What do you think?
Oktober, Oktober
224 pages, Kindle Edition
Published June 18, 2026
About the author
Katya Balen
30 books219 followersKatya Balen is a British author of children's literature. She was born in 1989, in London. Her novel
October, October
won the 2022 Carnegie Medal. Her work has also been nominated for the Branford Boase Award and the Wainwright Prize for Children's Writing on Nature and Conservation.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 23 of 23 reviews
July 9, 2026
Oktober oktober
Sommige boeken hebben net dat tikkeltje meer en weten echt iets bij je los te maken. Oktober, oktober deed dat voor mij zonder twijfel.
Een titel waar ik in eerste instantie niet veel houvast aan had – vooral omdat ik bijna nooit de achterflap lees – maar die tijdens het lezen steeds meer betekenis krijgt.
Nadat je de prachtige cover hebt bewonderd, waarop een opvallende uil en de donkere schaduw van een meisje centraal staan, voel je meteen de drang om meer over haar te weten te komen. Wie is ze? Wat houdt haar bezig?
Oktober woont samen met haar papa in een afgelegen bos, ver weg van de bewoonde wereld. Haar mama heeft dat leven al een tijd geleden achter zich gelaten en woont in de stad. Tijdens haar elfde verjaardag – de dag waarop een linde wordt geplant – verandert alles. Een verschrikkelijk ongeval zet hun vertrouwde leven volledig op zijn kop.
Kan alles ooit nog worden zoals vroeger?
Wat dit boek voor mij extra bijzonder maakt, is de manier waarop het is vormgegeven. De hoofdstukken worden niet aangeduid met een titel of nummer, maar met de groei van Stig, de babyuil die Oktober in het bos vindt. Die evolutie loopt als een rode draad door het verhaal en weerspiegelt niet alleen de ontwikkeling van de uil, maar ook de veranderingen die Oktober zelf doormaakt.
Vanaf de eerste bladzijde voel je hoe belangrijk de uil is binnen het verhaal. Niet alleen door de prachtige cover, maar ook door de subtiele illustraties aan het begin van elk hoofdstuk. Ze geven het boek een extra laag en maken het ook visueel bijzonder sterk.
De auteur schrijft in een poëtische, beeldende stijl. Zinnen krijgen ruimte, woorden verspringen over de bladzijde en de bladspiegel wordt bewust ingezet om emoties kracht bij te zetten. Sommige passages wil je gewoon opnieuw lezen, omdat ze zo mooi zijn verwoord. De woorden dragen een bijzondere lading en blijven nog lang nazinderen.
Zo bleef deze prachtige passage bij mij hangen:
"De naam springt in mijn hoofd alsof hij daar al zat op het moment dat ik het uiltje zag, klaar om tevoorschijn te komen. Stig. En die naam zweeft omhoog."
Ook de zin "En de vrouw die mijn moeder is." raakte me diep. Zo eenvoudig, maar tegelijk zo veelzeggend. Het zijn precies zulke zinnen die van Oktober, oktober zoveel meer maken dan een gewoon verhaal.
Oktober is een meisje dat onbezorgd opgroeit, in bomen klimt, de natuur ontdekt en helemaal zichzelf mag zijn. Samen met haar papa leeft ze in het ritme van het bos, ver weg van de drukte van de stad. Hun bijzondere band spat van de pagina's. Je voelt de onvoorwaardelijke liefde, het wederzijdse vertrouwen en de vrijheid die hij haar geeft. Net daardoor komen de gebeurtenissen die hun leven plots overhoophalen des te harder binnen.
Tegelijk laat de auteur ruimte voor de verbeelding. Niet alles wordt uitgelegd. Zo is er bijvoorbeeld de ring met de inscriptie, een poesyring waarvan je als lezer zelf de betekenis mag invullen. Dat maakt het verhaal alleen maar rijker en zorgt ervoor dat je nog lang over bepaalde passages blijft nadenken.
Doorheen het boek komen verschillende thema's aan bod, zoals verandering, scheiding, verlies, pesten, familie, liefde en opgroeien. Alles wordt op een gevoelige, respectvolle en integere manier verteld, zonder ooit belerend te worden.
Ik zie ook ontzettend veel mogelijkheden om met dit boek in de klas aan de slag te gaan. De rijke taal, de poëtische zinnen, de bijzondere vormgeving en de evolutie van Stig bieden heel wat kansen om met kinderen in gesprek te gaan. Zowel de tekst als de illustraties nodigen uit om samen te kijken, te denken, te voelen en te filosoferen.
Ik denk wel dat dit geen boek is dat elk kind spontaan zelf zal kiezen of alleen zal lezen. Maar wanneer een leerkracht, ouder of voorlezer dit verhaal tot leven brengt, kan het ongetwijfeld heel veel kinderen raken. Het is een boek dat je niet alleen leest, maar vooral beleeft.
Voor mij is Oktober, oktober een verhaal dat nog lang blijft nazinderen. Een boek dat je uitnodigt om te vertragen, aandachtig te lezen en tussen de regels door te voelen. Sommige verhalen lees je. Andere draag je nog een hele tijd met je mee. Oktober, oktober hoort voor mij zonder twijfel bij die laatste categorie.
Sommige boeken hebben net dat tikkeltje meer en weten echt iets bij je los te maken. Oktober, oktober deed dat voor mij zonder twijfel.
Een titel waar ik in eerste instantie niet veel houvast aan had – vooral omdat ik bijna nooit de achterflap lees – maar die tijdens het lezen steeds meer betekenis krijgt.
Nadat je de prachtige cover hebt bewonderd, waarop een opvallende uil en de donkere schaduw van een meisje centraal staan, voel je meteen de drang om meer over haar te weten te komen. Wie is ze? Wat houdt haar bezig?
Oktober woont samen met haar papa in een afgelegen bos, ver weg van de bewoonde wereld. Haar mama heeft dat leven al een tijd geleden achter zich gelaten en woont in de stad. Tijdens haar elfde verjaardag – de dag waarop een linde wordt geplant – verandert alles. Een verschrikkelijk ongeval zet hun vertrouwde leven volledig op zijn kop.
Kan alles ooit nog worden zoals vroeger?
Wat dit boek voor mij extra bijzonder maakt, is de manier waarop het is vormgegeven. De hoofdstukken worden niet aangeduid met een titel of nummer, maar met de groei van Stig, de babyuil die Oktober in het bos vindt. Die evolutie loopt als een rode draad door het verhaal en weerspiegelt niet alleen de ontwikkeling van de uil, maar ook de veranderingen die Oktober zelf doormaakt.
Vanaf de eerste bladzijde voel je hoe belangrijk de uil is binnen het verhaal. Niet alleen door de prachtige cover, maar ook door de subtiele illustraties aan het begin van elk hoofdstuk. Ze geven het boek een extra laag en maken het ook visueel bijzonder sterk.
De auteur schrijft in een poëtische, beeldende stijl. Zinnen krijgen ruimte, woorden verspringen over de bladzijde en de bladspiegel wordt bewust ingezet om emoties kracht bij te zetten. Sommige passages wil je gewoon opnieuw lezen, omdat ze zo mooi zijn verwoord. De woorden dragen een bijzondere lading en blijven nog lang nazinderen.
Zo bleef deze prachtige passage bij mij hangen:
"De naam springt in mijn hoofd alsof hij daar al zat op het moment dat ik het uiltje zag, klaar om tevoorschijn te komen. Stig. En die naam zweeft omhoog."
Ook de zin "En de vrouw die mijn moeder is." raakte me diep. Zo eenvoudig, maar tegelijk zo veelzeggend. Het zijn precies zulke zinnen die van Oktober, oktober zoveel meer maken dan een gewoon verhaal.
Oktober is een meisje dat onbezorgd opgroeit, in bomen klimt, de natuur ontdekt en helemaal zichzelf mag zijn. Samen met haar papa leeft ze in het ritme van het bos, ver weg van de drukte van de stad. Hun bijzondere band spat van de pagina's. Je voelt de onvoorwaardelijke liefde, het wederzijdse vertrouwen en de vrijheid die hij haar geeft. Net daardoor komen de gebeurtenissen die hun leven plots overhoophalen des te harder binnen.
Tegelijk laat de auteur ruimte voor de verbeelding. Niet alles wordt uitgelegd. Zo is er bijvoorbeeld de ring met de inscriptie, een poesyring waarvan je als lezer zelf de betekenis mag invullen. Dat maakt het verhaal alleen maar rijker en zorgt ervoor dat je nog lang over bepaalde passages blijft nadenken.
Doorheen het boek komen verschillende thema's aan bod, zoals verandering, scheiding, verlies, pesten, familie, liefde en opgroeien. Alles wordt op een gevoelige, respectvolle en integere manier verteld, zonder ooit belerend te worden.
Ik zie ook ontzettend veel mogelijkheden om met dit boek in de klas aan de slag te gaan. De rijke taal, de poëtische zinnen, de bijzondere vormgeving en de evolutie van Stig bieden heel wat kansen om met kinderen in gesprek te gaan. Zowel de tekst als de illustraties nodigen uit om samen te kijken, te denken, te voelen en te filosoferen.
Ik denk wel dat dit geen boek is dat elk kind spontaan zelf zal kiezen of alleen zal lezen. Maar wanneer een leerkracht, ouder of voorlezer dit verhaal tot leven brengt, kan het ongetwijfeld heel veel kinderen raken. Het is een boek dat je niet alleen leest, maar vooral beleeft.
Voor mij is Oktober, oktober een verhaal dat nog lang blijft nazinderen. Een boek dat je uitnodigt om te vertragen, aandachtig te lezen en tussen de regels door te voelen. Sommige verhalen lees je. Andere draag je nog een hele tijd met je mee. Oktober, oktober hoort voor mij zonder twijfel bij die laatste categorie.
