این کتاب گزیده شعر ۵۵ شاعر معاصر را که در جریانات شعری موج نو، شعر دیگر، شعر حجم و شعر موج ناب از سال های دهه ۴۰ و ۵۰ شعر سروده اند، شامل می شود.
گردآورندگان این اثر اشاره کرده اند از نظر رقم، خواسته اند تاریخی از آن چه ادبیات معاصر را تشکیل می دهد، به دست دهند. دو محقق معتقدند در این کتاب، معرفتی در عرضه است که بیشتر جمال شناسان در گرد شده ها، در پی آن می گردند و زوایا و خبایای آن را در می یابند و حاجتی به تکلمه ها و حاشیه ها، مقدمه ها و موخره ها ندارند.
۶۷ صفحه ابتدایی کتاب، مقدمه ای را در بر می گیرد که گردآورندگانش آن را نوشته اند و پس از آن، مجموعه گزیده شعرها آغاز می شود. بخشی از مطالب این مقدمه مفصل، درباره وزن و بی وزنی در شعر هستند و جریانات شعری را معرفی کرده اند. جریانات شعری، آمدن نیما یوشیج، شعر نو، شعر دهه بیست به بعد تا رسیدنش به دهه های چهل و پنجاه و … از دیگر مطالب این مقدمه هستند. اما وزن و بی وزنی شعر در این مقدمه، اهمیت زیادی دارد و سطور زیادی را به خود اختصاص داده است.
شاعرانی که گزیده شعرشان در این کتاب به چاپ رسیده به ترتیب، عبارت اند از:
ا.فرجام، احمدرضا چه کنی، احمدرضا احمدی، احمد سینا، ایرج کیانی، آریا آریاپور، بتول عزیزپور، بهرام اردبیلی، بیژن الهی، پرویز اسلامپور، پرویز کریمی، حبیب الله قلیش لی، حمید عرفان، راحا محمد سینا، رضا زاهد، سیاوش مطهری، سیروس آتابای، سیروس رادمنش، شاپور بنیاد، شهرام شاهرختاش، طاهره باره ئی، صفورا نیری، عبدالله کوثری، علی اکبر مهجوریان، علی قلیچ خانیف. غروب، فرامرز سلیمانی، فیروز ناجی، فیروزه میزانی، قاسم هاشمی نژاد، کریم محمودی، م.موید، م.نوفل، مجید فروتن، مجید نفیسی، محمدرضا اصلانی، محمدرضا فشاهی، محمد مالمیر، محمدمهدی مصلحی، محمود سجادی، محمود شجاعی، محمود مومنی، منصور خورشیدی، منوچهر آتشی، منوچهر غفوریان، منوچهر یکتایی، مهشید درگهی، هرمز علیپور، هوتن نجات، هوشنگ آزادی ور، هوشنگ بادیه نشین، هوشنگ چالنگی، هوشنگ صهبا، یارمحمد اسدپور و یدالله رویایی.
«مثل بهار کوچکی» شعری از قاسم هاشمی نژاد را از این کتاب میخوانیم:
کتاب با معرفی این دست جنبشهای به قول خودشان «ناگهان» آغاز میشود، به شرح گسستهای آن با گونههای رایج میپردازد و بعضا تکهتکه از مانیفستها را نقل میکند. گزینشها نسبتا خوبند به جز اینکه برخی شاعرانِ -به باورِ من مهجور- هنوز مهجور ماندهاند و آنطور که باید پرداخته نشدهاند. (به عنوان نمونه تندر کیا) گردآورندگان گفتهاند که سعی داشتهاند به درخشانترین نمونهها بپردازند که آن هم تا حدودی -باز به نظر من- رخ ننموده است و شاعرانی که در کتاب آمدهاند گاه شعرهای شاخصتری داشتهاند که در کتاب نیامده. در مجموع اما در این شبِ مهتابیِ «شعرِ دیگر» در ایران، چنین آذرخشی غنیمت است.
مد و تب شاید در این مملکت آفت هر چیزی باشد . هر چیزی حتی ادبیات . بعد از مرگ بیژن الهی در سال ۸۹ و قرار گرفتن او در هاله توجه و مقبولیت و چاپ آثار پی در پی و حتی چاپ آثاری که او وصیت کرده بود چاپ نشود ... به یک سری یادآور شد در زمانه ای نه چندان دور افرادی هم بودند که شعر می گفتند و مجلاتی بود و کتابهایی ناگهان سیل توجهه به دهه چهل و پنجاه و دیگر _ حجم _ پلاستیک و.... آغاز شد . این کتاب محصول و فرزند چنین وضعیت و نگاهی است . مقدمه ای درخشان که تاریخ این چند جریان و نزدیک سه دهه شعر فارسی را یه خوبی توضیح داده و بعدش شعرها می آید که سعی شده از بهترین شعر هر کدام از شعرا استفاده شود نکته مثبت این کتاب خاصیت تالیفی بودن آن است. امری که در کتابهای مشابهی که در این چند وقت درباره حجم و دیگر چاپ شد غافل مانده است و بیشتر به کتابسازی شبیه اند تا کتاب نویسی .