Πέτρα - ψαλίδι - χαρτί

by Νίκος Α. Μάντης

Μια χώρα σε κρίση. Ντάνι, Αλέξης, Δήμητρα, Ρομέο, Ιντρίς, Φοίβος, Άρτεμη, Νάντια. Ο τρόπος που οι ζωές τους επηρεάζουν η μία την άλλη, αλλάζοντας αμετάκλητα τροχιές και παγιωμένες μέχρι χτες βεβαιότητες, έχει όλη τη δύναμη και την ταχύτητα της νέας εποχής. Τίποτα δεν είναι όπως πριν. Ο φόβος και η βία μολύνουν τη ζωή στις πόλεις, αγγίζουν τους πάντες πιο βαθιά από ποτέ.

Ιστορίες ανθρώπων σε μια Ελλάδα που πασχίζει να βρει τα πατήματά της. Ένα μυθιστόρημα για το γκρίζο παρόν, το ανυποψίαστο παρελθόν και το αβέβαιο μέλλον.

Πέτρα-Ψαλίδι-Χαρτί: Παιχνίδια ζωής ανάμεσα σ’ αυτούς που δεν έχουν να χάσουν τίποτα πια κι εκείνους που μπορεί να χάσουν τα πάντα.

Genres: Fiction

272 pages, Paperback

First published December 1, 2014

About the author

Ο Νίκος Α. Μάντης γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου ζει και εργάζεται. Στο παρελθόν έχει ασχοληθεί με το θέατρο και την ποίηση. Το Πέτρα Ψαλίδι Χαρτί είναι το τρίτο μυθιστόρημά του. Από τις Εκδόσεις Καστανιώτη κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία του Ψευδώνυμο (διηγήματα, 2006), Το χιόνι του καλοκαιριού (μυθιστόρημα, 2010) και Άγρια Ακρόπολη (μυθιστόρημα, 2013), το οποίο τιμήθηκε με το Βραβείο Μυθιστορήματος του ηλεκτρονικού περιοδικού «Ο Αναγνώστης» (2014). Έχει τιμηθεί με το βραβείο μυθιστορήματος της Ακαδημίας Αθηνών (Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη) για το βιβλίο του Οι τυφλοί.

Reviews

[Corto Maltese · Rating 5 out of 5]

Ολόκληρη η κρίση και οι λόγοι που φτάσαμε έως δοσμένα μέσω ενός πολυπρισματικού ψηφιδωτού ιστοριών, από ένα νέον σχετικά συγγραφέα που διεισδύει στον πυρήνα της ελληνική παθογένειας, ανατέμνει την αρρωστημένη ψυχή του νεοέλληνα, την αποδικωποιεί και αφήνει ένα υπέροχο, μαγικό λογοτεχνικό αποτύπωμα.

[Elina · Rating 5 out of 5]

Ε ναι!!! Τεράστια ελπίδα για την αναγέννηση της ελληνικής πεζογραφίας! Αγαπώ τη γραφή του, λατρεύω την ευαισθησία και το πάθος του!! Μπράβο κύριε Μάντη για ακόμα ένα υπέροχο, συγκλονιστικό, φρέσκο ανάγνωσμα που μας προσφέρατε!!!

[Chrysostomos · Rating 5 out of 5]

Εξαιρετικό!! Οτι καλυτερο εχω διαβάσει απο ελληνική λογοτεχνία τα τελευταία χρόνια!

[Leonidas Moumouris]

Διαβάζεις βιβλία σύγχρονων ελλήνων συγγραφέων που καταπιάνονται με την Ελλάδα του σήμερα και λες, ζήσαμε όντως μέσα σε τόσο μεγάλη σαπίλα; Είναι τόσο μίζερη η πραγματικότητά μας ρε γαμωτο; Και φοβάσαι να απαντήσεις γιατί μπορεί να απαντήσεις και ναι.