July 2, 2026
"Ik ben ook wild en mijn snikken zijn wild en mijn hoofd is wild en het laatste stukje van mijn eigen wilde wereld wordt weggerukt en ik ben geen wild meisje meer omdat ik in honderd miljoen wilde stukjes ben versplinterd"
Oktober groeit op in het bos waar ze samen met haar vader woont. Ze leven met de seizoenen, met veel respect voor de natuur en verbouwen zelf hun groente en fruit. Slechts een enkele keer verlaten ze het bos om naar de winkel of de boer te gaan om voorraden in te slaan. In het bos vindt ze veel schatten die ze verzamelt en waar ze mooie verhalen bij verzint, net als in de vele boeken die ze leest. Op een dag vindt ze een uilskuiken, ze neemt het diertje mee en bouwt een band met hem op. Oktobers moeder is toen ze klein was naar Londen gegaan en Oktober wil niks te maken hebben met "de vrouw die mijn moeder is". Haar moeder wil wel graag contact met haar dochter en op haar elfde verjaardag komt ze langs. Oktober rent weg en het noodlot slaat toe. Haar vader valt uit een boom en ze moet mee naar Londen waar alles grijs is en overal prikkels zijn en geluiden. Waar ze naar school moet, waar ze haar uiltje niet kan houden en waar ze haar verhalen verliest.
"Het licht is hier helemaal verkeerd. De grond en de lucht en de hemel zijn verkeerd verkeer verkeerd"
Sommige boeken lees je niet alleen, die beleef je. Oktober Oktober is zo'n boek. Doordat het verhaal geschreven is vanuit de eerste persoon, komt het heel dichtbij en ontstaat er een band met de jonge Oktober. Een meisje dat opgroeit in het "wild". Ze vormt een twee-eenheid met haar vader. Hij leert haar van alles en samen leiden ze een eenvoudig maar rijk leven, vol verwondering voor alles wat groeit en bloeit.
Hoe anders is het leven in de stad. De lezer ziet het door de ogen van Oktober, de lichten, de geuren en (het ontbreken van) kleuren. Het meisje wil terug, ze mist het bos, voelt zich ontheemd. Haar wanhoop is voelbaar, maar ook haar angst, haar schuldgevoel en haar woede.
De schrijfstijl van Balen is bijzonder. De gedachten van Oktober worden opgeschreven in wervelende zinnen die zonder veel interpunctie aan elkaar geregen worden. De radeloosheid is voelbaar en ook de afstand tussen Oktober en haar moeder en de pogingen van haar moeder dichterbij te komen.
Balen doet een beroep op je zintuigen, het kleine lijfje van een uil, de geuren in het bos, het ijskoude water, maar ook de zoete smaak van een eerste beker chocolademelk (die niet uit een boek komt).
Oktober oktober is aan adembenemend verhaal over natuur, verlies, aanpassing, vriendschap en familie. Een boek dat me vanaf de eerste bladzijde wist te pakken en te raken, me vastgreep en me niet meer losliet ook niet toen ik het boek vol verwondering had dichtgeslagen.
De prachtige cover en de mooie illustraties in de herkenbare stijl Angela Harding verdienen wat extra aandacht. Ook de vertaling door Aleid van Eekelen - Benders mag benoemd worden.
Ik wil uitgeverij Luiting-Sijthoff hartelijk bedanken voor dit recensie exemplaar.
"Weet je, wat het prettigst voelt is niet altijd het beste,..."
"Soms is het een daad van liefde om iets te laten gaan, al hou je er nog zoveel van"
"het is als de bomen hun bladeren gaan losschudden op een lapjesvloer en de grond de kleur van vuur krijgt"
"Toen ik ophield met zoeken vonden de verhalen mij"
"Het is mijn verhaal en het is ons verhaal en het is niet perfect en het is niet af maar het is héél"
"Wild en vrij zijn is voor iedereen en voor alles anders en het kan betekenen tussen de bomen in het bos gevouwen zijn of door de straten in het bos zwerven"
"...en ik wilde mezelf opvouwen als een vel papier en in een spleet tussen de straatstenen verdwijnen".
Oktober groeit op in het bos waar ze samen met haar vader woont. Ze leven met de seizoenen, met veel respect voor de natuur en verbouwen zelf hun groente en fruit. Slechts een enkele keer verlaten ze het bos om naar de winkel of de boer te gaan om voorraden in te slaan. In het bos vindt ze veel schatten die ze verzamelt en waar ze mooie verhalen bij verzint, net als in de vele boeken die ze leest. Op een dag vindt ze een uilskuiken, ze neemt het diertje mee en bouwt een band met hem op. Oktobers moeder is toen ze klein was naar Londen gegaan en Oktober wil niks te maken hebben met "de vrouw die mijn moeder is". Haar moeder wil wel graag contact met haar dochter en op haar elfde verjaardag komt ze langs. Oktober rent weg en het noodlot slaat toe. Haar vader valt uit een boom en ze moet mee naar Londen waar alles grijs is en overal prikkels zijn en geluiden. Waar ze naar school moet, waar ze haar uiltje niet kan houden en waar ze haar verhalen verliest.
"Het licht is hier helemaal verkeerd. De grond en de lucht en de hemel zijn verkeerd verkeer verkeerd"
Sommige boeken lees je niet alleen, die beleef je. Oktober Oktober is zo'n boek. Doordat het verhaal geschreven is vanuit de eerste persoon, komt het heel dichtbij en ontstaat er een band met de jonge Oktober. Een meisje dat opgroeit in het "wild". Ze vormt een twee-eenheid met haar vader. Hij leert haar van alles en samen leiden ze een eenvoudig maar rijk leven, vol verwondering voor alles wat groeit en bloeit.
Hoe anders is het leven in de stad. De lezer ziet het door de ogen van Oktober, de lichten, de geuren en (het ontbreken van) kleuren. Het meisje wil terug, ze mist het bos, voelt zich ontheemd. Haar wanhoop is voelbaar, maar ook haar angst, haar schuldgevoel en haar woede.
De schrijfstijl van Balen is bijzonder. De gedachten van Oktober worden opgeschreven in wervelende zinnen die zonder veel interpunctie aan elkaar geregen worden. De radeloosheid is voelbaar en ook de afstand tussen Oktober en haar moeder en de pogingen van haar moeder dichterbij te komen.
Balen doet een beroep op je zintuigen, het kleine lijfje van een uil, de geuren in het bos, het ijskoude water, maar ook de zoete smaak van een eerste beker chocolademelk (die niet uit een boek komt).
Oktober oktober is aan adembenemend verhaal over natuur, verlies, aanpassing, vriendschap en familie. Een boek dat me vanaf de eerste bladzijde wist te pakken en te raken, me vastgreep en me niet meer losliet ook niet toen ik het boek vol verwondering had dichtgeslagen.
De prachtige cover en de mooie illustraties in de herkenbare stijl Angela Harding verdienen wat extra aandacht. Ook de vertaling door Aleid van Eekelen - Benders mag benoemd worden.
Ik wil uitgeverij Luiting-Sijthoff hartelijk bedanken voor dit recensie exemplaar.
"Weet je, wat het prettigst voelt is niet altijd het beste,..."
"Soms is het een daad van liefde om iets te laten gaan, al hou je er nog zoveel van"
"het is als de bomen hun bladeren gaan losschudden op een lapjesvloer en de grond de kleur van vuur krijgt"
"Toen ik ophield met zoeken vonden de verhalen mij"
"Het is mijn verhaal en het is ons verhaal en het is niet perfect en het is niet af maar het is héél"
"Wild en vrij zijn is voor iedereen en voor alles anders en het kan betekenen tussen de bomen in het bos gevouwen zijn of door de straten in het bos zwerven"
"...en ik wilde mezelf opvouwen als een vel papier en in een spleet tussen de straatstenen verdwijnen".
September 6, 2026
Dit op een vroege zaterdagochtend uitlezen als je al om 7 uur wakker bent en dan een klein beetje moeten janken.
Wat ik het mooiste vond aan dit boek was hoe de opbouw van de zinnen heel erg leken op hoe kinderen van die leeftijd ook praten. Zinnen die bestaan uit en en en en. Hoe je daardoor des te meer in het hoofd van Oktober kruipt. Prachtig boek!
Wat ik het mooiste vond aan dit boek was hoe de opbouw van de zinnen heel erg leken op hoe kinderen van die leeftijd ook praten. Zinnen die bestaan uit en en en en. Hoe je daardoor des te meer in het hoofd van Oktober kruipt. Prachtig boek!
September 7, 2026
Wat een prachtig boek! Die lieve Oktober, Oktober, die blijft nog lang in mijn gedachten. Echt een aanrader! Over dat je zo verschillend kunt zijn, en toch ook weer gelijk. Dat het soms eng kan zijn, maar ook zo mooi. Heel mooi boek, ga het lezen!!!!
July 26, 2026
Vrijheid, leren loslaten en het nieuwe omarmen.
.
Oktober woont met haar vader in het bos.
Daar leven ze met de natuur in hun eigen wereld.
Haat relatie met haar moeder is moeilijk. Ze verliet hen en het bos voor de stad wanneer Oktober 4 was en telkens als ze langskomg rent Oktober weg.
Ze zoekt dan een hoge boom en klimt.
Ze verstopt zich.
Als ze dit weer doet op haar 11e verjaardag verandert haar hele wereld.
.
Oktober heeft het heel moeilijk om alle veranderingen te aanvaarden.
Maar beetje per beetje vinden er mensen hun weg naar haar hart.
.
Een heel mooi geschreven verhaal over verandering en je openstellen.
Een kinderboek dat veel emoties naar voren brengt.
