Ο Robert Albert Bloch γεννήθηκε στις 5 Απριλίου του 1917 στο Σικάγο, από γονείς γερμανοεβραϊκής καταγωγής, και πέθανε στις 23 Σεπτεμβρίου του 1994 στο Λος Άντζελες. Στην εφηβεία του υπήρξε φανατικός αναγνώστης του περιοδικού Weird Tales, που δημοσίευε συχνά διηγήματα του Λάβκραφτ. Από απλός θαυμαστής του σπουδαίου συγγραφέα στην αρχή, πέρασε γρήγορα στην προσωπική επικοινωνία μαζί του δι αλληλογραφίας. Σύντομα ο Λάβκραφτ έγινε φίλος και μέντοράς του, και χάρη στην ενθάρρυνση και την καθοδήγησή του ο Bloch ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη συγγραφή, και 17 μόλις ετών πούλησε τα πρώτα του διηγήματα στο Weird Tales. Έτσι έγινε ένα από τα νεότερα μέλη του περίφημου "Κύκλου του Λάβκραφτ", μιας συγγραφικής παρέας που περιλάμβανε ονόματα όπως ο Κλαρκ Άστον Σμιθ, ο Ρόμπερτ Χάουαρντ και ο Ώγκυστ Ντέρλεθ. Με συνδετικό τους κρίκο τον ίδιο τον Λάβκραφτ και το έργο του, εξέλιξαν από κοινού την περίφημη "Μυθολογία Κθούλου", ένα φανταστικό κατασκεύασμα που αποτέλεσε το σκηνικό των διηγημάτων τρόμου που έγραφαν. Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε η συμβολή του Bloch. Ο Bloch υπήρξε πολυγραφότατος. Εκτός από τη λογοτεχνία τρόμου, ασχολήθηκε επίσης με την επιστημονική φαντασία και την αστυνομική λογοτεχνία. Έγραψε ακόμα αρκετά σενάρια για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Το πιο διάσημο έργο του είναι το μυθιστόρημα Psycho, που η κινηματογραφική μεταφορά του από τον Άλφρεντ Χίτσκοκ αποτέλεσε μεγάλη επιτυχία. Φρικιαστικά γκουλ και βδελυρά πνεύματα, αποτρόπαιες κρύπτες και στοιχειωμένα δάση, καταραμένα κειμήλια και ακατονόμαστα βιβλία, δαιμονικοί θεοί και απόκοσμες οντότητες. Αυτά είναι ορισμένα από τα συστατικά που συνθέτουν το τρομακτικό λογοτεχνικό σύμπαν του Robert Bloch. Στην παρούσα πρώτη ανθολογία περιλαμβάνονται 11 διηγήματά του που εμπλουτίζουν και διευρύνουν τη Μυθολογία Κθούλου.
Robert Albert Bloch was a prolific American writer. He was the son of Raphael "Ray" Bloch (1884, Chicago-1952, Chicago), a bank cashier, and his wife Stella Loeb (1880, Attica, Indiana-1944, Milwaukee, WI), a social worker, both of German-Jewish descent.
Bloch wrote hundreds of short stories and over twenty novels, usually crime fiction, science fiction, and, perhaps most influentially, horror fiction (Psycho). He was one of the youngest members of the Lovecraft Circle; Lovecraft was Bloch's mentor and one of the first to seriously encourage his talent.
He was a contributor to pulp magazines such as Weird Tales in his early career, and was also a prolific screenwriter. He was the recipient of the Hugo Award (for his story "That Hell-Bound Train"), the Bram Stoker Award, and the World Fantasy Award. He served a term as president of the Mystery Writers of America.
Robert Bloch was also a major contributor to science fiction fanzines and fandom in general. In the 1940s, he created the humorous character Lefty Feep in a story for Fantastic Adventures. He also worked for a time in local vaudeville, and tried to break into writing for nationally-known performers. He was a good friend of the science fiction writer Stanley G. Weinbaum. In the 1960's, he wrote 3 stories for Star Trek.