[Ourania Topa · Rating 4 out of 5]

Πρόκειται για ένα βιβλίο που καταλαβαίνεις την αξία του όσο περισσότερο πλησιάζεις προς το τέλος, καθώς αντιλαμβάνεσαι ότι τα επιμέρους κομμάτια του αποτελούν μέρη μιας σοφά σχεδιασμένης τοιχογραφίας/παζλ, όπου η κρίση δεν περιγράφεται απλώς. Το ενδιαφέρον είναι ότι ο συγγραφέας αποπειράται να την κατανοήσει μέσα από τα ιστορικά τραύματα της ελληνικής κοινωνίας!


"...Υποψιάζομαι τι θέλετε να μου πείτε. Είναι ένα όμορφο πανηγύρι όλο ετούτο, έτσι δεν είπατε, να καλή ώρα σαν την ερωτική μας συνάντηση απόψε, άρα δεν είναι λογικό κάποτε να τελειώσει; Και μετά; Ε; αυτό δεν είναι που σας προβληματίζει;
Ε, λοιπόν, το ίδιο με απασχολεί και μένα. Ξέρω ότι το πανηγύρι αυτό στην ουσία χρηματοδοτείται με δανεισμό και συσσώρευση εξωτερικού χρέους. Ξέρω πολύ καλά ότι υπάρχει διαφθορά και ότι χρήματα που έπρεπε να κατευθύνονται σε έργα, δρόμους, δημιουργία επιχειρήσεων, ανάπτυξη δηλαδή, όπως λένε απρόσωπα οι δημοσιολογούντες, καταλήγουν σε διαφόρων ειδών ιδιωτικές τσέπες. Και είμαι εντάξει με αυτό. Η ανησυχία μου, το μέλημά μου, αν θέλετε, είναι οι τσέπες αυτές να είναι όσο το δυνατόν περισσότερες. Γιατί όταν η διαφθορά είναι μαζική, καθολική, τότε παύει να είναι διαφθορά. Η ουσία της διαφθοράς, τουλάχιστον όπως εγώ την αντιλαμβάνομαι, βρίσκεται στην αδικία. Πουθενά αλλού. Όταν μπορείς να βελτιώσεις τη ζωή φτωχών ανθρώπων προσφέροντάς τους χρήματα που μέχρι τότε κάθονταν μαζεμένα σε ψυχρές, μεταλλικές θυρίδες, στη Ζυρίχη ή στις Βρυξέλλες, δεν είσαι διεφθαρμένος. Όχι τουλάχιστον όπως το βλέπω εγώ. Απέναντι στις Βρυξέλλες και στους καλοθρεμμένους τους επιτελείς δεν αισθάνομαι καμιά νομιμοφροσύνη. Η μόνη νομιμοφροσύνη που αισθάνομαι είναι απέναντι στα σκαμμένα πρόσωπα των φτωχών συμπολιτών μου....
...Κοιτάξτε, για μένα το πρόβλημα είναι περισσότερο πολιτικό, φιλοσοφικό, αν θέλετε, και λιγότερο οικονομικό. Το ερώτημα εξαρχής ήταν ένα: Κάνουμε πως δε συμβαίνει τίποτα με το γεγονός ότι, για εκατό περίπου χρόνια τώρα, οι μισοί Έλληνες ζούσαν υπό το βούρδουλα των άλλων μισών και αποτελούσαν ουσιαστικά πολίτες δεύτερης κατηγορίας;... Δεν μπορώ να παραβλέψω το δηλητήριο της ζήλιας και της μνησικακίας, που έχει μπει για τα καλά στις φλέβες των συμπατριωτών μου. Κι αν δεν διαλύσεις το δηλητήριο αυτό, καμιά ανάπτυξη, όπως λένε οι ανόητοι, καμιά πρόοδος οικονομική δεν πρόκειται να συντελεστεί. Γιατί το μόνο που δεν σκέφτονται οι μισοί και πλέον Έλληνες είναι η ανάπτυξη και η πρόοδος υπ' αυτή την έννοια. Σκέφτονται τη δουλεία που έζησαν και τους προγόνους τους που χάθηκαν στα απάνθρωπα τσιφλίκια, στα εργοστάσια-σκλαβοπάζαρα των διάφορων χρυσοκάνθαρων, στους αχρείαστους πολέμους, και φυσικά, όταν οι σκλάβοι ξυπνήσανε κι αρχίσανε να διεκδικούνε το δίκιο τους, στις φυλακές, στα ξερονήσια και στις εξορίες. Και τη φτώχια, που μέχρι χτες ήταν η κατάρα και η τιμωρία τους. Αυτό και τίποτα άλλο...."

