What do you think?
Rate this book
De vis in de fles
Op een dag draait op aarde ineens de zwaartekracht zich om. Onder is boven en boven is onder. Iedereen die zich niet op één of andere manier kan vasthouden valt schreeuwend de ruimte in. Een aantal gelukkigen weet zich aan de aarde vast te klampen. Tobi is een van hen. Op het moment dat het leven op aarde letterlijk op zijn kop kwam te staan, lag hij te huilen op de bank met een kussen op zijn gezicht, omdat zijn lief hem had verlaten. Gewapend met zijn goudvis - die hij zo lang in een fles met water bewaart - begint hij aan de gevaarlijke tocht om zijn geliefde te hervinden. Het wordt een avontuur met verrassende wendingen...
- GenresFantasyScience Fiction
58 pages, Paperback
First published November 1, 2013
1 person is currently reading
102 people want to read
About the author
Thomas Olde Heuvelt
48 books3,026 followersThomas Olde Heuvelt (1983) is the international bestselling author of HEX. The much-praised novel was published in over twenty-five countries around the world and is currently in development for TV by Gary Dauberman. Olde Heuvelt, whose last name in Dutch dialect means “Old Hill,” was the first ever translated author to win a Hugo Award for his short story "The Day the World Turned Upside Down".
His new novel ECHO will be out with Nightfire Books in the US and Hodder & Stoughton on February 8, 2022. International publication of his novel ORACLE, which topped all the bestseller charts in The Netherlands in March '21, will follow soon thereafter.
Thomas lives in The Netherlands and the south of France and is an avid mountaineer.
Praise for HEX:
“This is totally, brilliantly original.” —Stephen King
“Creepy and gripping and original.” ―George R.R. Martin
“Spielbergian in the way Olde Heuvelt shows supernatural goings-on in the midst of everyday life... It’s a fabulous, unforgettable conceit and Olde Heuvelt makes the most of it.” ―The Guardian
His new novel ECHO will be out with Nightfire Books in the US and Hodder & Stoughton on February 8, 2022. International publication of his novel ORACLE, which topped all the bestseller charts in The Netherlands in March '21, will follow soon thereafter.
Thomas lives in The Netherlands and the south of France and is an avid mountaineer.
Praise for HEX:
“This is totally, brilliantly original.” —Stephen King
“Creepy and gripping and original.” ―George R.R. Martin
“Spielbergian in the way Olde Heuvelt shows supernatural goings-on in the midst of everyday life... It’s a fabulous, unforgettable conceit and Olde Heuvelt makes the most of it.” ―The Guardian
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 31 reviews
September 18, 2020
Short and bewildering, like one big metaphor on how not being loved anymore turns your whole world around.
I realized that Dawnie didn’t have anything left as well, just like me. So we had to share.
The romance in the story is not my cup of tea (quite clingy) but how the narrator picks up a little girl and his relationship with her is quite cute. The vision of a world where gravity is reversed and everyone falls into the sky, like falling stars is beautiful. Also a stairway leading down to the universe through fog, and people scrambling over the bottom of bridges, were poetic.
English: http://www.lightspeedmagazine.com/fic...
Dutch: https://www.hebban.nl/artikelen/verha...
I realized that Dawnie didn’t have anything left as well, just like me. So we had to share.
The romance in the story is not my cup of tea (quite clingy) but how the narrator picks up a little girl and his relationship with her is quite cute. The vision of a world where gravity is reversed and everyone falls into the sky, like falling stars is beautiful. Also a stairway leading down to the universe through fog, and people scrambling over the bottom of bridges, were poetic.
English: http://www.lightspeedmagazine.com/fic...
Dutch: https://www.hebban.nl/artikelen/verha...
March 30, 2024
Geweldige fantasie. Ik zag de wereld op z'n kop helemaal voor me. Alleen af en toe was het een beetje te vaag voor me.
March 10, 2021
‘De vis in de fles’ ook bekend als ‘The day the world turned upside down’ is een interessant maar bizar kortverhaal. Olde Heuvelt steekt, net als altijd, een soort absurde magie in het verhaal.
Het langdradig verhaal gaat over Tobi. Zijn wereld komt plots ondersteboven te staan. Zowel letterlijk, als figuurlijk. Het gebeurde de dag nadat Sophie, zijn ex-vriendin, hem dumpte. Wetenschappers verklaarden dat de zwaartekracht zich gekeerd had. Boven was nu beneden en omgekeerd.
“En toen zag ik het. Natuurlijk. Blub was niet ondersteboven... ik was ondersteboven. Allemaal een kwestie van perspectief.”
Zonder een rijke verbeelding zal je niet ver geraken. Je wordt namelijk erg op de proef gesteld om te begrijpen wat er allemaal gebeurt. Iets visueel voorstellen dat je zelf nog nooit visueel hebt kunnen waarnemen is namelijk erg lastig.
Ondanks verschillende tekortkomingen wil je wel weten hoe het verhaal verder gaat. Ook al zijn de personages redelijk oppervlakkig, op de sensationele Tobi na, ook al is de taal niet rijk, de symboliek te aanwezig, is het verhaal op zijn minst wel origineel.
Dat Tobi een zoektocht start naar zijn ex-vriendin die volgens hem zijn hulp nodig heeft, is minder origineel. Heel clingy en ook weer stereotiep. Hij is niet alleen tijdens zijn avontuur, dit beleeft hij samen met Fiep en Sophie haar vis, Blub. De vis wordt heel het verhaal veilig ‘gevangen gehouden’ in de fles, om deze dan nadien terug te geven aan Sophie als teken van zijn liefde voor haar.
“Alles tolde; ik kneep mijn ogen dicht en perste mijn tanden op elkaar...”
Je komt de verschillende fases van een ‘break-up’ tegen waar ook weer de vis een belangrijke rol speelt. Blub staat voor liefde. Als het ware is het verhaal een brief aan Sophie. Dit zorgde voor een persoonlijke tint en zorgde voor meer harmonie tussen het onderwerp en het personage.
‘Ik stond op dat moment zelf op de plek waar Tobi staat.’, klonken de woorden van Thomas na het uitbrengen van dit boek. ‘Namelijk op een touwladder die afdaalde in de mist zoekend naar vaste grond onder mijn voeten… Ik kwam er wel bovenop, dit lukt iedereen wel want…
‘Aan het eind van de ladder zie je vallende sterren.’
