شخصیت سازی های متعدد و شاخه شاخه شدن داستان آزار دهنده است کاملا عامیانه، محاوره ای و به اصطلاح کوچه بازاریه و داستان در کوچه پس کوچه های تهران قدیم و آداب و رسوم و اتفاقاتش سیر میکنه.
فقط حسّ خوبم به تهران قدیم تونست من رو تا آخر داستان ببره
داستان خود فیلم فارسیست، از منظر قدیمی بودن. لهجهی ترونی غلیظ عمو مرتضی به مذاقم خوش نیامد ولی به روایت، سادگی و سهولتی در خوانش جملات بخشیده بود. کتاب مجموعهایست از رفتارها، عادات، اعتقادات، هنجارها، نحوهی ادای کلمات کوچهبازاری و بهطور کلی بهقول مستندسازی: « مجوعهای از خاطرات جمعی مردم تهران قدیم.»