Dwudziestosześcioletnia Alessia Bryant, córka lekarki i właściciela hotelarskiego imperium, postanowiła pójść w ślady matki i związać swoje życie z medycyną.
Dziewczyna jednak ma ambicję, żeby wejść do tego świata z czystą kartą, bez koneksji i powiązań z osiągnięciami matki. Chce sama zapracować na własną renomę i zostać cenionym chirurgiem.
Z tego powodu postanawia zatrudnić się w klinice należącej do Erin i Christiana Collinsów. Właścicielka jest wyraźnie oczarowana Alessią, ale jej mąż ma sporo uwag co do jej osoby. Finalnie mimo wszystko panna Bryant zostaje przyjęta.
Gdy po rozmowie kwalifikacyjnej dziewczyna wychodzi ze szpitala, niemal wpada pod koła motocykla, i nie szczędzi jego kierowcy mocnych słów, przekonana, że niemal stała się ofiarą niebezpiecznego incydentu.
Podczas pierwszego dnia pracy okazuje się, że ten ktoś, kogo nazwała dawcą organów oraz zagroziła mu lewatywą, to syn właścicieli i zarazem szef oddziału chirurgii, z którym będzie musiała pracować…
Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej osiemnastego roku życia.
Książka zapowiadała się jako lekka historia, przy której będę się dobrze bawić, ale nie spodziewałam się, że wywoła we mnie aż tyle emocji, a poruszane w niej tematy tak bardzo złamią mi serce.
Alessia postanawia podjąć pracę w klinice należącej do Erin i Christiana Collinsów - miejscu, gdzie może być traktowana jak zwykły człowiek, a nie „córka słynnej lekarki”.
Dziewczyna zostaje przyjęta, jednak tuż po rozmowie kwalifikacyjnej niemal wpada pod koła motocykla. Nie gryzie się w język i wdaje się w kłótnię z kierowcą. Następnego dnia okazuje się jednak, że mężczyzna, którego zwyzywała, jest jej nowym szefem.
Nie wiem, jak autorka to robi, ale każda jej historia całkowicie mnie pochłania. Podczas czytania mam wrażenie, jakbym przenosiła się do świata bohaterów i przeżywała razem z nimi wszystkie emocje i rozterki. Wiem, że przy jej książkach nigdy się nie zawiodę i zawsze dobrze spędzę czas.
Między bohaterami od początku pojawia się nić porozumienia i mimo trudnego startu zaczynają się coraz lepiej dogadywać. Autorka bardzo naturalnie prowadzi rozwój ich relacji, pozwalając im stopniowo się poznawać. Jednocześnie nie oszczędza im trudnych wyborów i przeszkód, które pojawiają się na ich drodze. Kompletnie nie spodziewałam się, w jakim kierunku potoczy się ta historia.
Relacja Alessi i Ryana nie była łatwa, ale ich zachowania i wybory były bardzo ludzkie, dzięki czemu potrafiłam ich zrozumieć i mocno im kibicowałam.
Ponieważ jest to spin-off historii "Prześladowca" oraz "Arytmia", pojawiają się tutaj bohaterowie z tych książek. Od razu poczułam sentyment do niektórych postaci. Wnieśli do tej historii dużo wzruszeń, humoru i rodzinnego ciepła. Moim ulubieńcem zdecydowanie był Declan - aż nabrałam ochoty, by wrócić do jego historii.
Autorka pokazuje, jak ważna jest rozmowa w związku i obecność drugiej osoby w trudnych momentach. Porusza temat wsparcia rodzinnego, strachu, niepewności i straty.
Uwielbiam książki Asi, a Arytmia niezmiennie od prawie dwóch lat jest moją ulubioną. Ukochani bohaterowie, świetny klimat i piękna miłosna historia, którą powinien przeczytać każdy! Gdy tylko zobaczyłam zapowiedź spinoffu to wiedziałam, że będę musiła go przeczytać, no bo jak nie przeczytać o synie moich ulubionych bohaterów, w dodatku też lekarzu. Nie da się obejść obok tego obojętnie!
Styl pisania autorki, niezmiennie od wielu lat jest przyjemny, lekki, a ja po prostu przez każdą jej książkę płynę bo Asia tak świetnie kreuje cały świat i tak dobrą wymyśla fabułę, że nie da się obejść obok niej obojętnie, bo tak dobrze angażuje czytelnika, który po prostu nie chce się oderwać od czytania. Tutaj Asia zaserwowała nam hate-love, relacje szef x pracownica i age gap, no i czy potrzeba czegoś więcej? Gwarantuje wam, że nie bo podczas czytania będzie naprawdę dobrze się bawić!!
