Teder is de dood van Sash Bischoff is een beklemmende psychologische thriller vol intriges en manipulatie waarbij de grens tussen waarheid en leugen komt te vervagen.
Lila Crayne is een beroemde filmster die in therapie gaat bij psycholoog Jonah Gabriel om zich voor te bereiden op haar nieuwe rol en om haar traumatische verleden te verwerken. Tijdens de sessies komen er steeds meer geheimen aan het licht waarbij de verhoudingen tussen therapeut en client op scherp komen te staan.
Met de vele verwijzingen naar The Great Gatsby en Tender is the Night voelt het verhaal als een ode aan de Amerikaanse romancier en schrijver van korte verhalen F. Scott Fitzgerald. De sfeervolle en bijna poëtische schrijfstijl van Bischoff kon ik erg waarderen, maar zal misschien niet bij iedereen in de smaak vallen. Het plot leest als een soort van kat en muis spel waarbij je niet precies weet wie nou de kat en wie de muis is. Nergens in het boek wordt het nagelbijtend of op het puntje van de stoel spannend, maar de auteur weet toch een constante onderhuidse spanning te creëren die je het gevoel geeft dat er elk moment iets onvoorspelbaars en duisters naar boven kan komen.
Ik vond het erg interessant om te lezen hoe er het op een filmset aan toe kan gaan. Ook genoot ik er van hoe de realiteit en het verhaal van de film waaraan ze werken door elkaar heen beginnen te lopen. Soms kon ik geen onderscheid maken tussen Lila, de actrice, en Nicole, het karakter dat ze in de film speelt. Dat gaf een raadselachtige sfeer aan het verhaal.
Over de personages ga ik niets verklappen, bang om iets te spoileren, dus ga hem vooral zelf lezen zou ik zeggen. Teder is de dood is perfect leesvoer voor fans van slowburn psychologische thrillers overgoten met een literair sausje. Ik ben zeker nieuwsgierig naar meer werk van deze auteur.
✨ “When you’ve experienced something traumatic, it’s best to investigate it.” ✨
E-book ontvangen als recensie-exemplaar van awbrunathrillers .Dankjewel!❤️
Mijn (Eva’s) recensie: Ik vind Teder is de dood oprecht lastig om te beoordelen. Niet omdat ik het een slecht boek vond, maar omdat ik tijdens het lezen steeds tussen nieuwsgierigheid en frustratie bleef hangen.
Het eerste deel kwam voor mij maar langzaam op gang. De schrijfstijl is erg beeldend en poëtisch, maar soms werd het me juist wat te veel. Ik verloor daardoor af en toe mijn aandacht en vond het niet altijd duidelijk wat er nu echt gebeurde en wat zich alleen in het hoofd van een personage afspeelde.
Toch wist het verhaal me nieuwsgierig te houden. Vooral het machtsspel tussen Lila en Jonah vond ik interessant. Wie heeft hier nu eigenlijk de touwtjes in handen?
Vanaf het tweede deel kwam er voor mij veel meer vaart in. Door de verschillende perspectieven kreeg ik steeds nieuwe stukjes van de puzzel en wilde ik vooral weten wat er nu écht aan de hand was.
En het einde maakte gelukkig veel goed. Ik heb het laatste deel in één ruk gelezen, omdat ik steeds opnieuw dacht: oké, maar hoe zit het dan?! De laatste hoofdstukken bleven nieuwe dingen op me afvuren en zorgden ervoor dat ik het boek toch met een flinke dosis nieuwsgierigheid dichtsloeg.
Dus nee, dit was voor mij geen dikke voltreffer, maar ik ben wel blij dat ik ben blijven lezen.
⭐️⭐️⭐️ 3/5 Een interessant en spannend concept met een sterk tweede deel. Ik bleef nieuwsgierig naar het mysterie, maar het miste voor mij net die spark.
Roem, macht en manipulatie vormen de basis voor een psychologisch spel waarin de grenzen steeds verder vervagen.