Groeien en veranderingen brengen verschillende emoties mee, maar hier leren we als lezer dat gebeurtenissen soms meer effect hebben op kinderen dan we beseffen.
Dat we niet mogen vergeten te luisteren.
Oktober kan gelukkig iemand vinden om haar verhaal te delen.
.
.
Oktober woont met haar vader in het bos.
Daar leven ze met de natuur in hun eigen wereld.
Haat relatie met haar moeder is moeilijk. Ze verliet hen en het bos voor de stad wanneer Oktober 4 was en telkens als ze langskomg rent Oktober weg.
Ze zoekt dan een hoge boom en klimt.
Ze verstopt zich.
Als ze dit weer doet op haar 11e verjaardag verandert haar hele wereld.
.
Oktober heeft het heel moeilijk om alle veranderingen te aanvaarden.
Maar beetje per beetje vinden er mensen hun weg naar haar hart.
.
Een heel mooi geschreven verhaal over verandering en je openstellen.
Een kinderboek dat veel emoties naar voren brengt.
Groeien en veranderingen brengen verschillende emoties mee, maar hier leren we als lezer dat gebeurtenissen soms meer effect hebben op kinderen dan we beseffen.
Dat we niet mogen vergeten te luisteren.
Oktober kan gelukkig iemand vinden om haar verhaal te delen.
.
July 9, 2026
Dit boek is een van de mooiste boeken die ik ooit heb gelezen. Het liet me meer lezen dan ik in tijden deed, want al na een paar bladzijden werd ik het verhaal ingezogen en wilde ik het niet meer loslaten. Zo’n boek waarbij je liefst elke zin wil arceren om te onthouden, zo mooi.
Het boek gaat over het meisje Oktober van 11 jaar, die met haar vader (bijna) zelfvoorzienend leeft, wild in het bos. Ze hebben een boshuis en het leven is eenvoudig, maar voor Oktober en haar vader is het rijkdom. Ze hebben alles wat ze nodig hebben, zijn gelukkig en één met de natuur. Samen zijn ze wild en vrij.
“Alles is hier ver vandaan en dat is precies hoe het van mij moet blijven.”
Oktober krijgt thuisonderwijs van haar vader, en leert naast de basisvaardigheden ook over de natuur, wolkensoorten, sterrenbeelden en moestuinieren. Ze verzorgen en onderhouden het bos en lezen veel, met muren vol boeken van plafond tot vloer. Schatzoeken is wat Oktober het liefste doet in het bos. Met een troffel en een emmer op zoek naar schatten, geheimen en verhalen voor in haar getimmerde schatkist.
“Wij wonen in het bos en wij zijn wild. Ons huis staat in het bos en is gemaakt van de bomen die het omringen. Ze zijn gekapt en geschaafd en gladgeschuurd tot een huis, en daarom is dat niet hetzelfde als naar de kromme takken kijken maar ik vind het fijn om midden in het bos te zijn. Het voelt als een geheim omdat we verborgen en vergeten zijn op de allerbeste manier, ook al weten de mensen dat we hier zijn.”
Het boek neemt je vanuit de ik-vorm mee in het hoofd van Oktober. In beeldende en poëtische lange zinnen met minimale interpunctie lees je haar gedachten en gevoelens en voel je met haar mee. Haar snelle en slimme denken, de kronkels die ze maakt, de verbanden die ze legt. Alsof je meekijkt en meeleeft door een luikje in haar hoofd.
Op een dag verandert alles en is ze genoodzaakt tijdelijk bij haar moeder in de stad te gaan wonen. Oktober raakt al het bekende, veilige en vertrouwde plotseling kwijt. Ze haat haar moeder, omdat die Oktober, haar vader en het wilde leven ooit heeft ingeruild voor het leven in de stad. Ze haat de stad en de prikkels die daarbij horen en ze mist de natuur (“de tuin lijkt helemaal niet op buiten, er is niets levends”). Oktober moet naar school en voelt zich daar niet op haar plek. De groeiende pijn van een wereld die ondersteboven gekeerd wordt is onmiskenbaar, de veilige grond onder Oktobers voeten weggeslagen.
“Ik wilde mezelf opvouwen als een vel papier en in een spleet tussen de straatstenen verdwijnen.”
Maar beetje bij beetje went ze aan het nieuwe, tijdelijke leven. Ze komt erachter dat je je ook in de stad vrij en wild kunt voelen, en dat ook de stad schatten, geheimen en verhalen herbergt die liggen te wachten om ontdekt en verteld te worden.
Je voelt de groei die ze doormaakt alsof je ernaast staat. Ze sluit vriendschappen en leert gaandeweg dat de twee ogenschijnlijk onoverbrugbare werelden toch verenigd kunnen worden.
Ik was heel graag nog wat langer in de wereld van Oktober gebleven en ik voel een gemis nu het boek uit is. Het was adembenemend mooi.
Het boek heeft overkoepelende thema’s als persoonlijke ontwikkeling, verbondenheid met de natuur, zoektocht naar identiteit, hoop, liefde en loslaten. In Engeland won het de Yoto Carnegie Medal (vergelijkbaar met een Gouden Griffel) en ik gun het iedere liefhebber van jeugdliteratuur - jong én oud - dit bijzondere, mooie boek te lezen. Het is werkelijk prachtig geschreven door Katya Balen en even schitterend vertaald door Aleid van Eekelen-Benders.
“Het is mijn verhaal en het is ons verhaal en het is niet perfect en het is niet af maar het is héél.”
Het boek gaat over het meisje Oktober van 11 jaar, die met haar vader (bijna) zelfvoorzienend leeft, wild in het bos. Ze hebben een boshuis en het leven is eenvoudig, maar voor Oktober en haar vader is het rijkdom. Ze hebben alles wat ze nodig hebben, zijn gelukkig en één met de natuur. Samen zijn ze wild en vrij.
“Alles is hier ver vandaan en dat is precies hoe het van mij moet blijven.”
Oktober krijgt thuisonderwijs van haar vader, en leert naast de basisvaardigheden ook over de natuur, wolkensoorten, sterrenbeelden en moestuinieren. Ze verzorgen en onderhouden het bos en lezen veel, met muren vol boeken van plafond tot vloer. Schatzoeken is wat Oktober het liefste doet in het bos. Met een troffel en een emmer op zoek naar schatten, geheimen en verhalen voor in haar getimmerde schatkist.
“Wij wonen in het bos en wij zijn wild. Ons huis staat in het bos en is gemaakt van de bomen die het omringen. Ze zijn gekapt en geschaafd en gladgeschuurd tot een huis, en daarom is dat niet hetzelfde als naar de kromme takken kijken maar ik vind het fijn om midden in het bos te zijn. Het voelt als een geheim omdat we verborgen en vergeten zijn op de allerbeste manier, ook al weten de mensen dat we hier zijn.”
Het boek neemt je vanuit de ik-vorm mee in het hoofd van Oktober. In beeldende en poëtische lange zinnen met minimale interpunctie lees je haar gedachten en gevoelens en voel je met haar mee. Haar snelle en slimme denken, de kronkels die ze maakt, de verbanden die ze legt. Alsof je meekijkt en meeleeft door een luikje in haar hoofd.
Op een dag verandert alles en is ze genoodzaakt tijdelijk bij haar moeder in de stad te gaan wonen. Oktober raakt al het bekende, veilige en vertrouwde plotseling kwijt. Ze haat haar moeder, omdat die Oktober, haar vader en het wilde leven ooit heeft ingeruild voor het leven in de stad. Ze haat de stad en de prikkels die daarbij horen en ze mist de natuur (“de tuin lijkt helemaal niet op buiten, er is niets levends”). Oktober moet naar school en voelt zich daar niet op haar plek. De groeiende pijn van een wereld die ondersteboven gekeerd wordt is onmiskenbaar, de veilige grond onder Oktobers voeten weggeslagen.
“Ik wilde mezelf opvouwen als een vel papier en in een spleet tussen de straatstenen verdwijnen.”
Maar beetje bij beetje went ze aan het nieuwe, tijdelijke leven. Ze komt erachter dat je je ook in de stad vrij en wild kunt voelen, en dat ook de stad schatten, geheimen en verhalen herbergt die liggen te wachten om ontdekt en verteld te worden.
Je voelt de groei die ze doormaakt alsof je ernaast staat. Ze sluit vriendschappen en leert gaandeweg dat de twee ogenschijnlijk onoverbrugbare werelden toch verenigd kunnen worden.
Ik was heel graag nog wat langer in de wereld van Oktober gebleven en ik voel een gemis nu het boek uit is. Het was adembenemend mooi.
Het boek heeft overkoepelende thema’s als persoonlijke ontwikkeling, verbondenheid met de natuur, zoektocht naar identiteit, hoop, liefde en loslaten. In Engeland won het de Yoto Carnegie Medal (vergelijkbaar met een Gouden Griffel) en ik gun het iedere liefhebber van jeugdliteratuur - jong én oud - dit bijzondere, mooie boek te lezen. Het is werkelijk prachtig geschreven door Katya Balen en even schitterend vertaald door Aleid van Eekelen-Benders.
“Het is mijn verhaal en het is ons verhaal en het is niet perfect en het is niet af maar het is héél.”
Read
July 9, 2026Oktober Oktober
Sommige boeken lees je. Andere boeken voel je. Oktober, Oktober van Katya Balen behoort zonder twijfel tot die laatste categorie. Het is een verhaal dat je langzaam omarmt, je laat stilstaan en je eraan herinnert hoe bijzonder de wereld kan zijn als je er écht naar kijkt.
Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van de elfjarige Oktober, die samen met haar vader diep in het bos woont. Haar wereld bestaat uit bomen, stenen, dieren en seizoenen. De buitenwereld kent ze nauwelijks, totdat een noodlottig ongeluk alles verandert. Wanneer haar vader uit een boom valt, wordt Oktober gedwongen haar vertrouwde leven achter te laten en komt zij terecht in een wereld die voor haar vreemd, druk en overweldigend is. Deze ervaring voor Oktober heeft Balen ongelofelijk goed over weten te brengen.
Wat dit boek zo bijzonder maakt, is de manier waarop Katya Balen schrijft. De eenvoudige zinnen sluiten naadloos aan bij de gedachten van een kind, zonder deze kinderlijk te maken. Juist die zinsopbouw en de verontwaardiging van Oktober, maakt de emoties des te krachtiger. De verwondering waarmee Oktober naar de wereld kijkt, haar angst voor het onbekende, haar boosheid en haar verlangen naar het bos worden op een prachtige, poëtische manier voelbaar. Je kijkt niet alleen met haar mee, je beleeft alles door haar ogen. Hierin gaat Balen boosheid niet uit de weg. De boosheid van Oktober is juist iets wat zij gebruikt in dit boek om het verhaal voelbaar te maken.
Onder de oppervlakte vertelt Oktober, Oktober een ontroerend verhaal over ouder-kindrelaties, loslaten en de zoektocht naar een plek waar je jezelf kunt zijn. De liefde tussen Oktober en haar vader vormt het hart van het verhaal, terwijl ook de ingewikkelde band met haar moeder op een genuanceerde en geloofwaardige manier wordt uitgewerkt. Het laat zien dat liefde vele vormen kent en dat verandering en loslaten, hoe pijnlijk ook, soms nodig is.
Ondanks de zware thema's voelt dit boek nergens somber. Integendeel: het ademt hoop. Balen laat zien dat er zelfs in de meest chaotische, luidruchtige of verdrietige situaties altijd iets moois te vinden is, als je bereid bent goed te kijken. Een vogel op een dakrand, een verroeste sleutel, een dino op een regenlaars...
Oktober, Oktober is daarmee veel meer dan een jeugdroman. Het is een liefdevolle ode aan de natuur, aan veerkracht en aan de verwondering die kinderen zo vanzelfsprekend lijken te bezitten, maar die volwassenen soms kwijtraken. Een verhaal dat je eraan herinnert om af en toe stil te staan, diep adem te halen en opnieuw te zien hoeveel schoonheid de wereld nog altijd te bieden heeft.
Conclusie
Oktober, Oktober is een overrompelende, poëtische en hartverwarmende roman, wat vertelt wordt vanuit een kind, maar wat niet enkel tot de categorie kinderboeken behoort. Een boek over opgroeien, loslaten en thuiskomen, maar bovenal over hoop. Voor jong en oud is dit een verhaal dat laat zien dat er, hoe luid, lelijk, mooi of rommelig het leven ook kan zijn, altijd iets moois te ontdekken valt.
Sommige boeken lees je. Andere boeken voel je. Oktober, Oktober van Katya Balen behoort zonder twijfel tot die laatste categorie. Het is een verhaal dat je langzaam omarmt, je laat stilstaan en je eraan herinnert hoe bijzonder de wereld kan zijn als je er écht naar kijkt.
Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van de elfjarige Oktober, die samen met haar vader diep in het bos woont. Haar wereld bestaat uit bomen, stenen, dieren en seizoenen. De buitenwereld kent ze nauwelijks, totdat een noodlottig ongeluk alles verandert. Wanneer haar vader uit een boom valt, wordt Oktober gedwongen haar vertrouwde leven achter te laten en komt zij terecht in een wereld die voor haar vreemd, druk en overweldigend is. Deze ervaring voor Oktober heeft Balen ongelofelijk goed over weten te brengen.
Wat dit boek zo bijzonder maakt, is de manier waarop Katya Balen schrijft. De eenvoudige zinnen sluiten naadloos aan bij de gedachten van een kind, zonder deze kinderlijk te maken. Juist die zinsopbouw en de verontwaardiging van Oktober, maakt de emoties des te krachtiger. De verwondering waarmee Oktober naar de wereld kijkt, haar angst voor het onbekende, haar boosheid en haar verlangen naar het bos worden op een prachtige, poëtische manier voelbaar. Je kijkt niet alleen met haar mee, je beleeft alles door haar ogen. Hierin gaat Balen boosheid niet uit de weg. De boosheid van Oktober is juist iets wat zij gebruikt in dit boek om het verhaal voelbaar te maken.
Onder de oppervlakte vertelt Oktober, Oktober een ontroerend verhaal over ouder-kindrelaties, loslaten en de zoektocht naar een plek waar je jezelf kunt zijn. De liefde tussen Oktober en haar vader vormt het hart van het verhaal, terwijl ook de ingewikkelde band met haar moeder op een genuanceerde en geloofwaardige manier wordt uitgewerkt. Het laat zien dat liefde vele vormen kent en dat verandering en loslaten, hoe pijnlijk ook, soms nodig is.
Ondanks de zware thema's voelt dit boek nergens somber. Integendeel: het ademt hoop. Balen laat zien dat er zelfs in de meest chaotische, luidruchtige of verdrietige situaties altijd iets moois te vinden is, als je bereid bent goed te kijken. Een vogel op een dakrand, een verroeste sleutel, een dino op een regenlaars...
Oktober, Oktober is daarmee veel meer dan een jeugdroman. Het is een liefdevolle ode aan de natuur, aan veerkracht en aan de verwondering die kinderen zo vanzelfsprekend lijken te bezitten, maar die volwassenen soms kwijtraken. Een verhaal dat je eraan herinnert om af en toe stil te staan, diep adem te halen en opnieuw te zien hoeveel schoonheid de wereld nog altijd te bieden heeft.
Conclusie
Oktober, Oktober is een overrompelende, poëtische en hartverwarmende roman, wat vertelt wordt vanuit een kind, maar wat niet enkel tot de categorie kinderboeken behoort. Een boek over opgroeien, loslaten en thuiskomen, maar bovenal over hoop. Voor jong en oud is dit een verhaal dat laat zien dat er, hoe luid, lelijk, mooi of rommelig het leven ook kan zijn, altijd iets moois te ontdekken valt.
July 7, 2026
Voor de leesclub van Ilona mocht ik dit geweldige kinderboek lezen en bespreken samen met een groep andere lieve, leuke lezers.
Los van het feit dat ik Ilona’s leesclubs een heerlijk avondvullend programma vind en omdat ik de laatste paar keer verhinderd wilde ik deze editie graag meedoen omdat de cover van “Oktober, Oktober” echt gewoon prachtig is.
Dat het kinderboek is vond ik eigenlijk wel heel interessant. Ik kan me namelijk niet heugen wanneer ik voor het laatst echt een kinderboek las. Ik was benieuwd hoe een hedendaags kinderboek leest. Ik stam nog uit de tijd van ‘’Pietje Puk en Snuf de hond” 😊
En wat heeft dit verhaal me verrast. Het bleek een heel mooi verhaal te zijn; een verhaal dat aansloot bij die prachtige cover.
Okay, eerlijk is eerlijk in het begin moest ik wel even wennen aan de schrijfstijl. De lange, vloeiende zinnen en het minimale gebruik van interpunctie voelden eerst een beetje apart en ik wist niet zeker of het iets voor mij was. Maar na een paar hoofdstukken was ik helemaal om. Uiteindelijk past die schrijfstijl juist heel goed bij Oktober, Oktober en zorgt het voor een sfeervolle, bijna dromerige sfeer.
Oktober is een ontzettend sterk hoofdpersonage. Ze groeit op in het bos met haar vader en voelt zich volledig verbonden met de natuur. Wanneer haar vader een ongeluk krijgt en ze noodgedwongen bij haar moeder in Londen moet gaan wonen, staat haar hele wereld op z'n kop. Wat ik mooi vond, is dat Oktober gewoon boos, koppig en verdrietig mag zijn. Ze maakt fouten en heeft moeite met alle veranderingen, maar dat voelt heel geloofwaardig voor een elfjarig meisje. Ga er maar aanstaan je wordt wakker in het bos en aan het einde van de dag woon je in een grote in haar ogen stinkende stad als London.
De personages zijn voor mij echt het sterkste onderdeel van het boek. Ik leefde mee met Oktober, haar vader, haar moeder, Stig de uil en de nieuwe vrienden die ze leert kennen. Ook vond ik het fijn dat het verhaal niet te zwart-wit is. Het laat zien dat zowel het leven in de natuur als in de stad mooie en moeilijke kanten heeft, net zoals beide ouders – beide totaal verschillende karakters - een belangrijke rol spelen in Oktober's leven.
Sommige verhaallijnen zijn naar mijn mening iets te makkelijk afgerond en bleven er bij mij een paar vragen onbeantwoord. Maar mag ik dit opschrijven, het is immers een kinderboek, geen boek voor volwassen. Ook is het verhaal af en toe wat voorspelbaar. De mooie natuurbeschrijvingen, de warme sfeer en de thema's over familie, verlies, verandering en de zoektocht naar waar je je thuis voelt maken dat ruimschoots goed.
Conclusie dit prachtige verhaal heeft me echt positief verrast. Het is ontroerend, sfeervol en wist me uiteindelijk meer te raken dan ik had verwacht.
Ik geef het dan ook vier dikke uilen (lees sterren) en dank uitgeverij LS & Ilona hartelijk dat ik mee mocht doen met de leesclub en het ontvangen exemplaar van dit prachtige boek.
Los van het feit dat ik Ilona’s leesclubs een heerlijk avondvullend programma vind en omdat ik de laatste paar keer verhinderd wilde ik deze editie graag meedoen omdat de cover van “Oktober, Oktober” echt gewoon prachtig is.