Kreacja bohaterów też od samego początku przypadła mi do gustu, zresztą Asia zawsze pisze tak świetnych bohaterów, że ich po prostu nie da się nie polubić. Zarówno Alessia jak i Ryan byli tak fajnymi postaciami, że mieli moją sympatię od samego początku. Burzliwe pierwsze spotkanie, późniejsze potyczki, aż narodziło się z tego coś więcej! Cudownie, że pojawili się bohaterowie zarówno z „Arytmii” jak i „Prześladowcy” bo z ogromną chęcią czytałam o nich i tym jak sprawowali się w nowych rolach<333
♡ “Arytmia 2” to historia Alessi Bryant, która od zawsze wiedziała, że chce związać swoje życie z medycyną, jednak zależy jej na tym, by osiągnąć sukces wyłącznie dzięki własnej pracy, bez pomocy wpływowych rodziców. Gdy dostaje pracę w klinice Erin i Christiana Collinsów, jest przekonana, że czeka ją wyłącznie walka o renomę i spełnienie marzeń o zostaniu chirurgiem. Wszystko komplikuje się w chwili, gdy okazuje się, że arogancki motocyklista, którego nazwała „dawcą organów” i któremu zagroziła lewatywą, jest jej nowym szefem. Od pierwszego spotkania między nimi pojawia się napięcie, którego nie da się zignorować.
♡ “Arytmia 2” to jednotomowa historia autorstwa Joanny Chwistek, w której poznajemy losy Alessi i Ryana, czyli córki Declana i Sereny z “Prześladowcy” oraz syna Erin i Christiana z “Arytmii”. Jest to także historia, dla której przepadłam od pierwszych stron. Ja już przestałam się wzbraniać przed Asią, bo książki Asi są dla mnie właśnie definicją emocjonalnego uzależnienia. Ta historia totalnie skradła moje serce i tylko utwierdziła mnie w przekonaniu, że autorka za każdym razem potrafi stworzyć bohaterów, o których nie da się zapomnieć.
♡ Styl Asi jest, jak zwykle, niesamowicie lekki i wciągający. Asia to jedna z tych autorek, których książki czytają się praktycznie same, bo strony uciekają w strasznie szybkim tempie. Autorka świetnie buduje napięcie i chemię między bohaterami oraz doskonale balansuje między humorystycznymi momentami a tymi bardziej emocjonalnymi. Podczas czytania były momenty, gdzie śmiałam się, wzruszałam i co chwilę odkładałam książkę tylko po to, żeby chwilę przetrawić to, co właśnie się wydarzyło. Jest to historia pełna emocji, cudownej chemii i bohaterów, którzy zostają w głowie na długo po skończeniu książki. Alessia i Ryan to duet, który od początku gwarantuje ogrom emocji, napięcia i momentów, od których nie sposób się oderwać. Alessia to bohaterka, którą naprawdę polubiłam. Ambitna, uparta i niezwykle zdeterminowana, żeby osiągnąć wszystko sama, bez nazwiska i wpływów rodziców. Uwielbiam takie kobiece postacie, które mimo przeciwności nie poddają się i walczą o swoje marzenia. Natomiast główny bohater, no co ja mam rzec, Asia po raz kolejny stworzyła mężczyznę, którego nie da się nie pokochać. Charyzmatyczny, pewny siebie, momentami irytujący, ale jednocześnie taki, przy którym serce czytelnika mięknie z każdą kolejną stroną. Ich relacja była dokładnie taka, jak lubię najbardziej, czyli pełna docinek, napięcia i emocji wyczuwalnych praktycznie w każdych słowach. A scena z “dawcą organów” i lewatywą to było coś niesamowitego. Przysięgam, że kocham ich już za samo pierwsze spotkanie. Motyw pracy w szpitalu, cięte riposty, świetna chemia między bohaterami i relacja pełna iskier sprawiły, że czytałam tę książkę z ciągłym uśmiechem, ale też z bólem w klatce piersiowej, bo Asia jak zwykle nie oszczędza czytelnika emocjonalnie.
♡ “Arytmia 2” to nie tylko historia pełna humoru, świetnych dialogów i chemii między bohaterami, ale także książka, która porusza bardzo ważny i niezwykle trudny temat, z którym mierzy się wiele osób. Asia po raz kolejny pokazuje, że potrafi w swoich historiach zawrzeć coś więcej niż tylko romans i właśnie za to tak bardzo kocham jej książki. Autorka w bardzo emocjonalny, ale jednocześnie delikatny sposób pokazuje ból, stratę i próbę odnalezienia siebie na nowo po doświadczeniach, które potrafią zostawić ślad na całe życie. To jedna z tych historii, które oprócz świetnej zabawy i ogromu emocji skłaniają również do refleksji nad życiem, relacjami i tym, jak wiele rzeczy dzieje się za zamkniętymi drzwiami, o których często nie mamy pojęcia.
♡ Znajdziecie tu: chirurgów, nielegalne wyścigi, on pasjonat motocykli po rodzicach, ona kocha szybkie samochody, drugie pokolenie, szef x podwładna, romans w miejscu pracy, ukryta relacja. Z całego serca polecam wam tę historię, zresztą jak i wszystkie książki Asi.
Alessia Bryant ma dość tego, że zawsze jest postrzegana jako córka swoich rodziców. Jako, że jej matka jest szanowaną panią doktor, a jej ojca boją się wszyscy dookoła dwudziestosześciolatka chce wreszcie sama sprawdzić swoje możliwości.
