What do you think?
Rate this book
De erfgenamen van Lissabon: 1907. Maria wordt hopeloos verliefd... Heden. Madalena vindt haar dagboek...
De erfgenamen van Lissabon van Gabriel Blancard is een tragisch en ontroerend liefdesverhaal voor een breed publiek.
Madalena besluit om haar droom te verwezenlijken en een vervallen pand in hartje Lissabon om te toveren tot boetiekhotel. Ze hoopt niet alleen het gebouw, maar ook haar leven een nieuwe impuls te geven. Tussen het stof en de duivenveren vindt ze een dagboek uit 1907. Het is van Maria, een plattelandsmeisje dat naar Lissabon vertrekt om gouvernante
te worden bij een rijke familie. Ze valt hopeloos voor João, keramist én… revolutionair.
Tijdens het lezen ontdekt Madalena dat de azulejo's, de blauwe tegeltjes die de entree van haar hotel sieren, een geheim bewaren. Een geheim dat haar leven kan maken of breken…
'Een prachtig meeslepend verhaal. Je raakt aan de personages gehecht.'
Madalena besluit om haar droom te verwezenlijken en een vervallen pand in hartje Lissabon om te toveren tot boetiekhotel. Ze hoopt niet alleen het gebouw, maar ook haar leven een nieuwe impuls te geven. Tussen het stof en de duivenveren vindt ze een dagboek uit 1907. Het is van Maria, een plattelandsmeisje dat naar Lissabon vertrekt om gouvernante
te worden bij een rijke familie. Ze valt hopeloos voor João, keramist én… revolutionair.
Tijdens het lezen ontdekt Madalena dat de azulejo's, de blauwe tegeltjes die de entree van haar hotel sieren, een geheim bewaren. Een geheim dat haar leven kan maken of breken…
'Een prachtig meeslepend verhaal. Je raakt aan de personages gehecht.'
350 pages, Kindle Edition
Published June 24, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
July 3, 2026
4.5 ⭐️
Het is heel tof, 2 verhalen, 1 in 2024 en 1 in 1907, die veel gelijkenissen en overlappingen hebben.
Marie een gouvernante voor een rijke familie in 1907 die in lissabon woont. Die enorm veel meemaakt in Lissabon.
Madalena een seceratesse van een tandarts die een pand heeft gekocht om er een hotel van te maken. Hier ontdenkt zij een dagboek, het dagboek van Maria.
Door het dagboek leert Madalena de historie van het pand wat zij tot hotel ombouwt.
Het is een prachtig verhaal gevuld met liefde, rouw, humor, vriendschap en geschiedenis.
Toen ik begon met lezen wist ik niet of dit een verhaal voor mij zou zijn. Maar ik vond het echt heel gaaf. Ik merkte dat ik nog meer over het leven van Maria en de familie had willen weten. Zeker na 1908.
Echt een aanrader!
Het is heel tof, 2 verhalen, 1 in 2024 en 1 in 1907, die veel gelijkenissen en overlappingen hebben.
Marie een gouvernante voor een rijke familie in 1907 die in lissabon woont. Die enorm veel meemaakt in Lissabon.
Madalena een seceratesse van een tandarts die een pand heeft gekocht om er een hotel van te maken. Hier ontdenkt zij een dagboek, het dagboek van Maria.
Door het dagboek leert Madalena de historie van het pand wat zij tot hotel ombouwt.
Het is een prachtig verhaal gevuld met liefde, rouw, humor, vriendschap en geschiedenis.
Toen ik begon met lezen wist ik niet of dit een verhaal voor mij zou zijn. Maar ik vond het echt heel gaaf. Ik merkte dat ik nog meer over het leven van Maria en de familie had willen weten. Zeker na 1908.
Echt een aanrader!
July 17, 2026
3.5⭐️
De erfgenamen van Lissabon, een verhaal wat zich afspeelt in 2024 en 1907. Je volgt Madalena, die na het verliezen van haar man een nieuwe uitdaging aangaat en een historisch pand opnieuw leven geeft als hotel. Je volgt ook Maria, die vanaf het platteland vertrekt naar Lissabon om te gaan werken als gouvernante en verliefd wordt op een revolutionair.
Wat heb ik genoten van dit boek. De twee tijdlijnen zijn op een prachtige manier met elkaar verweven en vullen elkaar mooi aan. Beide verhalen zijn boeiend en zorgen ervoor dat je steeds verder wilt lezen. Vooral het verhaal van Maria vond ik enorm interessant.
Daarnaast vond ik het erg leuk hoeveel je over Lissabon te weten komt. De beschrijvingen van de stad brengen de geschiedenis echt tot leven. Het is bijzonder om te lezen hoe Lissabon door de jaren heen is veranderd en hoe het dagelijkse leven er vroeger uitzag. Dat geeft het verhaal extra diepgang en maakt het niet alleen een mooie roman, maar ook een interessante kennismaking met de stad.
Voor mij was dit een van mijn eerste historische romans, maar dit smaakte zeker naar meer! Een aanrader voor iedereen die houdt van historische romans met een goed uitgewerkte verhaallijn en een sfeervolle setting.