Dat het kinderboek is vond ik eigenlijk wel heel interessant. Ik kan me namelijk niet heugen wanneer ik voor het laatst echt een kinderboek las. Ik was benieuwd hoe een hedendaags kinderboek leest. Ik stam nog uit de tijd van ‘’Pietje Puk en Snuf de hond” 😊
En wat heeft dit verhaal me verrast. Het bleek een heel mooi verhaal te zijn; een verhaal dat aansloot bij die prachtige cover.
Okay, eerlijk is eerlijk in het begin moest ik wel even wennen aan de schrijfstijl. De lange, vloeiende zinnen en het minimale gebruik van interpunctie voelden eerst een beetje apart en ik wist niet zeker of het iets voor mij was. Maar na een paar hoofdstukken was ik helemaal om. Uiteindelijk past die schrijfstijl juist heel goed bij Oktober, Oktober en zorgt het voor een sfeervolle, bijna dromerige sfeer.
Oktober is een ontzettend sterk hoofdpersonage. Ze groeit op in het bos met haar vader en voelt zich volledig verbonden met de natuur. Wanneer haar vader een ongeluk krijgt en ze noodgedwongen bij haar moeder in Londen moet gaan wonen, staat haar hele wereld op z'n kop. Wat ik mooi vond, is dat Oktober gewoon boos, koppig en verdrietig mag zijn. Ze maakt fouten en heeft moeite met alle veranderingen, maar dat voelt heel geloofwaardig voor een elfjarig meisje. Ga er maar aanstaan je wordt wakker in het bos en aan het einde van de dag woon je in een grote in haar ogen stinkende stad als London.
De personages zijn voor mij echt het sterkste onderdeel van het boek. Ik leefde mee met Oktober, haar vader, haar moeder, Stig de uil en de nieuwe vrienden die ze leert kennen. Ook vond ik het fijn dat het verhaal niet te zwart-wit is. Het laat zien dat zowel het leven in de natuur als in de stad mooie en moeilijke kanten heeft, net zoals beide ouders – beide totaal verschillende karakters - een belangrijke rol spelen in Oktober's leven.
Sommige verhaallijnen zijn naar mijn mening iets te makkelijk afgerond en bleven er bij mij een paar vragen onbeantwoord. Maar mag ik dit opschrijven, het is immers een kinderboek, geen boek voor volwassen. Ook is het verhaal af en toe wat voorspelbaar. De mooie natuurbeschrijvingen, de warme sfeer en de thema's over familie, verlies, verandering en de zoektocht naar waar je je thuis voelt maken dat ruimschoots goed.
Conclusie dit prachtige verhaal heeft me echt positief verrast. Het is ontroerend, sfeervol en wist me uiteindelijk meer te raken dan ik had verwacht.
Ik geef het dan ook vier dikke uilen (lees sterren) en dank uitgeverij LS & Ilona hartelijk dat ik mee mocht doen met de leesclub en het ontvangen exemplaar van dit prachtige boek.
July 9, 2026
Oktober, Oktober – Katya Balen
Bedankt @ilonaslevenbijls dat ik mee mocht doen aan deze geweldige leesclub! 🤍 @lsuitgeverij en @lsjeugdenkind bedankt voor het recensie- exemplaar!
Het verhaal gaat over Oktober, een meisje van tien jaar dat samen met haar vader diep in het bos, in de omgeving van Londen, woont. Ze leven zelfvoorzienend en dicht bij de natuur. Oktober ziet zichzelf als een 'wild' meisje dat vrij kan leven, ver weg van de drukte van de buitenwereld. Ze hebben weinig contact met andere mensen. Haar moeder is jaren geleden naar de stad vertrokken, omdat zij het leven in het bos niet meer aankon. Sindsdien noemt Oktober haar alleen nog maar: de vrouw die mijn moeder is.
Op haar elfde verjaardag verandert alles. Oktober redt een jong uiltje dat ze Stig noemt. Wanneer haar moeder onverwacht langskomt, klimt Oktober in een boom. Haar vader klimt haar achterna, maar valt en raakt ernstig gewond. Omdat hij lange tijd in het ziekenhuis moet blijven, is Oktober gedwongen om bij haar moeder in de stad te gaan wonen. Ze voelt zich daar ongelukkig en mist het bos, haar vader en haar vrije leven.
Langzaam leert Oktober wennen aan haar nieuwe omgeving. Ze ontdekt een nieuwe hobby: langs de rivier op zoek gaan naar oude voorwerpen. Daarnaast leert ze haar moeder beetje bij beetje beter kennen en sluit ze nieuwe vriendschappen. Door deze ervaringen begint ze steeds beter te begrijpen waarom haar ouders verschillende keuzes hebben gemaakt. Uiteindelijk beseft ze dat ze zowel van de natuur als van de mensen om haar heen kan houden.
Oktober, Oktober is een prachtig en ontroerend boek met belangrijke thema's zoals vriendschap, vergeving, acceptatie en het vinden van je eigen plek in de wereld. Het verhaal laat op een mooie en overtuigende manier zien dat verandering moeilijk kan zijn, maar ook nieuwe kansen biedt. Je hoeft niet altijd te kiezen tussen twee werelden; verschillende manieren van leven kunnen allebei waardevol zijn en samen deel uitmaken van wie je bent. Ik vond het een warm en bijzonder verhaal dat nog lang in mijn gedachten bleef.
⭐⭐⭐⭐⭐
Recensie van Indy (9 jaar):
Ik vond het een prachtig boek. Maar het stukje van Oktober haar vader vond ik zielig omdat de vader naar het ziekenhuis moest. Toen Oktober bij haar moeder ging slapen, moest Oktober nog erg wennen. [Groetjes Indy.]
Aanbevolen voor lezers van 10 jaar en ouder.
#lsuitgeverij #lskindenjeugd #katyabalen #ilonaslevenbijls
Bedankt @ilonaslevenbijls dat ik mee mocht doen aan deze geweldige leesclub! 🤍 @lsuitgeverij en @lsjeugdenkind bedankt voor het recensie- exemplaar!
Het verhaal gaat over Oktober, een meisje van tien jaar dat samen met haar vader diep in het bos, in de omgeving van Londen, woont. Ze leven zelfvoorzienend en dicht bij de natuur. Oktober ziet zichzelf als een 'wild' meisje dat vrij kan leven, ver weg van de drukte van de buitenwereld. Ze hebben weinig contact met andere mensen. Haar moeder is jaren geleden naar de stad vertrokken, omdat zij het leven in het bos niet meer aankon. Sindsdien noemt Oktober haar alleen nog maar: de vrouw die mijn moeder is.
Op haar elfde verjaardag verandert alles. Oktober redt een jong uiltje dat ze Stig noemt. Wanneer haar moeder onverwacht langskomt, klimt Oktober in een boom. Haar vader klimt haar achterna, maar valt en raakt ernstig gewond. Omdat hij lange tijd in het ziekenhuis moet blijven, is Oktober gedwongen om bij haar moeder in de stad te gaan wonen. Ze voelt zich daar ongelukkig en mist het bos, haar vader en haar vrije leven.
Langzaam leert Oktober wennen aan haar nieuwe omgeving. Ze ontdekt een nieuwe hobby: langs de rivier op zoek gaan naar oude voorwerpen. Daarnaast leert ze haar moeder beetje bij beetje beter kennen en sluit ze nieuwe vriendschappen. Door deze ervaringen begint ze steeds beter te begrijpen waarom haar ouders verschillende keuzes hebben gemaakt. Uiteindelijk beseft ze dat ze zowel van de natuur als van de mensen om haar heen kan houden.
Oktober, Oktober is een prachtig en ontroerend boek met belangrijke thema's zoals vriendschap, vergeving, acceptatie en het vinden van je eigen plek in de wereld. Het verhaal laat op een mooie en overtuigende manier zien dat verandering moeilijk kan zijn, maar ook nieuwe kansen biedt. Je hoeft niet altijd te kiezen tussen twee werelden; verschillende manieren van leven kunnen allebei waardevol zijn en samen deel uitmaken van wie je bent. Ik vond het een warm en bijzonder verhaal dat nog lang in mijn gedachten bleef.
⭐⭐⭐⭐⭐
Recensie van Indy (9 jaar):
Ik vond het een prachtig boek. Maar het stukje van Oktober haar vader vond ik zielig omdat de vader naar het ziekenhuis moest. Toen Oktober bij haar moeder ging slapen, moest Oktober nog erg wennen. [Groetjes Indy.]
Aanbevolen voor lezers van 10 jaar en ouder.
#lsuitgeverij #lskindenjeugd #katyabalen #ilonaslevenbijls
July 9, 2026
𝕆𝕜𝕥𝕠𝕓𝕖𝕣, 𝕠𝕜𝕥𝕠𝕓𝕖𝕣
Weer een prachtig boek dat we bespraken met de leesclub van Ilona.
Zoals de meesten gisteren in de leesclub al bespraken, was het een boek waar je in moest komen. Doordat dit kinderboek zo poëtisch geschreven is moest ik erg schakelen. Ik heb dan ook nog een stuk geluisterd. Hierdoor kwam ik wel sneller in het verhaal, mede door de erg fijne voorleesstem!
Het boek gaat over Oktober. Oktober woont samen met haar vader in het bos. Ze redden zich daar prima. Verbouwen zelf het een en ander en gaan af en toe naar de grote stad om daar voorraden te halen. Oktober is gek op het bos en alle schatten die ze daar vindt. Ze bedenkt bij alle schatten ook allemaal verhalen. Op een dag vindt Oktober een uilskuiken, haar familie ziet ze niet dus ze besluit het beestje mee te nemen en op te voeden. Er ontstaat een prachtige band tussen Oktober en uil Stig.