Het langdradig verhaal gaat over Tobi. Zijn wereld komt plots ondersteboven te staan. Zowel letterlijk, als figuurlijk. Het gebeurde de dag nadat Sophie, zijn ex-vriendin, hem dumpte. Wetenschappers verklaarden dat de zwaartekracht zich gekeerd had. Boven was nu beneden en omgekeerd.
“En toen zag ik het. Natuurlijk. Blub was niet ondersteboven... ik was ondersteboven. Allemaal een kwestie van perspectief.”
Zonder een rijke verbeelding zal je niet ver geraken. Je wordt namelijk erg op de proef gesteld om te begrijpen wat er allemaal gebeurt. Iets visueel voorstellen dat je zelf nog nooit visueel hebt kunnen waarnemen is namelijk erg lastig.
Ondanks verschillende tekortkomingen wil je wel weten hoe het verhaal verder gaat. Ook al zijn de personages redelijk oppervlakkig, op de sensationele Tobi na, ook al is de taal niet rijk, de symboliek te aanwezig, is het verhaal op zijn minst wel origineel.
Dat Tobi een zoektocht start naar zijn ex-vriendin die volgens hem zijn hulp nodig heeft, is minder origineel. Heel clingy en ook weer stereotiep. Hij is niet alleen tijdens zijn avontuur, dit beleeft hij samen met Fiep en Sophie haar vis, Blub. De vis wordt heel het verhaal veilig ‘gevangen gehouden’ in de fles, om deze dan nadien terug te geven aan Sophie als teken van zijn liefde voor haar.
“Alles tolde; ik kneep mijn ogen dicht en perste mijn tanden op elkaar...”
Je komt de verschillende fases van een ‘break-up’ tegen waar ook weer de vis een belangrijke rol speelt. Blub staat voor liefde. Als het ware is het verhaal een brief aan Sophie. Dit zorgde voor een persoonlijke tint en zorgde voor meer harmonie tussen het onderwerp en het personage.
‘Ik stond op dat moment zelf op de plek waar Tobi staat.’, klonken de woorden van Thomas na het uitbrengen van dit boek. ‘Namelijk op een touwladder die afdaalde in de mist zoekend naar vaste grond onder mijn voeten… Ik kwam er wel bovenop, dit lukt iedereen wel want…
‘Aan het eind van de ladder zie je vallende sterren.’
March 11, 2021
De vis in de fles door Thomas Olde Heuvelt is een boek dat vrij normaal start: een situering wat er allemaal aan het gebeuren was en de introductie van de personages. Maar naarmate je verder leest, wordt het vager en vager, de wereld staat letterlijk op zijn kop en de manier waarop dit beschreven wordt laat je toch wel even nadenken wat de schrijver nu eigenlijk bedoelt.
Het verhaal gaat over Tobi die op een dag te horen krijgt van zijn vriendin dat het gedaan is tussen hen. Wanneer Tobi de volgende dag wakker wordt blijkt de wereld op zijn kop te staan (ja, letterlijk). Zijn inmiddels ex-vriendin had hem een bericht gestuurd dat ze Blub de vis kwam halen, maar dit zal waarschijnlijk niet meer lukken. Door alle verschuivingen van de aarde en het feit dat ze letterlijk op de kop staat, breekt de kom van Blub. Tobi pakt snel een fles, vult deze met water van de gebroken kom en steekt Blub in de fles. Hij komt een meisje tegen dat op het punt stond de ruimte in te vallen, Tobi red haar en brengt haar in veiligheid. Samen beginnen ze hun reis naar de moeder van het meisje.
Wat ik wel goed in het boek is hoe hij het schrijft. De wereld is in een complete chaos, maar toch weet Thomas Olde Heuvelt de kalmte in het verhaal te bewaren, alsof het gewoon een normale dag, wat het totaal niet is. Dit zorgde echter voor heel veel verwarring in het boek (Waarom schreeuwen ze het niet uit van angst?). Het verhaal zelf vond ik ook niet echt fantastisch, er gebeurt te weinig in. Ook de focus van het verhaal verandert om de haverklap, wat de leeservaring minder aangenaam maakte. Het ene moment is hij bezig over Blub de vis, en een zin later verlegt de focus zich naar een verhaal dat wat hangt te bengelen aan een paal. een paar zinnen erna is het terug naar Blub.
Het verhaal gaat over Tobi die op een dag te horen krijgt van zijn vriendin dat het gedaan is tussen hen. Wanneer Tobi de volgende dag wakker wordt blijkt de wereld op zijn kop te staan (ja, letterlijk). Zijn inmiddels ex-vriendin had hem een bericht gestuurd dat ze Blub de vis kwam halen, maar dit zal waarschijnlijk niet meer lukken. Door alle verschuivingen van de aarde en het feit dat ze letterlijk op de kop staat, breekt de kom van Blub. Tobi pakt snel een fles, vult deze met water van de gebroken kom en steekt Blub in de fles. Hij komt een meisje tegen dat op het punt stond de ruimte in te vallen, Tobi red haar en brengt haar in veiligheid. Samen beginnen ze hun reis naar de moeder van het meisje.
Wat ik wel goed in het boek is hoe hij het schrijft. De wereld is in een complete chaos, maar toch weet Thomas Olde Heuvelt de kalmte in het verhaal te bewaren, alsof het gewoon een normale dag, wat het totaal niet is. Dit zorgde echter voor heel veel verwarring in het boek (Waarom schreeuwen ze het niet uit van angst?). Het verhaal zelf vond ik ook niet echt fantastisch, er gebeurt te weinig in. Ook de focus van het verhaal verandert om de haverklap, wat de leeservaring minder aangenaam maakte. Het ene moment is hij bezig over Blub de vis, en een zin later verlegt de focus zich naar een verhaal dat wat hangt te bengelen aan een paal. een paar zinnen erna is het terug naar Blub.
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 4, 2022
Dit verhaal kan je letterlijk nemen (en dan is het fantasy-science fiction sprookjesachtig) of als een grote metafoor. Ik zou wel zeggen, het is ook een parabel, maar dat woord verwijst zozeer naar christendom en het belerende moraliserende wijsvingertje, dat het niet klopt. Er is niets moraliserend aan dit verhaal.
Het is een heel zacht, een beetje droef (maar niet erg) en heel grappig verhaal. Van de eerste zinnen toont de auteur hoe hij je op het verkeerde been kan zetten. Er gebeurt van alles, het is spannend en grappig en warmhartig van begin tot eind. Als je het verhaal letterlijk neemt, dan heb je echt een mooie literaire ervaring gehad.