De erfgenamen van Lissabon, een verhaal wat zich afspeelt in 2024 en 1907. Je volgt Madalena, die na het verliezen van haar man een nieuwe uitdaging aangaat en een historisch pand opnieuw leven geeft als hotel. Je volgt ook Maria, die vanaf het platteland vertrekt naar Lissabon om te gaan werken als gouvernante en verliefd wordt op een revolutionair.
Wat heb ik genoten van dit boek. De twee tijdlijnen zijn op een prachtige manier met elkaar verweven en vullen elkaar mooi aan. Beide verhalen zijn boeiend en zorgen ervoor dat je steeds verder wilt lezen. Vooral het verhaal van Maria vond ik enorm interessant.
Daarnaast vond ik het erg leuk hoeveel je over Lissabon te weten komt. De beschrijvingen van de stad brengen de geschiedenis echt tot leven. Het is bijzonder om te lezen hoe Lissabon door de jaren heen is veranderd en hoe het dagelijkse leven er vroeger uitzag. Dat geeft het verhaal extra diepgang en maakt het niet alleen een mooie roman, maar ook een interessante kennismaking met de stad.
Voor mij was dit een van mijn eerste historische romans, maar dit smaakte zeker naar meer! Een aanrader voor iedereen die houdt van historische romans met een goed uitgewerkte verhaallijn en een sfeervolle setting.
July 17, 2026
Het verhaal speelt zich af in twee verschillende tijdperken:
* 1907 – het leven van Maria, een jonge Portugese vrouw.
* Het heden – Madalena, die na een overlijden onverwacht een oud dagboek ontdekt.
Het boek begint wanneer Madalena het vervallen pand koopt waar dit boek zich voornamelijk zal afspelen. Na de verkoop vertrekt ze naar het pand om rond te kijken en vindt zij een dagboek van Maria de gouvernante die in 1907 daar heeft gewerkt.
Ze zal gaan werken bij de familie Ribeiro, omdat de financiële situatie het niet toelaat om voor drie man te zorgen op de boerderij.
Zodra ze in Lissabon arriveert, wordt ze hartelijk ontvangen door Ana, de kokkin van het huishouden. Maria is vooral overdonderd door het enorme contrast met het platteland Silveira waar ze vandaan komt. Ze gaat dus werken als gouvernante bij de familie Ribeiro, een vooraanstaande familie in Lissabon. Ze zal zorg moeten dragen voor vier kinderen: de ijverige Rosalia, de tweeling, Antonio en Octavio, guitig en onhandelbaar; en Vasco die in een rolstoel zit, altijd op zichzelf, maar wel aandachtig. Het aller jongste kind Henry, wordt door iemand anders van het personeel verzorgd. Het is de bedoeling dat ze de kinderen onderwijst en vermaakt.
In het heden is Madalena ontzettend drukke weer met de verbouwing van het pand, wat ook de nodige energie kost. Maar via Maria‘s dagboek leer je haar steeds beter kennen en leef je intens met haar mee. Ik voelde haar verliefdheid, haar verdriet en haar wanhoop bijna zelf. Haar verhaal is hartverscheurend, maar tegelijkertijd ook inspirerend doordat ze ondanks alle tegenslagen haar waardigheid probeert te behouden. Dit biedt Madalena ook inspiratie hoe ze het hotel wil restaureren en in ere wil herstellen. Zij is namelijk recentelijk haar man verloren en staat er helemaal alleen voor. Als er dan ook nog eens een potentiële andere erfgenamen op de proppen komt die een deel van de erfenis wil claimen, is dat voor Madalena de druppel. Gelukkig loopt dit uiteindelijk goed af. Madalena krijgt ook hulp van haar beste vriendin Sofia met wie ze uiteindelijk als partners het hotel gaat runnen.
In 1907 gaan we verder met het verhaal van Maria. Señora wil de gevel van de voorkant laten bekleden met azulejos, de welbekende siertegels in Spanje en Portugal. João werk er op de bouwplaats en nodigt Ana en Maria uit om ‘s avonds op stap te gaan. Je bloeit een romantische op tussen João en Maria. Maria begint zich steeds meer op haar plek te voelen in Lissabon bij de familie Ribeiro.
Maar 1907 is ook historisch gezien, een belangrijk jaar, wat het boek een extra dimensie geeft. Portugal bevindt zich dan in een periode van grote politieke en sociale onrust. De monarchie wankelt. Er heerst veel onvrede over de enorme verschillen tussen arm en rijk, de economische problemen en de macht van de adel. Overal in de stad ontstaan republikeinse en revolutionaire bewegingen die het einde van het koningshuis willen bespoedigen. Dit zorgt ook voor wrijving tussen de romance tussen João en Maria, ook al raakt hij snel zwanger van hem.
Na een tragisch dodelijk ongeval, met het jongste kind, wordt Maria weggestuurd bij de familie Ribeiro. Uit wanhoop voor haar eigen toekomst en dat van haar ongeboren kind schrijft ze een brief aan de koningin met een smeekbede of ze daar kan komen werken. Enkele weken later krijgt ze post terug waarmee ze hartelijk geaccepteerd wordt en weer werk heeft.
