What do you think?
Ο Μεσσίας
ΕΝΑΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΣΑΡΚΑ ΚΑΙ ΟΣΤΑ
ΚΙ ΕΝΑΣ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΤΙΣ ΑΝΕΞΗΓΗΤΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ.
Όταν ένας ισχυρός άντρας της πολιτικής σκηνής πέφτει νεκρός στο κέντρο της Αθήνας, αυτόπτες μάρτυρες υποστηρίζουν ότι τον σκότωσε ένα «πνεύμα» που όρμησε πάνω του κλέβοντάς του τη ζωή.
Η αστυνομία καλεί τον ιδιωτικό ερευνητή Γαβριήλ Γάκο, έναν άνθρωπο που έχει αποδείξει ότι πίσω από κάθε φαινομενικά ανεξιχνίαστο μυστήριο κρύβεται ανθρώπινη σκοπιμότητα.
Στην προσπάθειά του να επιλύσει την υπόθεση, ο Γάκος θα κληθεί να ακολουθήσει ένα νήμα που ενώνει κρίσιμες στιγμές της νεοελληνικής ιστορίας, τον Ιωάννη Καποδίστρια, έναν ιερέα του 19ου αιώνα με πιστούς ακολούθους και μια καλά δικτυωμένη οργάνωση που δρα στο παρόν.
Έπειτα από μία ακόμη ανεξήγητη δολοφονία, ο ιδιωτικός ερευνητής θα αντιληφθεί ότι τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται…
ΚΙ ΕΝΑΣ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΤΙΣ ΑΝΕΞΗΓΗΤΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ.
Όταν ένας ισχυρός άντρας της πολιτικής σκηνής πέφτει νεκρός στο κέντρο της Αθήνας, αυτόπτες μάρτυρες υποστηρίζουν ότι τον σκότωσε ένα «πνεύμα» που όρμησε πάνω του κλέβοντάς του τη ζωή.
Η αστυνομία καλεί τον ιδιωτικό ερευνητή Γαβριήλ Γάκο, έναν άνθρωπο που έχει αποδείξει ότι πίσω από κάθε φαινομενικά ανεξιχνίαστο μυστήριο κρύβεται ανθρώπινη σκοπιμότητα.
Στην προσπάθειά του να επιλύσει την υπόθεση, ο Γάκος θα κληθεί να ακολουθήσει ένα νήμα που ενώνει κρίσιμες στιγμές της νεοελληνικής ιστορίας, τον Ιωάννη Καποδίστρια, έναν ιερέα του 19ου αιώνα με πιστούς ακολούθους και μια καλά δικτυωμένη οργάνωση που δρα στο παρόν.
Έπειτα από μία ακόμη ανεξήγητη δολοφονία, ο ιδιωτικός ερευνητής θα αντιληφθεί ότι τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται…
560 pages, Paperback
Published May 15, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
October 3, 2026
Ει ο Θεός μεθ' ἡμῶν, οὐδεὶς καθ' ἡμῶν
Η εξουσία δεν στηρίχθηκε ποτέ μόνο στη δύναμη εκείνων που την κατείχαν, αλλά και στην πίστη εκείνων που ήταν πρόθυμοι να την ακολουθήσουν. Κάθε εποχή είχε τους δικούς της σωτήρες, τις δικές της μεγάλες υποσχέσεις και ανθρώπους έτοιμους να πιστέψουν πως κάποιος μπορεί να τους οδηγήσει σε έναν καλύτερο κόσμο. Τα πρόσωπα αλλάζουν, οι εποχές περνούν, όμως η ανάγκη για έναν «Μεσσία» μοιάζει να επιβιώνει σχεδόν αναλλοίωτη.
Και ίσως το πιο επικίνδυνο να μην είναι ποτέ ο ίδιος ο άνθρωπος που διεκδικεί αυτή τη θέση, αλλά όλα όσα μια κοινωνία είναι διατεθειμένη να του παραδώσει τη στιγμή που αποφασίζει να πιστέψει σε αυτόν.
Γύρω από αυτή τη διαχρονική ανάγκη για έναν «σωτήρα» χτίζει ο Χάρης Καραθύμιος τον «Μεσσία», ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με έντονο υπερφυσικό στοιχείο, στο οποίο το μυστήριο γίνεται σταδιακά το όχημα για μια πολύ ευρύτερη αναμέτρηση με την εξουσία, την πίστη και τους μηχανισμούς που μπορούν να κατευθύνουν ολόκληρες κοινωνίες.
Η ιστορία ξεκινά στην Αθήνα, όταν ο αιφνίδιος θάνατος ενός ισχυρού πολιτικού προσώπου παίρνει γρήγορα ανεξήγητες διαστάσεις. Οι αυτόπτες μάρτυρες επιμένουν πως, λίγο πριν εκείνος καταρρεύσει, είδαν μια «μαύρη σκιά» να περνά μέσα από το σώμα του, μετατρέποντας έναν φαινομενικά ανεξήγητο θάνατο σε ένα μυστήριο που μοιάζει να αψηφά κάθε λογική εξήγηση.Την υπόθεση αναλαμβάνει ο Γαβριήλ Γάκος, ένας ιδιωτικός ερευνητής με ιδιαίτερη αδυναμία σε υποθέσεις που μοιάζουν να αψηφούν τη λογική, όχι επειδή πιστεύει στο υπερφυσικό, αλλά ακριβώς επειδή αρνείται να το δεχθεί ως εξήγηση. Πίσω από κάθε «θαύμα» αναζητά τον άνθρωπο που το δημιούργησε και πίσω από κάθε ανεξήγητο φαινόμενο το κίνητρο που μπορεί να κρύβεται.
Ο Γάκος ήταν ένας από τους χαρακτήρες που ξεχώρισα, καθώς ο ορθολογισμός του δεν τον μετατρέπει σε έναν ακόμη αλάνθαστο ερευνητή. Κουβαλά απώλειες, συναισθηματικές εκκρεμότητες και προσωπικές ρωγμές, κι αυτή ακριβώς η αντίθεση ανάμεσα στην ανάγκη του να εξηγεί τα πάντα και σε όσα μέσα του παραμένουν άλυτα τον κάνει πολύ πιο ανθρώπινο.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε για μένα η επιλογή του συγγραφέα να συνδέσει το μυστήριο του παρόντος με την Ελλάδα του 19ου αιώνα και, κυρίως, με μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της νεότερης ιστορίας μας, τον Ιωάννη Καποδίστρια. Τα κεφάλαια που εκτυλίσσονται στο παρελθόν, μέσα από το ημερολόγιο του Νικηφόρου Πράου, ήταν από εκείνα που απόλαυσα περισσότερο και περίμενα κάθε φορά με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ο Καποδίστριας δεν χρησιμοποιείται ως ένα αναγνωρίσιμο ιστορικό πρόσωπο που απλώς προσδίδει κύρος στην αφήγηση, αλλά εντάσσεται οργανικά στην πλοκή, δίνοντας ουσιαστικό βάρος στη σύνδεση των δύο εποχών.