Maar er komen andere woorden en situaties in voor die aan meer doen denken.
Het basisgegeven is dat de wereld op zijn kop staat. En dat is ook zo in ons dagelijks leven. Als je ons bezig ziet, de wereld bekijkt: de wereld stààt ook op zijn kop. Niets loopt zoals het hoort of zoals we het zouden willen.
In het volgende stukje geef ik mijn metaforische, filosofische analyse van dit verhaal. Daarom heb ik een spoiler geplaatst.
Het is een heel zacht, een beetje droef (maar niet erg) en heel grappig verhaal. Van de eerste zinnen toont de auteur hoe hij je op het verkeerde been kan zetten. Er gebeurt van alles, het is spannend en grappig en warmhartig van begin tot eind. Als je het verhaal letterlijk neemt, dan heb je echt een mooie literaire ervaring gehad.
Maar er komen andere woorden en situaties in voor die aan meer doen denken.
Het basisgegeven is dat de wereld op zijn kop staat. En dat is ook zo in ons dagelijks leven. Als je ons bezig ziet, de wereld bekijkt: de wereld stààt ook op zijn kop. Niets loopt zoals het hoort of zoals we het zouden willen.
In het volgende stukje geef ik mijn metaforische, filosofische analyse van dit verhaal. Daarom heb ik een spoiler geplaatst.
March 10, 2021
“Die dag stond de wereld op z’n kop”, de eerste zin van het boek. Bij het lezen van de eerste pagina’s zou je nog kunnen denken dat het boek niet letterlijk gaat over een wereld die op z’n kop staat, máár dat is het wél.
Het verhaal gaat over Tobi, die op een bank ligt te huilen nadat zijn vriendin het uitmaakte, toen de zwaartekracht plots alles omkeerde. (Hier mag je er dus al vanuit gaan dat het enigszins bizar en absurd wordt)
Vol zelfvertrouwen gaat hij op zoek naar zijn (ex-)vriendin mét een goudvis in een fles. Via met planken gemaakte bruggen en een vliegtuig lukt het hem om bij haar te geraken.
Het boek is overduidelijk van het genre ‘magisch realisme’, en ook kende je het genre niet van tevoren, het wordt snel duidelijk.
Het boek zit vol metaforen, en té lange zinnen. Een zin van 9 regels is echt wel te lang.
Om het plaatje compleet te maken, vond de schrijver het blijkbaar nodig om woorden aan elkaar te plakken (nee dat leest niet goed).
“hijmoethebbengedouchtdegietijzerenbadkuipwasuitgebrokenhadhemverpletterdzijnportemonnaieinzijnbroekzakstudentenkaartIDkaartTomheettehijTomnogwatblondejongenhalflanghaarhelemaaljouwtypehetbadkamerraamstondopenwathadjemethemgedaanverdommedezelfdefuckingavondspreiddejijjebenenwathebjemetmíjgedaan?”
Het lijkt wel een liefdesverhaal geschreven door een man met een gebroken hart aan zijn geliefde. (Vooral door het constante gebruik van het woord: ‘je’)
Al bij al is het boek zeker aan te raden voor lezers die graag korte, ietwat magisch-realistische verhalen lezen, niet voor lezers die graag normale verhalen lezen.
Het verhaal gaat over Tobi, die op een bank ligt te huilen nadat zijn vriendin het uitmaakte, toen de zwaartekracht plots alles omkeerde. (Hier mag je er dus al vanuit gaan dat het enigszins bizar en absurd wordt)
Vol zelfvertrouwen gaat hij op zoek naar zijn (ex-)vriendin mét een goudvis in een fles. Via met planken gemaakte bruggen en een vliegtuig lukt het hem om bij haar te geraken.
Het boek is overduidelijk van het genre ‘magisch realisme’, en ook kende je het genre niet van tevoren, het wordt snel duidelijk.
Het boek zit vol metaforen, en té lange zinnen. Een zin van 9 regels is echt wel te lang.
Om het plaatje compleet te maken, vond de schrijver het blijkbaar nodig om woorden aan elkaar te plakken (nee dat leest niet goed).
“hijmoethebbengedouchtdegietijzerenbadkuipwasuitgebrokenhadhemverpletterdzijnportemonnaieinzijnbroekzakstudentenkaartIDkaartTomheettehijTomnogwatblondejongenhalflanghaarhelemaaljouwtypehetbadkamerraamstondopenwathadjemethemgedaanverdommedezelfdefuckingavondspreiddejijjebenenwathebjemetmíjgedaan?”
Het lijkt wel een liefdesverhaal geschreven door een man met een gebroken hart aan zijn geliefde. (Vooral door het constante gebruik van het woord: ‘je’)
Al bij al is het boek zeker aan te raden voor lezers die graag korte, ietwat magisch-realistische verhalen lezen, niet voor lezers die graag normale verhalen lezen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 10, 2021
De vis in de fles
‘Die dag stond de wereld op zijn kop’. Zo luid de eerste zin van het kortverhaal ‘De vis in de fles’, geschreven door Thomas Olde Heuvelt.
Hierdoor wordt je direct in het verhaal gegooid waardoor je nieuwsgierig wordt naar de oorzaak ervan. Hoe wordt de wereld op zijn kop gezet? Waarom staat de wereld daardoor op zijn kop? Wat is het gevolg hiervan? Allemaal vragen die door je hoofd spoken bij het lezen van deze zin en je de wil geven om verder te lezen.
Maar al gauw vervaagde deze wil bij mij door het nogal moeilijke taalgebruik en de rare verwoordingen waar geen betekenis aan gegeven kon worden zoals: ‘Omnomnom?’ vroeg ik. ‘nomnomnom,’ zei je.
Als we verder lezen in het boek stootte je op een pagina waarbij alle spaties weggelaten werden. Persoonlijk had dit geen meerwaarde aan mijn leeservaring, maar stoorde ik me er juist aan.
Het verhaal gaat over een jongeman Tobi die een hartbreuk doorstaat. Op een dag krijgt hij een berichtje van zijn ex dat haar goudvis nog bij hem is en doorheen het verhaal probeert hij deze tot bij haar te brengen. Naargelang het verhaal vordert kan je concluderen dat hij en de goudvis als gelijkend worden gezien. Dit kan je afleiden uit het moment waarop Tobi niet meer weet of het over zichzelf of de vis gaat als Anja zegt de vis los te laten.
Toch zijn er ook mooie elementen in het verhaal zoals de vergelijking met de doden en de sterren en de poëtische verwoording van de zelfmoordplanning ‘ hebt je die vallende sterren daar gezien, ’s nachts? Daar gaan wij naartoe!’.
Het is dus eerder een aanrader voor personen die zich thuis voelen in de poëzie.
‘Die dag stond de wereld op zijn kop’. Zo luid de eerste zin van het kortverhaal ‘De vis in de fles’, geschreven door Thomas Olde Heuvelt.
Hierdoor wordt je direct in het verhaal gegooid waardoor je nieuwsgierig wordt naar de oorzaak ervan. Hoe wordt de wereld op zijn kop gezet? Waarom staat de wereld daardoor op zijn kop? Wat is het gevolg hiervan? Allemaal vragen die door je hoofd spoken bij het lezen van deze zin en je de wil geven om verder te lezen.
Maar al gauw vervaagde deze wil bij mij door het nogal moeilijke taalgebruik en de rare verwoordingen waar geen betekenis aan gegeven kon worden zoals: ‘Omnomnom?’ vroeg ik. ‘nomnomnom,’ zei je.
Als we verder lezen in het boek stootte je op een pagina waarbij alle spaties weggelaten werden. Persoonlijk had dit geen meerwaarde aan mijn leeservaring, maar stoorde ik me er juist aan.
Het verhaal gaat over een jongeman Tobi die een hartbreuk doorstaat. Op een dag krijgt hij een berichtje van zijn ex dat haar goudvis nog bij hem is en doorheen het verhaal probeert hij deze tot bij haar te brengen. Naargelang het verhaal vordert kan je concluderen dat hij en de goudvis als gelijkend worden gezien. Dit kan je afleiden uit het moment waarop Tobi niet meer weet of het over zichzelf of de vis gaat als Anja zegt de vis los te laten.
Toch zijn er ook mooie elementen in het verhaal zoals de vergelijking met de doden en de sterren en de poëtische verwoording van de zelfmoordplanning ‘ hebt je die vallende sterren daar gezien, ’s nachts? Daar gaan wij naartoe!’.
Het is dus eerder een aanrader voor personen die zich thuis voelen in de poëzie.
March 10, 2021
De vis in de fles is een bijzonder verhaal. In het begin is het niet direct duidelijk, maar de auteur, Thomas Olde Heuvelt, trekt één rode draad door het verhaal: omgaan met liefdesverdriet en verdergaan met het leven.
Het verhaal gaat over Tobi, die net gedumpt is door zijn ex-vriendin Sophie. Zij was echter haar goudvis vergeten meenemen, dus die zou ze de volgende dag komen halen. Tobi lag op de bank toen plots de zwaartekracht van kant wisselde. In plaats van de objecten naar de aarde toe te trekken, trekt de zwaartekracht objecten naar de hemel. We zien hier een mooie parallel tussen wat er in het echte leven gebeurt en wat er in Tobi’s hoofd gebeurt: alles staat op zijn kop.
Tobi is erop gebrand om de goudvis, Blub, toch naar Sophie te brengen. Meer naar het einde van het verhaal worden Tobi en de vis één personage: ze verdrinken (het liefdesverdriet neemt de overhand), ze verwerken (Tobi begint zijn verdriet te verwerken) en uiteindelijk zijn ze vrij (Tobi gaat verder met het leven). Af en toe zijn er enkele aangrijpende fragmenten te vinden. Een illustratie hiervan: Met longen volgelopen met tranen fluisterde ik: ‘Alsjeblieft...’ Hoewel dit een simpel zinnetje is, komt het wel binnen tijdens het lezen. Verder gebruikt de auteur een saaie schrijfstijl: ‘Weet je het echt, heel, heel, heel zeker?’ ‘Nee. Ja.’ ‘Je zei nee.’ ‘Ja.’...
Over het algemeen is het geen slecht verhaal, maar ik zou het niet nog een keer lezen. Ik kan het wel aanbevelen aan wie graag eens een mysterieuzer kortverhaal wil lezen.
-Carolien Goemaere
Het verhaal gaat over Tobi, die net gedumpt is door zijn ex-vriendin Sophie. Zij was echter haar goudvis vergeten meenemen, dus die zou ze de volgende dag komen halen. Tobi lag op de bank toen plots de zwaartekracht van kant wisselde. In plaats van de objecten naar de aarde toe te trekken, trekt de zwaartekracht objecten naar de hemel. We zien hier een mooie parallel tussen wat er in het echte leven gebeurt en wat er in Tobi’s hoofd gebeurt: alles staat op zijn kop.
Tobi is erop gebrand om de goudvis, Blub, toch naar Sophie te brengen. Meer naar het einde van het verhaal worden Tobi en de vis één personage: ze verdrinken (het liefdesverdriet neemt de overhand), ze verwerken (Tobi begint zijn verdriet te verwerken) en uiteindelijk zijn ze vrij (Tobi gaat verder met het leven). Af en toe zijn er enkele aangrijpende fragmenten te vinden. Een illustratie hiervan: Met longen volgelopen met tranen fluisterde ik: ‘Alsjeblieft...’ Hoewel dit een simpel zinnetje is, komt het wel binnen tijdens het lezen. Verder gebruikt de auteur een saaie schrijfstijl: ‘Weet je het echt, heel, heel, heel zeker?’ ‘Nee. Ja.’ ‘Je zei nee.’ ‘Ja.’...
Over het algemeen is het geen slecht verhaal, maar ik zou het niet nog een keer lezen. Ik kan het wel aanbevelen aan wie graag eens een mysterieuzer kortverhaal wil lezen.
-Carolien Goemaere
March 10, 2021
De vis in de fles
door Thomas Olde Heuvelt
Het kortverhaal van de Nederlander Thomas Olde Heuvelt is een bijzonder verhaal.
Het verhaal start met de uitdrukking: “Die dag stond de wereld op zijn kop”. Wat je als lezer dan nog niet direct weet is dat deze zin ook letterlijk is. Op een ochtend draait de wereld plots om. Bezittingen, dieren, voertuigen en zelfs mensen vallen allemaal de diepte in. Tobi is smoorverliefd op Sophie die de vorige dag hun liefdesrelatie beëindigde. Ze belt net nadat de wereld draaide en hij gaat dan op zoek naar haar. Of hij haar vindt moet u zelf lezen.