Dit is echt een van korte duur, want slechts enkele maanden later doet zich het verschrikkelijke ongeval voor waarbij zowel de koning als de kroonprins worden doodgeschoten door de revolutionaire (waaronder João).
In de eerste instantie lijkt het boek open te eindigen, maar met behulp van de zogeheten andere erfgenamen komen toch wat extra puzzelstukjes op hun plaats. Uiteindelijk vertrek Maria weg uit het Koninklijk Huis terug naar haar geboorteplaats, met een gezond dochtertje.
In het heden komt Madalena erachter dat in het museum veel van de werken van João tentoongesteld staan en krijgt ze met behulp van de directeur extra hulp bij het regelen van aandacht voor de opening van haar hotel. Immers is een deel van het plateau van João’s bewaard gebleven in het hotel en in ere hersteld.
Wat ik misschien wel het mooiste vond, is hoe de twee verhaallijnen langzaam naar elkaar toe groeien. Normaal gesproken heb ik vaak een voorkeur voor één tijdlijn, maar hier wilde ik na elk hoofdstuk eigenlijk meteen verder met beide verhalen tussen 1907 en het heden. Steeds als het hoofdstuk eindigde, bleef ik achter met vragen en móést ik weten hoe het verderging. Daardoor vloog ik echt door het boek heen.
Het einde vond ik misschien wel het mooiste gedeelte van het boek. Alle losse draadjes komen op een natuurlijke manier samen en de onthullingen voelen logisch en verdiend.
* 1907 – het leven van Maria, een jonge Portugese vrouw.
* Het heden – Madalena, die na een overlijden onverwacht een oud dagboek ontdekt.
Het boek begint wanneer Madalena het vervallen pand koopt waar dit boek zich voornamelijk zal afspelen. Na de verkoop vertrekt ze naar het pand om rond te kijken en vindt zij een dagboek van Maria de gouvernante die in 1907 daar heeft gewerkt.
Ze zal gaan werken bij de familie Ribeiro, omdat de financiële situatie het niet toelaat om voor drie man te zorgen op de boerderij.
Zodra ze in Lissabon arriveert, wordt ze hartelijk ontvangen door Ana, de kokkin van het huishouden. Maria is vooral overdonderd door het enorme contrast met het platteland Silveira waar ze vandaan komt. Ze gaat dus werken als gouvernante bij de familie Ribeiro, een vooraanstaande familie in Lissabon. Ze zal zorg moeten dragen voor vier kinderen: de ijverige Rosalia, de tweeling, Antonio en Octavio, guitig en onhandelbaar; en Vasco die in een rolstoel zit, altijd op zichzelf, maar wel aandachtig. Het aller jongste kind Henry, wordt door iemand anders van het personeel verzorgd. Het is de bedoeling dat ze de kinderen onderwijst en vermaakt.
In het heden is Madalena ontzettend drukke weer met de verbouwing van het pand, wat ook de nodige energie kost. Maar via Maria‘s dagboek leer je haar steeds beter kennen en leef je intens met haar mee. Ik voelde haar verliefdheid, haar verdriet en haar wanhoop bijna zelf. Haar verhaal is hartverscheurend, maar tegelijkertijd ook inspirerend doordat ze ondanks alle tegenslagen haar waardigheid probeert te behouden. Dit biedt Madalena ook inspiratie hoe ze het hotel wil restaureren en in ere wil herstellen. Zij is namelijk recentelijk haar man verloren en staat er helemaal alleen voor. Als er dan ook nog eens een potentiële andere erfgenamen op de proppen komt die een deel van de erfenis wil claimen, is dat voor Madalena de druppel. Gelukkig loopt dit uiteindelijk goed af. Madalena krijgt ook hulp van haar beste vriendin Sofia met wie ze uiteindelijk als partners het hotel gaat runnen.
In 1907 gaan we verder met het verhaal van Maria. Señora wil de gevel van de voorkant laten bekleden met azulejos, de welbekende siertegels in Spanje en Portugal. João werk er op de bouwplaats en nodigt Ana en Maria uit om ‘s avonds op stap te gaan. Je bloeit een romantische op tussen João en Maria. Maria begint zich steeds meer op haar plek te voelen in Lissabon bij de familie Ribeiro.
Maar 1907 is ook historisch gezien, een belangrijk jaar, wat het boek een extra dimensie geeft. Portugal bevindt zich dan in een periode van grote politieke en sociale onrust. De monarchie wankelt. Er heerst veel onvrede over de enorme verschillen tussen arm en rijk, de economische problemen en de macht van de adel. Overal in de stad ontstaan republikeinse en revolutionaire bewegingen die het einde van het koningshuis willen bespoedigen. Dit zorgt ook voor wrijving tussen de romance tussen João en Maria, ook al raakt hij snel zwanger van hem.
Na een tragisch dodelijk ongeval, met het jongste kind, wordt Maria weggestuurd bij de familie Ribeiro. Uit wanhoop voor haar eigen toekomst en dat van haar ongeboren kind schrijft ze een brief aan de koningin met een smeekbede of ze daar kan komen werken. Enkele weken later krijgt ze post terug waarmee ze hartelijk geaccepteerd wordt en weer werk heeft.
Dit is echt een van korte duur, want slechts enkele maanden later doet zich het verschrikkelijke ongeval voor waarbij zowel de koning als de kroonprins worden doodgeschoten door de revolutionaire (waaronder João).
In de eerste instantie lijkt het boek open te eindigen, maar met behulp van de zogeheten andere erfgenamen komen toch wat extra puzzelstukjes op hun plaats. Uiteindelijk vertrek Maria weg uit het Koninklijk Huis terug naar haar geboorteplaats, met een gezond dochtertje.
In het heden komt Madalena erachter dat in het museum veel van de werken van João tentoongesteld staan en krijgt ze met behulp van de directeur extra hulp bij het regelen van aandacht voor de opening van haar hotel. Immers is een deel van het plateau van João’s bewaard gebleven in het hotel en in ere hersteld.
Wat ik misschien wel het mooiste vond, is hoe de twee verhaallijnen langzaam naar elkaar toe groeien. Normaal gesproken heb ik vaak een voorkeur voor één tijdlijn, maar hier wilde ik na elk hoofdstuk eigenlijk meteen verder met beide verhalen tussen 1907 en het heden. Steeds als het hoofdstuk eindigde, bleef ik achter met vragen en móést ik weten hoe het verderging. Daardoor vloog ik echt door het boek heen.
Het einde vond ik misschien wel het mooiste gedeelte van het boek. Alle losse draadjes komen op een natuurlijke manier samen en de onthullingen voelen logisch en verdiend.
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 14, 2026
3,75 ⭐️⭐️⭐️
Ik ben echt positief verrast door dit boek. de eerste historische roman die ik heb gelezen, dus dat is altijd een beetje spannend. Maar zo leuk!!!!!
Ik vind het zo bijzonder dat je 2 verschillende verhaallijnen volgt op 2 verschillende momenten. Eentje in 2024, de ander in 1907. Beide verhaallijnen zijn onwijs interessant en er gebeurd echt veel. Het mooie is, is dat de verhaallijnen eigenlijk een beetje tegelijkertijd oplopen en op een bepaald moment komen de verhaallijnen samen!!
Hoe het verhaal werd geschreven was echt heeeeel erg fijn. Je wordt helemaal meegezogen in de stad Lissabon. Zowel vroeger als nu. Je voelt hoe Lissabon in de loop der jaren is veranderd. Er zit romantiek in, historie, politieke intrigues. Al die elementen zijn echt mooi met elkaar in balans.
Ik heb me zo vermaakt tijdens het lezen!!! Er zijn voor mij nog een aantal puntjes die ik graag wat meer uitgewerkt had gezien: de relatie van maria met haar ouders, maar ook met haar geliefde. Voor mij voelde het alsof daar nog wat miste.
Dank aan HarperCollins en Gabriel Blancard voor het mogen lezen van dit boek! ☀️
Ik ben echt positief verrast door dit boek. de eerste historische roman die ik heb gelezen, dus dat is altijd een beetje spannend. Maar zo leuk!!!!!
Ik vind het zo bijzonder dat je 2 verschillende verhaallijnen volgt op 2 verschillende momenten. Eentje in 2024, de ander in 1907. Beide verhaallijnen zijn onwijs interessant en er gebeurd echt veel. Het mooie is, is dat de verhaallijnen eigenlijk een beetje tegelijkertijd oplopen en op een bepaald moment komen de verhaallijnen samen!!
Hoe het verhaal werd geschreven was echt heeeeel erg fijn. Je wordt helemaal meegezogen in de stad Lissabon. Zowel vroeger als nu. Je voelt hoe Lissabon in de loop der jaren is veranderd. Er zit romantiek in, historie, politieke intrigues. Al die elementen zijn echt mooi met elkaar in balans.
Ik heb me zo vermaakt tijdens het lezen!!! Er zijn voor mij nog een aantal puntjes die ik graag wat meer uitgewerkt had gezien: de relatie van maria met haar ouders, maar ook met haar geliefde. Voor mij voelde het alsof daar nog wat miste.
Dank aan HarperCollins en Gabriel Blancard voor het mogen lezen van dit boek! ☀️
July 3, 2026
Madalena staat aan het begin van een bijzonder ambitieus project. Op 1 jaar tijd wil ze van een pand in erbarmelijke staat een boetiekhotel maken. Wanneer ze op de bovenverdieping rondwandelt, vindt ze het dagboek van de 17-jarige Maria Barreiros die in 1907 de gouvernante was van het gezin Ribeiro. Via haar noties komt niet alleen het gebouw tot leven, maar ontvouwt zich ook een aangrijpend verhaal over liefde, familie en de keuzes die een mensenleven bepalen.
De erfgenamen van Lissabon is een sfeervolle historische roman waarin heden en verleden op een mooie manier met elkaar verweven worden. Vooral het verleden wist mij volledig in zijn greep te houden.
Toch moet ik eerlijk toegeven dat ik in het begin wat moeite had om in het verhaal te komen. De eerste hoofdstukken voelden voor mij wat afstandelijk aan. Dat kwam waarschijnlijk door de vele beschrijvingen en de emotionele terughoudendheid van Madalena zelf, waardoor ik aanvankelijk minder voeling met haar kreeg. Ik heb even gedacht om het even opzij te leggen om er later verder in te lezen. Gelukkig heb ik doorgezet, want vanaf het moment dat Maria's dagboek centraal komt te staan, was mijn nieuwsgierigheid meteen gewekt en kon ik het verhaal nog moeilijk loslaten.
De auteur weet Lissabon op een prachtige, authentieke manier neer te zetten. De kleurrijke straatjes, historische pleinen, karaktervolle gebouwen en de typisch Portugese azulejos vormen veel meer dan een decor; ze ademen geschiedenis en geven het verhaal een heel eigen sfeer. Door de aandacht voor kleine details, zoals lokale winkels, een tegelatelier, de hellingen van de straatjes, voelt de stad levensecht aan en krijg je als lezer het gevoel er zelf rond te wandelen.
Doorheen de roman hangt een melancholische en nostalgische sfeer. Madalena draagt het verdriet om haar overleden echtgenoot voortdurend met zich mee en vraagt zich regelmatig af wat hij van haar keuzes zou hebben gevonden. Tegelijkertijd ademt het verhaal ook hoop. Zowel Madalena als Maria staan elk op hun eigen manier aan het begin van een nieuw hoofdstuk in hun leven. Hun verhalen gaan over loslaten, opnieuw durven beginnen en langzaam groeien als mens.
De afwisseling tussen het hedendaagse verhaal en Maria's geschiedenis zorgt ervoor dat het plot langzaam maar zeker wordt opgebouwd. Tegen het einde had het verhaal me volledig overtuigd en bleef ik nog lang nadenken over de levens van beide vrouwen.
De erfgenamen van Lissabon is een sfeervolle historische roman waarin heden en verleden op een mooie manier met elkaar verweven worden. Vooral het verleden wist mij volledig in zijn greep te houden.
Toch moet ik eerlijk toegeven dat ik in het begin wat moeite had om in het verhaal te komen. De eerste hoofdstukken voelden voor mij wat afstandelijk aan. Dat kwam waarschijnlijk door de vele beschrijvingen en de emotionele terughoudendheid van Madalena zelf, waardoor ik aanvankelijk minder voeling met haar kreeg. Ik heb even gedacht om het even opzij te leggen om er later verder in te lezen. Gelukkig heb ik doorgezet, want vanaf het moment dat Maria's dagboek centraal komt te staan, was mijn nieuwsgierigheid meteen gewekt en kon ik het verhaal nog moeilijk loslaten.
De auteur weet Lissabon op een prachtige, authentieke manier neer te zetten. De kleurrijke straatjes, historische pleinen, karaktervolle gebouwen en de typisch Portugese azulejos vormen veel meer dan een decor; ze ademen geschiedenis en geven het verhaal een heel eigen sfeer. Door de aandacht voor kleine details, zoals lokale winkels, een tegelatelier, de hellingen van de straatjes, voelt de stad levensecht aan en krijg je als lezer het gevoel er zelf rond te wandelen.
Doorheen de roman hangt een melancholische en nostalgische sfeer. Madalena draagt het verdriet om haar overleden echtgenoot voortdurend met zich mee en vraagt zich regelmatig af wat hij van haar keuzes zou hebben gevonden. Tegelijkertijd ademt het verhaal ook hoop. Zowel Madalena als Maria staan elk op hun eigen manier aan het begin van een nieuw hoofdstuk in hun leven. Hun verhalen gaan over loslaten, opnieuw durven beginnen en langzaam groeien als mens.
De afwisseling tussen het hedendaagse verhaal en Maria's geschiedenis zorgt ervoor dat het plot langzaam maar zeker wordt opgebouwd. Tegen het einde had het verhaal me volledig overtuigd en bleef ik nog lang nadenken over de levens van beide vrouwen.
June 30, 2026
Recensieexemplaar:
Een historische roman die je meeneemt naar de zonovergoten, heuvelachtige straten van Portugal. De auteur heeft een gelaagd verhaal neergezet over twee sterke vrouwen, gescheiden door meer dan een eeuw tijd, maar verbonden door dezelfde stad, rouw, en hoop voor een betere toekomst.
Het verhaal wordt verteld via twee verhaallijnen die heel mooi naast elkaar lopen. In het heden volgen we Madalena, die een jaar na het overlijden van haar man besluit om hun gezamenlijke droom alleen door te zetten, het openen van een boetiekhotel in een oud pand in Lissabon. Ondanks de financiële risico's en de spanning, zet ze door gesteund door haar beste vriendinSofia. Tijdens de verbouwing stuit ze op het dagboek van Maria uit 1907. Maria was destijds zeventien jaar en verhuisd van het platteland naar de grote stad om als gouvernante te werken voor het welvarende gezin Ribeiro die nauwe banden heeft het koningshuis.
