L'amore salva… oppure incendia tutto. E quando il fuoco divampa, nessuno ne esce illeso. Di chi sarà la colpa questa volta?
L'arrivo del piccolo Andy ha portato a Nick e Noah un amore infinito, ma anche una metamorfosi spaventosa. Ha fatto esplodere il fragile equilibrio che tenevano insieme con orgoglio e desiderio, facendo emergere le vecchie cicatrici del passato. Mentre Noah fatica a riconoscersi allo specchio, Nick scopre che la paternità non risveglia solo tenerezza, ma scatena anche i fantasmi a cui ha cercato di sfuggire per anni. E quando una terribile accusa lo mette con le spalle al muro, tutto scoppia in mille pezzi, l'amore smette di essere un rifugio e torna a essere un campo di battaglia. Nick e Noah si chiudono in se stessi e dimenticano che la loro vera forza è sempre stata il ‘noi’. Se c'è una cosa che loro due sanno fare bene, è autodistruggersi proprio quando hanno più bisogno l'uno dell'altra. Perché c'è solo una cosa più pericolosa di Nick e Noah contro il Nick e Noah l'uno contro l'altra. Sono esplosivi. Imprevedibili. Inarrestabili. L’ultimo, attesissimo libro di Mercedes Ron. Il seguito che tutti un nuovo capitolo dell’avvincente storia d’amore di Nick e Noah.
(EN) Mercedes Ron is a New York Times and #1 internationally bestselling author of the My Fault trilogy, with more than six million copies sold worldwide, and published in twenty-two countries. Born in Argentina, she lives in Seville with her husband and beloved dog.
(ES) Mercedes Ron es una joven escritora argentina que ha triunfado en Wattpad, donde tiene más de 321k seguidores. Actualmente reside en España y estudia Comunicación Audiovisual en la Universidad de Sevilla. Su sueño es escribir y cantar. El primero ya lo ha realizado. Su trilogía Culpables lleva más de 40 millones de lecturas en Wattpad.
Money, Beauty, Love and everything else in between … Naturally, they also had punctual disagreements like any other couple, but… at the end of the day, once the storm was gone, they were even closer than before!
AL (After the Letter) everything changed:
Once the accusing letter popped in, press was always stalking them, pestering their lives. They worried, they stressed, they quarreled… Nevertheless, love was still there, struggling to survive in the midst of the obnoxious chaos!
Don’t they say love conquers all?! Maybe the Cosmic Software has sent them a Love Test?!😜
Culpa Vuestra is no literary gem, but… the plot is so addictive that it kept me glued to my reading sofa 🛋️ turning fast and furiously every page! ❤️
2'5🌟 Definitivamente, no tendría que haber leído este libro. Es un libro que intentare no recordar, para mí la historia de Nick y Noah termina en el tercer libro. Mucho drama y conflictos que no eran nada necesarios.
No será mi libro favorito de la saga, pero si ha sido como un regalo. Nunca seré objetiva con esta saga porque lo es todo para mí, tiene un hueco muy especial en mi corazón. Nick Leister fue el primer hombre literario que ame, el primero que me hizo obsesionarle con querer sacarle del libro.
Años después de haberles dejado marchar para siempre, llega este libro y me da la oportunidad de leerlos como una primera vez. Conocerles en una nueva etapa, una nueva historia con muchos problemas… pero lo peor ha sido volver a decirles adiós.
Una historia que se devora, con muchos giros que te dejarán taki taki rumba. Para volver a enamorarse y para que te saquen de quicio.
Ah! Y que cochinos por dios en este libro jaja
Nick y Noah gracias por esto, a ti Mercedes por darnos este regalo. Siempre seréis especiales. Prefiero deciros hasta pronto y no adiós 😭🥺
la Noah es LO MAS PESADA QUE HAY PESADÍSIMA hermana cada vez que no se hacia li que ella quería se cogía una RABIETA no, no enfado normal RABIETA INSOPORTABLE NADA LE PARECÍA BIEN el Nick todo el puto rato dándole soluciones y diciendole que perdón y ella nada
NOAH CALLATE
el Nick en este libro ha estado más relajado pero sigue teniendo el complejito este de macho alfa SOLO YO LA PUEDO PROTEGER ELLA NO SE PUEDE PROTEGER SOLO YO bueno amigo pues estás a 300 km de ella y DE MOMENTO no le ha pasado nada osea que yo creo que la chavala se las apaña no?