Lila Crayne is een populaire actrice die samen met filmmaker Kurt Royall een bekend koppel uit de filmwereld vormt. Voor een nieuw filmproject verhuizen ze naar New York, waar ze Teder is de nacht van F. Scott Fitzgerald gaan verfilmen. Om zich beter in haar rol in te leven, gaat Lila in therapie bij psycholoog Jonah Gabriel. Maar de grenzen tussen patiënt en therapeut beginnen langzaam te vervagen…
Het verhaal is opgedeeld in drie bedrijven, wat goed past bij de opbouw. Bedrijf 1 vond ik wat moeizaam. Er blijft lange tijd veel onduidelijk en vooral de passages vanuit de psycholoog, die in notitievorm zijn geschreven, lazen voor mij niet altijd prettig.
In bedrijf 2 wordt steeds meer duidelijk (dacht ik 😉) en bedrijf 3 is de finale. Die vond ik verrassend en vermakelijk. Ik heb het laatste deel dan ook in één ruk uitgelezen.
Aan de schrijfstijl moest ik wel erg wennen. De tekst is naar mijn smaak regelmatig wat wollig en door het gebruik van minder gangbare woorden kwam ik niet altijd lekker in het verhaal. Ook was het soms lastig te bepalen of iets daadwerkelijk gebeurde of zich alleen in het hoofd van een personage afspeelde. Vooral bij de scènes rondom de filmopnames zorgde dat bij mij voor verwarring.
Het werk van Fitzgerald vormt een rode draad door het verhaal. Er wordt regelmatig verwezen naar zijn werk, waaronder Teder is de nacht en The Great Gatsby. Deze verwijzingen zullen waarschijnlijk een extra laag geven aan het verhaal voor lezers die bekend zijn met zijn werk. Ik heb zelf nog niets van hem gelezen, waardoor die laag grotendeels aan mij voorbijging.
Dit is geen thriller waarbij je voortdurend op het puntje van je stoel zit, maar eerder een psychologisch spel waarin roem, macht en manipulatie een belangrijke rol spelen. Als lezer probeer je lange tijd te ontdekken hoe de vork daadwerkelijk in de steel zit.
Qua plot en plotwendingen vond ik het boek zeker vermakelijk. De uitwerking had voor mij alleen sterker gekund. De verrassende finale maakte de langzame start gelukkig grotendeels goed.
Bedankt A.W Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar 🙌🏻
‘Teder is de dood’ van Sash Bischoff begint met een moord. Op de plaats delict zijn drie personen aanwezig. Wie zijn ze en wie is vermoord? Het boek is opgedeeld in drie bedrijven. Lila Crayne is een beroemde filmster die de hoofdrol heeft in de feministische bewerking van Scott Fitzgeralds ‘Tender is the night’. Het werk van deze auteur is de rode draad doorheen deze psyhologische thriller. Om haar rol zo goed als mogelijk te kunnen vertolken gaat Lila in therapie bij Jonah Gabriel. Het eerste bedrijf leest moeilijk. Het is een verzameling aan therapiesessies die in notitiestijl worden opgetekend. De aanwijzingen dat grenzen gaan overschreden worden dringen zich meer en meer op. Alvast één iemand staat niet helemaal zuiver in de relatie die steeds intenser wordt. In het tweede bedrijf lopen het echte leven en filmopnames in elkaar over. Wat is echt en wat is film? Thema zijn huiselijk geweld en Nicoles (Lila) streven naar emancipatie. Fitzgeralds ‘Tender is the night’ en The great Gatsby’ worden veelvuldig geciteerd. Uiteindelijk, in het laatste bedrijf, zit je goed in het verhaal. Die plottwist! In het sluwe spel dat zorgvuldig op touw werd gezet in wat voorafging is het nu tijd om de ware bedoeling ervan kenbaar te maken. De macht is duidelijk verschoven al is