W tym celu młoda kobieta udaje się do kliniki Erin i Christiana Collinsów, gdzie pragnie rozwijać swoją karierę jako chirurg. Chociaż mężczyzna jest sceptycznie nastawiony do córki Declana Bryanta, jego żona jest wręcz oczarowana dziewczyną. Zaś ich syn, który właśnie wrócił do miasta i będzie zarządzał kliniką prawie potrąca Alessię swoim motocyklem.
Ryan jest zaszokowany zachowaniem i słowami, które skierowała w jego stronę młoda kobieta. Nie spodziewa się, że już następnego dnia zastanie ją w rodzinnej klinice. Alessia Bryant nie chce opuścić jego myśli. A kolejne spotkanie i to czego dowiaduje się o swojej młodej pracownicy tylko sprawia, że jeszcze bardziej zaczyna go ona fascynować.
Mimo, że nie powinni Alessia i Ryan zaczynają się potajemnie spotykać. Zakazany romans między szefem i podwładną, która jako lekarka robi na nim ogromne wrażenie. Ryan, który ma poważne problemy rodzinne, które mocno go obciążają, a także Alessia, która mimo iż wreszcie wyrwała się z kontrolującego domu i spod skrzydeł ojca, musi uporać się z innymi problemami.
Historia Alessii i Ryana wydaje się być idealna, poznają się, szybko zaczynają coś do siebie czuć i rozpoczynają gorący romans. Jednak pojawiają się też kłopoty, o których nie potrafią rozmawiać. Alessia staje się ofiarą szantażu, a fakt, że od zawsze polegała na innych sprawia, że nie chce wyznać nikomu prawdy o swoich kłopotach. Ryan czuję się oszukany i zdradzony, a w pewnym momencie nie chce już słyszeć słów wyjaśnień od ukochanej.
Oboje czują się zranieni i odrzucają siebie nawzajem, kończą swoją relację, choć bez siebie cierpią jeszcze mocniej. A wkrótce los zsyła dla nich kolejny huragan. Bohaterowie tej książki to bardzo nietuzinkowe postaci, choć to lekarze, wykształcone osoby, mają bardzo ciekawe pasje, które bywają niecodzienne, ale też niebezpieczne.
Autorka zaskakuje nas w tej historii, bo losy bohaterów bywają naprawdę przewrotne. Alessia i Ryan zmagają się z ogromnym cierpieniem i tragedią, która doprowadza czytelników do łez. W pewnym momencie myślałam, że mogę przewidzieć zakończenie historii naszych bohaterów, lecz autorka bardzo mocno mnie zaskoczyła. Bohaterowie tej książki dzięki sobie nawzajem wiele się nauczyli i dojrzeli do związku. A ta książka zdecydowanie spodoba się fanom "Arytmii" i książki "Prześladowca", ze względu na powrót do ulubionych bohaterów. Polecam 🔥
„Arytmia 2” to kolejna książka Joanny Chwistek, którą miałam okazję przeczytać w tym roku. Sięgnęłam po nią trochę z sentymentu, bo „Arytmia” bardzo mi się podobała. Czy zatem losy kolejnej pary również przypadł mi do gustu? Już spieszę z wyjaśnieniem.
Głównymi bohaterami historii są Alessia Bryant — córka lekarki Sereny Bryant i właściciela hotelarskiego imperium Declana Bryanta, znanych z innej powieści Joanny Chwistek pod tytułem „Prześladowca”, która poszła w ślady matki i również została lekarzem oraz Ryan Collins — syn lekarzy Erin i Christiana, bohaterów wspomnianej „Arytmii”, chirurg i szef oddziału w rodzinnej klinice. Ich pierwsze spotkanie delikatnie mówiąc, nie należało do najprzyjemniejszych. Gdy dziewczyna wychodziła z kliniki tuż po zakończeniu rozmowy kwalifikacyjnej, niemal wpadała pod koła motocykla. To zdarzenie wyprowadziło ją z równowagi do tego stopnia, że nie szczędziła kierowcy obraźliwych epitetów. Nie wiedziała jednak, że mężczyzna będzie jej bezpośrednim przełożonym. Czy mimo nieciekawego początku ich znajomość przerodzi się w coś więcej? Po odpowiedź na to pytanie odsyłam was do lektury.
Tak, jak wspominałam już wcześniej „Arytmia”, czyli historia rodziców Ryana, bardzo mi się podobała, dlatego sięgając po spin-off tej historii miałam bardzo duże oczekiwania. Czy zostały one spełnione? Z jednej strony tak, bo losy Alessii i Ryana w pewnych kwestiach przypadły mi do gustu, bo były w tej książce momenty, w których wręcz nie mogłam oderwać się od lektury, ale z drugiej strony pojawiły się również takie, które uważam za trochę absurdalne.
