er gebeuren vreemde dingen (vanuit wrok en jaloezie). Emmie ontdekt wie de afzender van de brieven is en komt voor keuzes te staan die haar leven voorgoed zullen veranderen.
De auteur heeft een vlotte en beeldende schrijfstijl, er gebeurt van alles en een bont gezelschap aan personages passeert de revue. Deze voelen 'echt'. Zo is Emmie altijd maar bezig, doet wat ze altijd deed en onderschat zichzelf. Gaandeweg het verhaal maakt ze een ontwikkeling door, leert meer loskomen van het gedachtegoed van haar overleden moeder en probeert haar eigen stem te vinden. De lezer waant zich echt op het eiland met de mooie natuur, de besloten gemeenschap maar ook in de B&B van de zus van Pip en op de boerderij waar hij woont. Familie speelt een belangrijke rol in het verhaal. De hechte, soms bemoeizuchtige, chaotische, maar ook grappige en betrokken familie van Pip (ik moest regelmatig lachen om zijn bijdehante nichtje) en de brieven van haar moeder maken Emmie nieuwsgierig naar haar eigen familie. Door de brieven leert Emmie haar moeder beter kennen en begrijpt ze ook waarom ze was zoals ze was. Het verhaal laat zien dat keuzes die onbegrijpelijk lijken soms gemaakt worden uit (opofferende) liefde en wat de impact kan zijn van die keuzes ook op latere generaties.
De band tussen Pip en Emmie ontwikkelt zich langzaam, maar dit is niet altijd eenvoudig omdat er (zowel letterlijk als figuurlijk) een eiland tussen hen in staat. Het verhaal is vrij van spicy scenes wat ik erg prettig vind.
Meer naar het eind van het verhaal gebeurt er veel in korte tijd, er wordt een heel aantal nieuwe personages geïntroduceerd en er vinden grote veranderingen plaats in hele korte tijd. In vergelijking met het voorgaande (dat veel gedetailleerder is) had dit wat mij betreft wat meer uitgewerkt mogen worden, het voelde wat gehaast en zou bijna een verhaal op zich kunnen zijn. Hierdoor bleef ik me ondanks het gesloten einde afvragen hoe het verder zou gaan met Emmie en Pip.
Ook al voelden bepaalde gebeurtenissen wat vergezocht/toevallig en niet zo realistisch, toch vind ik het een warm, ontspannen verhaal over liefde, vriendschap, familie, het maken van keuzes en opnieuw beginnen, dat bij de lezer een fijn gevoel achterlaat.
Ik wil uitgeverij Kokboekencentrum en Het Boekencafe hartelijk bedanken voor dit recensie exemplaar.
3.5 sterren afgerond naar 4.
"Niets is mooier dan vriendelijkheid', zei mam altijd tegen me, en ze bleek gelijk te hebben".
"Gesproken woorden waaien weg met de wind en worden vergeten"
Emmie is moe, heel moe, ze heeft een druk bestaan dat zich voornamelijk thuis en in de kiosk op het vliegveld afspeelt. Sinds het overlijden van haar adoptiemoeder (de nicht van haar biologische moeder) runt ze de zaak, waar ze verse pasteitjes verkoopt, alleen. Haar moeder hield haar vrij kort en ze heeft nooit iets van de wereld gezien. Op haar vriendin (Blessing) na, heeft ze weinig sociale contacten. Als Emmie op een dag een stapel brieven in de kast van haar adoptiemoeder vindt, ontdekt ze dat haar moeder een heel ander leven had voordat ze Emmie in huis nam. De brieven zijn ondertekend door ene 'G' die op het eiland Siskin woont.
Met enige aansporing van Blessing besluit ze haar eerste reis te maken, en wel naar Siskin.
Op het eiland aangekomen zoekt ze een slaapplek en Pip, een van de vaste klanten van de kiosk die op het eiland woont, helpt haar hierbij. Hij nodigt haar uit in zijn familie die heel hecht is en zo ontstaat een vriendschap die zich steeds verder ontwikkelt. Toch lijkt niet iedereen blij te zijn met haar komst en er gebeuren vreemde dingen (vanuit wrok en jaloezie). Emmie ontdekt wie de afzender van de brieven is en komt voor keuzes te staan die haar leven voorgoed zullen veranderen.