niet iedereen zich daarvan bewust. De onthullende finale schudt je helemaal wakker en je volgt de spannende ontknoping op het spreekwoordelijke puntje van je stoel. ‘Teder is de dood’ is een bijzondere debuutthriller geïnspireerd op het werk van Scott Fitzgerald. In het begin van het verhaal is het – voor mij althans – even doorzetten. De onvolledige zinnen, de ‘hij/zij zei’- stijl, zijn niet bevorderlijk voor mijn leestempo. Dat gaat stukken beter in het tweede deel al is daar het onderscheid tussen wat film is en wat echt een uitdaging. Het derde deel maakt voor mij alles goed: dit verhaal is werkelijk zorgvuldig goed en stevig opgebouwd met seksueel misbruik en de ontoereikendheid van de wetten die vrouwen zouden moeten beschermen als drijfveren tot het schrijven van dit boek. @awbrunauitgevers en @lmbooks.be dank voor het leesexemplaar. 3.5*
Filmster Lila Crayne is Amerika's lieveling; mooi en geliefd door miljoenen. Samen met haar verloofde,de filmmaker Kurt Royall,werkt ze aan een ambitieuze bewerking van Fitzgeralds Tender is the Night. Om zich voor te bereiden op haar hoofdrol gaat Lila in therapie bij de gerespecteerde psycholoog Jonah Gabriel. Wat begint als professionele begeleiding,verandert langzaam in een gevaarlijk machtspel. Terwijl geheimen aan het licht komen en grenzen vervagen,brokkelt Lila's zorgvuldig opgebouwde leven af. Het wordt steeds onduidelijker wie de touwtjes in handen heeft en wie de prijs zal betalen.
Eerlijk ; ik weet nog steeds niet wat ik van dit boek vond,wat t dan weer moeilijk maakte om hier een recensie over te schrijven en de juiste woorden te vinden.
De titel en de cover zijn echt práchtig en ook de flaptekst sprak me aan. Toch voldeed het verhaal niet aan mijn verwachtingen. Mede omdat de schrijfstijl niet mijn ding was, verkorte of niet complete zinnen,samen met de wat poëtische woordenschat maakten dat ik er mij soms moest doorworstelen,ik kon er niet altijd mijn aandacht bijhouden,wat ik jammer vond. Ik betrapte mezelf er ook soms op dat ik gewoon stukken begon over te slaan en dat ik 2blz verder eigenlijk niks had gemist en gewoon verder kon,het voelde met momenten langdradig en uitgerokken.
Maar tegelijkertijd is het voldoende mysterieus om verder te willen lezen. Zeker als we vanaf deel 2 vanuit een ander perspectief meevolgen begin je als lezer wel af te vragen,wat is nu echt? Naar het einde toe krijgen we verschillende wendingen waarbij we regelmatig op het verkeerde spoor zitten en het einde is verrassend.
Het verhaal is dus wel degelijk spannend,maar de uitwerking kon volgens mij helemaal anders. Of lag het aan de vertaling? Ik kan er de vinger niet opleggen...maar voor mij werkte het niet. Laat je er zeker niet van weerhouden van deze psychologische thriller een kansje te geven want misschien is dit dan weer wel een schrijfstijl die jou ligt?
Wie bespeelt wie: that's the question! Eerlijkheid dient de mens: het boek ‘Teder is de dood’ wist mij niet helemaal te raken. Dat lag voornamelijk aan de personages. Ik voelde maar weinig verbinding met hen. Daarnaast begreep ik van sommige personages hun keuzes simpelweg niet.
Hierdoor kwamen bepaalde gebeurtenissen minder bij me binnen, dan waarschijnlijk de bedoeling was. Het machtsspel tussen Lila en Jonah vond ik daarentegen op zich wel interessant, maar zoals ook de flaptekst al doet vermoeden, blijft het de vraag wie nu wie bespeelt.