Po pierwsze — w tej krótkiej, bo zaledwie 355-stronicowej książce, było tyle wątków, że spokojnie autorka mogła napisać powieść liczącą grubo ponad sześćset. Nie zrozumcie mnie jednak źle, bo ogólnie rzecz biorąc, bardzo lubię wielowątkowe historie i te, które autorka umieściła w swoim dziele, były naprawdę ciekawe, ale większości z nich zwyczajnie brakowało stosownego rozwinięcia. Tutaj niestety, jak już się pojawiały, bardzo szybko zostały ucinane.
Po drugie zabrakło mi więcej scen opisujących takie zwykłe szpitalne życie. Operacji, zabiegów, czy kontaktu z pacjentami, bo poza przypadkami, które można policzyć na palcach jednej dłoni, główni bohaterowie w trakcie pracy albo jedli lunch, albo obściskiwali się w gabinecie.
Szkoda, bo historia miała naprawdę ogromny potencjał, a ostatecznie wyszło bardzo średnio. Niemniej jednak bardzo podobała mi się kreacja rodziców głównej bohaterki, dlatego koniecznie muszę nadrobić książkę, która opowiadała o ich losach, bo nie miałam okazji jej jeszcze poznać.
Niejednokrotnie pisałam, że twórczość autorki czytam z dużą przyjemnością, a w tym przypadku byłam jeszcze bardziej ciekawa, gdyż „Arytmia 2” przedstawia losy Rayana, czyli syna jednej z moich ulubionych par.
Książka zaczęła się ciekawe od niefortunnego spotkania, gdy dziewczyna rozmawiając przez telefon niemal wpada pod koła motocykla, wyzywając jego kierowcę nie spodziewa się jednak, że jest to syn właścicieli kliniki, a także szef oddziału chirurgii z którym będzie pracować.
Uczucie bohaterów jak dla mnie pojawiło się trochę za szybko, rozumiem że miało to skutkować dalszymi zabiegami, które wyróżniają książkę jako romans z pewnego schematu, tak ich rozstanie troszeczkę mnie zezłościło, gdyż bohaterowie nie umieli ze sobą porozmawiać. Każde z nich w tamtym momencie miało swoje za uszami.
Gdy się rozstali ich uczucia nadal były odczuwalne w szczególności gdy Alessi groziło niebezpieczeństwo, a także w momencie gdy spotkało ich coś naprawdę złego.
Sama praca bohaterów została przedstawiona ciekawie i stanowiła ważny element fabuły, co było dla mnie ważne. Cieszyłam się również gdy pojawiały się wzmianki o rodzinach głównej pary, choć ich historie nie zawsze były pozytywne i całą sobą liczyłam na pozytywne zakończenie.
[WSPÓŁPRACA RECENZENCKA] Dziękuję wydawnictwu za egzemplarz do recenzji.
„Arytmia 2” autorstwa Joanna Chwistek to książka, która wciąga od pierwszych stron i nie pozwala o sobie zapomnieć jeszcze długo po zakończeniu historii. Ostatnio mam ogromne szczęście do świetnych książek i ta powieść tylko utwierdziła mnie w przekonaniu, że dobrze napisany romans potrafi dostarczyć czytelnikowi prawdziwego emocjonalnego rollercoastera. Nie lubię męczyć się podczas czytania, a choć zwykle daję książkom szansę licząc, że w końcu „zaskoczą”, tutaj nie było to potrzebne. „Arytmia 2” trafiła do mnie od samego początku — wciągnęła, uzależniła i sprawiła, że po zakończeniu tęskniłam za bohaterami.
Główną bohaterką jest Alessia — początkująca chirurg, temperamentna, charakterna i momentami roztrzepana dziewczyna, która jednak na sali operacyjnej staje się opanowana i niezwykle precyzyjna. Less za wszelką cenę chce osiągnąć sukces samodzielnie, bez pomocy wpływowych rodziców. Rozpoczyna rezydenturę w klinice Collinsów, gdzie nikt nie patrzy na nią przez pryzmat znanej matki lekarki czy ojca o którym krążą legendy (nie do końca pochlebne). To bohaterka silna, ambitna i bardzo prawdziwa, wie, czego chce i potrafi walczyć o swoje.
Rayan Collins to z kolei świetny chirurg i najstarszy syn właścicieli kliniki. Pasjonuje się motocyklami, co wyssał z mlekiem matki. Jest opanowany, profesjonalny i bardzo rodzinny. Nie miesza życia prywatnego z zawodowym, ale jednocześnie potrafi być niezwykle opiekuńczy. To typ książkowego męża idealnego, chociaż oczywiście nie jest pozbawiony wad. Rayan ma jedną zasadę: zdrady nigdy nie wybacza, a jego urażona duma nie pozwala mu słuchać wyjaśnień.