Het is een ingewikkeld en moeilijk boek. Pas aan het einde van het verhaal kunt u het begrijpen. Het is zeker niet geschikt is voor jonge kinderen door het overmatige gebruik van moeilijke woorden. Daardoor wordt het minder aangenaam om te lezen. Er komt ook een scène in die niet geschikt is voor jonge lezers.
Er komen zeer weinig dialogen voor in het verhaal. Toch gebruikt de schrijver het eerste dialoog later terug opnieuw en dat geeft een speciaal effect. Hij benadrukt sommige woorden door ze in hoofdletters te zetten en een uitroepteken te zetten. zoals: VLATS!, WOESJ! en DZINNG!
Ondanks de moeilijke schrijfstijl is het wel een goed verhaal. Het zit goed in elkaar en als lezer wilt u het direct uitlezen om het einde te weten. Het bevat een aantal interessante levenslessen. De schrijver heeft met dit verhaal ook de Harland Award binnengehaald in 2012.
Voor als u een moment eens niks te doen hebt en je houdt van eens iets anders is dit verhaal een sterke aanrader!
door Thomas Olde Heuvelt
Het kortverhaal van de Nederlander Thomas Olde Heuvelt is een bijzonder verhaal.
Het verhaal start met de uitdrukking: “Die dag stond de wereld op zijn kop”. Wat je als lezer dan nog niet direct weet is dat deze zin ook letterlijk is. Op een ochtend draait de wereld plots om. Bezittingen, dieren, voertuigen en zelfs mensen vallen allemaal de diepte in. Tobi is smoorverliefd op Sophie die de vorige dag hun liefdesrelatie beëindigde. Ze belt net nadat de wereld draaide en hij gaat dan op zoek naar haar. Of hij haar vindt moet u zelf lezen.
Het is een ingewikkeld en moeilijk boek. Pas aan het einde van het verhaal kunt u het begrijpen. Het is zeker niet geschikt is voor jonge kinderen door het overmatige gebruik van moeilijke woorden. Daardoor wordt het minder aangenaam om te lezen. Er komt ook een scène in die niet geschikt is voor jonge lezers.
Er komen zeer weinig dialogen voor in het verhaal. Toch gebruikt de schrijver het eerste dialoog later terug opnieuw en dat geeft een speciaal effect. Hij benadrukt sommige woorden door ze in hoofdletters te zetten en een uitroepteken te zetten. zoals: VLATS!, WOESJ! en DZINNG!
Ondanks de moeilijke schrijfstijl is het wel een goed verhaal. Het zit goed in elkaar en als lezer wilt u het direct uitlezen om het einde te weten. Het bevat een aantal interessante levenslessen. De schrijver heeft met dit verhaal ook de Harland Award binnengehaald in 2012.
Voor als u een moment eens niks te doen hebt en je houdt van eens iets anders is dit verhaal een sterke aanrader!
March 10, 2021
De vis in de fles van Thomas Olde Heuvelt is een verhaal dat mij niet heeft kunnen bekoren. Een vreemd verhaal dat pas tegen het einde aan op gang komt.
Het verhaal gaat over Tobi die door een moeilijke tijd gaat door liefdesverdriet en zichzelf weerspiegelt met een goudvis. De schrijfstijl zou ik beschrijven als vaag en ik heb het idee dat de schrijver zelf niet weet welke kant hij uit wil. Bij momenten vind ik zijn woordkeuze heel kinderlijk, bij passages zoals ‘PLONS!’, ‘DZINNG!’, ‘VLATS!’, ‘RATS!’ & ‘WOESJ!’. Op andere momenten vond ik het boek dan weer eerder op een soort moeilijke manier geschreven, zoals het stukje op pagina 31, waar hij geen gebruik maakt van spaties. Ook gebruikt de auteur soms archaïsch taalgebruik zoals ‘kwinkslag’, ‘pandemonium’, etc.
Ik vond dit verhaal zeker niet de moeite waard om het te lezen en ook de inhoud van het verhaal sprak me niet aan. Het is pas in de laatste pagina’s dat je een beetje een idee krijgt waarom dit verhaal zo gelopen is en waarom de wereld in het verhaal omgekeerd is. Ik had toen het uit was een beetje het gevoel dat ik van de 35 pagina’s, er 30 voor niks had gelezen. Het begin vond ik dus nogal saai en door de vreemde situaties kon ik me ook niet inleven in het boek, wat me bij de meeste boeken wel aanspreekt.
Van mij krijgt het boek slechts 2 sterren, dat het verdient doordat ik het einde van het boek nog redelijk vond.
Het verhaal gaat over Tobi die door een moeilijke tijd gaat door liefdesverdriet en zichzelf weerspiegelt met een goudvis. De schrijfstijl zou ik beschrijven als vaag en ik heb het idee dat de schrijver zelf niet weet welke kant hij uit wil. Bij momenten vind ik zijn woordkeuze heel kinderlijk, bij passages zoals ‘PLONS!’, ‘DZINNG!’, ‘VLATS!’, ‘RATS!’ & ‘WOESJ!’. Op andere momenten vond ik het boek dan weer eerder op een soort moeilijke manier geschreven, zoals het stukje op pagina 31, waar hij geen gebruik maakt van spaties. Ook gebruikt de auteur soms archaïsch taalgebruik zoals ‘kwinkslag’, ‘pandemonium’, etc.
Ik vond dit verhaal zeker niet de moeite waard om het te lezen en ook de inhoud van het verhaal sprak me niet aan. Het is pas in de laatste pagina’s dat je een beetje een idee krijgt waarom dit verhaal zo gelopen is en waarom de wereld in het verhaal omgekeerd is. Ik had toen het uit was een beetje het gevoel dat ik van de 35 pagina’s, er 30 voor niks had gelezen. Het begin vond ik dus nogal saai en door de vreemde situaties kon ik me ook niet inleven in het boek, wat me bij de meeste boeken wel aanspreekt.
Van mij krijgt het boek slechts 2 sterren, dat het verdient doordat ik het einde van het boek nog redelijk vond.
March 7, 2021
’De vis in de fles’ is een bizar, maar toch ook interessant verhaal. Net zoals bij zijn andere werken, zoals HEX en Echo, gaf Thomas Olde Heuvelt een soort absurde magie aan het verhaal.
Het verhaal gaat over Tobi, wiens hart net gebroken is, wanneer de zwaartekracht zich plots in de lucht bevindt. Metaforisch gezien is dit een goede verdienste aan het verhaal, want niet alleen staat Tobi’s wereld op zijn kop, maar het lijkt wel of heel de wereld in zijn gevoelens is meegesleurd.