De auteur heeft een vlotte en beeldende schrijfstijl, er gebeurt van alles en een bont gezelschap aan personages passeert de revue. Deze voelen 'echt'. Zo is Emmie altijd maar bezig, doet wat ze altijd deed en onderschat zichzelf. Gaandeweg het verhaal maakt ze een ontwikkeling door, leert meer loskomen van het gedachtegoed van haar overleden moeder en probeert haar eigen stem te vinden. De lezer waant zich echt op het eiland met de mooie natuur, de besloten gemeenschap maar ook in de B&B van de zus van Pip en op de boerderij waar hij woont. Familie speelt een belangrijke rol in het verhaal. De hechte, soms bemoeizuchtige, chaotische, maar ook grappige en betrokken familie van Pip (ik moest regelmatig lachen om zijn bijdehante nichtje) en de brieven van haar moeder maken Emmie nieuwsgierig naar haar eigen familie. Door de brieven leert Emmie haar moeder beter kennen en begrijpt ze ook waarom ze was zoals ze was. Het verhaal laat zien dat keuzes die onbegrijpelijk lijken soms gemaakt worden uit (opofferende) liefde en wat de impact kan zijn van die keuzes ook op latere generaties.
De band tussen Pip en Emmie ontwikkelt zich langzaam, maar dit is niet altijd eenvoudig omdat er (zowel letterlijk als figuurlijk) een eiland tussen hen in staat. Het verhaal is vrij van spicy scenes wat ik erg prettig vind.
Meer naar het eind van het verhaal gebeurt er veel in korte tijd, er wordt een heel aantal nieuwe personages geïntroduceerd en er vinden grote veranderingen plaats in hele korte tijd. In vergelijking met het voorgaande (dat veel gedetailleerder is) had dit wat mij betreft wat meer uitgewerkt mogen worden, het voelde wat gehaast en zou bijna een verhaal op zich kunnen zijn. Hierdoor bleef ik me ondanks het gesloten einde afvragen hoe het verder zou gaan met Emmie en Pip.
Ook al voelden bepaalde gebeurtenissen wat vergezocht/toevallig en niet zo realistisch, toch vind ik het een warm, ontspannen verhaal over liefde, vriendschap, familie, het maken van keuzes en opnieuw beginnen, dat bij de lezer een fijn gevoel achterlaat.
Ik wil uitgeverij Kokboekencentrum en Het Boekencafe hartelijk bedanken voor dit recensie exemplaar.
3.5 sterren afgerond naar 4.
"Niets is mooier dan vriendelijkheid', zei mam altijd tegen me, en ze bleek gelijk te hebben".
"Gesproken woorden waaien weg met de wind en worden vergeten"
July 1, 2026
Beth Moran heeft het opnieuw voor elkaar gekregen om een hartverwarmend verhaal te schrijven dat me van begin tot eind wist te raken. Dit is zonder twijfel mijn nieuwe favoriete boek van haar.
We volgen Emmie, een jonge vrouw die eigenlijk vooral leeft voor haar werk en zichzelf een beetje is kwijtgeraakt. Wanneer ze door een aantal oude brieven meer te weten komt over het verleden van haar adoptiemoeder neemt ze een grote stap en besluit haar baan op te zeggen. Ze stapt op het vliegtuig en belandt ze op het prachtige Isle of Siskin. Daar ontmoet ze niet alleen de vriendelijke en hechte familie Hawkins, maar ontdekt ze ook langzaam wie ze zelf eigenlijk is.
Wat echt fijn was aan dit verhaal is de boodschap die erin verwerkt zit. Het laat zien hoe belangrijk het is om uit je comfortzone te stappen, kansen te grijpen en te geloven dat je soms veel sterker bent dan je zelf denkt. Blijf dicht bij jezelf, durf keuzes te maken en geef het leven een kans. Dat is een boodschap die op een heel natuurlijke manier door het verhaal heen loopt. Je ziet Emmie groeien door het boek heen.
Beth Moran weet als geen ander personages tot leven te brengen. Niet alleen de hoofdpersonages Emmie en Pip zijn geweldig uitgewerkt, ook de rest van de familie Hawkins stal regelmatig mijn hart. Wat een heerlijke, warme en soms heerlijk chaotische familie. Ik had het gevoel dat ik zelf onderdeel werd van hun leven en vond het jammer toen ik afscheid van hen moest nemen.