Relacja Alessii i Rayana zaczyna się w bardzo wybuchowy sposób. Dziewczyna, świeżo po otrzymaniu pracy w klinice, wychodzi z budynku rozmawiając przez telefon i wpada prosto pod koła motocykla. Nieświadoma tego, kim jest kierowca, wyzywa go od nieodpowiedzialnych dawców organów i grozi mu lewatywą. Jak się później okazuje, obraziła właśnie swojego przyszłego szefa i syna właścicieli kliniki. Ta scena idealnie pokazuje chemię między bohaterami, pełną napięcia, ciętych ripost i wzajemnej fascynacji.
Z czasem między Alessią a Rayanem rodzi się silne uczucie, jednak przeszłość szybko daje o sobie znać i burzy ich relację. Szantaż, tajemnice i brak zaufania sprawiają, że bohaterowie stają przed ogromną próbą.
Autorka stworzyła historię, w której nie brakuje emocji. Są lekarze, motocykle, nielegalne wyścigi i zakazany romans — czyli wszystko, co w romansach kocham najbardziej. Jednak „Arytmia 2” to nie lekka historia miłosna. Joanna Chwistek funduje czytelnikowi prawdziwy emocjonalny chaos, momenty wzruszenia przeplatają się tu ze śmiechem, napięciem i scenami, przez które dosłownie przestawałam oddychać. Kiedy wydawało mi się, że już nic więcej nie może się wydarzyć, autorka zrzucała na bohaterów kolejną bombę.
Ogromnym atutem książki są bohaterowie i naturalne dialogi. Alessia jest charakterna i nie daje sobie wejść na głowę, a Rayan… cóż, bardzo wysoko wskoczył do mojego rankingu książkowych mężów. Choć przyznam, że momentami miałam ochotę nim potrząsnąć — szczególnie wtedy, gdy nie chciał wysłuchać Less. Był uparty i działał pod wpływem emocji, ale jednocześnie potrafił pokazać, jak bardzo mu na niej zależy. Szczególnie urzekło mnie to, jak postawił się obsesyjnie kontrolującemu ojcu Alessii i pokazał, że teraz to on chce się nią opiekować.
Na uwagę zasługuje również styl autorki. Pióro Joanny Chwistek jest lekkie, bardzo naturalne i niesamowicie wciągające. Dzięki temu książkę czyta się błyskawicznie, a od historii trudno się oderwać. Co ważne, autorka porusza także trudniejsze tematy, między innymi stratę nienarodzonego dziecka. Pokazuje przy tym, jak ważna jest obecność drugiego człowieka i wsparcie nawet wtedy, gdy samemu przeżywa się ogromny ból.
„Arytmia 2” to spin-off powieści „Arytmia” i „Prześladowca”. Choć znajomość wcześniejszych książek nie jest konieczna, ja zapoznałam się z nimi i nie żałuję. Po lekturze miałam ogromną ochotę nadrobić całą twórczość autorki. To historia pełna emocji, silnych bohaterów, tajemnic i miłości wystawionej na próbę. Spędziłam z tą książką kilka naprawdę świetnych wieczorów i już wiem, że chętnie sięgnę po kolejne powieści Joanny Chwistek.
"Z tobą nigdy nie zamierzam robić niczego po linii najmniejszego oporu(...)Zawsze dostaniesz to, co najlepsze. Przysięgam"
🩵Historia Alessi - córki Sereny i Declana z "Prześladowcy" oraz Ryana - syna Erin i Christiana z "Arytmii". Alessia pragnie iść w ślady matki i zostać lekarką. Jednak nie chce, by to kogo jest córką, miało wpływ na jej pracę. Nie chce lepszego traktowania, faworyzowania. Dlatego też wybiera klinikę państwa Collins na miejsce swojej pracy. Tu wpływy jej mamy nie sięgają. Podczas rozmowy o pracę, Erin jest zachwycona dziewczyną, Christian wręcz przeciwnie. Gdy Alessia opuszcza klinikę, na parkingu prawie wpada pod koła motocykla. Po "czułej" wymianie zdań z motocyklistą- on nazywa ją "rudą wiedźmą", ona go "dawcą organów", każde udaje się w swoją stronę. Jednak to nie jest ich ostatnie spotkanie. Okazuje się, że motocyklista, któremu Alessia zaproponowała lewatywę, to syn państwa Collins, jej przełożony.
🩵 Alessia-ambitna i uparta. Stara się walczyć o swoje. Do wszystkiego dojść sama, nie wykorzystując swojego pochodzenia. To kobieta pełna sprzeczności i niespodzianek - z jjednej strony kochająca adrenalinę, wyścigi samochodowe, z drugiej pełna profesjonalizmu, opanowana lekarka.
🩵Ryan to mężczyzna odpowiedzialny, bardzo rodzinny. Ma świetny kontakt z rodzicami i relacje z rodzeństwem. Ma silny charakter.
🩵Ich relacja pełna napięcia i od początku pełna iskier. Ich utarczki słowne, ciężki charakter Ryana i temperament Alessi tworzą mieszankę wybuchową. Momentami jednak rozwijała się ona zbyt szybko. A powód rozstania? W tej sytuacji Ryan zachował się jak nastolatek a nie jak prawie 40- letni mężczyzna.