[ιφιγένεια παπούλη · Rating 2 out of 5]

ένα μυθιστόρημα που ανοίγει πολλά μέτωπα: κρίση και πτώχευση, πρόσφυγες, πορνεία, νεόπλουτοι, φασισμός, ψέματα, δάνεια, υποκρισία.

δεν μπορώ να πω τι από όλα ήταν που με έκανε να αποφασίσω πως το βιβλίο δεν μου άρεσε. το ότι ανοίγει όλα αυτά τα μέτωπα; οι συνδέσεις των ιστοριών;

η κυρία, συνολική μου απορία μου είναι, ωστόσο, ποια είναι η προσδοκία μας από τη λογοτεχνία (και την τέχνη γενικά) μέσα στην κρίση, τι περιμένουμε από αυτή να μας δείξει κι ακόμη, ποια κείμενα θα ονομάζουμε κάποτε «πεζογραφία της κρίσης» και γιατί. χρήσιμα κι ανοιχτά ερωτήματα για κάθε επόμενη ανάγνωση.

[Roxani Spanou · Rating 3 out of 5]

Ξεκινάω το βιβλίο και αν έβαζα μπιπ σε κάθε βρισιά, το πρώτο κεφάλαιο θα πήγαινε κάπως ετσι : μπιπ μπιπ μου μπιπ και μπιπ. Ημουν έτοιμη να το παρατήσω , ευτυχώς δεν το έκανα.
Σε κάθε κεφάλαιο είναι διαφορετικός ο ήρωας , διαφορετικό και το ύφος του βιβλιου και αυτό το βάζω στα συν του συγγραφέα. Στο βιβλίο καταγράφονται όλες οι παθογένειες του πολιτικού μας συστήματος και της κοινωνίας μας και οι λόγοι που οδήγησαν στην κρίση που ζούμε σήμερα.
Ιστορίες διαφορετικές που τελικά ναι μεν συνδέονται αλλά είναι και λίγο άσχετες μεταξύ τους.
Προβληματίστηκα πολύ , μεταξύ άλλων και για το αν μου άρεσε ή όχι.Τελικα μπορώ να πω ότι μου άρεσε.

[Takisx · Rating 4 out of 5]

ρε συ είναι γαμάτο αυτό το βιβλίο, ζήλεψα/

[Alina Vasileiou · Rating 3 out of 5]

Σκληρό...πολύ σκληρό για μένα αλλά καλογραμμένο και αληθινό. Από το πρώτο κεφάλαιο ήθελα να το αφησω αλλά κάπως με τράβαγε πίσω κ τελικά το τελείωσα. Και η γεύση που αφήνει είναι πικρή...

[Evdoxia Kolydaki · Rating 4 out of 5]

Η ανθρωπογεωγραφία των χρόνων της κρίσης.....και η επίπλαστη κανονικότητα της εποχής που προηγήθηκε, της "χρυσής" εποχής της υποκρισίας, της διαφθοράς, του κυνισμού, της αστείρευτης και "άδολης αγάπης" προς την εξουσία και των αργυρώνητων συνειδήσεων....χαρακτήρες ρεαλιστικοί με εξομολογητικές διαθέσεις και αμεσότητα, η Ελλάδα του τότε και του σήμερα, ένα βιβλίο που αποτυπώνει τις μύχιες σκέψεις πολλών από εμάς.

[Konstantine · Rating 5 out of 5]

Αν έπρεπε να το περιγράψω με τρεις λέξεις : "Γροθιά στο στομάχι" ή αλλιώς το βιβλίο της Ελληνικής κρίσης. Ο Νίκος Μάντης είναι αναμφίβολα ένας τεχνίτης του λόγου αλλά παράλληλα κι ένας ανήσυχος φορέας μοντέρνων ιδεών που κεντρίζουν την σκέψη και μας ξυπνούν απ΄τον κοινωνικό μας λήθαργο. Must read

[Anastasia Danali · Rating 5 out of 5]

Τι βιβλιάρα έγραψε ο άνθρωπος;;;
Είμαι σοκαρισμένη και ταυτόχρονα πολύ χαρούμενη για το παρόν και το μέλλον της ελληνικής πεζογραφίας. Εξαιρετικό αφήγημα με διηγήματα που ενώνονται μεταξύ τους και σε σοκάρουν και περιγράφουν τα χρόνια της κρίσης από κάτω προς τα πάνω. 5 αστέρια και βάλε!