Moran is ook sterk in haar dialogen. Ze zijn grappig, liefdevol en voelen ontzettend goed aan. Regelmatig moest ik lachen om de gesprekken tussen de personages. Daarnaast is het verhaal geschreven in de ik-vorm, waardoor je heel dicht bij Emmie staat en haar onzekerheden, dromen en groei echt meebeleeft.
Ook de setting verdient een groot compliment. De beschrijvingen van Isle of Siskin zijn zo levendig dat ik het eiland helemaal voor me zag. Ik wilde er het liefst meteen zelf naartoe om over de kust te wandelen en de bijzondere bewoners te ontmoeten.
Naast de mooie romantiek, die heerlijk langzaam opbloeit, zit er ook een intrigerend mysterie in het verhaal. Door de brieven van Emmies moeder wordt stukje voor beetje duidelijk wat er vroeger is gebeurd. Dat zorgde ervoor dat ik steeds verder wilde lezen en het boek bijna niet meer weg kon leggen.
Het eiland tussen jou en mij is een verhaal vol liefde, familie, vriendschap, humor, hoop en persoonlijke groei. Het wist me te ontroeren, te laten lachen en me helemaal onder te dompelen in de warme sfeer van Isle of Siskin. Voor mij is dit Beth Morans mooiste boek tot nu toe en eentje die ik iedereen van harte kan aanbevelen.
We volgen Emmie, een jonge vrouw die eigenlijk vooral leeft voor haar werk en zichzelf een beetje is kwijtgeraakt. Wanneer ze door een aantal oude brieven meer te weten komt over het verleden van haar adoptiemoeder neemt ze een grote stap en besluit haar baan op te zeggen. Ze stapt op het vliegtuig en belandt ze op het prachtige Isle of Siskin. Daar ontmoet ze niet alleen de vriendelijke en hechte familie Hawkins, maar ontdekt ze ook langzaam wie ze zelf eigenlijk is.
Wat echt fijn was aan dit verhaal is de boodschap die erin verwerkt zit. Het laat zien hoe belangrijk het is om uit je comfortzone te stappen, kansen te grijpen en te geloven dat je soms veel sterker bent dan je zelf denkt. Blijf dicht bij jezelf, durf keuzes te maken en geef het leven een kans. Dat is een boodschap die op een heel natuurlijke manier door het verhaal heen loopt. Je ziet Emmie groeien door het boek heen.
Beth Moran weet als geen ander personages tot leven te brengen. Niet alleen de hoofdpersonages Emmie en Pip zijn geweldig uitgewerkt, ook de rest van de familie Hawkins stal regelmatig mijn hart. Wat een heerlijke, warme en soms heerlijk chaotische familie. Ik had het gevoel dat ik zelf onderdeel werd van hun leven en vond het jammer toen ik afscheid van hen moest nemen.
Moran is ook sterk in haar dialogen. Ze zijn grappig, liefdevol en voelen ontzettend goed aan. Regelmatig moest ik lachen om de gesprekken tussen de personages. Daarnaast is het verhaal geschreven in de ik-vorm, waardoor je heel dicht bij Emmie staat en haar onzekerheden, dromen en groei echt meebeleeft.
Ook de setting verdient een groot compliment. De beschrijvingen van Isle of Siskin zijn zo levendig dat ik het eiland helemaal voor me zag. Ik wilde er het liefst meteen zelf naartoe om over de kust te wandelen en de bijzondere bewoners te ontmoeten.
Naast de mooie romantiek, die heerlijk langzaam opbloeit, zit er ook een intrigerend mysterie in het verhaal. Door de brieven van Emmies moeder wordt stukje voor beetje duidelijk wat er vroeger is gebeurd. Dat zorgde ervoor dat ik steeds verder wilde lezen en het boek bijna niet meer weg kon leggen.
Het eiland tussen jou en mij is een verhaal vol liefde, familie, vriendschap, humor, hoop en persoonlijke groei. Het wist me te ontroeren, te laten lachen en me helemaal onder te dompelen in de warme sfeer van Isle of Siskin. Voor mij is dit Beth Morans mooiste boek tot nu toe en eentje die ik iedereen van harte kan aanbevelen.
August 15, 2026
Wat een leuk boek! Ik vond de afwisseling tussen realistische en zoetsappige stukjes wel leuk. Het einde vond ik wel een beetje overhaast.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews