Tijdens de jaarlijkse vergadering van het krill neemt één krilldiertje onverwacht het woord. Het heeft een belangrijke vraag voor zijn soortgenoten. Waarom worden ze door iedereen gegeten, terwijl ze zelf niemand kwaad doen? En trouwens, waarom hebben ze een verzamelnaam? Krill bestaat uit allemaal losse diertjes.
‘We zijn geen massa, maar we zijn individuen!’ ‘We zijn wat?’ ‘Individuen. Aparte dieren. Wij bestaan stuk voor stuk.’
Langzaam komen de krilldieren tot de ontdekking dat er groot onrecht heerst in zee. Het krill besluit in opstand te komen. Twee krilldieren gaan met een witte vlag op pad om de andere dieren van het onrecht te overtuigen. Ze komen in vrede, gesteund door een koor van triljarden soortgenoten die samen zingen: ‘Wie kom in pies!’
4.5* - Nog nooit een boek gelezen waarin het hoofdpersonage een krilldiertje is, maar voor alles is er een eerste keer.
Bibi Dumon Tak schreef alweer een geniaal boek: een boeiend uitgangspunt waarover uren kan worden nagedacht en gepraat, boeiende personages (krill! haringen! pijlinktvissen!), humor (het krillspreekkoor; dit boek vraagt er echt om voorgelezen te worden), een sprankelend taalgebruik... En het allerbelangrijkste: het boek neemt zijn lezers serieus, qua onderwerp(speciësme)/taal, en doet nergens toegevingen, ook niet omdat het 'maar' een 'kinderboek' zou zijn. (+ De illustraties van Annemarie van Haeringen geven zin om zelf onderwaterwerelddieren te tekenen.)
Een aanrader voor elke lezer, maar nu zeker voor lezers op achterbanken richting vakantiebestemmingen. Om dan nadien, als chauffeur, het boek dat de achterbank zo deed lachen/moeilijke vragen deed stellen, zelf ook te lezen. Of zoals het krillkoor het zou zeggen: Lees! Lees! Lees! Lees! Lees! Lees! Lees! Lees! Lees! Lees! Lees! Lees!
(Vegetarisch) spek naar de bek van mijn strijdlustige, vegetarische 10-jarige dochter. Ik heb ook samen met haar genoten van de humor, de prachtige illustraties, de weetjes en de boodschap van hoop.
Dat die hoop bij de kinderen ligt, kan ik alleen maar beamen als ik hoor welke keuzes die 10-jarigen maken, hoe ze praten over het klimaat, dierenleed, oorlog en de loodzware last die op die kleine schouders ligt.
Een hilarisch luisterboek over een van de kleine diertjes van het krill die beweert een individu te zijn, en wil weten waarom zij als soort zo benadeeld worden omdat zij alleen maar worden opgegeten zonder zelf iemand schade te berokkenen. Het diertje zoekt samen met de oudste van het gezelschap contact met hun eerste vijanden, de haringen, en klimmen zo op tot ze de hele onderwaterwereld en zelfs daarbuiten bij elkaar verzameld hebben.
Het boek valt vaak wat in herhaling, maar als je naar de doelgroep kijkt is dat helemaal ok, het heeft zeker een versterkend effect. Ook is het moraliserend (mogen we wel dieren opeten, mogen we anderen kwaad doen, is de ene soort meer waard dan de andere, …?), maar het past helemaal. Het is bovendien nog leerzaam ook, met alle dieren die de revue passeren, over wie we soms iets meer te weten komen.
Het boek wordt voorgelezen door Huub Dikstaal en Bibi Dumon Tak, die dat echt fantastisch doen. De verschillende dieren worden zo ongelofelijk goed neergezet, het koor van het krill is een superleuke toevoeging. Ik heb echt met heel erg veel plezier én met de glimlach geluisterd.
Ik had gelezen dat lezers ook het colofon zo geweldig vonden en zelfs dat wordt voorgelezen in het luisterboek! En ja, het klopt, absoluut geweldig!
Wel erg benieuwd naar de tekeningen die erbij gemaakt werden, dus ik ga wellicht ook nog op zoek naar het leesboek.