y el bebé UUUYY EL BEBE mira que a mí si un bebé llora en un avión me suele dar igual, en plan es pequeño chill bueno no hay bebe que me toque más los huevos que este TODO EL RATO LLORANDO A TODAS HORAS TODOS LOS CAPÍTULOS os juro que lo he empezado a escuchar en mi cabeza
lo que más me jode es que vayan luego el Nick y la Noah, "amo, a mí niño, es lo más bueno y tranquilo que hay es un angelito 😇" SEÑORA NO
es una experiencia nueva para mí que me moleste un bebé en un libro pero bueno ha pasado, punch
en resumen la parejita se pasa todo el puto libro peleada, follan, se pelean, follan, se pelean BASTA osea o están MEGASUPER ENAMORADOS o están peleados
además la autora tiene una manera de escribir super unicornio everithing IS awesome en plan "miro al amor de mi vida y me doy cuenta de lo afortunada que soy" y están cambiándole el pañal al niño vale "le di una golosina y me fijé en cuanto amaba a mi hijo"
hermana para. al principio o al final donde todo es bonito te lo compro PERO DURANTE TODO EL LIBRO
no queremos vomitar arcoiris STOP.
1 estrella porque al menos había trama (todo super predecible la adivine al minuto, me creo guay) y porque se lee rápido
A ver, yo empecé en el mundo de la lectura por culpa mía, me la he leído simplemente por nostalgia, ni hacía falta hacer otro libro que es igual a los otros. Me da pena que acabe porque eso significa que hemos crecido, pero por otra parte es que ya era hora de hacernos mayores.
Sentí que ambos personajes evolucionan muchísimo y que la relación deja de centrarse únicamente en la pasión y el drama juvenil para mostrar algo más profundo: el peso de construir una vida juntos, formar una familia y enfrentarse a los cambios que eso implica.
Noah ya no es la chica impulsiva del inicio; ahora es más madura, pero también más vulnerable. Se refleja muy bien su miedo constante como madre y su necesidad de proteger a su hijo, incluso cuando exagera. La autora transmite la ansiedad y la culpa de la maternidad, con la que empatizas fácilmente. También se ve su lucha por equilibrar ser madre, esposa y no perder su propia identidad.
Nick sigue siendo el personaje más intenso: dominante, protector y muy apasionado, pero también más sensible. Aunque a veces su actitud puede parecer excesiva o tóxica, esa imperfección hace la relación más adictiva. Nick y Noah no tienen un amor tranquilo, sino caótico, obsesivo y muy emocional, lo que engancha mucho al lector.
La parte de la luna de miel en Grecia me pareció preciosa. Nick y Noah siguen teniendo mucha química y tensión, pero también una conexión emocional muy fuerte.
Me encantaron sus momentos con Andy: aunque siguen siendo intensos como pareja, su hijo se vuelve el centro de sus vidas y aporta mucha ternura. Sus berrinches y momentos adorables hacen las escenas familiares muy bonitas y humanas. Muestra una versión más madura y sensible de ambos.
Y un final que me enamora con la famila al completo, Nick, Noah, Andrew y Julie.
La lectura es muy ágil, llena de amor, discusiones, reconciliaciones y momentos románticos que enganchan. Mercedes Ron tiene un estilo adictivo y emocional que, además del romance, aporta reflexiones sobre el amor, la familia y el crecimiento personal. Me sorprendió para bien y me recordó por qué esta saga me atrapó tanto en Wattpad.
Ha sido una lectura muy nostálgica, sobre todo por volver a reencontrarme con Noah, Nick y el resto de personajes después de tantos años.
La primera parte del libro se siente casi como un epílogo extendido: vemos la boda, la luna de miel y un poco de su día a día como pareja junto a Andy. Es una parte más tranquila y centrada en disfrutar de los personajes y de todo lo que han construido juntos.
Pero en la segunda mitad vuelve el estilo más característico de Mercedes Ron: aparecen los giros, los conflictos y todo empieza a complicarse muchísimo. La trama se vuelve más intensa y engancha muchísimo.
Algo que me ha sorprendido bastante ha sido Nick. En los tres primeros libros me parecía un personaje muy tóxico, pero aquí lo he visto mucho más racional y maduro. En cambio, Noah me ha puesto de los nervios en más de una ocasión por algunas de sus decisiones y actitudes.
En general, ha sido un cierre que he disfrutado mucho por la nostalgia y por volver a conectar con unos personajes que marcaron toda una etapa.
Voy a tener que admitir algo que llevo años negando: Mercedes Ron no es de mis autoras favoritas, pero me he leído todos sus libros. Algo tendrá cuando consigue que siga leyendo sus historias cada vez que las publica. Sus novelas siempre me enganchan, aunque después tenga muchas cosas que criticarles.