‘De vrouw die haar moeder is’ heeft ze al een flinke poos niet gezien en dat interesseert haar ook niet zoveel. Oktober krijgt wel brieven van haar moeder, maar deze leest ze niet. Dit wil ze gewoon niet. Op Oktober haar elfde verjaardag staat haar moeder ineens voor haar neus. Oktober vlucht weg hoog een boom, haar vader komt haar achterna, maar dan overkomt hem iets ergs. Vanaf dat moment moet ze met ‘de vrouw die haar moeder is’ mee naar Londen. Dit vindt ze vreselijk. Ze mist de natuur, de rust en alle fijne plekjes. London is één betonbak met veel grijs, maar vooral ook heel veel prikkels.
Ook moet Oktober opeens naar school. Op school is ze de eerste dagen stil, heel stil. Kinderen praten over haar en denken dat ze opgegroeid is bij de wolven. Dan leert ze Yusuf kennen. Door Yusuf komt Oktober ook steeds meer los.
Ik vond het boek Oktober, oktober echt een prachtig boek. Zodra je eenmaal in het boek zit, kun je het onmogelijk wegleggen. Ook bevat het boek ontzettend veel prachtige zinnen.
Ook prachtig zijn de illustraties boven elk hoofdstuk. Niet alleen Oktober “groeit” als personage in het boek, maar ook haar uil Stig groeit elk hoofdstuk mee.
𝑰𝒌 𝒗𝒐𝒆𝒍 𝒅𝒆 𝒘𝒆𝒓𝒆𝒍𝒅 𝒐𝒎 𝒎𝒆 𝒉𝒆𝒆𝒏 𝒆𝒆𝒏 𝒌𝒍𝒆𝒊𝒏 𝒃𝒆𝒆𝒕𝒋𝒆 𝒐𝒑𝒆𝒏𝒃𝒓𝒆𝒌𝒆𝒏.
🌳🦉🏙
Weer een prachtig boek dat we bespraken met de leesclub van Ilona.
Zoals de meesten gisteren in de leesclub al bespraken, was het een boek waar je in moest komen. Doordat dit kinderboek zo poëtisch geschreven is moest ik erg schakelen. Ik heb dan ook nog een stuk geluisterd. Hierdoor kwam ik wel sneller in het verhaal, mede door de erg fijne voorleesstem!
Het boek gaat over Oktober. Oktober woont samen met haar vader in het bos. Ze redden zich daar prima. Verbouwen zelf het een en ander en gaan af en toe naar de grote stad om daar voorraden te halen. Oktober is gek op het bos en alle schatten die ze daar vindt. Ze bedenkt bij alle schatten ook allemaal verhalen. Op een dag vindt Oktober een uilskuiken, haar familie ziet ze niet dus ze besluit het beestje mee te nemen en op te voeden. Er ontstaat een prachtige band tussen Oktober en uil Stig.
‘De vrouw die haar moeder is’ heeft ze al een flinke poos niet gezien en dat interesseert haar ook niet zoveel. Oktober krijgt wel brieven van haar moeder, maar deze leest ze niet. Dit wil ze gewoon niet. Op Oktober haar elfde verjaardag staat haar moeder ineens voor haar neus. Oktober vlucht weg hoog een boom, haar vader komt haar achterna, maar dan overkomt hem iets ergs. Vanaf dat moment moet ze met ‘de vrouw die haar moeder is’ mee naar Londen. Dit vindt ze vreselijk. Ze mist de natuur, de rust en alle fijne plekjes. London is één betonbak met veel grijs, maar vooral ook heel veel prikkels.
Ook moet Oktober opeens naar school. Op school is ze de eerste dagen stil, heel stil. Kinderen praten over haar en denken dat ze opgegroeid is bij de wolven. Dan leert ze Yusuf kennen. Door Yusuf komt Oktober ook steeds meer los.
Ik vond het boek Oktober, oktober echt een prachtig boek. Zodra je eenmaal in het boek zit, kun je het onmogelijk wegleggen. Ook bevat het boek ontzettend veel prachtige zinnen.
Ook prachtig zijn de illustraties boven elk hoofdstuk. Niet alleen Oktober “groeit” als personage in het boek, maar ook haar uil Stig groeit elk hoofdstuk mee.
𝑰𝒌 𝒗𝒐𝒆𝒍 𝒅𝒆 𝒘𝒆𝒓𝒆𝒍𝒅 𝒐𝒎 𝒎𝒆 𝒉𝒆𝒆𝒏 𝒆𝒆𝒏 𝒌𝒍𝒆𝒊𝒏 𝒃𝒆𝒆𝒕𝒋𝒆 𝒐𝒑𝒆𝒏𝒃𝒓𝒆𝒌𝒆𝒏.
🌳🦉🏙
July 9, 2026
Sommige boeken blijven nog lang door je hoofd spoken nadat je ze hebt dichtgeslagen. Oktober, oktober van Katya Balen is voor mij zo'n boek. Het is een ontroerend en gelaagd verhaal dat me meermaals wist te raken.
Oktober leeft samen met haar vader midden in het bos. Ze leiden een zelfvoorzienend bestaan, dicht bij de natuur. Wat ze niet zelf kunnen verbouwen of maken, ruilen ze met anderen. De natuur vormt het hart van hun leven en speelt daardoor ook een belangrijke rol in het verhaal.
Toen Oktober vier jaar oud was, verliet haar moeder het bos om terug te keren naar de bewoonde wereld. Sindsdien wil Oktober niets meer van haar weten. Maar op haar elfde verjaardag verandert alles wanneer haar vader ernstig gewond raakt en ze noodgedwongen bij haar moeder moet gaan wonen.
Wat volgt is een prachtig verhaal over verlies, verandering, vertrouwen en de vraag waar je thuis bent. Juist doordat Oktober zich zo verloren voelt in een wereld die voor haar vreemd is, leefde ik sterk met haar mee.
Een van de mooiste elementen vond ik het jonge uiltje Stig. Zijn ontwikkeling loopt op een subtiele manier parallel aan die van Oktober. Beiden moeten leren omgaan met afscheid, verandering en uiteindelijk met loslaten. Ook de mysterieuze ring die Oktober in het bos vindt, geeft het verhaal extra diepgang en sluit mooi aan bij haar persoonlijke zoektocht.
De kracht van dit boek zit voor mij vooral in de gelaagdheid. Thema's als schuldgevoel, identiteit, de relatie tussen ouder en kind en het opnieuw opbouwen van een leven zijn op een mooie, natuurlijke manier verweven in het verhaal. Daarbij schrijft Katya Balen in een prachtige, bijna poëtische stijl.
Oktober, oktober is officieel een jeugdboek, maar ik denk dat het minstens zoveel indruk zal maken op volwassen lezers.
Een boek dat mij tot tranen heeft geroerd en dat ik niet snel zal vergeten.
Oktober leeft samen met haar vader midden in het bos. Ze leiden een zelfvoorzienend bestaan, dicht bij de natuur. Wat ze niet zelf kunnen verbouwen of maken, ruilen ze met anderen. De natuur vormt het hart van hun leven en speelt daardoor ook een belangrijke rol in het verhaal.
Toen Oktober vier jaar oud was, verliet haar moeder het bos om terug te keren naar de bewoonde wereld. Sindsdien wil Oktober niets meer van haar weten. Maar op haar elfde verjaardag verandert alles wanneer haar vader ernstig gewond raakt en ze noodgedwongen bij haar moeder moet gaan wonen.
Wat volgt is een prachtig verhaal over verlies, verandering, vertrouwen en de vraag waar je thuis bent. Juist doordat Oktober zich zo verloren voelt in een wereld die voor haar vreemd is, leefde ik sterk met haar mee.
Een van de mooiste elementen vond ik het jonge uiltje Stig. Zijn ontwikkeling loopt op een subtiele manier parallel aan die van Oktober. Beiden moeten leren omgaan met afscheid, verandering en uiteindelijk met loslaten. Ook de mysterieuze ring die Oktober in het bos vindt, geeft het verhaal extra diepgang en sluit mooi aan bij haar persoonlijke zoektocht.
De kracht van dit boek zit voor mij vooral in de gelaagdheid. Thema's als schuldgevoel, identiteit, de relatie tussen ouder en kind en het opnieuw opbouwen van een leven zijn op een mooie, natuurlijke manier verweven in het verhaal. Daarbij schrijft Katya Balen in een prachtige, bijna poëtische stijl.
Oktober, oktober is officieel een jeugdboek, maar ik denk dat het minstens zoveel indruk zal maken op volwassen lezers.
Een boek dat mij tot tranen heeft geroerd en dat ik niet snel zal vergeten.
September 13, 2026
Gelezen met de leesclub van @onderwijswereld-po
“Alles is hier ver vandaan en dat is precies hoe het van mij moet blijven.”
Oktober is een meisje dat in het bos leeft met haar vader. Ze zijn grotendeels zelfvoorzienend. Slechts één keer per jaar gaan ze naar de stad voor boodschappen en dat vind Oktober vreselijk. De geluiden, de geuren, de mensen… brrr… Op een dag vindt ze een baby-uiltje, Stig, die ze onder haar hoede neemt en groot brengt.
“Ik zie wel eens flitsen van uilen die tussen de bomen door duiken. Ik hoor ze zachtjes roepen alsof ze nachtliedjes voor elkaar zingen en ze zijn mooi, als geheimen die zijn ingepakt in het donker.”
Met haar moeder (“De vrouw die haar moeder is”)heeft ze geen contact. Die kon het leven in de bossen niet aan en is terugverhuisd naar de stad. Maar dan op haar verjaardag staat ze ineens op de stoep. Als haar vader een ernstig ongeluk krijgt, moet ze met haar moeder mee naar de stad. Oktobers wereld staat op z’n kop. Hoe moet ze zich staande houden in deze onbekende en overweldigende wereld?
