Najbardziej poruszającą rzeczą w tym zbiorze listów jest czułość z jaką zwracają się do siebie Gajka i Jacek. Wyjątkowe jest to jak pięknie o sobie mówią i są w sobie nieustannie zakochani. Mijają lata, a ich uczucie nie słabnie, tylko coraz bardziej się pogłębia.
Niezbyt wiele poznajemy ich wspólnego życia razem. Jednak to jak za sobą tęsknią i niezależnie od odległości pozostają w bliskości, świadczy o tym, że czas który był im dany przeżyli w szczęściu i wdzięczności, że się życie dało im szansę się spotkać.
Piękny dowód nieprzerwanej miłości i duchowego połączenia.