Και εδώ βρίσκεται μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ιδέες του βιβλίου: Στον 19ο αιώνα ο φόβος, οι δεισιδαιμονίες, η πίστη και ο φανατισμός μπορούσαν να γίνουν εργαλεία χειραγώγησης, ενώ σήμερα στο ίδιο οπλοστάσιο έχουν προστεθεί οι αλγόριθμοι, η τεχνητή νοημοσύνη, η εικονική πραγματικότητα και η δυνατότητα παραποίησης σχεδόν όσων βλέπουμε.Τα μέσα άλλαξαν, η ανθρώπινη φύση όμως παραμένει ευάλωτη στους ίδιους αρχέγονους φόβους, στην ανάγκη για έναν σωτήρα, στη δύναμη της μάζας και στην ευκολία με την οποία μπορεί να παραδώσει την κρίση της όταν πρώτα φοβηθεί αρκετά.
Εξίσου πετυχημένη θεωρώ τη διαχείριση της αμφιβολίας. Ο Καραθύμιος δεν βιάζεται να αφαιρέσει το μεταφυσικό περίβλημα της ιστορίας ούτε επιτρέπει στον ορθολογισμό του Γάκου να προσφέρει εξαρχής εύκολες και καθησυχαστικές απαντήσεις.
Ένα ακόμη από τα δυνατά σημεία του μυθιστορήματος είναι η ίδια η γραφή του Καραθύμιου, έξυπνη, κοφτή και συχνά αιφνιδιαστικά χιουμοριστική. Το χιούμορ δίνει ανάσες χωρίς να αποδυναμώνει τη σκοτεινή ατμόσφαιρα, ενώ οι γρήγορες εναλλαγές και η κινηματογραφική διαδοχή των σκηνών δημιουργούν έναν ρυθμό που παρασύρει χωρίς να θυσιάζεται ο προβληματισμός στον βωμό της δράσης.
⚠️ Πέρα όμως από το μυστήριο, την ιστορική διάσταση και τον γρήγορο ρυθμό της αφήγησης, ο Καραθύμιος θέλει να χωρέσει στο μυθιστόρημά του και έναν ευρύτερο προβληματισμό γύρω από αρκετά ζητήματα της σύγχρονης κοινωνίας. Και ακριβώς σε αυτή την πληθώρα θεματικών εντοπίζεται μία από τις βασικές μου ενστάσεις. Ο συγγραφέας ανοίγει ζητήματα όπως ο ρατσισμός, η πατριαρχία, η ενδοοικογενειακή βία, η διαφορετικότητα, οι κοινωνικές ανισότητες, η τεχνητή νοημοσύνη , ο σεξισμός και η χειραγώγηση της πληροφορίας, όμως η συσσώρευσή τους λειτουργεί κάποιες φορές εις βάρος της εμβάθυνσης. Προσωπικά θα προτιμούσα λιγότερες θεματικές και μεγαλύτερη διείσδυση σε καθεμία από αυτές.
Πιο έντονος, ωστόσο, ήταν ο προβληματισμός μου απέναντι στον τρόπο με τον οποίο το μυθιστόρημα υιοθετεί σε ορισμένα σημεία μια συγκεκριμένη γλώσσα πολιτικής ορθότητας, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την αναφορά στην «κακή προνομιούχα λευκή φυλή».
Έχω την αίσθηση ότι αρκετοί συγγραφείς, αλλά και γενικότερα αρκετοί άνθρωποι, υιοθετούν σχεδόν αυτούσιο ένα λεξιλόγιο που γεννήθηκε μέσα στις πολύ συγκεκριμένες ιστορικές συνθήκες των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου οι σχέσεις λευκών και μαύρων σημαδεύτηκαν από αιώνες δουλείας, θεσμοθετημένης φυλετικής ανισότητας και διαχωρισμού και το μετατρέπουν σε καθολικό ερμηνευτικό σχήμα. Η μετατροπή μιας τόσο συγκεκριμένης ιστορικής πραγματικότητας σε ένα καθολικό σχήμα ερμηνείας και, ακόμη περισσότερο, σε μια μορφή συλλογικής ενοχής με μοναδικό κριτήριο το χρώμα του δέρματος είναι κάτι που προσωπικά με προβληματίζει βαθιά. Η καταπολέμηση του ρατσισμού είναι πολύ σοβαρό ζήτημα για να εξαντλείται σε νέες γενικεύσεις και εύκολους διαχωρισμούς ανθρώπων.
Οι ενστάσεις μου δεν αναιρούν μια αναγνωστική εμπειρία που με κράτησε, με διασκέδασε και μου άφησε ερωτήματα πολύ μετά την τελευταία σελίδα.
Ο «Μεσσίας» αγγίζει έναν από τους βαθύτερους φόβους της εποχής μας, την ολοένα και πιο εύθραυστη σχέση μας με αυτό που ονομάζουμε πραγματικότητα και τη βεβαιότητα με την οποία εμπιστευόμαστε όσα βλέπουμε. Και ίσως αυτή να είναι η πιο σκοτεινή σκιά που αφήνει πίσω του το βιβλίο, η υποψία πως πλησιάζει μια εποχή στην οποία δεν θα φοβόμαστε μόνο μήπως πιστέψουμε ένα ψέμα, αλλά μήπως βρεθούμε μπροστά στην αλήθεια και δεν υπάρχει πια κανένας τρόπος να την αναγνωρίσουμε.
Η εξουσία δεν στηρίχθηκε ποτέ μόνο στη δύναμη εκείνων που την κατείχαν, αλλά και στην πίστη εκείνων που ήταν πρόθυμοι να την ακολουθήσουν. Κάθε εποχή είχε τους δικούς της σωτήρες, τις δικές της μεγάλες υποσχέσεις και ανθρώπους έτοιμους να πιστέψουν πως κάποιος μπορεί να τους οδηγήσει σε έναν καλύτερο κόσμο. Τα πρόσωπα αλλάζουν, οι εποχές περνούν, όμως η ανάγκη για έναν «Μεσσία» μοιάζει να επιβιώνει σχεδόν αναλλοίωτη.
Και ίσως το πιο επικίνδυνο να μην είναι ποτέ ο ίδιος ο άνθρωπος που διεκδικεί αυτή τη θέση, αλλά όλα όσα μια κοινωνία είναι διατεθειμένη να του παραδώσει τη στιγμή που αποφασίζει να πιστέψει σε αυτόν.
Γύρω από αυτή τη διαχρονική ανάγκη για έναν «σωτήρα» χτίζει ο Χάρης Καραθύμιος τον «Μεσσία», ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με έντονο υπερφυσικό στοιχείο, στο οποίο το μυστήριο γίνεται σταδιακά το όχημα για μια πολύ ευρύτερη αναμέτρηση με την εξουσία, την πίστη και τους μηχανισμούς που μπορούν να κατευθύνουν ολόκληρες κοινωνίες.