Madalena raakt gefascineerd door Maria's leven, en als lezer word je moeiteloos meegezogen in hun beide werelden. Maria's verhaallijn in 1907 is interessant.Terwijl ze zorgt voor de vijf kinderen van het gezin en een bijzondere band met hen opbouwt, broeit er van alles in Portugal. Er is sprake van grote politieke onrust. Te midden van deze chaos valt Maria als een blok voor de keramist João. João strijdt hartstochtelijk voor verandering in het land, maar de methodes die zijn politieke groepering hanteert zijn allesbehalve zachtzinnig. Hun liefde en zijn overtuigingen brengen Maria in een spagaat. Kan de toekomst waar ze zo op hoopte nog wel realiteit worden?
Wat de auteur heel knap doet, is het tot leven wekken van Lissabon. De stad is bijna een personage op zich. De auteur beschrijft de rijke geschiedenis, de melancholische fado, de iconische trams, de natuur en de prachtige azulejos (keramische tegels) zo beeldend dat het voelt alsof je er zelf rondloopt. De cultuurverschillen en overeenkomsten tussen 1907 en het heden worden tastbaar gemaakt.
Het tempo van het boek is niet hoog, het is een verhaal dat de tijd neemt om zich te ontvouwen, en dat past goed bij de sfeer. Hoewel het plot hier en daar wat voorspelbaar was, stoorde me dat niet. Het is een warm verhaal over de offers van het moederschap, het verwerken van rouw en het vinden van de moed om door te gaan.
Een historische roman die je meeneemt naar de zonovergoten, heuvelachtige straten van Portugal. De auteur heeft een gelaagd verhaal neergezet over twee sterke vrouwen, gescheiden door meer dan een eeuw tijd, maar verbonden door dezelfde stad, rouw, en hoop voor een betere toekomst.
Het verhaal wordt verteld via twee verhaallijnen die heel mooi naast elkaar lopen. In het heden volgen we Madalena, die een jaar na het overlijden van haar man besluit om hun gezamenlijke droom alleen door te zetten, het openen van een boetiekhotel in een oud pand in Lissabon. Ondanks de financiële risico's en de spanning, zet ze door gesteund door haar beste vriendinSofia. Tijdens de verbouwing stuit ze op het dagboek van Maria uit 1907. Maria was destijds zeventien jaar en verhuisd van het platteland naar de grote stad om als gouvernante te werken voor het welvarende gezin Ribeiro die nauwe banden heeft het koningshuis.
Madalena raakt gefascineerd door Maria's leven, en als lezer word je moeiteloos meegezogen in hun beide werelden. Maria's verhaallijn in 1907 is interessant.Terwijl ze zorgt voor de vijf kinderen van het gezin en een bijzondere band met hen opbouwt, broeit er van alles in Portugal. Er is sprake van grote politieke onrust. Te midden van deze chaos valt Maria als een blok voor de keramist João. João strijdt hartstochtelijk voor verandering in het land, maar de methodes die zijn politieke groepering hanteert zijn allesbehalve zachtzinnig. Hun liefde en zijn overtuigingen brengen Maria in een spagaat. Kan de toekomst waar ze zo op hoopte nog wel realiteit worden?
Wat de auteur heel knap doet, is het tot leven wekken van Lissabon. De stad is bijna een personage op zich. De auteur beschrijft de rijke geschiedenis, de melancholische fado, de iconische trams, de natuur en de prachtige azulejos (keramische tegels) zo beeldend dat het voelt alsof je er zelf rondloopt. De cultuurverschillen en overeenkomsten tussen 1907 en het heden worden tastbaar gemaakt.
Het tempo van het boek is niet hoog, het is een verhaal dat de tijd neemt om zich te ontvouwen, en dat past goed bij de sfeer. Hoewel het plot hier en daar wat voorspelbaar was, stoorde me dat niet. Het is een warm verhaal over de offers van het moederschap, het verwerken van rouw en het vinden van de moed om door te gaan.
July 7, 2026
Dit boek is op 24 juni verschenen en is het eerste in het Nederlands vertaalde boek van Gabriel Blanchard.
Madalena besluit om haar droom te verwezenlijken & een vervallen pand in hartje Lissabon om te toveren tot een boetiekhotel. Ze hoopt niet alleen het gebouw,maar ook haar leven een nieuwe impuls te geven. Tussen het stof vindt ze een dagboek uit 1907. Het is van Maria,een plattelandsmeisje dat naar Lissabon vertrekt om gouvernante te worden bij een rijke familie. Ze valt hopeloos voor João, keramist én revolutionair.
Tijdens het lezen ontdekt Madalena dat de azulejo's,de blauwe tegeltjes die de entree van haar hotel sieren,een geheim bewaren.
Een geheim dat haar leven kan maken of breken.
Het verhaal is in twee verschillende tijdlijnen geschreven. Ik vond vooral de dynamiek tussen de twee tijdlijnen heel verfrissend en contrasterend.
Waar in het heden bij Madalena het verhaal vooral realistisch aanvoelt, de tragedie van het verlies van haar man,het verdriet,de rouw,een nieuwe start willen maken,de strijd voor het hotel....voelt het deel van Maria in het verleden zo poëtisch, romantisch en lyrisch.