Wellicht zat ik er zelf gewoon niet lekker in Ook met de opbouw van ‘Teder is de dood’ had ik moeite. Bepaalde gebeurtenissen voelden voor mij echt te bedacht aan. Naarmate ik dichter bij het einde kwam, kreeg ik steeds sterker het gevoel dat ik het verhaal niet meer begreep. Helaas is dat tot het einde aan toe zo gebleken. Ik ben zelf gaan uitzoeken of het aan mij lag dat ik het verhaal onsamenhangend, warrig en moeilijk te volgen vond. Want dat kan, soms kom je zelf gewoon niet lekker in een verhaal. Gelukkig voor mij, maar heel erg jammer voor het boek, bleken er meerdere lezers tegen dezelfde problemen aangelopen te zijn.
Interessante thema's en goede passages Dat betekent overigens niet dat ik ‘Teder is de dood’ helemaal een slecht boek vindt. Zeker niet. Het boek heeft interessante ideeën, probeert duidelijk iets te zeggen en bevat zeker goede passages. Ik kan dan ook goed begrijpen waarom dit verhaal andere lezers wel aanspreekt. Bij mij viel het kwartje gewoon niet helemaal. Al met al is ‘Teder is de dood’ voor mij persoonlijk dus helaas een kleine tegenvaller. Wat niet wegneemt dat Sash Bischoff een hele prettige schrijfstijl heeft en zeker door vele andere lezers wel beter begrepen zal worden.
Filmster Lila Crayne lijkt alles te hebben: succes, schoonheid, een geliefde verloofde en een veelbelovende carrière. Voor haar nieuwe film gaat ze in therapie bij psycholoog Jonah Gabriel om zich voor te bereiden op haar rol. Wat begint als professionele begeleiding, verandert langzaam in iets veel ingewikkelders. Grenzen vervagen, geheimen komen naar boven en steeds meer wordt onduidelijk wie nu eigenlijk de controle heeft.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik tijdens het lezen niet helemaal kon bepalen of dit verhaal nu gewoon niet helemaal mijn ding was, of dat het vooral aan de schrijfstijl en de opbouw lag. Er zaten zeker stukken in die ik goed vond en het verhaal heeft absoluut interessante elementen.
Toch had ik regelmatig wat moeite om verder te lezen. Voor mijn gevoel lag het tempo soms net wat te laag en vond ik het verhaal niet altijd even spannend. Ik bleef wel benieuwd naar waar het naartoe zou gaan, maar het was niet het soort boek waarbij ik steeds dacht: ik moet nu verder lezen!
Ook merkte ik dat ik niet echt een verbinding voelde met de personages. Daardoor kwamen bepaalde gebeurtenissen voor mij wat minder binnen dan misschien de bedoeling was. Het machtsspel tussen Lila en Jonah vond ik wel interessant en er zitten zeker momenten in waarbij je jezelf afvraagt wie nu eigenlijk degene is die de touwtjes in handen heeft.
Het einde vond ik dan weer verrassend. Daar wist het verhaal me zeker nog even op het verkeerde been te zetten en kwamen er een aantal dingen samen die ik niet helemaal had zien aankomen.
Al met al was 'Teder is de dood' voor mij persoonlijk helaas een kleine tegenvaller. Niet omdat ik het een slecht verhaal vond, maar simpelweg omdat het niet helemaal bracht wat ik ervan had gehoopt. Er zitten absoluut goede en interessante stukken in, alleen wist het boek mij als geheel niet genoeg te pakken.
Ik wil @awbrunathrillers heel erg bedanken voor het recensie-exemplaar!
Een veelbelovend verhaal dat mij helaas niet helemaal wist te raken.
Een bebloed lichaam in de proloog… daarmee had Teder is de dood van Sash Bischoff in ieder geval meteen mijn aandacht. Ik had dan ook best hoge verwachtingen van dit boek. Het verhaal over filmster Lila Crayne, die voor haar nieuwe hoofdrol in therapie gaat bij de charismatische psycholoog Jonah Gabriel, klonk spannend. Wat begint als professionele begeleiding, verandert al snel in een ingewikkeld machtsspel waarin steeds meer geheimen naar boven komen.