Wat een prachtig boek! Het is zeer beschrijvend geschreven, lange zinnen, veel woorden, maar ik vind het zó mooi! Ik kon ook echt niet kiezen tussen alle mooie quotes.
De wanhoop van Oktober als ze in de stad aankomt met haar moeder, zo ontroerend, haar verdriet om haar vader, het schuldgevoel, maar ook het onbegrip en de boosheid naar haar moeder. Zo vol emoties dit verhaal en allemaal zo mooi beschreven. Echt een heel bijzonder boek waar je ook in de klas mooie lessen uit kunt halen.
Ik vond het fijn om dit boek te lezen met deze leesclub. We lezen elke dag maar een paar hoofdstukken en dat zorgt ervoor dat je toch wat langer stil staat bij het verhaal. Natuurlijk wil je elke keer het liefste door lezen ;-) maar het is ook wel eens fijn om dat niet te doen. Zeker met een verhaal dat zo veel lagen heeft.
“Niet alles heeft een perfecte plek. En niet elk verhaal heeft een perfect einde.”
“Alles is hier ver vandaan en dat is precies hoe het van mij moet blijven.”
Oktober is een meisje dat in het bos leeft met haar vader. Ze zijn grotendeels zelfvoorzienend. Slechts één keer per jaar gaan ze naar de stad voor boodschappen en dat vind Oktober vreselijk. De geluiden, de geuren, de mensen… brrr… Op een dag vindt ze een baby-uiltje, Stig, die ze onder haar hoede neemt en groot brengt.
“Ik zie wel eens flitsen van uilen die tussen de bomen door duiken. Ik hoor ze zachtjes roepen alsof ze nachtliedjes voor elkaar zingen en ze zijn mooi, als geheimen die zijn ingepakt in het donker.”
Met haar moeder (“De vrouw die haar moeder is”)heeft ze geen contact. Die kon het leven in de bossen niet aan en is terugverhuisd naar de stad. Maar dan op haar verjaardag staat ze ineens op de stoep. Als haar vader een ernstig ongeluk krijgt, moet ze met haar moeder mee naar de stad. Oktobers wereld staat op z’n kop. Hoe moet ze zich staande houden in deze onbekende en overweldigende wereld?
Wat een prachtig boek! Het is zeer beschrijvend geschreven, lange zinnen, veel woorden, maar ik vind het zó mooi! Ik kon ook echt niet kiezen tussen alle mooie quotes.
De wanhoop van Oktober als ze in de stad aankomt met haar moeder, zo ontroerend, haar verdriet om haar vader, het schuldgevoel, maar ook het onbegrip en de boosheid naar haar moeder. Zo vol emoties dit verhaal en allemaal zo mooi beschreven. Echt een heel bijzonder boek waar je ook in de klas mooie lessen uit kunt halen.
Ik vond het fijn om dit boek te lezen met deze leesclub. We lezen elke dag maar een paar hoofdstukken en dat zorgt ervoor dat je toch wat langer stil staat bij het verhaal. Natuurlijk wil je elke keer het liefste door lezen ;-) maar het is ook wel eens fijn om dat niet te doen. Zeker met een verhaal dat zo veel lagen heeft.
“Niet alles heeft een perfecte plek. En niet elk verhaal heeft een perfect einde.”
July 9, 2026
Als eerste valt de prachtige cover van Oktober, Oktober op gemaakt door Angela Harding. Dit zorgt er al voor dat je het boek wilt oppakken en bekijken.
Oktober, een meisje van tien jaar, woont met haar vader in het bos, het bos is haar thuis ze kent elk plekje en bijna elk diertje. Als haar vader uit een boom valt en daardoor in het ziekenhuis belandt moet "de vrouw die haar moeder is" voor haar zorgen. Ze wil niets met haar te maken hebben, want haar moeder heeft haar in de steek gelaten toen ze vier was. Zij woont in de grote stad en daardoor veranderd het leven van Oktober drastisch.
Je leest vanuit de beleefwereld van Oktober die je daardoor goed leert kennen. Het wordt chronologisch verteld en boven elk hoofdstuk staat een geïllustreerde uil die meegroeit. Dit uilskuiken, dat ze Stig noemt, heeft Oktober gevonden en meegenomen omdat het verlaten was door de ouders. Stig is prachtig verweven in het verhaal.
Het boek heeft vele belangrijke thema’s zoals verlaten worden, opgroeien, schuldgevoel, natuur, vriendschap en leefstijl. Voor elk kind is er wel iets uit te halen.
Het is een prachtig boek om voor te lezen en onderwerpen te bespreken. Maar ook een heerlijk boek voor kinderen die niet van fantasy of erg spannende boeken houden.
Ik begon de recensie met de prachtige cover maar de tekst is ook erg prachtig. Katya Balen schrijft soms met toegankelijke poëtische zinnen. Het boek is fantastisch vertaald door Aleid van Eekelen-Benders. Een aanrader voor kinderen vanaf ongeveer tien jaar.
Ik kreeg het boek van Luitingh Sijthoff in ruil voor mijn eerlijke recensie waarvoor natuurlijk mijn hartelijke dank.
Oktober, een meisje van tien jaar, woont met haar vader in het bos, het bos is haar thuis ze kent elk plekje en bijna elk diertje. Als haar vader uit een boom valt en daardoor in het ziekenhuis belandt moet "de vrouw die haar moeder is" voor haar zorgen. Ze wil niets met haar te maken hebben, want haar moeder heeft haar in de steek gelaten toen ze vier was. Zij woont in de grote stad en daardoor veranderd het leven van Oktober drastisch.
Je leest vanuit de beleefwereld van Oktober die je daardoor goed leert kennen. Het wordt chronologisch verteld en boven elk hoofdstuk staat een geïllustreerde uil die meegroeit. Dit uilskuiken, dat ze Stig noemt, heeft Oktober gevonden en meegenomen omdat het verlaten was door de ouders. Stig is prachtig verweven in het verhaal.
Het boek heeft vele belangrijke thema’s zoals verlaten worden, opgroeien, schuldgevoel, natuur, vriendschap en leefstijl. Voor elk kind is er wel iets uit te halen.
Het is een prachtig boek om voor te lezen en onderwerpen te bespreken. Maar ook een heerlijk boek voor kinderen die niet van fantasy of erg spannende boeken houden.
Ik begon de recensie met de prachtige cover maar de tekst is ook erg prachtig. Katya Balen schrijft soms met toegankelijke poëtische zinnen. Het boek is fantastisch vertaald door Aleid van Eekelen-Benders. Een aanrader voor kinderen vanaf ongeveer tien jaar.
Ik kreeg het boek van Luitingh Sijthoff in ruil voor mijn eerlijke recensie waarvoor natuurlijk mijn hartelijke dank.
July 9, 2026
✨Recensie✨
“Soms is het een daad van liefde om iets te laten gaan, al hou je er nog zoveel van.
Oktober en haar vader leven een afgezonderd leven in het bos, het bos wat ze heel goed kennen. Een leven buiten het bos is hen onbekend tot het jaar dat Oktober elf wordt. In dat jaar redt ze een uilskuiken, valt haar vader uit de hoogste boom van het bos en keert een vrouw terug die beweert haar moeder te zijn. Ze neemt Oktober mee naar de bewoonde wereld, waarmee alles voorgoed verandert.
Wat een prachtig verhaal! Het boek bestaat uit relatief korte hoofdstukken, elk met een charmante uil bovenaan, vermoedelijk Stig. De zinnen zijn bijna poëtisch, zo mooi. De letters lijken over de bladzijden te dansen. De gelaagdheid van het verhaal zet je aan het denken, en de zinnen blijven in je hoofd rondzinderen, open voor persoonlijke interpretatie. Het is een hartverwarmend verhaal over een meisje en haar diepe band met haar ouders en de natuur. De natuur en haar vader stonden altijd op de eerste plaats, maar wanneer ze gedwongen wordt om met haar moeder mee te gaan naar het drukke Londen, brengt dat natuurlijk de nodige uitdagingen met zich mee voor een puber.
‘Oktober oktober’ is een heel mooi ontroerend boek over liefdevolle natuur en liefde voor je familie, maar ook de disbalans van een gezin.
“Soms is het een daad van liefde om iets te laten gaan, al hou je er nog zoveel van.
Oktober en haar vader leven een afgezonderd leven in het bos, het bos wat ze heel goed kennen. Een leven buiten het bos is hen onbekend tot het jaar dat Oktober elf wordt. In dat jaar redt ze een uilskuiken, valt haar vader uit de hoogste boom van het bos en keert een vrouw terug die beweert haar moeder te zijn. Ze neemt Oktober mee naar de bewoonde wereld, waarmee alles voorgoed verandert.
Wat een prachtig verhaal! Het boek bestaat uit relatief korte hoofdstukken, elk met een charmante uil bovenaan, vermoedelijk Stig. De zinnen zijn bijna poëtisch, zo mooi. De letters lijken over de bladzijden te dansen. De gelaagdheid van het verhaal zet je aan het denken, en de zinnen blijven in je hoofd rondzinderen, open voor persoonlijke interpretatie. Het is een hartverwarmend verhaal over een meisje en haar diepe band met haar ouders en de natuur. De natuur en haar vader stonden altijd op de eerste plaats, maar wanneer ze gedwongen wordt om met haar moeder mee te gaan naar het drukke Londen, brengt dat natuurlijk de nodige uitdagingen met zich mee voor een puber.
‘Oktober oktober’ is een heel mooi ontroerend boek over liefdevolle natuur en liefde voor je familie, maar ook de disbalans van een gezin.
July 9, 2026
Recensie Oktober Oktober geschreven door Katya Balen.
Ik heb Oktober Oktober als recensieboek mogen ontvangen van LSuitgeverij #ilonalevenbijls , zodat ik mee kon doen aan een onlinebespreking en natuurlijk in ruil voor een eerlijke recensie.