Η ιστορία ξεκινά στην Αθήνα, όταν ο αιφνίδιος θάνατος ενός ισχυρού πολιτικού προσώπου παίρνει γρήγορα ανεξήγητες διαστάσεις. Οι αυτόπτες μάρτυρες επιμένουν πως, λίγο πριν εκείνος καταρρεύσει, είδαν μια «μαύρη σκιά» να περνά μέσα από το σώμα του, μετατρέποντας έναν φαινομενικά ανεξήγητο θάνατο σε ένα μυστήριο που μοιάζει να αψηφά κάθε λογική εξήγηση.Την υπόθεση αναλαμβάνει ο Γαβριήλ Γάκος, ένας ιδιωτικός ερευνητής με ιδιαίτερη αδυναμία σε υποθέσεις που μοιάζουν να αψηφούν τη λογική, όχι επειδή πιστεύει στο υπερφυσικό, αλλά ακριβώς επειδή αρνείται να το δεχθεί ως εξήγηση. Πίσω από κάθε «θαύμα» αναζητά τον άνθρωπο που το δημιούργησε και πίσω από κάθε ανεξήγητο φαινόμενο το κίνητρο που μπορεί να κρύβεται.
Ο Γάκος ήταν ένας από τους χαρακτήρες που ξεχώρισα, καθώς ο ορθολογισμός του δεν τον μετατρέπει σε έναν ακόμη αλάνθαστο ερευνητή. Κουβαλά απώλειες, συναισθηματικές εκκρεμότητες και προσωπικές ρωγμές, κι αυτή ακριβώς η αντίθεση ανάμεσα στην ανάγκη του να εξηγεί τα πάντα και σε όσα μέσα του παραμένουν άλυτα τον κάνει πολύ πιο ανθρώπινο.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε για μένα η επιλογή του συγγραφέα να συνδέσει το μυστήριο του παρόντος με την Ελλάδα του 19ου αιώνα και, κυρίως, με μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της νεότερης ιστορίας μας, τον Ιωάννη Καποδίστρια. Τα κεφάλαια που εκτυλίσσονται στο παρελθόν, μέσα από το ημερολόγιο του Νικηφόρου Πράου, ήταν από εκείνα που απόλαυσα περισσότερο και περίμενα κάθε φορά με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ο Καποδίστριας δεν χρησιμοποιείται ως ένα αναγνωρίσιμο ιστορικό πρόσωπο που απλώς προσδίδει κύρος στην αφήγηση, αλλά εντάσσεται οργανικά στην πλοκή, δίνοντας ουσιαστικό βάρος στη σύνδεση των δύο εποχών.
Και εδώ βρίσκεται μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ιδέες του βιβλίου: Στον 19ο αιώνα ο φόβος, οι δεισιδαιμονίες, η πίστη και ο φανατισμός μπορούσαν να γίνουν εργαλεία χειραγώγησης, ενώ σήμερα στο ίδιο οπλοστάσιο έχουν προστεθεί οι αλγόριθμοι, η τεχνητή νοημοσύνη, η εικονική πραγματικότητα και η δυνατότητα παραποίησης σχεδόν όσων βλέπουμε.Τα μέσα άλλαξαν, η ανθρώπινη φύση όμως παραμένει ευάλωτη στους ίδιους αρχέγονους φόβους, στην ανάγκη για έναν σωτήρα, στη δύναμη της μάζας και στην ευκολία με την οποία μπορεί να παραδώσει την κρίση της όταν πρώτα φοβηθεί αρκετά.
Εξίσου πετυχημένη θεωρώ τη διαχείριση της αμφιβολίας. Ο Καραθύμιος δεν βιάζεται να αφαιρέσει το μεταφυσικό περίβλημα της ιστορίας ούτε επιτρέπει στον ορθολογισμό του Γάκου να προσφέρει εξαρχής εύκολες και καθησυχαστικές απαντήσεις.
Ένα ακόμη από τα δυνατά σημεία του μυθιστορήματος είναι η ίδια η γραφή του Καραθύμιου, έξυπνη, κοφτή και συχνά αιφνιδιαστικά χιουμοριστική. Το χιούμορ δίνει ανάσες χωρίς να αποδυναμώνει τη σκοτεινή ατμόσφαιρα, ενώ οι γρήγορες εναλλαγές και η κινηματογραφική διαδοχή των σκηνών δημιουργούν έναν ρυθμό που παρασύρει χωρίς να θυσιάζεται ο προβληματισμός στον βωμό της δράσης.
⚠️ Πέρα όμως από το μυστήριο, την ιστορική διάσταση και τον γρήγορο ρυθμό της αφήγησης, ο Καραθύμιος θέλει να χωρέσει στο μυθιστόρημά του και έναν ευρύτερο προβληματισμό γύρω από αρκετά ζητήματα της σύγχρονης κοινωνίας. Και ακριβώς σε αυτή την πληθώρα θεματικών εντοπίζεται μία από τις βασικές μου ενστάσεις. Ο συγγραφέας ανοίγει ζητήματα όπως ο ρατσισμός, η πατριαρχία, η ενδοοικογενειακή βία, η διαφορετικότητα, οι κοινωνικές ανισότητες, η τεχνητή νοημοσύνη , ο σεξισμός και η χειραγώγηση της πληροφορίας, όμως η συσσώρευσή τους λειτουργεί κάποιες φορές εις βάρος της εμβάθυνσης. Προσωπικά θα προτιμούσα λιγότερες θεματικές και μεγαλύτερη διείσδυση σε καθεμία από αυτές.
Πιο έντονος, ωστόσο, ήταν ο προβληματισμός μου απέναντι στον τρόπο με τον οποίο το μυθιστόρημα υιοθετεί σε ορισμένα σημεία μια συγκεκριμένη γλώσσα πολιτικής ορθότητας, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την αναφορά στην «κακή προνομιούχα λευκή φυλή».
Έχω την αίσθηση ότι αρκετοί συγγραφείς, αλλά και γενικότερα αρκετοί άνθρωποι, υιοθετούν σχεδόν αυτούσιο ένα λεξιλόγιο που γεννήθηκε μέσα στις πολύ συγκεκριμένες ιστορικές συνθήκες των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου οι σχέσεις λευκών και μαύρων σημαδεύτηκαν από αιώνες δουλείας, θεσμοθετημένης φυλετικής ανισότητας και διαχωρισμού και το μετατρέπουν σε καθολικό ερμηνευτικό σχήμα. Η μετατροπή μιας τόσο συγκεκριμένης ιστορικής πραγματικότητας σε ένα καθολικό σχήμα ερμηνείας και, ακόμη περισσότερο, σε μια μορφή συλλογικής ενοχής με μοναδικό κριτήριο το χρώμα του δέρματος είναι κάτι που προσωπικά με προβληματίζει βαθιά. Η καταπολέμηση του ρατσισμού είναι πολύ σοβαρό ζήτημα για να εξαντλείται σε νέες γενικεύσεις και εύκολους διαχωρισμούς ανθρώπων.
Οι ενστάσεις μου δεν αναιρούν μια αναγνωστική εμπειρία που με κράτησε, με διασκέδασε και μου άφησε ερωτήματα πολύ μετά την τελευταία σελίδα.