Culpa vuestra es la cuarta y última entrega de la saga Culpables y, siendo sincera, me ha parecido un libro bastante innecesario. La historia ya había quedado cerrada anteriormente, pero entiendo que la autora haya querido darle un final definitivo a Noah y Nick, y en ese sentido sí creo que cumple su objetivo.
El principal problema que he tenido es que durante la primera mitad no pasa absolutamente nada. Son capítulos y capítulos de Noah y Nick siendo felices, teniendo relaciones y disfrutando de su vida familiar. Y ya está. Llegó un punto en el que sentía que la trama estaba completamente estancada y aburrida, aunque sabía que algo tendría que pasar, tenía que añadir drama y salseo para mantener el interés, pero lo curioso es que todo ocurre de golpe en unos pocos capítulos, concentrando la tensión en la parte final.
Además, cuando parecía que la historia ya había terminado y todo estaba resuelto, llega un epílogo larguísimo que, para mí, aporta más paja que otra cosa. No me molestó leerlo, pero ya estaba bien.
Entre los aspectos positivos, me ha gustado cómo refleja los miedos de la maternidad y la paternidad. Ver a personajes que ahora sufren más por sus hijos que por ellos mismos resulta bastante realista. Esa vulnerabilidad y esa ansiedad constante por proteger a quienes quieres es probablemente lo más emotivo del libro.
Sin embargo, sigo teniendo el mismo problema que arrastro desde el primer volumen: estos personajes me parecen muy tóxicos. Aunque la novela intenta mostrar que han madurado y que ahora tienen una relación estable, hay dinámicas que siguen sin convencerme. Y especialmente la actitud hiperprotectora hacia Noah, que me ha sacado de quicio. Entiendo de dónde viene, pero nunca he conseguido verla como algo romántico.
En definitiva, un cierre correcto para unos personajes que muchos lectores adorarán, pero que a mí nunca han terminado de conquistarme del todo. Aun así, si algo tengo que reconocerle a Mercedes Ron es que sabe cómo engancharte y hacer que sigas pasando páginas, incluso cuando crees que ya has tenido suficiente de Noah y Nick.
el libro como tal no es bueno pero la nostalgia que me ha entrado al leer a nick y noah otra vez es impresionante, además que un buen drama nunca viene mal y estos dos en eso no fallan nunca (en parte porque noah es absolutamente gilipollas) la historia como tal no me ha aportado nada pero la trilogía culpables hizo que me enganchara a la lectura (junto con after) y sentía que tenía que leerlo por mi yo de 15 añitos enamorada de nick leister.
HEAR ME OUT‼️‼️ 4,5🌟 Spoilers ahead Nu m a prins așa cum au făcut-o celelalte, dar nu pot să zic sa m a dezamăgit . Da, unele replici ale lui Nick mi s au părut cringe 😬 și cred că se putea renunța puțin la acea toxicitate ( Știu că este ceva specific relației lor, dar totuși, nu mai erau adolescenți ). Unele aspecte ale poveștii chiar m au lăsat cu gura căscată, mai ales faza cu sora lui Noah, sau cu Sophia sau cu Zack... Per total nu pot să spun că a fost ceva nou , mie mi s a părut că s a cam repetat povestea, gen cineva se apropie de Noah , Nick e gelos , acel cineva devine rău și Nick o salvează ( ca și o combinație dintre prima și a doua carte) În final, recomand!🪢❤️
Es un libro que se siente como un reencuentro esperado pero agridulce. Es ideal para quienes sentían que la historia de Nick y Noah aún tenía conversaciones pendientes y heridas que no habían cerrado del todo. La autora logra mantener el ritmo adictivo, pero con un tono que refleja el crecimiento de sus personajes.
Nick and Noah two years later... The first part of the book functions basically as an extended epilogue: the wedding, the honeymoon, the whirlwind around the baby, and Nick's work commitments... For some it might be a bit boring, but I found it refreshing to read that even literary heroes deal with the same common family problems as us „mere mortals“. It was nice to see that Noah and Nick have finally grown up and worked on their communication. Their relationship is no longer as destructively toxic as in the previous books. Later, however, the situation gets complicated, traditionally in the spirit of Mercedes Ron, and a criminal subplot appears as well.
Overall rating: 3.5 / 5
It is definitely a real page-turner, but in my opinion, it's already a bit of a forced stretching of the series. Nevertheless, the book will be great for those who loved the Culpables world and weren't satisfied with the epilogue at the end of Our Fault.