Er zijn verschillende dingen waar Tobi over zou moeten nadenken, maar het enige waar hij aan denkt is Blub, de goudvis van zijn ex. Hoe verder je in het verhaal bent, hoe meer het duidelijk wordt dat de vis een weerspiegeling is van Tobi zelf. Dit merk je bijvoorbeeld bij zinnen zoals ‘In een trage spiraal zonk ik naar beneden en raakte met een doffe bonk de bodem van de spacitroenfles.’
Hoewel de mysterieuze schrijfstijl zeer boeiend is, kan het soms ook iets te vaag worden. Bijvoorbeeld bij ‘Omnomnom?’ vroeg ik. ‘Nomnomnom,’ zei je. Een lezer weet hier bijna niets over de personages of over wat ze zeggen dus misschien is dat net iets te veel van het goede.
Over het algemeen is het een goed kortverhaal dat zeker aan te raden is als je graag eens een specialer verhaal leest dan een doordeweekse roman.
-Jana Verhelst
Het verhaal gaat over Tobi, wiens hart net gebroken is, wanneer de zwaartekracht zich plots in de lucht bevindt. Metaforisch gezien is dit een goede verdienste aan het verhaal, want niet alleen staat Tobi’s wereld op zijn kop, maar het lijkt wel of heel de wereld in zijn gevoelens is meegesleurd.
Er zijn verschillende dingen waar Tobi over zou moeten nadenken, maar het enige waar hij aan denkt is Blub, de goudvis van zijn ex. Hoe verder je in het verhaal bent, hoe meer het duidelijk wordt dat de vis een weerspiegeling is van Tobi zelf. Dit merk je bijvoorbeeld bij zinnen zoals ‘In een trage spiraal zonk ik naar beneden en raakte met een doffe bonk de bodem van de spacitroenfles.’
Hoewel de mysterieuze schrijfstijl zeer boeiend is, kan het soms ook iets te vaag worden. Bijvoorbeeld bij ‘Omnomnom?’ vroeg ik. ‘Nomnomnom,’ zei je. Een lezer weet hier bijna niets over de personages of over wat ze zeggen dus misschien is dat net iets te veel van het goede.
Over het algemeen is het een goed kortverhaal dat zeker aan te raden is als je graag eens een specialer verhaal leest dan een doordeweekse roman.
-Jana Verhelst
March 9, 2021
De vis in de fles gaat over een jongeman genaamd ‘Tobi’, die zijn liefde probeert op te zoeken in een wereld die letterlijk op zijn kop staat.
Na de relatiebreuk met Sophie sluit hij zich af van de buitenwereld en was de zwaartekracht kort daarna voor een of andere reden omgekeerd.
Het verhaal, zoals je ziet, wordt niet serieus genomen en dat is geen kritiek.
Een wereld waar alles op zijn kop staat is heel origineel en is een concept dat
volgens mij nog nooit eerder gebruikt werd in de literatuur.
Spijtig genoeg is het boek meer een metafoor dan een ingrijpend verhaal.
Voor sommige mensen is dit geen probleem maar er is vast en zeker gemist potentieel om
van het boek iets speciaal te maken.
Het verhaal wordt verteld door het hoofdpersonage zelf en het boek leest in het algemeen vrij vlot.
Maar de conversaties tussen personages kan wel beter.
Zinnen van conversaties worden veel te veel geëindigd met ‘vroeg ik’ of ‘zei je’,
voor een kortverhaal kon dit zeker bijgewerkt worden.
Het boek zelf heeft geen grote impact op mij gemaakt.
Het startte zo even snel als het eindigde.
Leuk om op een gezellige avond te lezen maar verwacht geen emotioneel meesterwerk.
Wat we hier hebben is een goed boek die spijtig genoeg erg vergeetbaar is.
Na de relatiebreuk met Sophie sluit hij zich af van de buitenwereld en was de zwaartekracht kort daarna voor een of andere reden omgekeerd.
Het verhaal, zoals je ziet, wordt niet serieus genomen en dat is geen kritiek.
Een wereld waar alles op zijn kop staat is heel origineel en is een concept dat
volgens mij nog nooit eerder gebruikt werd in de literatuur.
Spijtig genoeg is het boek meer een metafoor dan een ingrijpend verhaal.
Voor sommige mensen is dit geen probleem maar er is vast en zeker gemist potentieel om
van het boek iets speciaal te maken.
Het verhaal wordt verteld door het hoofdpersonage zelf en het boek leest in het algemeen vrij vlot.
Maar de conversaties tussen personages kan wel beter.
Zinnen van conversaties worden veel te veel geëindigd met ‘vroeg ik’ of ‘zei je’,
voor een kortverhaal kon dit zeker bijgewerkt worden.
Het boek zelf heeft geen grote impact op mij gemaakt.
Het startte zo even snel als het eindigde.
Leuk om op een gezellige avond te lezen maar verwacht geen emotioneel meesterwerk.
Wat we hier hebben is een goed boek die spijtig genoeg erg vergeetbaar is.
September 17, 2020
Een verhaal met heel wat elementen die elkaar echoën, dat is voor mij het mooiste aan dit verhaal. De titel 'De vis in de fles' gaat over de goudvis die Tibo naar zijn ex probeert te brengen maar evenzeer over Tibo zelf die 'als een vis in een fles' blijft rondjes draaien en zijn ex-geliefde niet kan loslaten. Dat loslaten wordt dan weer gespiegeld in het meisje dat hij probeert te helpen (die moet het verlies van haar mama verwerken en dus loslaten, de mama is 'een vallende ster' geworden) en de aarde die alles van zich heeft afgeschud. De dialoog tussen Tibo en zijn lief wanneer ze hem vertelt dat de relatie voorbij is, wordt prachtig herhaald in zijn eerste dialoog met het meisje. Puur qua structuur en sfeerschepping is het een mooi doordacht verhaal. Het emotionele aspect (Tibo die niet over zijn ex geraakt) wist me wat minder te overtuigen. Hoewel de emoties zeer herkenbaar zijn, zijn ze hier en daar toch wat pathetisch beschreven. Ook het einde voelde wat als een anti-climax, hoewel het beeld van Tibo in een dikke mist aan een touwladder in de lucht iets heel poëtisch heeft als eindbeeld.