Ο «Μεσσίας» αγγίζει έναν από τους βαθύτερους φόβους της εποχής μας, την ολοένα και πιο εύθραυστη σχέση μας με αυτό που ονομάζουμε πραγματικότητα και τη βεβαιότητα με την οποία εμπιστευόμαστε όσα βλέπουμε. Και ίσως αυτή να είναι η πιο σκοτεινή σκιά που αφήνει πίσω του το βιβλίο, η υποψία πως πλησιάζει μια εποχή στην οποία δεν θα φοβόμαστε μόνο μήπως πιστέψουμε ένα ψέμα, αλλά μήπως βρεθούμε μπροστά στην αλήθεια και δεν υπάρχει πια κανένας τρόπος να την αναγνωρίσουμε.
June 8, 2026
Διαβάστε το review στο site μας:
https://www.culture21century.gr/2026/...
Πέντε χρόνια μετά την κυκλοφορία του πρώτου μυθιστορήματος, «Ο σκορπιός», από τις εκδόσεις Λιβάνη, ο Χάρης Καραθύμιος επιστρέφει πιο ώριμος και πιο συγκροτημένος με το δεύτερο έργο του με τίτλο «Ο Μεσσίας», κάτω από ένα νέα εκδοτική στέγη, αυτή των εκδόσεων Μίνωας. Μια επιστροφή στον χώρο του αστυνομικού θρίλερ, με μια ιστορία που συνδυάζει μυστήριο, συνωμοσιολογίες και ιστορική έρευνα.
Βρισκόμαστε στο κέντρο της Αθήνας, όπου ένας ισχυρός άντρας της πολιτικής σκηνής πέφτει νεκρός. Αυτόπτες μάρτυρες υπάρχουν, όμως οι συνθήκες με τις οποίες ισχυρίζονται πως περιήλθε ο θάνατός του, είναι κάτι περισσότερο από αλλόκοτες και απόκοσμες. Γιατί, όπως οι ίδιοι υποστηρίζουν, αυτός που σκότωσε το θύμα δεν ήταν άνθρωπος, αλλά ένα «πνεύμα». Ο ντετέκτιβ Γαβριήλ Γάκο αναλαμβάνει να ερευνήσει την υπόθεση, για λογαριασμό της αστυνομίας, και να ανακαλύψει την αλήθεια πίσω από ένα έγκλημα που φαινομενικά μοιάζει ανεξιχνίαστο.
Ο Χάρης Καραθύμιος αφηγείται μια αστυνομική ιστορία μυστηρίου, το νήμα της οποίας συνδέει διάφορα σημαντικά σημεία της νεοελληνικής ιστορίας, με το κουβάρι του να ξετυλίγεται αργά και σταθερά, αποκαλύπτοντας στοιχεία που συνδέονται με τη δράση μιας ομάδας που έχει μεν τις ρίζες της στο παρελθόν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, αλλά που δρα στο παρόν, κάτω από ένα πολύ καλά οργανωμένο σχέδιο. Πίσω από την δράση αυτής της ομάδας, όμως, που υπάρχει και δρα στο παρασκήνιο, ίσως και να κρύβεται κάτι περισσότερο, γιατί η αλήθεια δεν είναι πάντοτε αυτό που φαίνεται.
Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του βιβλίου είναι η ατμόσφαιρα που έχει καταφέρει να δημιουργήσει ο συγγραφέας, αξιοποιώντας το ζεύγμα ανάμεσα σε λογικό και παράλογο, πραγματιστικό και μεταφυσικό, οδηγώντας τον αναγνώστη σε μονοπάτια που τον στέλνουν σε αμφίβολους προορισμούς, οι οποίοι καλλιεργούν μέσα του την αμφιβολία, την αβεβαιότητα και την αμφισβήτηση. Ο αφηγηματικός ρυθμός είναι γρήγορος, διακρίνεται από αρκετές ανατροπές που συντηρούν το αναγνωστικό ενδιαφέρον, με τις ιστορικές αναφορές ν’ αποτελούν οργανικό κομμάτι της αφήγησης, προσδίδοντας βάθος σε αυτή.
Ο Γαβριήλ Γάκος είναι ένας αρκετά ενδιαφέρον πρωταγωνιστής, ο οποίος είναι η φωνή της λογικής απέναντι σε κάθε τι που φαντάζει, αν όχι απολύτως παράλογο, δίχως επαρκή λογική εξήγηση. Η ορθολογική του σκέψη και ο τρόπος που αναλύει τα γεγονότα και τις μικρές και μεγάλες λεπτομέρειες που τ’ απαρτίζουν είναι κάτι με το οποίο προσωπικά μπορώ να ταυτιστώ, ενώ παράλληλα είναι και το στοιχείο εκείνο που κρατάει την ιστορία γειωμένη με την πραγματικότητα, αναλύοντας, ωστόσο, την έμφυτη τάση που έχουν πολλοί άνθρωποι ν’ αναζητούν μεταφυσικές απαντήσεις σε καταστάσεις που δεν μπορούν να εξηγήσουν.
Συνολικά, το «Ο Μεσσίας» είναι ένα ιδιαίτερα φιλόδοξο αστυνομικό θρίλερ, που αποτελεί ένα κράμα μυστηρίου, ιστορίας και δράσης, το οποίο καταφέρνει να λειτουργήσει μ’ έναν αρκετά ισορροπημένο τρόπο. Απευθύνεται κατ’ εξοχήν σε αναγνώστες που αγαπούν τα μυθιστορήματα όπου η αστυνομική έρευνα συναντά τις ιστορικές συνωμοσίες και τα φαινομενικά ανεξήγητα γεγονότα, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως δεν μπορεί να το απολαύσει ο καθένας.
https://www.culture21century.gr/2026/...
Πέντε χρόνια μετά την κυκλοφορία του πρώτου μυθιστορήματος, «Ο σκορπιός», από τις εκδόσεις Λιβάνη, ο Χάρης Καραθύμιος επιστρέφει πιο ώριμος και πιο συγκροτημένος με το δεύτερο έργο του με τίτλο «Ο Μεσσίας», κάτω από ένα νέα εκδοτική στέγη, αυτή των εκδόσεων Μίνωας. Μια επιστροφή στον χώρο του αστυνομικού θρίλερ, με μια ιστορία που συνδυάζει μυστήριο, συνωμοσιολογίες και ιστορική έρευνα.
Βρισκόμαστε στο κέντρο της Αθήνας, όπου ένας ισχυρός άντρας της πολιτικής σκηνής πέφτει νεκρός. Αυτόπτες μάρτυρες υπάρχουν, όμως οι συνθήκες με τις οποίες ισχυρίζονται πως περιήλθε ο θάνατός του, είναι κάτι περισσότερο από αλλόκοτες και απόκοσμες. Γιατί, όπως οι ίδιοι υποστηρίζουν, αυτός που σκότωσε το θύμα δεν ήταν άνθρωπος, αλλά ένα «πνεύμα». Ο ντετέκτιβ Γαβριήλ Γάκο αναλαμβάνει να ερευνήσει την υπόθεση, για λογαριασμό της αστυνομίας, και να ανακαλύψει την αλήθεια πίσω από ένα έγκλημα που φαινομενικά μοιάζει ανεξιχνίαστο.
