Wanneer Kiki een visioen krijgt waarin ze ziet dat haar grote liefde zal sterven, staat ze voor een onmogelijke keuze. Durft ze zich over te geven aan de liefde, wetende dat het verlies onvermijdelijk is?
Ook Levi wordt achtervolgd door een diep gemis. Het verlies van zijn broer laat een leegte achter. Zijn verlangen om opnieuw verbinding te voelen, drijft hem tot een wetenschappelijk onderzoek dat de grenzen van ruimte en tijd aftast.
Langzaam groeit een onthutsende vraag: wat als liefde meer is dan een emotie? Wat als ze ruimte en tijd overstijgt en levens op een onzichtbare manier met elkaar verbindt?
In De kwantumtheorie van liefde bestaan verleden, heden en toekomst naast elkaar. Het is een ontroerende en filosofische sciencefictionroman over verlies, vrije wil en verbondenheid.
“Het leven laat veel sporen achter en schenkt ons wijsheid, maar niet iedereen bereikt dezelfde tijd.”
Het debuut van Geoffrey. Ik volg hem al enige tijd op instagram en naar mate hij meer deelde over zijn boek des te nieuwsgieriger werd ik.
Het verhaal gaat over Kiki, middels een visioen komt zij erachter dat haar grote liefde zal sterven. Hierdoor staat ze voor een moeilijke keuze. Ook Levi heeft een groot gemis in zijn leven van zijn broer.
Zoals gezegd was ik dus reuze benieuwd naar dit boek! En kon dan ook niet wachten om te beginnen.
Geoffrey’s schrijfstijl en zijn mooie zinnen trokken mijn aandacht. De roman heeft een filosofische inslag. Hij gebruikt ideeën uit de kwantumtheorie niet als exacte wetenschap, maar eerder als een poëtische en symbolische laag onder het verhaal. Dit geeft de roman een dromerige, bijna filmische sfeer.
Deze roman overstijgt het liefdesverhaal en nodigde mij uit om te reflecteren op bewustzijn, tijd en menselijke verbondenheid.
‘De kwantumtheorie van liefde’ is een ambitieuze mix van sciencefiction, filosofie en romantiek.
“Na liefde en dood komt er een nieuw leven. Elk einde heeft een nieuw begin.”
De Kwantumtheorie van Liefde is een intrigerend en toegankelijk boek dat speelt met het idee dat liefde en het universum dieper verbonden zijn dan we denken. Via de ervaringen van de personages — die elk op hun eigen manier worstelen met toeval, verlies en betekenis — wordt dat gevoel van déjà vu en “toevallige” wendingen herkenbaar en menselijk gemaakt.
De onderlinge relaties tussen de personages geven het verhaal warmte: ze tonen hoe liefde misschien blijft bestaan, zelfs wanneer iemand er niet meer is, alsof er een vorm van onzichtbare verbondenheid blijft. Tegelijk zit er een speelse blik op de toekomst in, met het idee dat andere dimensies ooit bereikbaar zouden kunnen zijn.
Het boek leest vlot, is licht filosofisch zonder zwaar te worden, en biedt een ontspannende maar toch prikkelende kijk op liefde, toeval en wat er mogelijk nog achter onze werkelijkheid schuilt.
Als natuurkundige met een fascinatie voor meer metafysische onderwerpen vond ik dit boek meteen interessant klinken toen ik het langs zag komen.
Wat ik heel mooi vond, is hoe de verschillende verhaallijnen en tijden verstrengeld waren (pun intended). Boeken waarin heen en weer gesprongen wordt tussen verschillende tijden en personages kunnen heel chaotisch zijn, maar in dit boek vond ik het juist ontzettend goed werken. De sprongen, in combinatie met de korte hoofdstukken, zorgden ervoor dat ik door het boek heen vloog. Heel tof boek!