Grell kabaret

by Arne Henning Årskaug

I Grell kabaret blir du teken med gjennom 43 tekstlege kabaretnummer. Her er det rikelege mengder med likesæl lauslivnad, manglande aspirasjonar, sprelsk antidanning og annan fåfengd trass mot vaksenlivets gnagande stillstand.

Grell kabaret er ei fargesprakande, særeiga og språksterk festframsyning om handteringa av eit kjærleiksbrot. Eller kanskje helst fråværet av ei handtering, der lesaren i staden følgjer den rangsøvde og motvillig feststemde hovudpersonen sine vågale og gagnlause forsøk på å skaffe seg nye relasjonar og fellesskap. Det blir framført både ekstase og vemod, absurd leik og vill fortviling. Kom og sjå. Kom og sjå. It's Showtime!

131 pages, Hardcover

First published March 12, 2026

Reviews

[Thea Trøen Bjertnes]

Eg sto opp tidleg i to veker for å lese ferdig Grell kabaret så fort eg kunne! Eg humra meg skakk og tenkte på dialekter eg set pris på! Danse og grine, seier eg! Min gamle studiekamerat Arne Henning har klart kunsten å få meg til å tenke at tekstsamlinga i Grell kabaret burde bli filmatisert etter samme modell som min aller mest hemmelege favorittfilm her i verden. Internrevisjonen overlevde absolutt stresstesten! Gå og les den boka uansett om du liker ananas på pizzaen eller høvla poteter og rømme på den same pizzaen! (Boka er kjøpt for eigne pengar og denne bokomtalen er ikkje noko leseeksemplar eller sponsa produkt.)

[Merete Bratsberg Aae]

Å ta bråk på alvor! Ein språkleg eksplosjon av korte tekstar i ein sjanger eg ikkje har namn på. Kjenneteikn: humor, tapt kjærleik, lydmalande ord og overraskande vendingar. Arne Henning Årskaug skriv bøker som skil seg ut. Dei er eksentriske og bråkete. Dei er rett og slett herleg å lese. Som konfekt, litt mektige. Ein tekst eller to, så ein pause, kjenne litt på ettersmaken. Så ein ny tekst, ny smak.

I tekstane snakkar "eg" til ein eks-kjærast og vener. Han ringer om natta, og han har mykje på hjartet. Det er kvardag, men aller mest fest. Det er kabaret, bokstaveleg og i symbolsk tyding. Sjølvironien er sterk, men eg får medkjensle med "eg". Er han for mykje for dei rundt seg? Han gjer det ikkje lett for lesaren. For skildringane er ville, men dei er på ein måte såre. Eller er det eg som ikkje skjønar ironi? Eg let meg underhalde i alle fall.

I tekstane er det samlivsbrot (eit sundkrasa hjarte), jobbintervju, stemmeskifte, ein som kjem heim til Førde og er eit folkeskremme, eit ormeting med saksliste og skremmande benkeforslag, beinklubb, fabelklubb, masseutdøying, eit hus under vatn og mykje, mykje meir.

Hvis vi ikkje hadde slike bøker "kven skal no overlesse oss med sine snirklete gremjekvad og spottedikt, sine frenetiske førestillingar?" (s 115). Ja takk til "sjeleleg fiskesko" og "kjærleg terping". Fint med ei bok som klypper hol i gardina og gnikkar sennep og eggeplomme ned i sofaputene våre. Ja takk til ei forteljarstemme som er "nefsen, flerrande, ratlande, ranglyndt og ramponerande" (s 110). Det er eit språkleg overskot og ein original leik med ord. Eg kunne frista å sjekke med ordlista, men gjer det ikkje.

Andre bøker som har ein liknande energi, vil seie er bøkene til Eirik S. Røkkum. Gøy med slike som står litt ut og røskar tak i lesaren.

[Dorthe Svendsen]

Her har vi en mann av få ord, men som innehar mange ord. En flott og rolig mann å hilse på. Men så kom jeg meg på boklansering og fikk ett helt annet innblikk, for da han skulle formidle buskap fra den litterære værden sin så flommer ordene ut og formidlingen er helt fantastisk. Forrige bok var helt magisk med tanke på ord, denne var helt magisk med tanke på litt mer helhetlig formidling. Favorittene tror jeg må være «ein kabaret» og «ingen kan drikke like mykje vin som et»

[Eva Marie]

Det er ein ordfest og artig å lese, men det vart rett og slett litt for mykje kabaret for meg.

[Sverre Eikill]

Fornøyelig!