Ο Χάρης Καραθύμιος αφηγείται μια αστυνομική ιστορία μυστηρίου, το νήμα της οποίας συνδέει διάφορα σημαντικά σημεία της νεοελληνικής ιστορίας, με το κουβάρι του να ξετυλίγεται αργά και σταθερά, αποκαλύπτοντας στοιχεία που συνδέονται με τη δράση μιας ομάδας που έχει μεν τις ρίζες της στο παρελθόν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, αλλά που δρα στο παρόν, κάτω από ένα πολύ καλά οργανωμένο σχέδιο. Πίσω από την δράση αυτής της ομάδας, όμως, που υπάρχει και δρα στο παρασκήνιο, ίσως και να κρύβεται κάτι περισσότερο, γιατί η αλήθεια δεν είναι πάντοτε αυτό που φαίνεται.
Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του βιβλίου είναι η ατμόσφαιρα που έχει καταφέρει να δημιουργήσει ο συγγραφέας, αξιοποιώντας το ζεύγμα ανάμεσα σε λογικό και παράλογο, πραγματιστικό και μεταφυσικό, οδηγώντας τον αναγνώστη σε μονοπάτια που τον στέλνουν σε αμφίβολους προορισμούς, οι οποίοι καλλιεργούν μέσα του την αμφιβολία, την αβεβαιότητα και την αμφισβήτηση. Ο αφηγηματικός ρυθμός είναι γρήγορος, διακρίνεται από αρκετές ανατροπές που συντηρούν το αναγνωστικό ενδιαφέρον, με τις ιστορικές αναφορές ν’ αποτελούν οργανικό κομμάτι της αφήγησης, προσδίδοντας βάθος σε αυτή.
Ο Γαβριήλ Γάκος είναι ένας αρκετά ενδιαφέρον πρωταγωνιστής, ο οποίος είναι η φωνή της λογικής απέναντι σε κάθε τι που φαντάζει, αν όχι απολύτως παράλογο, δίχως επαρκή λογική εξήγηση. Η ορθολογική του σκέψη και ο τρόπος που αναλύει τα γεγονότα και τις μικρές και μεγάλες λεπτομέρειες που τ’ απαρτίζουν είναι κάτι με το οποίο προσωπικά μπορώ να ταυτιστώ, ενώ παράλληλα είναι και το στοιχείο εκείνο που κρατάει την ιστορία γειωμένη με την πραγματικότητα, αναλύοντας, ωστόσο, την έμφυτη τάση που έχουν πολλοί άνθρωποι ν’ αναζητούν μεταφυσικές απαντήσεις σε καταστάσεις που δεν μπορούν να εξηγήσουν.
Συνολικά, το «Ο Μεσσίας» είναι ένα ιδιαίτερα φιλόδοξο αστυνομικό θρίλερ, που αποτελεί ένα κράμα μυστηρίου, ιστορίας και δράσης, το οποίο καταφέρνει να λειτουργήσει μ’ έναν αρκετά ισορροπημένο τρόπο. Απευθύνεται κατ’ εξοχήν σε αναγνώστες που αγαπούν τα μυθιστορήματα όπου η αστυνομική έρευνα συναντά τις ιστορικές συνωμοσίες και τα φαινομενικά ανεξήγητα γεγονότα, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως δεν μπορεί να το απολαύσει ο καθένας.
August 7, 2026
«Ο ΜΕΣΣΙΑΣ» Χ.ΚΑΡΑΘΥΜΙΟΣ
Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ
ΘΕΜΑ:
Ένας ισχυρός άντρας της πολιτικής σκηνής πέφτει νεκρός στο κέντρο της Αθήνας&αυτοπτες μάρτυρες ισχυρίζονται πως τον σκότωσε ένα πνεύμα που όρμησε πάνω του.Ο ιδιωτικός ερευνητής Γαβριήλ Γάκης καλείται από την αστυνομία να συνδράμει στις έρευνες,γιατί σ αυτήν την ανεξήγητη δολοφονία τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται…
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ:
📚Θα ξεκινήσω λέγοντας πως πρώτη φορά διαβάζω βιβλίο του συγγραφέα,γιατί είδα πως έχει γράψει και άλλο μυθιστόρημα,το οποίο είχε σημειώσει μεγάλη επιτυχία.Η αλήθεια είναι πως στην αρχή,το βιβλίο είναι ελαφρώς slow burn ή αλλιώς κινείται σε αργούς ρυθμούς κάτι το οποίο με ξένισε αλλά τελικά έσφαλλα.Ο συγγραφέας έχτισε την πλοκή με μια πολύ σωστά οριοθετημένη δομή&προετοίμασε άψογα ήρωες &αναγνώστες για όσα θα ζήσουν.Οσο βουτούσα στην ανάγνωση διαπίστωνα πως η πλοκή ήταν πρωτότυπη&οι εξελίξεις καθήλωναν.Καταιγιστικες θα τις χαρακτήριζα στην πορεία&ο συγγραφέας παίζει ασταμάτητα με το μυαλό μας,κάτι που μου άρεσε παρα πολύ .Αισθανεσαι πως ακροβατείς ανάμεσα στην λογική&στο παραφυσικό&αυτο που με κέρδισε είναι πως ο αγαπημένος μου Ιωάννης Καποδίστριας πρωταγωνίστησε ως μοχλός της ιστορίας.Οσοι το διαβάσετε και πιστέψτε με πρέπει να το κάνετε ,θα σας ενθουσιάσει αυτό το πάντρεμα μεταφυσικού,ιστορίας αλλά και αστυνομικού μυστηρίου.
📚Επίσης,στα θετικά του βιβλίου ήταν κάποιες ανθρώπινες ιστορίες,οι οποίες χρωμάτισαν με συναίσθημα τις σελίδες του βιβλίου.Ειδικα,η ιστορία του Γάκου και της γυναίκας του ήταν για μένα ένα γλυκόπικρο σημείο που δείχνει πως δυστυχώς ζούμε σε ένα σκληρό κόσμο που δύσκολα μπορούμε να προστατεύσουμε όσους αγαπάμε.Στη μάχη του κακού με το καλό,ίσως άνιση κάποιες φορές,το θέμα είναι να μην τα παρατάς.Θα δείτε σ’ όλη την ιστορία διάφορα πρόσωπα του σήμερα που αποκαλύπτουν χαρακτήρες ρεαλιστικούς που έχουμε τριγύρω μας.Αυτό μου άρεσε,γιατί δεν ήταν απλά ένα ευφυές μυθιστόρημα αλλά είχε και κοινωνική διάσταση.Τα πρόσωπα είναι πολλά αλλά μην σας τρομάζει αυτό,θα τα γνωρίσετε και θα τα νιώσετε οικεία.Επίσης,μου άρεσε πολύ η ιστορία του έγχρωμου αστυνομικού Σωκράτη και η ιστορία της δημοσιογράφου που διψά για την καταξίωση και τα παίζει όλα για όλα.
