Szczęście na kreskę

by Filip Chajzer

O co chodzi z tym tytułem – Szczęście na kreskę? Branie czegoś „na kreskę” oznacza tyle co kupowanie na kredyt, a zbieżność z linią usypanej kokainy, również zwaną potocznie „kreską”, złożyła mi się w głowie w dość spójną opowieść.

Bo ćpanie to branie na kredyt szczęścia z przyszłości. Zaciągasz dług endorfinowy, a narkotyk staje się podstępnym bankierem, który pozwala przelewać środki z konta na konto. Każda wciągnięta krecha to następny przelew szczęścia. Trzeba je brać coraz częściej, bo chociaż długość wciąganej kreski jest taka sama, to drastycznie spada ilość tego, co za nią dostajesz. Przelewy szczęścia stają się coraz mniejsze. To błędne koło. A potem jeszcze pojawiają się lęki i psychoza. Bo ten bankier, który kusił cię dobrą zabawą, ma jeden cel – prędzej czy później cię wykończyć.

Pierwsze, niewielkie pożyczki spłacasz w walucie dni. Potocznie nazywamy to „zjazdem”. Im częściej twój szalony piątek jest w środę, a później również w czwartek, niedzielę i kolejne dni, spirala zadłużenia przyspiesza. Dni zamieniają się w tygodnie, miesiące, lata spłacania tej szatańskiej pożyczki.

Ta książka jest o wychodzeniu z długu endorfinowego. O tym, jak organizm stara się powrócić do naturalnego poczucia szczęścia, spontaniczności czy wręcz pozytywnego szaleństwa.

Ja już swój dług spłaciłem. Ale łatwo nie było.

224 pages, Paperback

Published January 1, 2026

Reviews

[Mateusz Buczek]

Przesłuchałem prawie 5 godzin podcastu na ten temat, więc czuję się jakbym ją przeczytał. Niebywały wysryw typa z przerośniętym ego. Unikać!!!!!!

[Kaia Zakrzewska]

nie czytałam ale przesłuchałam 4h podcastu samcow i baby więc pozwalam sobie ocenić

[Justyna Sk]

Bezsensowny wysryw, na druk którego żal byłoby zużytego papieru toaletowego. Jedyna wartość, jaką widzę, to konkursowo odhaczone przez autora narcystyczne bingo, większego samozaorania nie jestem w stanie sobie wyobrazić.

[Martyna Wo]

Nie czytałam, ale Szymon z Samca potwierdził, że po przesłuchaniu 5h ich podcastu o tej książce można sobie dodać na Goodreads.

[Eva Piestrak]

Filip zapowiadał na jakichś frikfajtowych konferencjach, że to będzie wielka opowieść i przestroga dla każdego, kto sięga po narkotyki.. Nic tam nie ma. Nawet się nie dowiemy, dlaczego nie warto brać dragów. Nie ma też redakcji. Dziękuję, Filip, że wyjaśniasz mi jak działa Otodom albo co to oznacza po polsku - brać coś na kreskę. Nie pisz już nic. Proszę.

[Kasia]

Pomocy

[jolciszka]

Gdyby to była książka o wychodzeniu z nałogu (tak jak sugerują tytuł i zapowiedzi samego Filipa) mogłaby być naprawdę ciekawą pozycją. Po około 100 stronach sam jednak stwierdza, że jest to książka o Bogu xD. Spoiler: o Bogu również nie była.

W praktyce są to po prostu perypetie Filipa Chajzera związane z jego codziennym życiem. Do tego mam wrażenie, że autor nie chciał za bardzo słuchać redakcji, bo książka jest napisana tragicznie.

Czytałam tylko po to, żeby się pośmiać i móc z czystym sumieniem wystawić 1/5. Dobrze, że przynajmniej była krótka.

[Filip Zakrzewski]

Trzy odcinki Samca Beta mnie przeorały

[Aleksandra Szranko]

Duże stężenie Filipa na metr kwadratowy.
Niby jego książka, o nim, wolno mu, ale prawie nie zdzierżyłam.
Godspeed, chopie!

[Izabela Dabrowa]

Nie czytalam ale przesluchalam pare godzin podcastu “poczytaj mi mamo” w wykonaniu Szymona Żurawskiego i mi wystarczy

[P. Ninja]

Książka przestrodze- pokazuje co uzależnienie i narkotyki potrafią zrobić z człowiekiem oraz jak trudna jest walka o wyjście z nałogu.
Momentami przeszkadzały mi chaos i dygresje, Chajzer nawet w książce o nałogu potrafi pokazać swoją megalomanię… ale historia była naprawdę ciekawa.
Nie darzę sympatią Chajzera, ale lubię jego książki - wcześniej czytałam książkę Filipa o śmierci syna, która bardzo mnie poruszyła, ta też niosła za soba jakąś mądrą wartość. Polecam!

[Nats Bookshelf]

Zaczęłam swoją przygodę z tym „utworem” od przesłuchania pierwszej części Trylogii Chajzerowskiej. Czekając na kolejną, stwierdziłam, że wyrobię sobie własną opinię i sięgnę po oryginał na Storytelu.
Teraz mogę już potwierdzić, że sześciogodzinny, trzyczęściowy podcast jest o wiele ciekawszy niż wszystkie treści zawarte w tym „dziele sztuki”.
Dzięki, Szymon, za wprowadzenie mnie w świat Filipa Chajzera.
Please, let me free.

[Adriana]

Książka wysłuchana, świetnie przeczytana przez autora. Lekko o sprawach nielekkich. Podoba mi się. Brawo Panie Filipie, kłaniam się 🙂

[Pawel R]

Nie jest to literatura najwyższych lotów - ale ważny głos ku przestrodze , myślę że warto dla osób , które w jakiś sposób mają styczność z tym tematem.