Hoewel er dus een voelbaar contrast is in het beleven van de verschillende tijdlijnen, lopen die wel heel mooi naast elkaar en smelten op het einde samen tot een prachtig en heel ontroerend einde.
De kern van het verhaal voor mij is toch de boodschap van twee sterke vrouwen, elk met hun tragedies, verdriet en tegenslagen, in een compleet andere tijd en situatie, die toch de moed vinden van opnieuw te beginnen en hun weg te vinden in het leven.
De schrijfstijl is heel prachtig en gedetailleerd, je ziet zo de prachtige azulejo's voor jou, de idyllische pleintjes en kerkjes, de haven, je waant je zó zélf in Lissabon, dat mijn voornemen om er zelf eens naartoe te gaan zeker is toegenomen. Het was of ik er zelf bij was en ik mij al visueel kan voorstellen waar ik naartoe moet. Een heerlijk verhaal waar ik even helemaal in kon verdwijnen en met een goed gevoel kon genieten.
Madalena besluit om haar droom te verwezenlijken & een vervallen pand in hartje Lissabon om te toveren tot een boetiekhotel. Ze hoopt niet alleen het gebouw,maar ook haar leven een nieuwe impuls te geven. Tussen het stof vindt ze een dagboek uit 1907. Het is van Maria,een plattelandsmeisje dat naar Lissabon vertrekt om gouvernante te worden bij een rijke familie. Ze valt hopeloos voor João, keramist én revolutionair.
Tijdens het lezen ontdekt Madalena dat de azulejo's,de blauwe tegeltjes die de entree van haar hotel sieren,een geheim bewaren.
Een geheim dat haar leven kan maken of breken.
Het verhaal is in twee verschillende tijdlijnen geschreven. Ik vond vooral de dynamiek tussen de twee tijdlijnen heel verfrissend en contrasterend.
Waar in het heden bij Madalena het verhaal vooral realistisch aanvoelt, de tragedie van het verlies van haar man,het verdriet,de rouw,een nieuwe start willen maken,de strijd voor het hotel....voelt het deel van Maria in het verleden zo poëtisch, romantisch en lyrisch.
Hoewel er dus een voelbaar contrast is in het beleven van de verschillende tijdlijnen, lopen die wel heel mooi naast elkaar en smelten op het einde samen tot een prachtig en heel ontroerend einde.
De kern van het verhaal voor mij is toch de boodschap van twee sterke vrouwen, elk met hun tragedies, verdriet en tegenslagen, in een compleet andere tijd en situatie, die toch de moed vinden van opnieuw te beginnen en hun weg te vinden in het leven.
De schrijfstijl is heel prachtig en gedetailleerd, je ziet zo de prachtige azulejo's voor jou, de idyllische pleintjes en kerkjes, de haven, je waant je zó zélf in Lissabon, dat mijn voornemen om er zelf eens naartoe te gaan zeker is toegenomen. Het was of ik er zelf bij was en ik mij al visueel kan voorstellen waar ik naartoe moet. Een heerlijk verhaal waar ik even helemaal in kon verdwijnen en met een goed gevoel kon genieten.
August 7, 2026
Gabriel Blancard is een Franse schrijver die een warme liefde heeft voor geschiedenis en de Iberische wereld. Met dit boek schrijft hij zijn fascinatie voor reizen en het verleden samen in een verhaal dat zowel intiem als avontuurlijk aanvoelt.
In De erfgenamen van Lissabon ontmoeten we Madalena, een vrouw in de veertig die na het verlies van haar man besluit een oud pand in het hart van Lissabon om te toveren tot hotel. Ze zet er haar spaargeld en dromen op het spel, alsof ze niet alleen een gebouw, maar ook zichzelf opnieuw wil opbouwen. Tijdens de verbouwing stuit ze op een vergeeld notitieboekje van Maria Barreiros, een jonge boerin die in 1907 vanuit het platteland in de bruisende hoofdstad belandt om gouvernante te worden bij een welgestelde familie. Maria raakt betoverd door de steile straatjes, de geuren van pasteis en de kleurrijke wijken, maar komt ook terecht in het midden van een samenleving die kraakt onder traditie en de naderende revolutie. Ze dient de elite en een wankelende monarchie, terwijl ze een hartstochtelijke liefde beleeft met een keramist die droomt van verandering. Terwijl Madalena de bladzijden verslindt, merkt ze dat de azulejos bij de ingang van haar hotel misschien meer geheimen bewaren dan ze ooit had vermoed. De twee vrouwen, een eeuw uit elkaar, lijken elkaar te vinden in hun zoektocht naar een nieuw begin, te midden van Lissabon.
Blancard schrijft met een lichte, beeldrijke pen die de stad bijna tastbaar maakt: je ruikt de pasteis, hoort de trams piepen en voelt de warme steen onder je voeten. Madalena en Maria komen over als vrouwen van vlees en bloed, met hun twijfels, verlangens en kleine moedige stappen.