En als ik ooit eens een mindere dag heb, luister ik dit verhaal gewoon opnieuw 😊
Bibi Dumon Tak is een van mijn favo auteurs, maar deze kom ik niet doorheen, doordat ik telkens mijn concentratie verlies. Ik heb het geprobeerd als luisterboek (ontzettend leuk gedaan, als hoorspel) en als leesboek (inclusief illustraties en een grappig colofon).
De reden dat mijn concentratie het niet aankan? (Net zoals bijv boeken met stream of consciousness): het is alleen maar dialoog (vaak zonder precies te duiden wie wat zegt) en er zit extreem veel herhaling in. Een heel origineel boek qua vorm, maar helaas niet een boek voor mij.
Dit is een grappig boek met een serieuze ondertoon. De krilldiertjes vragen zich af: Waarom worden wij door iedereen gegeten, terwijl we zelf niemand kwaad doen? En ze roepen alle zeedieren bij elkaar om die vraag te beantwoorden…
Bibi Dumon Tak heeft een - alweer - bijzondere manier gevonden om een onderwerp dat haar blijkbaar na aan het hart ligt (dierenrechten) in verhaalvorm te laten verschijnen. Geschreven vanuit een mooi perspectief maakt het duidelijk dat ook klein beginnen tot effect kan leiden. Met veel plezier gelezen, ook dankzij de humoristische ondertoon.
Dit is het grappigste, meest geslaagde pamflet dat ik ooit heb gelezen. Krill, mij heb je. (Overigens ook de eerste keer dat ik een colofon met aandacht las, heerlijk!)
Leuk, op dezelfde wijze als ‘Ik houd mijn spreekbeurt over de Anaconda’. Alleen kwamen er op den duur wat teveel dieren door elkaar heen en volgde ik het niet meer zo.
Voor de grapjes moet je de dieren kennen, dus dit boek heeft écht wat pre- en reteaching nodig. En voorlezen wordt een leuke uitdaging met het Krillkoor!
Maar wel weer hilarisch. Ik moest hard lachen om de haringen die bang zijn voor vlaggetjes…
Dat dit boek door de uitgeverij tevens is uitgegeven als eenvoudig hoorspel (de luistervariant van dit boek) illustreert de opzet van het boek: Dumon Tak informeert de lezer middels dialogen tussen allerlei dieren in de voedselpiramide, te beginnen met 'Joen'. Dus na het lezen kan ik je het luisteren absoluut aanraden!
KrilJoen is een individueel miniscule kreefachtige die wij mensen alleen kennen samen met al zijn soortgenoten onder de groepsnaam 'Kril'. Krildiertje Joen maakt zich los van de onmetelijk grote krilgroep en besluit zich te actief verzetten tegen zowel de ontkenning van elk krildiertje als zijnde een inidvidu, als tegen het feit dat kril opgegeten wordt terwijl krildiertjes zelf niemand kwaad doen.
Bibi Dumon Tak neemt ons mee door de voedselpiramide: krildiertjes worden gegegeten door haringen die worden op hun beurt weer gegeten door andere dieren (én mensen, die steken zelfs een vlaggetje in hun lijf!), etc. In die doorgaande circle of life verwerkt ze allerlei weetjes over de genoemde dieren.
Via haringen en octopussen naar zeehonden en witte haringen om uiteindelijk tot de altijd 'groene' boodschap van de schrijfster te komen: in de wereld van flora en fauna zijn het de mensen die zich niet aan de natuurregels houden waardoor al het organisch leven op aarde zorgwekkend uit balans is geraakt. Het boek eindigt in een regelrechte oproep aan de kinderlezer (want volwassenen zijn te vaak de oorzaak van alle ellende, Bibi heeft aanzienlijk meer vertrouwen in het kind).
Leuke verhaalvorm en een heldere en groene boodschap, al heb ik wat minder met woordgrapjes die Bibi Dumon Tak eigen zijn (ik heb sowieso weinig met woordgrapjes). En als leraar denk ik altijd: er zijn te veel kinderen die de grapjes niet zullen begrijpen, en maakt dat het boek niet te onaantrekkelijk voor hen. Het werk van Bibi spreekt daarom mogelijk in de eerste plaats altijd leraren en recensenten aan, jammer dat ik geen schoolgaande kinderen thuis heb die haar werk voor me kunnen testen. Ik vrees dat ze het een beetje flauw en moralistisch zullen vinden.