📚Ωραία γραφή.Στρωτη.Στο ιστορικό πλαίσιο φάνηκε πως έγινε έρευνα και όλα τα στοιχεία δόθηκαν χωρίς να κουράζουν.Όσο,προχωράμε στην λύση του μυστηρίου,διαφάνηκε σε μένα περίτρανα πως ο συγγραφέας έγραψε ένα δύσκολο μυθιστόρημα για αναγνώστες μ απαιτήσεις και τα πήγε εξαιρετικά.Το σήμερα , με την τεχνητή νοημοσύνη που πρωταγωνιστεί, θα δείτε πως πάντα είναι ένα νόμισμα με δύο όψεις όπως ακριβώς η ίδια η ζωή.Οι απαντήσεις στο τέλος αν και φαινομενικά κρύβουν κάποιες δυσκολίες- γιατί υπάρχει μια ιδιαίτερη ερμηνεία-θα δείτε πως θα λύσουν όλες σας τις απορίες που προέκυψαν κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης.Το φιναλε μου άρεσε πάρα πολύ … συγκινήθηκα .Δεν θα πω περισσότερα.Αξίζει το βιβλίο και με το παραπάνω . Είναι από αυτά τα διαμαντάκια που κρύβονται και αποκαλύπτονται σιγά σιγά .
Βαθμολογία :4⭐️/5
Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ
ΘΕΜΑ:
Ένας ισχυρός άντρας της πολιτικής σκηνής πέφτει νεκρός στο κέντρο της Αθήνας&αυτοπτες μάρτυρες ισχυρίζονται πως τον σκότωσε ένα πνεύμα που όρμησε πάνω του.Ο ιδιωτικός ερευνητής Γαβριήλ Γάκης καλείται από την αστυνομία να συνδράμει στις έρευνες,γιατί σ αυτήν την ανεξήγητη δολοφονία τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται…
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ:
📚Θα ξεκινήσω λέγοντας πως πρώτη φορά διαβάζω βιβλίο του συγγραφέα,γιατί είδα πως έχει γράψει και άλλο μυθιστόρημα,το οποίο είχε σημειώσει μεγάλη επιτυχία.Η αλήθεια είναι πως στην αρχή,το βιβλίο είναι ελαφρώς slow burn ή αλλιώς κινείται σε αργούς ρυθμούς κάτι το οποίο με ξένισε αλλά τελικά έσφαλλα.Ο συγγραφέας έχτισε την πλοκή με μια πολύ σωστά οριοθετημένη δομή&προετοίμασε άψογα ήρωες &αναγνώστες για όσα θα ζήσουν.Οσο βουτούσα στην ανάγνωση διαπίστωνα πως η πλοκή ήταν πρωτότυπη&οι εξελίξεις καθήλωναν.Καταιγιστικες θα τις χαρακτήριζα στην πορεία&ο συγγραφέας παίζει ασταμάτητα με το μυαλό μας,κάτι που μου άρεσε παρα πολύ .Αισθανεσαι πως ακροβατείς ανάμεσα στην λογική&στο παραφυσικό&αυτο που με κέρδισε είναι πως ο αγαπημένος μου Ιωάννης Καποδίστριας πρωταγωνίστησε ως μοχλός της ιστορίας.Οσοι το διαβάσετε και πιστέψτε με πρέπει να το κάνετε ,θα σας ενθουσιάσει αυτό το πάντρεμα μεταφυσικού,ιστορίας αλλά και αστυνομικού μυστηρίου.
📚Επίσης,στα θετικά του βιβλίου ήταν κάποιες ανθρώπινες ιστορίες,οι οποίες χρωμάτισαν με συναίσθημα τις σελίδες του βιβλίου.Ειδικα,η ιστορία του Γάκου και της γυναίκας του ήταν για μένα ένα γλυκόπικρο σημείο που δείχνει πως δυστυχώς ζούμε σε ένα σκληρό κόσμο που δύσκολα μπορούμε να προστατεύσουμε όσους αγαπάμε.Στη μάχη του κακού με το καλό,ίσως άνιση κάποιες φορές,το θέμα είναι να μην τα παρατάς.Θα δείτε σ’ όλη την ιστορία διάφορα πρόσωπα του σήμερα που αποκαλύπτουν χαρακτήρες ρεαλιστικούς που έχουμε τριγύρω μας.Αυτό μου άρεσε,γιατί δεν ήταν απλά ένα ευφυές μυθιστόρημα αλλά είχε και κοινωνική διάσταση.Τα πρόσωπα είναι πολλά αλλά μην σας τρομάζει αυτό,θα τα γνωρίσετε και θα τα νιώσετε οικεία.Επίσης,μου άρεσε πολύ η ιστορία του έγχρωμου αστυνομικού Σωκράτη και η ιστορία της δημοσιογράφου που διψά για την καταξίωση και τα παίζει όλα για όλα.
📚Ωραία γραφή.Στρωτη.Στο ιστορικό πλαίσιο φάνηκε πως έγινε έρευνα και όλα τα στοιχεία δόθηκαν χωρίς να κουράζουν.Όσο,προχωράμε στην λύση του μυστηρίου,διαφάνηκε σε μένα περίτρανα πως ο συγγραφέας έγραψε ένα δύσκολο μυθιστόρημα για αναγνώστες μ απαιτήσεις και τα πήγε εξαιρετικά.Το σήμερα , με την τεχνητή νοημοσύνη που πρωταγωνιστεί, θα δείτε πως πάντα είναι ένα νόμισμα με δύο όψεις όπως ακριβώς η ίδια η ζωή.Οι απαντήσεις στο τέλος αν και φαινομενικά κρύβουν κάποιες δυσκολίες- γιατί υπάρχει μια ιδιαίτερη ερμηνεία-θα δείτε πως θα λύσουν όλες σας τις απορίες που προέκυψαν κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης.Το φιναλε μου άρεσε πάρα πολύ … συγκινήθηκα .Δεν θα πω περισσότερα.Αξίζει το βιβλίο και με το παραπάνω . Είναι από αυτά τα διαμαντάκια που κρύβονται και αποκαλύπτονται σιγά σιγά .
Βαθμολογία :4⭐️/5
June 24, 2026
Στη νέα αυτή αστυνομική κυκλοφορία από τις πρώτες σελίδες καταλαβαίνεις ότι η διαδρομή θα είναι περίπλοκη. Η μυθοπλασία, η περιπέτεια, το μεταφυσικό στοιχείο, διάφορα ιστορικά γεγονότα από την εποχή του Καποδίστρια έως κ σήμερα, περιπλέκονται με έναν ιδιαίτερο τρόπο.
"Πώς γίνεται να δολοφονήθηκε κάποιος χωρίς να τον δολοφονήσουν;"
Αυτό το ερώτημα πρέπει να ερευνήσει κ απαντήσει η δεύτερη ομάδα του Ανθρωποκτονιών. Δίπλα τους θα σταθεί, ο πρώην αξιωματικός της αστυνομίας κ νυν ιδιωτικός ερευνητής Γαβριήλ Γάκος!Ξεκινώντας την έρευνα, τρεις αυτόπτες ιδιαίτεροι μάρτυρες θα καταθέσουν ακριβώς το ίδιο "Μια ρασοφόρος σκιά του πήρε την ψυχή" κ επιβεβαιώνουν ότι την είδαν να το κάνει κ να πέφτει νεκρός στο κέντρο της Αθήνας ένα πολιτικό πρόσωπο! Όσο η έρευνα προχώρα, νέες δολοφονίες, απαγωγές κ καταδιώξεις θα φέρουν περισσότερη ένταση κ φαίνεται να είναι ένα σχέδιο πολύ μεγαλύτερο από όσο μπορούν να φανταστούν.