Toch wist dit boek mij helaas niet helemaal te pakken. Het verhaal kwam voor mij wat langzaam op gang en ik merkte dat ik het niet erg vond om het boek even weg te leggen. Dat is niet goed als je aan een boek begint, toch?
Ook met de personages had ik helaas weinig verbinding. Ik vond ze over het algemeen niet erg sympathiek en sommige reacties voelden voor mij wat overdreven. Daardoor kwamen sommige gebeurtenissen minder bij me binnen.
Het machtsspel vond ik interessant en er zaten zeker goede momenten in, maar ik had een aantal ontwikkelingen al vrij snel door. Ook het einde wist me uiteindelijk niet helemaal te overtuigen.
Sash Bischoff heeft een prettige schrijfstijl en de cover ziet er prachtig uit. Ik denk dus dat dit boek zeker lezers zal aanspreken. Alleen was ik helaas niet de juiste lezer voor dit verhaal. Jammer, want de ingrediënten waren er absoluut!
In hoeverre verandert een opgelopen trauma iemands leven? En wanneer ben je een slachtoffer of een dader? In haar debuutthriller Teder is de dood weet de Amerikaanse schrijfster Sash Bishoff deze vragen op indringende wijze aan de orde te stellen. Ze legt vooroordelen, innerlijke tegenstrijdigheden en verborgen betekenissen bloot. De werkelijkheid is zelden zo eenvoudig als op het eerste gezicht lijkt.
Geheime therapiesessies
Sash Bischoff
Lila bereidt zich voor op haar hoofdrol in een feministische filmbewerking van Tender is the Night. de befaamde roman van F. Scott Fitzgeralds (1934). Ter voorbereiding gaat ze in therapie bij psycholoog Jonah. Voor haar verloofde houdt Lila haar therapiesessies geheim en tegenover anderen doet ze zich voor als slachtoffer van huiselijk geweld. Al snel ontstaat de vraag wat haar werkelijke motieven zijn. Is Lila werkelijk het slachtoffer dat ze beweert te zijn, of speelt ze een veel geraffineerder spel?
Overschrijden van grenzen lijkt. Naarmate hun sessies vorderen, verschuiven de machtsverhoudingen en worden grenzen overschreden. Er ontwikkelt zich een beklemmend psychologisch machtsspel waarin waarheid en leugen steeds moeilijker van elkaar te onderscheiden zijn. Wie manipuleert wie? En vooral: wie trekt uiteindelijk aan het langste eind?
Fitzgerald als spiegel Bishoff verweeft het verhaal op ingenieuze wijze met Tender is the Night, dat als een rode draad door de thriller loopt. Het vormt een spiegel waarin de personages en hun onderlinge verhoudingen worden weerspiegeld. Het verhaal is opgebouwd uit drie bedrijven en in het eerste bedrijf worden vertrouwelijke notities van therapiesessies afgewisseld met gedeeltes vanuit Lila. Duidelijk wordt dat er binnen de filmwereld grenzen worden overschreden. Macht en seksisme zijn pijnlijk actueel.
Gewiekst spel In het tweede bedrijf wordt het spel geraffineerder. Werkelijkheid en filmopnames vloeien steeds meer in elkaar over, waardoor ook de lezer zijn houvast verliest. Wat is echt gebeurd en wat maakt deel uit van de film? In het derde bedrijf komt de thriller volledig op stoom. De gebeurtenissen volgen elkaar sneller op en steeds meer puzzelstukken vallen op hun plaats. Dan wordt duidelijk hoe gewiekst het spel is gespeeld en welke verstrekkende gevolgen dit heeft. Wat eerder nog onduidelijk of toevallig leek, krijgt een andere betekenis.