Ik zeg daarom: 3,5 ster afgerond naar 4. Visueel is het boek een feest, en als leraar zie ik mezelf dit boek wel lezen met een klas, behorend bij een biologiethema én als genreafwisseling. Ook zonder de naam van de schrijfster op de cover weet je: ik lees een Bibi Dumon Tak!
Wij komen in vrede is een kunstwerkje.. Een boek dat in elke school thuishoort.. Op de cover zie je 2 krilldiertjes.. Krill, eerlijk gezegd wist ik niet eens precies wat het was.. Jij? Ik dacht kleine plantjes. Het zijn piepkleine kreeftachtige diertjes die als massa worden gezien.. En ook massaal worden opgegeten door vele andere zeedieren. Terwijl ze zelf geen vlieg kwaad doen. Dat is toch oneerlijk. Één van de krilldiertjes wil hier wat aan doen en krijgt de hele meute mee.. Maar wel geweldloos! Ze nemen een witte vlag mee.. 'we come in pies' scanderend. Krilljoen en Krilljard voorop. Op weg naar de haringen. Maar die blijken ook opgegeten te worden.. hmm..
Wat volgt is een heel spektakel, alle zeedieren komen langs.. Van koboldhaai tot wenkkrab, poetsvissen, zeeslakken, iedereen komt uiteindelijk naar de geweldloze bijeenkomst..
Leerzaam, hilarisch, uniek, grappig, scherp.. Kunstig vooral.. En dan die tekeningen nog.. Al die verschillende krilldiertjes, wat zijn ze eigenlijk leuk.. Zo mooi verbeeld door Annemarie van Haeringen (whats in a name)
Een boek om te beleven, en over na te denken, een boek over moed, onrecht, rechtvaardigheid, de kringloop van de natuur.. Hoe je als individu van betekenis kan zijn. En de kracht van samen... Mooi!
Dit boek heeft echt alles. Fantastische taal! Echt je hoeft geen taalles meer te geven in de lagere schoolcals je bij dit boek stilstaat. Spreekwoorden, zegswijzen, taalspelletjes, acroniemen, ontleenwoorden, ... ah ja en hier en daar opsommingen (hihi). Aangevuld met fijne tekeningen. Het leest zeer vlot door de vele dialogen. Dan heb je nog het hele Luik van informatief en maatschappij bewust zijn en aandacht voor de natuur. Echt fijn om zoveel info en kritische gedachten te lezen als een vrolijk, grappig verhaal. Een echte topper! Ik was al fan maar nu fan voor eeuwig en altijd. Nog meer van die boeken om de jeugd te prikkelen.
Geweldig boek om wat jeugdig activisme aan te wakkeren! Ik heb er eerst zelf van genoten. Van mooie tekeningen, de weetjes over dieren, de maatschappijkritiek en vooral de humor. Van de matties haring tot de roep om minder, minder. Ik weet niet of kinderen het net zo grappig vinden, maar dat ga ik uitvinden. Ben van plan het binnenkort voor te lezen...
Fantastisch!!! Alleen de voorkant al, wat zien de kinderen daar? Dan de titel erbij. Zouden ze ruzie met iemand hebben? Rijke tekst met humor, heel veel humor. Voorlezen blz. 5 Kunnen we als klas een reactie geven over deze vijf agendapunten? Wat voor rechten hebben kinderen? Blz. 8 Blz. 98 en 99 wat zien we? En waar staat de mens? Mag en staat die bovenaan? Of juist onderaan?
This entire review has been hidden because of spoilers.
Zojuist een van de meest politieke boeken van 2026 gelezen. Het is een kinderboek. En een dierenboek. En een spookboek, euhhh…. een geestig boek. Met humor. Met tekst tussen de tekeningen door. Zonder te storen. Heel bijzonder.
Leuk bedacht, geweldige tekeningen, ik heb er ook zeker weer wat van geleerd (anadroom en katadroom) maar ik vond het niet heel erg diep gaan? Ondanks het oceanische karakter natuurlijk.