Jens Christian Grøndahl is one of the most celebrated and widely read authors in Europe today. He has written plays, essays, and eleven novels. The publication of Silence in October marks Grøndahl's U.S. debut. His novel Lucca was awarded the prestigious Golden Laurels Prize in 1999. He lives in Copenhagen.
Bibliography:
Kvinden i midten - 1985 Syd for floden - 1986 Rejsens bevægelser - 1988 Det indre blik - 1990 Skyggen i dit sted - 1991 Dagene skilles - 1992 Stilheden i glas - 1993 Indian summer - 1994 Tavshed i oktober - 1996 (translated into English, Silence in October 2000) Lucca - 1998 (translated into English under same title 2002) Hjertelyd - 1999 Virginia - 2000 (translated into English under same title, 2003) Et andet lys - 2002 (translated in English, An Altered Light 2005) Piazza Bucarest - 2004 Røde hænder - 2006 Tre skridt tilbage - 2007 (essays) Den tid det tager - 2008
Een verhaal over gemiste kansen. Een vrouw besluit te stoppen met haar veeleisende baan om meer tijd te hebben voor haar man, dochter en kleinkind. Het loopt echter anders dan ze had verwacht. Was ze te laat met deze beslissing? Ergens las ik dat de stijl van deze schrijver overeenkomt met Bernard Schlink, Thomas Verbogt in het terugkijken, de weemoed. En toch, de hoofdpersoon van dit verhaal vond ik op geen enkele manier sympathiek, te cognitief, en daardoor raakte het verhaal me niet zo. Maar de boodschap aan het eind over vertrouwen en hoe daarmee om te gaan was daarentegen prachtig!
Ik ben heel eerlijk; toen ik de samenvatting las, had ik veel verwacht van dit verhaal. Helaas heeft dit boek mij echt niet geboeid of aangegrepen. Het is saai geschreven. Ik voelde geen verbinding met de karakters. Je leest vooral hoe Lisa terugblikt op haar leven, vol twijfels over liefde, schuldgevoelens omdat ze weinig aanwezig is geweest voor haar dochter, door haar drukke werkleven. Haar pogingen om weer aanwezig te zijn voor haar dochter en de moeilijkheden in de communicatie tussen moeder-dochter. Je leest vooral filosofische mijmeringen en ik heb gemerkt dat dit mij niet pakt. Het thema waar Grondahl met dit boek op in wil gaan vind ik echter wel boeiend; is het mogelijk om zo laat in het leven nog van koers te veranderen? En wat is er met de liefde gebeurd in de jaren dat ze met iets anders bezig was?
Mooi taalgebruik, prachtige beschrijvingen van het waterrijke Deense landschap en een interessant plot (vrouw zeg haar baan als topadvocaat op om meer tijd voor haar omgeving te creëren, maar stuit op een persoonlijk geheim), maar in de uitwerking mist de diepgang, zoals in Grøndahl’s ‘Portret van een man’. Hoofdpersoon Lisa staat op afstand en komt op de lezer mede daardoor onsympathiek over. De warmte uit de korte flashbacks missen in het reguliere verhaal, dat moeilijk blijft plakken. RF
Hard werkende vrouw (50+) neemt ontslag en kijkt terug op haar leven en wat ze belangrijk vond en vindt. Kabbelt een beetje voort maar wel relevante levensvragen. Gaat nogal eens vooruit en terug in de tijd waardoor ik soms kwijt was waar we zaten. Dialogen opgeschreven zonder aanhalingstekens en wie wat zegt dus ook daar soms de draad kwijt. Maar misschien komt dat ook wel omdat het vandaag 37 graden is.
Een terugblik op een leven, vol twijfels over liefde, afwezigheid door een drukke job, moeder- dochterrelatie,... Filosofische mijmeringen, zoals we het gewoon zijn van Grøndahl... Hij munt ook uit door een schitterend taalgebruik. Maar toch iets minder topper dan zijn vroegere romans, naar mijn gevoel.
Vrouw komt er laat achter dat een maatschappelijke carrière ook niet alles is. Ze denkt na over haar verleden, heden en toekomst. Ik vond het lezen een vermoeiende klus want haar gefilosofeer boeide me niet.