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 3, 2021
Flauw verhaal over Tobi wiens wereld plots ondersteboven staat. Letterlijk. Dat gebeurt de dag nadat zijn Sophie hem verlaat. De wereld staat dan op zijn kop, onder is boven en omgekeerd. Ik ben er niet ondersteboven van (ja, sorry). De beeldspraak is me daarvoor te letterlijk, de zinnen te taalarm. Een illustratie:
‘Dingen veranderen nu eenmaal, lieve schat,’ zei Anja, en ze legde een broze arm op mijn schokkende schouders.
Waarom dan toch 2 sterren? Ondanks de tekortkomingen wil je wel weten hoe het verhaal verder loopt. Ook al zijn de personages oppervlakkig geschetst op de melodramatische Tobi na, ook al is de taal niet rijk, de symboliek te aanwezig, dan is het verhaal op zijn minst origineel.
De twee passages uit 'Het pad van de goudvis', gekapitaliseerd als CONCLUSIES VAN HET DEBAT 'WAAROM HET ONTEGENZEGLIJK VASTSTAAT DAT GOUDVISSEN LIEFHEBBEN', moeten het verhaal misschien naar een hoger niveau tillen (Kijk eens wat een strakke compositie!), mij kan dit niet bekoren. Jammer. Als dit trouwens fantasy is, zoals op de cover staat, dan mogen ze de term magisch-realisme schrappen. Hugo Award of niet.
‘Dingen veranderen nu eenmaal, lieve schat,’ zei Anja, en ze legde een broze arm op mijn schokkende schouders.
Waarom dan toch 2 sterren? Ondanks de tekortkomingen wil je wel weten hoe het verhaal verder loopt. Ook al zijn de personages oppervlakkig geschetst op de melodramatische Tobi na, ook al is de taal niet rijk, de symboliek te aanwezig, dan is het verhaal op zijn minst origineel.
De twee passages uit 'Het pad van de goudvis', gekapitaliseerd als CONCLUSIES VAN HET DEBAT 'WAAROM HET ONTEGENZEGLIJK VASTSTAAT DAT GOUDVISSEN LIEFHEBBEN', moeten het verhaal misschien naar een hoger niveau tillen (Kijk eens wat een strakke compositie!), mij kan dit niet bekoren. Jammer. Als dit trouwens fantasy is, zoals op de cover staat, dan mogen ze de term magisch-realisme schrappen. Hugo Award of niet.
March 10, 2021
Ik vond ‘de vis in de fles’ een zeer matig boek.
De schrijfstijl van Thomas Olde Heuvelt was soms zeer verwarrend en moeilijk leesbaar bijvoorbeeld toen hij een halve bladzijde schreef zonder zelfs maar 1 spatie te gebruiken. Verder was het plot moeilijk te begrijpen en soms ronduit belachelijk. Het hoofdpersonage liet een vrouw sterven om een vis te redden en riskeerde keer op keer zijn leven om deze vis genaamd Blub naar zijn ex Sofie the brengen. Ik miste ook een verklaring voor het plotse ‘omkeren’ van de wereld.
Ik vond het dan wel weer goed dat het plot leek te verwijzen naar de gemoedstoestand van het Tobi. Hij is net door een zware break-up gegaan en zijn wereld staat op zijn kop en in het verhaal staat ook letterlijk de wereld op zijn kop.
Kortom, het boek is leuk als je van verhalen met een moeilijke schrijfstijl en een ietwat onnozel plot houdt. Bij mensen die hier net als ik niet van houden kan ik het boek afraden.
De schrijfstijl van Thomas Olde Heuvelt was soms zeer verwarrend en moeilijk leesbaar bijvoorbeeld toen hij een halve bladzijde schreef zonder zelfs maar 1 spatie te gebruiken. Verder was het plot moeilijk te begrijpen en soms ronduit belachelijk. Het hoofdpersonage liet een vrouw sterven om een vis te redden en riskeerde keer op keer zijn leven om deze vis genaamd Blub naar zijn ex Sofie the brengen. Ik miste ook een verklaring voor het plotse ‘omkeren’ van de wereld.
Ik vond het dan wel weer goed dat het plot leek te verwijzen naar de gemoedstoestand van het Tobi. Hij is net door een zware break-up gegaan en zijn wereld staat op zijn kop en in het verhaal staat ook letterlijk de wereld op zijn kop.
Kortom, het boek is leuk als je van verhalen met een moeilijke schrijfstijl en een ietwat onnozel plot houdt. Bij mensen die hier net als ik niet van houden kan ik het boek afraden.
March 10, 2021
'De vis in de fles' kwam mij boeiend over. Met een absurde wending van de aarde wordt alle leven op aarde op zijn kop gedraaid, figuurlijk en letterlijk. Nadat de zwaartekracht alles verwoest, neemt een man genaamd Tobi het op zich om de goudvis van zijn ex-vriendin te beschermen
Tobi kon mij niet interesseren. De enige intrigerende kwaliteit van zijn personage was zijn verassend sterke bond met Blub, de goudvis. Tobi was voor mij niet het hoofdpersonage, ik keek meer naar Blub als het center van het verhaal. Tobi's verhaal was generiek en op een erudiete manier uitgelegd, maar Blub kreeg meer achterliggende bedenking.
In het geheel gezien was dit boek niet geweldig. De stijl is was arrogant en de personages waren vlak, maar het concept was heel intrigerend. Als er een ander boek bestond dat in een andere stijl werd geschreven en zich centreerde rond multidimensionale personages, zou ik het zeker lezen. Maar dit boek is een goed idee dat op een slechte manier is uitgelegd.
Tobi kon mij niet interesseren. De enige intrigerende kwaliteit van zijn personage was zijn verassend sterke bond met Blub, de goudvis. Tobi was voor mij niet het hoofdpersonage, ik keek meer naar Blub als het center van het verhaal. Tobi's verhaal was generiek en op een erudiete manier uitgelegd, maar Blub kreeg meer achterliggende bedenking.
In het geheel gezien was dit boek niet geweldig. De stijl is was arrogant en de personages waren vlak, maar het concept was heel intrigerend. Als er een ander boek bestond dat in een andere stijl werd geschreven en zich centreerde rond multidimensionale personages, zou ik het zeker lezen. Maar dit boek is een goed idee dat op een slechte manier is uitgelegd.
March 10, 2021
Thomas Olde Heuvelt gaf een soort van magie aan het verhaal zoals hij ook bij HEX heeft gedaan.