🩵Wątek medyczny był tutaj doskonale poprowadzony. Wszystkie smaczki związane z zabiegami czy operacjami.
🩵Czasami przytłaczała mnie ilość wątków. Miałam wrażenie, że bohaterów spotyka niemalże wszystko.
🩵Tatusiowie głównych bohaterów to dla mnie TOP! Dwa gbury. Mają na punkcie swoich żon niezłego fioła. I uwielbiają mieć wszystko pod kontrolą.
🩵Nie brakuje tu również trudnych, bolesnych tematów, łamiących serce, doprowadzających do łez.
🩵Styl autorki jest lekki i naturalny. Historie Asi czyta się z przyjemnością.
Historia o walce. O walce o siebie i walce o miłość, którą los niejednokrotnie wystawił na próbę.
"Jeśli nie poradzimy sobie z tym bólem wspólnie, to będzie nasz koniec"
Uwielbiam "Prześladowcę". Ma szczególne miejsce w moim sercu. Dlatego też marzyłam o tej historii, by móc poznać Declana w roli ojca, teścia. I ... Declan nic się nie zmienił. Nadal jest maniakiem kontroli 😁 W końcu Bestia nie zmienia swoich przyzwyczajeń.
Zatem dla Declana i przez Declana polecam tą historię 🙂😈
Motywy: - szpital - szef & pracownica - tajemnice - charakterni rodzice i główni bohaterowie
Historia kobiety, która pragnie zyskać coś własną i ciężką pracą, a nie przez to, że ma wpływowych rodziców. Historia mężczyzny, który przejmuje stery nad rodzinnym szpitalu i musi użerać się z nową pracownicą. Relacja, która narodziła się z wpadnięcia i ostrej wymiany zdań, pewnych wyznań i wspólnej pracy.
Ona zaczyna pracę w szpitalu i nie ma bladego pojęcia, że gościu, który prawie ją potrącił na motorze to jej nowy szef. A przezwany „dawca organów” może chcieć się zemścić. Ale on nie jest typem mściciela. Na swoich barkach nosi ciężar sekretu rodzinnego. Musi stawić czoła przeciwnościom jakie rzuca mu pod nogi los. Zająć się szpitalem i jakoś przeżyć to co ma niedługo nadejść. Spotkanie nowej pracownicy spowoduje, że w jego sercu zagości spokój i głód bliskości. A ona wreszcie poczuje, że ma komu zaufać. Jednak tajemnice jakie wiszą w powietrzu zaczynają coraz niżej opadać. A gdy wyjdą na jaw, to wszystko może się zakończyć.
Tajemnice. Niewyparzony język głównej bohaterki. Spokój bohatera. Czułe rozmowy. Niebezpieczne akcje. Strach nad życiem drugiej osoby bardziej niż o swoje.
Joanna ma bardzo chwytliwy styl pisania, który wciąga od pierwszych stron. Jednak z każdą kolejną książką mam wrażenie, że przeżywam ten sam schemat. Bohaterowie są bardzo do siebie podobni, mają przybliżone charaktery i zachowania. Fabuła za każdym razem jest inna i coraz bardziej intrygująca. Bohaterowie mają swoje tajemnice oraz sekrety. Akcja goni akcję. Niebezpieczeństwo czai się za wieloma rogami. A nieprzewidywalność sytuacji ścina z nóg.
Podobało mi się to w jaki sposób autora opisuje miłość. Zarówno jej rodziców jak i jego. Czułam to uczucie w każdym geście, rozmowie i spojrzeniu. Podobnie było między głównymi bohaterami , kiedy byli razem, kiedy rozmawiali, przytulali się. Uwielbiam kiedy autor potrafi sprawić, że aura miłości jest widoczna nie tylko na papierze, ale też pojawi się w moim sercu. A Joanna potrafi to zrobić w 100%.
Oprócz schematyczności charakterów bohaterów, wszystko inne sprawiło, że czułam przyjemność z poznania ich historii i akcji jakie po drodze się wydarzają.
Jeśli nie znacie twórczości Joanny, to bardzo niedobrze. Musicie się z nią zapoznać, a kiedy to zrobicie to przepadniecie. Jestem tego pewna.