Het kinderboek Oktober Oktober is prachtig geïllustreerd. De imposante uil van de kaft komt elk hoofdstuk terug en elke tekening is uniek.
Het boek heeft meerdere thema’s, maar voor mij voelde het als een verhaal over anders zijn en toch jezelf blijven. Iets wat heel lastig is, maar de hoofdpersoon aardig lukt, en dat is zeker bewonderingswaardig.
Oktober groeit op in het bos samen met haar vader en dan gebeurt er iets waardoor ze naar de stad moet. De beeldende manier van schrijven, soms zelfs poëtisch, boeide meteen. Een voorbeeld hiervan is hoe Oktober de overblijfselen van een storm beschrijft: ‘…. en het bliksemtongetje dat heeft gelikt aan de oude eik met de takken die zich uitspreiden als de tentakels van een reuze inktvis’. Het is een heel sterk verhaal, dat ook heel goed geschreven en vertaald is. Hierdoor waren bepaalde woorden en zinnen meteen raak en voelde ik verdriet, een schrijnende pijn en echte schrik.
Ik vind het boek een aanrader.
Ik heb Oktober Oktober als recensieboek mogen ontvangen van LSuitgeverij #ilonalevenbijls , zodat ik mee kon doen aan een onlinebespreking en natuurlijk in ruil voor een eerlijke recensie.
Het kinderboek Oktober Oktober is prachtig geïllustreerd. De imposante uil van de kaft komt elk hoofdstuk terug en elke tekening is uniek.
Het boek heeft meerdere thema’s, maar voor mij voelde het als een verhaal over anders zijn en toch jezelf blijven. Iets wat heel lastig is, maar de hoofdpersoon aardig lukt, en dat is zeker bewonderingswaardig.
Oktober groeit op in het bos samen met haar vader en dan gebeurt er iets waardoor ze naar de stad moet. De beeldende manier van schrijven, soms zelfs poëtisch, boeide meteen. Een voorbeeld hiervan is hoe Oktober de overblijfselen van een storm beschrijft: ‘…. en het bliksemtongetje dat heeft gelikt aan de oude eik met de takken die zich uitspreiden als de tentakels van een reuze inktvis’. Het is een heel sterk verhaal, dat ook heel goed geschreven en vertaald is. Hierdoor waren bepaalde woorden en zinnen meteen raak en voelde ik verdriet, een schrijnende pijn en echte schrik.
Ik vind het boek een aanrader.
July 15, 2026
Een uniek boek, dat niet echt in een hokje past. Alles is een beetje wonderlijk: de zinnen, de hoofdpersoon, de ruimte. En toch klopt het allemaal heel goed.
De hoofdstukken zijn ongenummerd, maar er staat telkens een tekening van een uil in verschillende groeistadia boven. De groeistadia lopen parallel met de ontwikkeling die Oktober, Oktober doormaakt.
Zij is een wild kind, dat tegen haar zin bij de vrouw die haar moeder is moet wonen, in Londen. Haar achtergrond als boskind maakt dat behoorlijk ingewikkeld, maar gelukkig is daar Yusuf. Eigenlijk vond ik Yusuf het sympatiekste personage. Zijn broer Ibi zegt op een goed moment "mijn verontschuldigingen voor mijn broer we denken dat de leidingen tussen zijn hersenen en zijn mond ontbreken heel zielig eigenlijk." Precies dit soort zinnen zijn kenmerkend voor het hele boek.
Er valt nog veel meer te zeggen, over heel zijn, over dingen waar verhalen achter zitten, de relatie met de vrouw die Oktober, Oktobers moeder is, maar je kunt beter zelf het boek lezen.
2026, B-boek, 10+, bos, uilen, moeder-dochter relatie, modderjutters, verhalen, Londen
De hoofdstukken zijn ongenummerd, maar er staat telkens een tekening van een uil in verschillende groeistadia boven. De groeistadia lopen parallel met de ontwikkeling die Oktober, Oktober doormaakt.
Zij is een wild kind, dat tegen haar zin bij de vrouw die haar moeder is moet wonen, in Londen. Haar achtergrond als boskind maakt dat behoorlijk ingewikkeld, maar gelukkig is daar Yusuf. Eigenlijk vond ik Yusuf het sympatiekste personage. Zijn broer Ibi zegt op een goed moment "mijn verontschuldigingen voor mijn broer we denken dat de leidingen tussen zijn hersenen en zijn mond ontbreken heel zielig eigenlijk." Precies dit soort zinnen zijn kenmerkend voor het hele boek.
Er valt nog veel meer te zeggen, over heel zijn, over dingen waar verhalen achter zitten, de relatie met de vrouw die Oktober, Oktobers moeder is, maar je kunt beter zelf het boek lezen.
2026, B-boek, 10+, bos, uilen, moeder-dochter relatie, modderjutters, verhalen, Londen
July 11, 2026
Er zijn boeken die je leest, en er zijn boeken die je binnenlaat. Oktober Oktober van Katya Balen hoort bij die laatste categorie. Ik moest er even 'in' komen maar daarna pakte het verhaal van Oktober me helemaal.
Oktober groeit op in het bos, samen met haar vader en de uil Stig. Geen school, geen stad, alleen de seizoenen en de vrijheid om te zijn wie ze is. Na een ongeluk moet ze naar de vrouw die haar moeder is. Naar de stad, naar geluiden en prikkels die haar overweldigen na de stilte van het bos.
Wat me raakte is hoe Oktober ook daar haar eigen manier van leven vindt. Ze zoekt schatten, ze verzint verhalen, ze maakt de wereld weer een beetje van zichzelf. Ondertussen komen school, vriendschap en schuldgevoel voorbij, zonder dat het ooit zwaar wordt. Een boek met diepere lagen.
De taal is poëtisch, de hoofdstukken kort, de illustraties prachtig. Een boek over natuur, menselijkheid en geluk vinden in twee werelden die niets met elkaar gemeen lijken te hebben.
Geschreven voor (gevorderde) kinderlezers, maar minstens zo mooi voor volwassenen.
Oktober groeit op in het bos, samen met haar vader en de uil Stig. Geen school, geen stad, alleen de seizoenen en de vrijheid om te zijn wie ze is. Na een ongeluk moet ze naar de vrouw die haar moeder is. Naar de stad, naar geluiden en prikkels die haar overweldigen na de stilte van het bos.
Wat me raakte is hoe Oktober ook daar haar eigen manier van leven vindt. Ze zoekt schatten, ze verzint verhalen, ze maakt de wereld weer een beetje van zichzelf. Ondertussen komen school, vriendschap en schuldgevoel voorbij, zonder dat het ooit zwaar wordt. Een boek met diepere lagen.
De taal is poëtisch, de hoofdstukken kort, de illustraties prachtig. Een boek over natuur, menselijkheid en geluk vinden in twee werelden die niets met elkaar gemeen lijken te hebben.
Geschreven voor (gevorderde) kinderlezers, maar minstens zo mooi voor volwassenen.
July 28, 2026
Fantastisch! Mooi rond verhaal. Prachtige illustraties van uilen bij ieder hoofdstuk.
Voorlezen blz18 tot blz21 en zo beginnen we elke oktober. Verklaring van de titel. Maakt nieuwsgierig. Zien de kinderen de kwetsbaarheid?
Blz. 26 onderaan en eerste alinea blz. 27 tweede ontmoeting met Stig de uil.
Blz. 28 waarin Stig mee gaat.
Blz.39 waarin Oktober naar de dierenwinkel moet voor Stig. Hoe ervaart zij dit?
Blz. 83 waar Oktober bij haar moeder thuis komt.
Blz 96 uitleg van hoe ze zich voelt, wel of niet wild? Net als blz. 99
Blz. 110 op school.
Blz. 140 de modderjutters
Blz. 148 wild in Londen. En het is net of er een gat in de geschiedenis zit waar ik dwars doorheen kijk en zij kijken naar mij en het is een spiegel, een reflectie, en een manier om alles in elkaar te passen.
Blz. 204 Dat niet elk verhaal maar één perfect einde heeft. Dat verhalen gaandeweg kunnen veranderen.
Voorlezen blz18 tot blz21 en zo beginnen we elke oktober. Verklaring van de titel. Maakt nieuwsgierig. Zien de kinderen de kwetsbaarheid?
Blz. 26 onderaan en eerste alinea blz. 27 tweede ontmoeting met Stig de uil.
Blz. 28 waarin Stig mee gaat.
Blz.39 waarin Oktober naar de dierenwinkel moet voor Stig. Hoe ervaart zij dit?
Blz. 83 waar Oktober bij haar moeder thuis komt.
Blz 96 uitleg van hoe ze zich voelt, wel of niet wild? Net als blz. 99
Blz. 110 op school.
Blz. 140 de modderjutters
Blz. 148 wild in Londen. En het is net of er een gat in de geschiedenis zit waar ik dwars doorheen kijk en zij kijken naar mij en het is een spiegel, een reflectie, en een manier om alles in elkaar te passen.
Blz. 204 Dat niet elk verhaal maar één perfect einde heeft. Dat verhalen gaandeweg kunnen veranderen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
August 20, 2026
ik ben ook bang en soms ben ik ook wild net als Oktober. wat een fijn en lief en soms verdrietig boek. het is dan misschien voor kinderen geschreven, maar het zit vol met grote mensen gevoelens.
August 21, 2026
Dit boek is lief en fijn. De soms wat complexe binnenwereld van de hoofdpersoon wordt erg fijn uitgewerkt.
September 9, 2026
Geluisterd
September 10, 2026
Wat een prachtig boek!!! 5+⭐️!
Displaying 1 - 23 of 23 reviews