Het verhaal gaat over een jongen Tobi die liefdesverdriet heeft, Sophie zijn ex-vriendin heeft het namelijk uitgemaakt. Ineens staat zijn wereld en ook de wereld zelf op zijn kop. Wat boven was is nu onder en omgekeerd. Hij leert een meisje Fiep kennen die ook de draaiing van de zwaartekracht heeft overleefd. Ze gaan samen op pad.
Ik vind het wel interessant dat je de titel op 2 manieren kan interpreteren, namelijk de vis van Sophie die Tobi heel het verhaal in een fles bij zich heeft. Maar je kan het ook bezien als Tobi die bij Sophie ‘rondjes blijft draaien’. Wat mij tegenviel aan dit boek was dat het verhaal iets te gedetailleerd was geschreven. Een illustratie:’koffiedrinkers koffiedrinkend uit omgekeerde koffiekopjes’. Ook stoorde mij dat het hele verhaal draaide over de vis terug naar Sophie brengen, om dan te horen dat zij hem nog steeds niet terug wilt.
Amandine Lenaerts
Het verhaal gaat over een jongen Tobi die liefdesverdriet heeft, Sophie zijn ex-vriendin heeft het namelijk uitgemaakt. Ineens staat zijn wereld en ook de wereld zelf op zijn kop. Wat boven was is nu onder en omgekeerd. Hij leert een meisje Fiep kennen die ook de draaiing van de zwaartekracht heeft overleefd. Ze gaan samen op pad.
Ik vind het wel interessant dat je de titel op 2 manieren kan interpreteren, namelijk de vis van Sophie die Tobi heel het verhaal in een fles bij zich heeft. Maar je kan het ook bezien als Tobi die bij Sophie ‘rondjes blijft draaien’. Wat mij tegenviel aan dit boek was dat het verhaal iets te gedetailleerd was geschreven. Een illustratie:’koffiedrinkers koffiedrinkend uit omgekeerde koffiekopjes’. Ook stoorde mij dat het hele verhaal draaide over de vis terug naar Sophie brengen, om dan te horen dat zij hem nog steeds niet terug wilt.
Amandine Lenaerts
January 18, 2026
Heb veel mijn ogen gerold tijdens de voor Nederlandse literatuur akelig typische cynisch-droogkomische toon en Heuvelts (ongemakkelijk ingevoegde) tegeltjeswijsheid. Ook ligt elke metafoor en vergelijking er vermoeiend dik op; de eerste zin bewerkstelligt al succesvol een vergelijking ("Die dag stond de wereld op z’n kop.") en dit is een van de weinige voorbeelden waarin zoiets in de subtext is verwerkt. Gelukkig wordt dit verhaal in de tweede helft een stuk sterker wanneer het deels de afstandelijke toon achterwege laat en een Jules Verne-achtig avontuur omarmt. Iets als "En na een tijdje hadden we de stad achter ons gelaten en zagen we alleen bomen, die hun takken treurig lieten bungelen en hun blaadjes lieten dwarrelen in de peilloze diepte van de atmosfeer, zodat het leek alsof de aarde groene tranen huilde" is een stukje magie dat je enkel uit dit scenario kan halen. Daarvan had ik meer gewild.
March 10, 2021
‘De vis in de fles’ van Thomas Olde Heuvelt zit raar in elkaar, maar door die absurditeit interesseerde het me wel. Het is anders dan elk verhaal dat ik ooit al gelezen heb. Ik zou het niet aanraden aan beginnende lezers omdat de schrijfstijl redelijk complex is.
Het verhaal start bij Tobi die liefdesverdriet heeft omdat zijn geliefde hem verlaten heeft. Vervolgens draait de wereld op zijn kop, boven is onder en omgekeerd. Het enige wat hij nog heeft is, is de goudvis van zijn geliefde, die hij in een fles heeft gestoken om hem te vervoeren. Alles wat los hangt valt naar beneden, de leegte in. De maatschappij probeert zich aan te passen aan deze wonderbaarlijke ramp, maar dat is niet gemakkelijk. Tobi weet dat er niets anders op zit dan accepteren.
‘De vis in de fles’ heeft in 2012 de Paul Harland Prijs gewonnen, zijn verhalen zijn origineel en goed uitgewerkt.
Liam De Wit
Het verhaal start bij Tobi die liefdesverdriet heeft omdat zijn geliefde hem verlaten heeft. Vervolgens draait de wereld op zijn kop, boven is onder en omgekeerd. Het enige wat hij nog heeft is, is de goudvis van zijn geliefde, die hij in een fles heeft gestoken om hem te vervoeren. Alles wat los hangt valt naar beneden, de leegte in. De maatschappij probeert zich aan te passen aan deze wonderbaarlijke ramp, maar dat is niet gemakkelijk. Tobi weet dat er niets anders op zit dan accepteren.
‘De vis in de fles’ heeft in 2012 de Paul Harland Prijs gewonnen, zijn verhalen zijn origineel en goed uitgewerkt.
Liam De Wit
August 29, 2023
I read this one in English. I probably did not get the deep message or the hidden meanings of things (It feels like a book that would have those things) I did enjoy it and the setting and story is quite interesting.
February 2, 2018
Strange. This entire story might as well only be one big metaphor. I'll definitely be reading more by Thomas Olde Heuvelt.
November 15, 2018
Great Dutch genre writer.
March 31, 2019
Loved it. Science fiction combined with a love story. Interesting. Sad. Special. Full of hope and excitement while I was reading it.
January 10, 2020
Poëtisch kortverhaal over liefdesverdriet en overleven in een speciale apocalyps.
Poetic short story about heartbreak and surviving in a special apocalyps.
Poetic short story about heartbreak and surviving in a special apocalyps.
April 19, 2023
its good
This entire review has been hidden because of spoilers.
Read
October 31, 2023I had to read this for school
November 7, 2023
3,5 sterren
May 30, 2025
Soms een beetje vaag, maar geweldige fantastie! De schrijver neemt je helemaal mee in de wereld
Read
December 6, 2015This was an enjoyable read. I first read it in the original Dutch version and then listened to the reading in English on lightspeedmagazine.com to compare.
It builds on a simple speculative fiction idea that is just too good to ignore and the characters are good. The American version smooths out a couple of Dutch rough bits that some may consider rude. Interesting.
It builds on a simple speculative fiction idea that is just too good to ignore and the characters are good. The American version smooths out a couple of Dutch rough bits that some may consider rude. Interesting.
April 16, 2015
Van mij mag dit verhaal wel een Hugo Award winnen. Heel bijzonder. Terry Pratchett meets James Joyce.
Displaying 1 - 30 of 31 reviews