Sytuacja wygląda tak. Wyzywasz typa od dawców organów, a później okazuje się, że to Twój szef. Co robisz? 👀
Alessia Bryant miała prosty plan. Wyjechać z dala od rodziców i ich wpływów, żeby pracować na własny rachunek. Plan prawie się powiódł, bo dostała pracę w szpitalu, w którym jej rodzice nie mają znajomości. Jednak wydarzył się mały incydent. Po rozmowie o pracę spotyka motocyklistę i grozi mu lewatywą. Ogólnie nic by się nie wydarzyło i sytuacja byłaby tylko zabawną anegdotką, ale ów motocyklista to Ryan Collins, jej nowy szef 🙈
Okazuje się jednak, że Ryan nie jest mściwy, więc ogranicza się jedynie do słownych potyczek z Alessią i regularnego przypominania jej tej sytuacji 🤭
Pewnego dnia Ryan musi poukładać sobie pewne wydarzenia ze swojego życia i trafia do ustronnego miejsca, które okazuje się też ostoją Alessii. I właśnie od tego momentu zaczynają się do siebie zbliżać. Alessia, która zawsze chciała wszystko osiągnąć sama, jest przerażona, że ktoś znowu pomyśli, że wybija się dzięki znajomościom…
Historia Alessii i Ryana należy do tych, przez które się płynie. Nie można się od niej oderwać już od pierwszych stron. Asia jak zawsze stworzyła historię, o której myśli się jeszcze długo po przeczytaniu i którą chce się wszystkim opowiadać. Dużym plusem tej książki jest poznawanie perspektywy obu bohaterów. To świetny zabieg, bo dzięki temu możemy lepiej zrozumieć ich emocje, sytuacje i decyzje.
Bardzo się cieszę, że w książce pojawili się bohaterowie, których mogliśmy poznać wcześniej w „Arytmii” i „Prześladowcy”. Obserwowanie ich w nowych rolach było ciekawe, a momentami naprawdę zabawne 🩶
Declan jako przyszły teść to jednak jest materiał na osobną historię. Kto by się spodziewał, że będzie się tak zachowywał? Chyba wszyscy 😂
[...] Chyba pierwszy raz w życiu zrozumiałam, czym tak naprawdę są motyle w brzuchu. Pytanie tylko, dlaczego on.
Q: Czy pierwsze spotkanie z Waszym mężem było pozytywne? My mieliśmy burzliwe początki 😝
▪️ Recenzja ▪️ Zacznę od tego, że po „Arytmię 2” sięgnęłam dlatego, że pierwszy tom wywarł na mnie naprawdę bardzo dobre wrażenie. Pamiętam, że przeczytałam go w dwa dni, co przy codziennych obowiązkach zdarza mi się naprawdę rzadko. Z historią Alessie i Ryana było podobnie. Akcja rozwija się płynnie, dynamicznie i bez zbędnego rozciągania. Widać, że autorka konsekwentnie dąży do utrzymania zainteresowania czytelnika i prowadzi fabułę do przodu. Lubię jej styl pisania, choć zabrakło mi nieco większego rozwinięcia niektórych scen, a także silniejszego napięcia między bohaterami. Myślę, że było to związane z motywem hate to love, którego ostatecznie było tutaj zdecydowanie mniej, niż się spodziewałam. Przyznaję, że liczyłam na to, iż główni bohaterowie nieco dłużej będą pałać do siebie niechęcią, i to był chyba mój największy zawód związany z tą historią. Jeśli chodzi o wyścigi, ten wątek pojawiał się sporadycznie, jednak również tutaj oczekiwałam nieco więcej rywalizacji. Mimo wszystko książkę chłonęłam z każdym rozdziałem coraz bardziej. Była to dla mnie dobrze napisana historia, która nie przynudzała i dostarczała zarówno powodów do śmiechu, jak i momentów wzruszenia. Podsumowując, myślę, że „Arytmia 2” spodoba się fanom lekkich i nieskomplikowanych historii, które nie zagłębiają się zbyt bardzo w wydarzenia. Mimo że zabrakło mi szerszego rozpisania kilku elementów, o których wspomniałam wcześniej, uważam, że jest to pozycja warta uwagi. 9/10 ⭐
“Stworzona przeze mnie rodzina zawsze pozostanie ważniejsza od tej, z której pochodzę.”
[Współpraca reklamowa @wydawnictwoniezwykle ]
🩺Lubicie książki z wątkami medycznymi? Ja jako naczelna fanka “Grey’s Anatomy” uwielbiam takie klimaty! 💙
🩺Pierwsze spotkanie Alessy i Ryana…na pewno jest pełne emocji 😂. Dlatego dziewczyna ma niespodziankę, kiedy pojawia się w pierwszym dniu pracy, a jej szefem okazuje się…zwyzywany przez nią dawca organów 😅. 🩺 Alessia jest pełna sprzeczności. Roztrzepana, lubiąca adrenalinę i szybkie samochody. Jednak kiedy zakłada fartuch i wchodzi do szpitala, staje się w 100% profesjonalna. 🩺Ryan nie spodziewał się spotkać ponownie rudej wiedźmy, a nagle pojawia się ona zarówno w jego miejscu pracy, jak i na ulubionym fragmencie plaży… Mężczyzna nie spodziewa się tego, ile emocji do jego życia wprowadzi nowo poznana kobieta. 🩺Ja nie ukrywam, że momentami ta relacja głównych bohaterów rozwijała się bardzo szybko, a ich podejście do rozwiązania problemów było… no ze strony Alessi naiwne, a Ryan zachował się jak dzieciak. Jednak ich późniejsza sytuacja sprawiła, że pękło mi serducho 💔. Na szczęście bardzo trudny moment zmienili w coś, na czym można było budować stabilny związek. 🩺Uwielbiam obu ojców naszych głównych bohaterów 😅. Dwa kontrolujące gbury😂. Obie relacje rodzinne, chociaż trochę skomplikowane, to jednak wprowadzały cudowny klimat, pełen miłości i wsparcia (czasami niechcianego…😅). 🩺Jeżeli lubicie książki pełne emocji, z nutką spice i w klimatach medycznych to łapcie historię Alessy i Ryana. A wątek motocyklowy i nielegalnych wyścigów dodaje tylko więcej adrenaliny.