Broeierige sfeer Bishoff houdt de nieuwsgierigheid van de lezer goed vast. De vraag wie slachtoffer is en wie de touwtjes in handen heeft, blijft intrigeren. Maar de gelaagdheid maakt het verhaal niet altijd gemakkelijk. De beeldende en poëtische schrijfstijl is soms wat zwaar aangezet. Deze stijl past goed bij de broeierige sfeer en de psychologische gelaagdheid, maar is soms te veel. Niet altijd is duidelijk wat er werkelijk gebeurde en wat zich alleen in het hoofd van een personage afspeelde. Toch blijft Teder is de dood intrigeren. Bishoff heeft een ambitieuze en gelaagde thriller geschreven, waarin ze de lezer voortdurend op het verkeerde been probeert te zetten. De grens tussen slachtoffer en dader vervaagt steeds verder. De drang naar gerechtigheid en de invloed van misogynie lopen als een donkere onderstroom door het verhaal.
Psychologisch machtsspel Teder is de dood is daarmee niet zozeer een thriller die je gedachteloos uitleest. Dit verhaal daagt je uit om tussen de regels te lezen. Een psychologisch machtsspel waarin waarheid en fictie in elkaar overlopen en waarin je je tot het einde blijft afvragen: wie is hier eigenlijk het slachtoffer?
Oké, ik ga het gewoon zeggen: ‘Teder is dood’ was voor mij een gevalletje ik snap wat je probeert te doen, maar nee.
Er zitten echt mooie dingen in dit boek. De thema’s zijn interessant, de psychologische laag vond ik sterk en sommige stukken wist de schrijver me oprecht aan het denken te zetten. Macht, trauma, misogynie, slachtofferschap… er wordt genoeg aangeraakt en er zit duidelijk meer achter het verhaal dan alleen een thriller.
Maar tegelijkertijd zat ik regelmatig met een soort 🤨-gevoel.
Sommige personages en hun keuzes kreeg ik gewoon niet goed begrepen. Bepaalde ontwikkelingen voelden voor mij eerder bedacht dan natuurlijk en hoe dichter ik bij het einde kwam, hoe meer ik het gevoel kreeg dat ik het verhaal moest begrijpen in plaats van dat het verhaal zichzelf aan mij uitlegde.
En misschien ligt het gewoon aan mij, maar ik wil niet na een boek zitten googelen of Goodreads moeten afstruinen om te kijken of andere mensen wél begrepen wat ik net gelezen heb.
Ik kan dus absoluut zien waarom dit boek anderen aanspreekt. Het heeft interessante ideeën, het probeert iets te zeggen en er zitten zeker mooie stukken in. Maar bij mij viel het kwartje gewoon niet helemaal. En als ik na het lezen vooral denk “was dit het nou?”, dan weet ik eigenlijk genoeg.
Teder is de dood is het debuut van Sash Bischoff en speelt zich grotendeels af in de filmwereld. Lila Crayne en haar verloofde Kurt Royall zijn bezig met het filmen van een spraakmakende bewerking van Fitzgeralds Tender Is the Night. Voor haar hoofdrol gaat Lila in therapie bij Jonah Gabriel. Wat onschuldig en professioneel begint, verandert al snel in iets persoonlijks en geheimzinnigs.
Het boek behandelt interessante thema's zoals huiselijk geweld en machtsmisbruik. Op sommige momenten vond ik deze onderwerpen goed uitgewerkt en wilde ik er graag meer over weten. Op andere momenten was het voor mij juist een worsteling om door het verhaal heen te komen.
De vele vergelijkingen met Fitzgeralds werk pakten mij helaas niet. Zelfs na het afsluitende hoofdstuk bleef ik een beetje met het gevoel zitten: uhm... hoe zit het nu precies?
Voor mij was Teder is de dood daarom niet de thriller die ik had gehoopt. Maar houd je van een psychologisch machtsspel of ben je fan van het werk van Fitzgerald? Dan zou dit zomaar een thriller voor jou kunnen zijn.