[Antonio Papadourakis · Rating 3 out of 5]

3 1/2
Αλληλοπλεκόμενες με ήρωες που ζουν την Αλλαγή του '81 και την πτώχευση του '10. Εξαιρετικό το 'Γριές', πολύ καλά η 'Πολυκατοικία', το 'Καρδιά, ρε', το 'Βιβλίο εισερχομένων' και η 'Μεζονέτα'.
Αλλά, 'επικίνδυνο διάζωμα' (στην εθνική Κορίνθου-Πατρών);
"Τα λεφτά δεν γιατρεύουν το μίσος. Τίποτα δεν γιατρεύουν τα λεφτά. Ό,τι υπάρχει πριν, όταν του ρίξεις και λεφτά από πάνω, θα το γιγαντώσεις."

[Maria Lianou · Rating 3 out of 5]

3,5*

[Damianos · Rating 3 out of 5]

Δεύτερο βιβλίο του μετά τους Τυφλούς που διαβάζω και μένω απόλυτα ικανοποιημένος (φαίνεται η εξέλιξη του, πιο μεστή γραφή, καλύτερη γλώσσα στους Τυφλούς ). Γραφή αβίαστη , ωραία γλώσσα που ρέει , ο γνωστός μακροπερίοδος λόγος που επιταχύνει την ανάγνωση . Σίγουρα από τις πιο ελπιδοφόρες πένες . Πιστεύω δε ότι δεν έχει γράψει ακόμη το καλύτερο του βιβλίο . Κάποια στοιχεία υπερβολής (και δεν εννοώ τα σκόπιμα που έχουν στόχο την παρωδία και το χιούμορ) και λαθάκια πραγματολογικά αφαιρούν λίγο από την αξία του βιβλίου . Θέλω να τον δω όμως και σε κάτι άλλο πέρα από τη λογοτεχνία της Κρίσης .
Και ένα άσχετο λίγο σχόλιο: Θέλω να πιστεύω ότι δεν ανήκει στη μασονία που μοιράζει τα βραβεία στην Ελλάδα . Λίγο ύποπτο το ότι κάθε του βιβλίο σχεδόν έχει πάρει και κάποια διάκριση. Θέλω να πιστεύω ότι είναι σύμπτωση, γιατί μου αρέσει ο Μάντης. Θα συνεχίσω σίγουρα να τον διαβάζω .

[Άννα Τσιαπούρη · Rating 3 out of 5]

Ένα σπονδυλωτό μυθιστόρημα όπου θίγονται μείζονα ζητήματα της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας αναφορικά με το πολιτικό, οικονομικό και πολιτισμικό γίγνεσθαι, σε ατομικό και οικογενειακό επίπεδο. Εξαθλίωση, θυμός, διαφθορά, μετανάστες, ναρκωτικά.

Full review on Insta @vivliofreneia
https://shorturl.at/9azPy

Follow me on Insta @vivliofreneia
https://www.instagram.com/vivliofreneia/

[Nicolas Gian · Rating 5 out of 5]

Καθηλωτικό, αχαλίνωτο ,χωρίς ανάσα, ένα κουβάρι οι ζωές στην Ελλάδα της κρίσης, οι ζωές μας και των διπλανών μας και άλλων που θα φάνταζαν ασύνδετες, σε κοινωνία καθρέπτη της Μεταπολίτευσης και τώρα ηρθε η κρίση και τι κάνουμε τώρα ,πολυπολιτισμος Χρυσή Αυγή πολιτικοί,ελληνικός ρουσφετισμος , όποιος μας σώσει και όπου πιαστούμε και όπως πορευτούμε.

Υπέροχο!

[AnthouG · Rating 3 out of 5]

Σύγχρονες ιστορίες μέσα από τη ζωή