26-letnia Alessia, córka lekarki i właściciela sieci hoteli, chce sama zapracować na sukces jako chirurg. Zatrudnia się w prestiżowej klinice Collinsów, mimo początkowych wątpliwości właściciela. Po rozmowie rekrutacyjnej dziewczyna niemal wpada pod motocykl i ostro beszta kierowcę za stworzenie zagrożenia. Pierwszego dnia w pracy okazuje się, że owym motocyklistą jest syn właścicieli szpitala i zarazem jej nowy szef na chirurgii.
Nie czytałam „Arytmii”, dlatego za bardzo nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać po jej spin-offie, ale motyw szpitala i medycyny tak mnie zaintrygował, że musiałam po nią sięgnąć. Czy to była dobra decyzja? Zdecydowanie TAK. Już od pierwszych rozdziałów autorka wciągnęła mnie w fabułę i nie byłam w stanie oderwać się od czytania, dopóki nie skończyłam całej książki. Bardzo polubiłam oboje głównych bohaterów, a to się nie zdarza za często. Oboje byli uparci i łączyła ich wspólna pasja. Co prawda ich relacja rozwinęła się trochę za szybko, ale jakoś bardzo mi to tutaj nie przeszkadzało, bo rozumiałam, że było to potrzebne do rozwoju dalszej fabuły.
Ogromnym plusem tej historii jest dla mnie motyw rodziny. Bardzo lubię, kiedy fabuła nie skupia się wyłącznie na dwójce głównych bohaterów, ale pokazuje też ich otoczenie. Relacje rodzinne zostały tu naprawdę fajnie wykreowane, choć muszę przyznać, że ojciec Alessi momentami już trochę mnie irytował swoim nastawieniem do facetów swoich córek.
Pióro autorki jest naprawdę przyjemne, dzięki czemu tę książkę czyta się w błyskawicznym tempie. Dlatego jeśli szukacie historii na jeden wieczór, to będzie to idealny wybór.
Motyw szpitala mnie usatysfakcjonował i zdecydowanie potrzebuję więcej książek z jego wykorzystaniem. Podobało mi się to, że faktycznie odgrywał ważną rolę w fabule, a nie stanowił tylko tła.
Podsumowując, „Arytmia 2” to przyjemna historia na jeden wieczór, z którą trudno się nudzić. Szpitalne realia i dynamiczna akcja sprawiają, że kartki praktycznie same się przekładają.
Kiedy autorzy nauczą się, że wrzucanie wszystkich możliwych motywów do 300-stronnicowej książki to bardzo zły pomysł? Bezsensu wrzucono ich tyle, a każdy opisany jest po łebkach. Nielegalne wyścigi, motoryzacja, szantaż, napad w szpitalu, poronienie, nowotwór, świrnięty dziadek, szemrany ojciec zachowujący się jak z mafii i już nawet nie wiem, co jeszcze🫠.
O ile kilka z nich rzeczywiście dobrze urozmaiciłyby fabułę, tak w tak dużej ilości jest to po prostu mylące. Czytelnik nie jest w stanie nadążyć, w dodatku słabo opisane są te sceny, zbyt krótkie, dodawane imiona, w których ciężko się połapać. Epilog napisany jako ultra streszczenie, żeby tylko skończyć książkęna odwal. A najgorszy w tym wszystkim jest ten romans. Bohaterowie od razu się w sobie zakochują po przegadaniu dwóch zdań 😐. No ludzie...
This entire review has been hidden because of spoilers.
Bardzo zawiodłam się na tej książce. Relacja głównych bohaterów rozwijała się za szybko. Znali się kilka dni i już byli w sobie szaleńczo zakochani. Niestety nie przemawiało to do mnie. Wszystko dobrze, cudowna miłość, sielanka i nagle boom! Wszytko się psuje przez jakiś bezsensowny pocałunek. Niestety historia była bardzo naciągana, miałam wrażenie, że została napisana ,,na siłę”. Przeczytałam ją do końca, choć nie ukrywam, że bardzo się męczyłam. Ojciec głównej bohaterki również nie przypadł mi do gustu. Narwany, pobudzony, aż nienaturalnie agresywny w stosunku do wybranków córek. Jestem na nie. Autorka ma wiele cudownych książek, jednak w moim odczuciu ta się do nich nie zalicza.
Dostałam dokładnie to, czego spodziewałam się po tej autorce i kontynuacji — słodko-pierdzący romans z dosyć wciągającą fabułą. Autorka momentami była już na granicy absurdu, ale na szczęście jej nie przekroczyła. :)