Wat mij vooral aansprak was de warme, bijna filmische manier waarop Lissabon tot leven komt en de subtiele parallel tussen de twee vrouwen. Het voelde alsof de stad zelf meedroomde.
Een heerlijk boek om in weg te dromen als je zin hebt in een stukje Portugal zonder de koffers te hoeven pakken.
In De erfgenamen van Lissabon ontmoeten we Madalena, een vrouw in de veertig die na het verlies van haar man besluit een oud pand in het hart van Lissabon om te toveren tot hotel. Ze zet er haar spaargeld en dromen op het spel, alsof ze niet alleen een gebouw, maar ook zichzelf opnieuw wil opbouwen. Tijdens de verbouwing stuit ze op een vergeeld notitieboekje van Maria Barreiros, een jonge boerin die in 1907 vanuit het platteland in de bruisende hoofdstad belandt om gouvernante te worden bij een welgestelde familie. Maria raakt betoverd door de steile straatjes, de geuren van pasteis en de kleurrijke wijken, maar komt ook terecht in het midden van een samenleving die kraakt onder traditie en de naderende revolutie. Ze dient de elite en een wankelende monarchie, terwijl ze een hartstochtelijke liefde beleeft met een keramist die droomt van verandering. Terwijl Madalena de bladzijden verslindt, merkt ze dat de azulejos bij de ingang van haar hotel misschien meer geheimen bewaren dan ze ooit had vermoed. De twee vrouwen, een eeuw uit elkaar, lijken elkaar te vinden in hun zoektocht naar een nieuw begin, te midden van Lissabon.
Blancard schrijft met een lichte, beeldrijke pen die de stad bijna tastbaar maakt: je ruikt de pasteis, hoort de trams piepen en voelt de warme steen onder je voeten. Madalena en Maria komen over als vrouwen van vlees en bloed, met hun twijfels, verlangens en kleine moedige stappen.
Wat mij vooral aansprak was de warme, bijna filmische manier waarop Lissabon tot leven komt en de subtiele parallel tussen de twee vrouwen. Het voelde alsof de stad zelf meedroomde.
Een heerlijk boek om in weg te dromen als je zin hebt in een stukje Portugal zonder de koffers te hoeven pakken.
July 16, 2026
Madalena besluit om een vervallen pand in Lissabon te verbouwen naar een hotel.
Terwijl ze het gebouw exploreert vindt ze het dagboek van het plattelandsmeisje Maria, uit 1907, dat naar Lissabon reisde om gouvernante te worden bij een rijke familie. Ze wordt hopeloos verliefd op João, een keramist en revolutionair.
Het boek gaf mij het gevoel alsof ik mee tussen het stof en de verbouwingen zat maar ook tussen het oude Lissabon waar de zon schijnt en de fado zingt.
Sommige delen mochten voor mij iets sneller verlopen maar buiten dat was het verhaal zeer interessant en heb ik ook wat bijgeleerd over de geschiedenis van Lissabon.
Gabriel beschreef enkele scenes met veel emotie waardoor ik zelf een traan heb gelaten.
Hij heeft een passie voor geschieddis en reizen wat je in het verhaal zeker opmerkt.
Als je van een zomer roman houdt met een stukje geschiedenis, dan is dit zeker het geschikte boek voor jou.
Gekregen recensie exemplaar
Terwijl ze het gebouw exploreert vindt ze het dagboek van het plattelandsmeisje Maria, uit 1907, dat naar Lissabon reisde om gouvernante te worden bij een rijke familie. Ze wordt hopeloos verliefd op João, een keramist en revolutionair.
Het boek gaf mij het gevoel alsof ik mee tussen het stof en de verbouwingen zat maar ook tussen het oude Lissabon waar de zon schijnt en de fado zingt.
Sommige delen mochten voor mij iets sneller verlopen maar buiten dat was het verhaal zeer interessant en heb ik ook wat bijgeleerd over de geschiedenis van Lissabon.
Gabriel beschreef enkele scenes met veel emotie waardoor ik zelf een traan heb gelaten.
Hij heeft een passie voor geschieddis en reizen wat je in het verhaal zeker opmerkt.
Als je van een zomer roman houdt met een stukje geschiedenis, dan is dit zeker het geschikte boek voor jou.
Gekregen recensie exemplaar
Read
September 17, 2026Een boek om lekker weg te lezen in het vliegtuig of de trein. Wel miste ik wat diepgang in de gebeurtenissen en de gevoelens van de personages; voor mijn gevoel bleef het verhaal daardoor soms wat oppervlakkig. Ook vond ik de tijdlijn onrealistisch snel verlopen en ging het de hoofdpersonages soms wel erg voor de wind. Dat maakte het voor mij niet altijd even geloofwaardig. Aan de andere kant zorgde dat er soms ook voor dat ik er wel even om kon lachen 😅
July 12, 2026
Feestje om te lezen , zeker als je net terug bent uit Portugal 😍
October 9, 2026
Mooi verhaal dat zich afspeelt in Lissabon en de geschiedenis van het land op een romantische manier omschrijft begin de jaren 1900
Displaying 1 - 12 of 12 reviews