Οι πρωταγωνιστές μας, δεν παρουσιάζονται ως υπεράνθρωποι κ τέλειοι. Είναι άνθρωποι απλοί, με μυστικά, αδυναμίες, συναισθήματα. Ενωμένοι κάνουν ότι μπορούν για ρίξουν φως στην υπόθεση κ να βρουν τον αποκαλούμενο "Μεσσία".
Τα ονόματα πολλά κ αγχώθηκα στην αρχή. Γυρνώντας όμως τις σελίδες, οι κεντρικοί χαρακτήρες χτίζονται σταδιακά ακολουθώντας το παρελθόν τους κ όλα μπαίνουν σε μια σειρά.
Ο λόγος του συγγραφέα απλός με ροή. Παντρεύει πολύ ωραία το παρελθόν, το σήμερα κ την σύγχρονη τεχνολογία.
Η ιστορία συγκροτημένη, δομημένη χωρίς να κάνει κοιλιά,έχει ένταση κ ενδιαφέρον! Η πλοκή είναι ισορροπημένη χωρίς υπερβολές.
Ακόμη πιο ευκολοδιάβαστο το κάνουν οι αρκετοί διάλογοι που υπάρχουν, καθώς δίνουν μια αμεσότητα κ ζωντάνια στις σκηνές. Μέσα από πολλές σκηνές θίγονται διάφορα θέματα, όπως η ενδοοικογενειακή βία, οι σεξιστικές συμπεριφορές, ο ρατσισμός, τα κοινωνικοπολιτικά σκάνδαλα, οι εργασιακές σχέσεις κ.α. Θα ήθελα όμως ένα πιο δυνατό τέλος κ θα μου άρεσε να δω όλο team σε μια νέα υπόθεση!
"Πώς γίνεται να δολοφονήθηκε κάποιος χωρίς να τον δολοφονήσουν;"
Αυτό το ερώτημα πρέπει να ερευνήσει κ απαντήσει η δεύτερη ομάδα του Ανθρωποκτονιών. Δίπλα τους θα σταθεί, ο πρώην αξιωματικός της αστυνομίας κ νυν ιδιωτικός ερευνητής Γαβριήλ Γάκος!Ξεκινώντας την έρευνα, τρεις αυτόπτες ιδιαίτεροι μάρτυρες θα καταθέσουν ακριβώς το ίδιο "Μια ρασοφόρος σκιά του πήρε την ψυχή" κ επιβεβαιώνουν ότι την είδαν να το κάνει κ να πέφτει νεκρός στο κέντρο της Αθήνας ένα πολιτικό πρόσωπο! Όσο η έρευνα προχώρα, νέες δολοφονίες, απαγωγές κ καταδιώξεις θα φέρουν περισσότερη ένταση κ φαίνεται να είναι ένα σχέδιο πολύ μεγαλύτερο από όσο μπορούν να φανταστούν.
Οι πρωταγωνιστές μας, δεν παρουσιάζονται ως υπεράνθρωποι κ τέλειοι. Είναι άνθρωποι απλοί, με μυστικά, αδυναμίες, συναισθήματα. Ενωμένοι κάνουν ότι μπορούν για ρίξουν φως στην υπόθεση κ να βρουν τον αποκαλούμενο "Μεσσία".
Τα ονόματα πολλά κ αγχώθηκα στην αρχή. Γυρνώντας όμως τις σελίδες, οι κεντρικοί χαρακτήρες χτίζονται σταδιακά ακολουθώντας το παρελθόν τους κ όλα μπαίνουν σε μια σειρά.
Ο λόγος του συγγραφέα απλός με ροή. Παντρεύει πολύ ωραία το παρελθόν, το σήμερα κ την σύγχρονη τεχνολογία.
Η ιστορία συγκροτημένη, δομημένη χωρίς να κάνει κοιλιά,έχει ένταση κ ενδιαφέρον! Η πλοκή είναι ισορροπημένη χωρίς υπερβολές.
Ακόμη πιο ευκολοδιάβαστο το κάνουν οι αρκετοί διάλογοι που υπάρχουν, καθώς δίνουν μια αμεσότητα κ ζωντάνια στις σκηνές. Μέσα από πολλές σκηνές θίγονται διάφορα θέματα, όπως η ενδοοικογενειακή βία, οι σεξιστικές συμπεριφορές, ο ρατσισμός, τα κοινωνικοπολιτικά σκάνδαλα, οι εργασιακές σχέσεις κ.α. Θα ήθελα όμως ένα πιο δυνατό τέλος κ θα μου άρεσε να δω όλο team σε μια νέα υπόθεση!
May 20, 2026
Τι ταξίδι ήταν αυτό..
Σαν το τρενάκι ενός θεματικού πάρκου που βάζει τον αναγνώστη στο πρώτο βαγόνι και ξεκινά σε πολύ υψηλές ταχύτητες.
Ο Χάρης Καραθύμιος παντρεύει το παλιό αστυνομικό των ομάδων της ΓΑΔΑ που ξέρουμε με το νέο, δηλαδή την τεχνολογία, το σήμερα, το αύριο.
Εθιστική η γραφή και η πλοκή που ξεκινούν αμείλικτες μετά το (απαραίτητο) χτίσιμο των χαρακτήρων στην αρχή.
Ο αναγνώστης θα ξανασυναντηθεί με γνωστούς χαρακτήρες (άλλωστε, αποτελεί την συνέχεια του Σκορπιού, που δεν είναι απαραίτητο να έχει διαβαστεί αλλά το συνιστώ ανεπιφύλακτα) και θα γνωρίσει καινούριους.
Θεωρώ ότι ο Χάρης αποκτά το προσωπικό του ύφος και νιώθω υπερήφανος που το έχω βιώσει από την αρχή.
Περιπέτεια, μυστήριο, σασπένς, καλοδουλεμένοι χαρακτήρες.
Και εις ανώτερα!
Σαν το τρενάκι ενός θεματικού πάρκου που βάζει τον αναγνώστη στο πρώτο βαγόνι και ξεκινά σε πολύ υψηλές ταχύτητες.
Ο Χάρης Καραθύμιος παντρεύει το παλιό αστυνομικό των ομάδων της ΓΑΔΑ που ξέρουμε με το νέο, δηλαδή την τεχνολογία, το σήμερα, το αύριο.
Εθιστική η γραφή και η πλοκή που ξεκινούν αμείλικτες μετά το (απαραίτητο) χτίσιμο των χαρακτήρων στην αρχή.
Ο αναγνώστης θα ξανασυναντηθεί με γνωστούς χαρακτήρες (άλλωστε, αποτελεί την συνέχεια του Σκορπιού, που δεν είναι απαραίτητο να έχει διαβαστεί αλλά το συνιστώ ανεπιφύλακτα) και θα γνωρίσει καινούριους.