Las palabras, marido y mujer están en todo el libro que cargosos. Se hacían problemas solo por tenerlos siguen siendo estúpidos hasta la mitad del libro ya después todo de rositas nada interesante la verdad. Me sorprende que la autora aún tenga ese tipo de escritura y que no haya avanzado o mejorado. Obviamente no voy a recordar este libro por lo ridículo que fue
Mercedes Ron nos devuelve a la vida de Nick y Noah en una etapa completamente distinta. Ya no son aquellos jóvenes impulsivos que luchaban contra el mundo; ahora enfrentan responsabilidades mucho más grandes. La llegada de su hijo, Andy, transforma por completo su realidad.
Lo que más me gustó fue ver cómo ambos crecieron sin perder la esencia que hizo que me enamorara de ellos desde el principio. Su amor nunca fue perfecto. Fue caótico, lleno de errores y silencios que dolían. Pero, incluso en medio de todo, nunca dejaron de elegirse. Esos plot twist me dejaron loca; jamás lo pensé.
Me conmovió como la que la autora relata la maternidad, la paternidad y el desgaste emocional. Noah atraviesa una lucha interna por volver a reconocerse después de convertirse en madre, mientras Nick carga con viejos fantasmas que creía haber dejado atrás. Ambos aman con la misma intensidad de siempre, pero también vuelven a demostrar que, cuando el miedo y el orgullo toman el control, pueden convertirse en sus peores enemigos.
Pe parcursul lecturii mele, nu mi-au plăcut unele decizii pe care le-a luat Noah, pentru că s-a purtat asemenea unui copil, având încredere mai mult într-un străin, decât în propiul soț. Nu mi-a plăcut la ea faptul că nu a ascultat de sfaturile lui Nick. În schimb, mi-a plăcut mult maturitatea și puterea de care a dat dovadă Nick, chiar și-a luat în serios rolul de tată și soț. Mi-au plăcut cele două evenimente neașteptate care au apărut, legate de trecutul lui Noah. Am adorat faptul că Nick a mărturisit ce îl durea cel mai tare. Finalul a fost genial, și demn de familia Leister. Mi-a fost dor de Noah și Nick, recunosc. Și mă bucur că lucrurile au evoluat frumos până la urmă între cei doi. Ador faptul că Jenna și Lion au avut un parcurs minunat împreună. Mă bucur că cei doi au rămas în continuare alături de Nick și Noah. ❤️
Sinceramente, he acabado un poco decepcionada. Lo que me ha costado leer el principio del libro, era como que todo lo que estaba leyendo ya lo había leído de los tres anteriores y me estaba pareciendo muy repetitiva la trama. Siguen siendo unos niñatos inmaduros que no se comunican. El último 20% del libro, bueno, mira, algo pasable pero bastante sin más. Estará sobrevalorado simplemente porque son Noah y Nick (me da igual, sigo sin seguir soportando a Nick). Mercedes tiene muchos mejores libros que este. A ver si es verdad y no saca más libros de ellos porque va a ser peor libro todavía. Ahora a esperar que saque uno nuevo para poder decir que me gustó, como Marfil y Ébano que eso sí son librazos.
El libro es totalmente innecesario, creo que la historia de Nick y Noah pudo haber terminado en Culpa Nuestra.
Al inicio del libro, sentí que volvía a leer los mismos patrones de los libros anteriores, y que lo que pasaría a continuación era totalmente predecible, por lo mismo era aburrido de leer y me costaba avanzar.
Si bien, siempre está esa nostalgia de volver a leer personajes queridos como Nick y Noah, creo que la evolución de los personajes, en este caso, hacían tediosa la lectura. Noah era insoportable y se comportó gran parte del libro como una niña mimada, en cambio, Nick sí siento que tuvo una evolución real positiva.
I cried all morning while reading the final chapter. I still remember the first time I came across the first movie. The very next day, I ordered the first three books. Since then, I’ve rewatched the movies at least five times.
When I heard there would be one more book, I was beyond excited because I had the chance to experience Noah and Nick’s story one more time.
I devoured the book and was reminded of exactly why I fell in love with them in the first place. Their story was, once again, incredible. I’m sad that it’s over, but I guess it’s MY FAULT for loving them so much.
Nick & Noah will always have a special place in my heart. Mercedes, thank you for this final book.
Ameiiiii E assim termina esta coleção Culpados Amei este livro Estava ansioso por ler este livro, por ser mais uma aventura da Noah e do Nick Leister e eu amooooo os livros da Mercedes Ron Neste vamos ver a vida da Noah e do Nick desde o momento em que o Andy nasceu e meu deus ameiii O plot twist parecia um livro de mistério pois andam a fazer alguma coisa com a empresa Leister não vou dizer quem é pois assim é spoiler Amei ver a Jenna quando estava grávida e depois no parto da pequena June ( filha do Lion e da Jenna)
This entire review has been hidden because of spoilers.