Θεωρώ ότι ο Χάρης αποκτά το προσωπικό του ύφος και νιώθω υπερήφανος που το έχω βιώσει από την αρχή.
Περιπέτεια, μυστήριο, σασπένς, καλοδουλεμένοι χαρακτήρες.
Και εις ανώτερα!
July 12, 2026
Καθηλωτική πλοκή, ατμόσφαιρα που ακροβατεί εντυπωσιακά ανάμεσα στο μεταφυσικό και την λογική, ταχύς ρυθμός που σε κρατάει σε εγρήγορση και ένας εντυπωσιακά πρωτότυπος συνδυασμός ελληνικής ιστορίας με το παρόν σε ένα αστυνομικό θρίλερ με στοιχεία συνωμοσίας.
Τέλος, ο χαρακτήρας του ορθολογιστή ιδιωτικού ερευνητή Γαβριήλ Γάκου είναι ένα από τα πιο δυνατά στοιχεία του βιβλίου κατά τη γνώμη μου. Αγαπητός σε εμένα ήδη από το προηγούμενο βιβλίο του συγγραφέα «Ο Σκορπιός».
Από εμένα είναι 10/10. Ένα μυθιστόρημα που ξεχωρίζει και σίγουρα αξίζει να διαβάσει κανείς!
Τέλος, ο χαρακτήρας του ορθολογιστή ιδιωτικού ερευνητή Γαβριήλ Γάκου είναι ένα από τα πιο δυνατά στοιχεία του βιβλίου κατά τη γνώμη μου. Αγαπητός σε εμένα ήδη από το προηγούμενο βιβλίο του συγγραφέα «Ο Σκορπιός».
Από εμένα είναι 10/10. Ένα μυθιστόρημα που ξεχωρίζει και σίγουρα αξίζει να διαβάσει κανείς!
Read
July 21, 2026Άκρως Ατμοσφαιρικό ακροβατωντας ανάμεσα σε στοιχεία μεταφυσικού αλλά κ απόλυτης εκλογικευσης κ ρεαλισμού, αυτό το αστυνομικό μυθιστόρημα είναι σίγουρα πολλά περισσότερα από μια απλή επίλυση ενός απλού μυστηρίου. Κινούμενο σε πολλά επίπεδα κ με υπόθεση που συνδέει το παρόν με ένα μακρινό παρελθόν, ενα βιβλίο που οχι μόνο βρήκα αδύνατο να εντοπίσω τον/την ένοχο αλλά κ γενικά είχε μια πλοκή γεμάτη εκπλήξεις κ ανατροπές.
July 14, 2026
Εξαιρετικό, ευφυέστατο, καλοδουλεμενο, με υπέροχους διαλόγους με χιούμορ κοφτερο κ μια οξυδερκεια που χαρακτηρίζει όλη την πλοκή. Μας ειχε λείψει πολύ ο Χάρης.. Πώς θα αντέξουμε μεχει το επόμενο;; 🖤
July 17, 2026
ΤΙ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ:
Η ατμόσφαιρα.
Ο τρόπος γραφής.
Το χιούμορ.
Τα κεφάλαια που αναφέρονται σε διάφορες κομβικές στιγμές στην ιστορια του ελληνικού κράτους.
ΤΙ ΔΕ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ:
Πολλοί χαρακτήρες που δεν παίζουν ρόλο στην υπόθεση και πολλές άχρηστες λεπτομέρειες.
Ο συγγραφεας θίγει διαφορα κοινωνικά θεματα χωρις να εμβαθύνει σε κανενα προκειται για απλές αναφορές.
Οι μονοδιάστατοι γυναικείοι χαρακτήρες.
Ο Γαβριήλ Γακος, κλασσικός χτυπημενος απο τη μοίρα ιδιωτικός ντετεκτιβ που αναλαμβάνει την υποθεση. Περα απο το να τα βαζει συνεχως με την αστυνομια και να λεει ποσο δε θελει να δουλέψει μαζι τους και ποσο άχρηστοι και πουλημένοι είναι δεν προσέφερε κατι ουσιαστικό στην επίλυση του φόνου. Αντίθετα, ο αστυνομος Σωκράτης βρηκε περισσοτερα στοιχεια και θα λειτουργούσε καλυτερα ως βασικος πρωταγωνιστής.
Επιχειρήματα του τυπου η Ελλαδα ειναι ρατσιστική χωρά γιατι τους ρόλους των μαύρων τους έπαιζαν λευκοί βαμμένοι με φούμο, ειναι απλά λαθος. Στην Αμερική αυτο ίσχυε, στην Ελλαδα, οπου η παρουσια Αφρικανών την χρυσή εποχη του κινηματογραφου ειναι σχεδον ανύπαρκτη, οχι.
ΣΥΝΟΛΙΚΑ:
Ενα ενδιαφερον εγχείρημα που θα μπορούσε να ωφεληθεί απο ένα πιο αυστηρό editing. Ευκολοδιάβαστο, ατμοσφαιρικό, με πολύ ωραία κεντρική ιδέα.
Η ατμόσφαιρα.
Ο τρόπος γραφής.
Το χιούμορ.
Τα κεφάλαια που αναφέρονται σε διάφορες κομβικές στιγμές στην ιστορια του ελληνικού κράτους.
ΤΙ ΔΕ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ:
Πολλοί χαρακτήρες που δεν παίζουν ρόλο στην υπόθεση και πολλές άχρηστες λεπτομέρειες.
Ο συγγραφεας θίγει διαφορα κοινωνικά θεματα χωρις να εμβαθύνει σε κανενα προκειται για απλές αναφορές.
Οι μονοδιάστατοι γυναικείοι χαρακτήρες.
Ο Γαβριήλ Γακος, κλασσικός χτυπημενος απο τη μοίρα ιδιωτικός ντετεκτιβ που αναλαμβάνει την υποθεση. Περα απο το να τα βαζει συνεχως με την αστυνομια και να λεει ποσο δε θελει να δουλέψει μαζι τους και ποσο άχρηστοι και πουλημένοι είναι δεν προσέφερε κατι ουσιαστικό στην επίλυση του φόνου. Αντίθετα, ο αστυνομος Σωκράτης βρηκε περισσοτερα στοιχεια και θα λειτουργούσε καλυτερα ως βασικος πρωταγωνιστής.
Επιχειρήματα του τυπου η Ελλαδα ειναι ρατσιστική χωρά γιατι τους ρόλους των μαύρων τους έπαιζαν λευκοί βαμμένοι με φούμο, ειναι απλά λαθος. Στην Αμερική αυτο ίσχυε, στην Ελλαδα, οπου η παρουσια Αφρικανών την χρυσή εποχη του κινηματογραφου ειναι σχεδον ανύπαρκτη, οχι.
ΣΥΝΟΛΙΚΑ:
Ενα ενδιαφερον εγχείρημα που θα μπορούσε να ωφεληθεί απο ένα πιο αυστηρό editing. Ευκολοδιάβαστο, ατμοσφαιρικό, με πολύ ωραία κεντρική ιδέα.
Displaying 1 - 9 of 9 reviews