Αυτή η ωραία συλλογή με ιστορίες της Μυθολογίας Κθούλου, είναι το τρίτο βιβλίο του Ρόμπερτ Μπλοχ που διαβάζω, μετά το εξαιρετικό νουάρ θρίλερ με στοιχεία τρόμου "Ψυχώ" που διάβασα το 2010 και το πάρα πολύ καλό "Παράξενοι κόσμοι" που διάβασα το 2013 (το βιβλίο αυτό περιέχει το τρομερό Λαβκραφτικό μυθιστόρημα "Παράξενες εποχές"). Λοιπόν, για άλλη μια φορά έμεινα ικανοποιημένος από την γραφή, την φαντασία και την ατμόσφαιρα των ιστοριών του πολύ καλού αυτού συγγραφέα.
Ο παρών τόμος περιέχει έντεκα διηγήματα, που το μόνο σίγουρο είναι ότι προσφέρουν, λίγο έως πολύ, ανατριχίλες, αγωνία και αγνό -και ίσως λιγάκι παλιομοδίτικο- τρόμο. Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι αυτές οι ιστορίες φαίνεται να είναι κάπως πρώιμες, μιας και ο Μπλοχ τις έγραψε σε πολύ νεαρή ηλικία. Αυτό ισχύει κυρίως για τις λίγες πρώτες ιστορίες, που ναι μεν είναι ωραίες και ατμοσφαιρικές, αλλά είναι και κάπως απλοϊκές. Όμως, προσωπικά, ο συγγραφέας κατάφερε να με ταξιδέψει στον σκοτεινό κόσμο του -σε ανήλιαγα υπόγεια, σε κατακόμβες που κρύβουν μυστικά, και σε απομονωμένα σπίτια- και να μου δείξει την αθέατη πλευρά της ζωής. Η γραφή του είναι πολύ καλή, ευκολοδιάβαστη και ξεκούραστη, με πολύ ωραίες και ατμοσφαιρικές περιγραφές.
Από τον τόμο αυτό θα ξεχώριζα τις εξής τρεις ιστορίες: "Το νεογνό της Βουβάστιδος", "Τρόμος στον όρμο των σφαγμένων" (που είναι και με διαφορά η μεγαλύτερη σε μέγεθος) και "Μαύρη συναλλαγή". Όμως, κακά τα ψέμματα, όλες οι ιστορίες μου άρεσαν, για τον έναν ή τον άλλο λόγο. Μπορεί να μην πρόκειται για μια αριστουργηματική συλλογή και να μην σας τινάξει τα μυαλά στον αέρα με τις ιδέες και τον τρόμο που προσφέρουν οι ιστορίες που περιέχει, όμως εγγυημένα θα περάσετε καλά. Κάποια στιγμή στο άμεσο μέλλον θα πιάσω και τον δεύτερο τόμο, με τον τίτλο "Η σκιά στο κωδωνοστάσι".
Υ.Γ. Για όσους αναρωτιούνται, οι δυο τόμοι της Άγνωστης Καντάθ, περιέχουν τις είκοσι ιστορίες που μπορεί να βρει κανείς συγκεντρωμένες στ'αγγλικά, στον τόμο με τον τίτλο "Mysteries of the Worm: Twenty Cthulhu Mythos Tales by Robert Bloch", των εκδόσεων Chaosium. Όσον αφορά την ελληνική έκδοση: Πολύ όμορφη και προσεγμένη, σίγουρα αξίζει τα λεφτά της. Το ίδιο θα ισχύει και με τον δεύτερο τόμο, φυσικά.
Καθε φορα που ακουω απο καποιον οτι δεν εχει διαβασει τον Μαυρο Πυργο ή δεν εχει δει τα Lord of the Rings ή δεν εχει διαβασει Χαρι Ποτερ (αλλα σκοπευει να κανει κατι απ' αυτα) τον ζηλευω - θα ηθελα κι εγω να βρισκομαι στην θεση του, οπου θα ανακαλυπτα αυτους τους κοσμους και θα με ταξιδευαν. Τι σχεση εχει αυτο με τον Bloch; Τιποτα, απλως ειναι συναρπαστικο να ανακαλυπτεις στα 36 σου συγγραφεις τρομου που σου αρεσουν αρκετα. Κι ο Bloch ειναι απο τους πιο γνωστους - φανταζομαι ποσοι ακομα υπαρχουν για να βρω.
Εντάξει, ο Robert Bloch είναι ο Robert Bloch. Δε μπορείς να πεις πολλά γι' αυτόν αν τον έχεις διαβάσει. Σου αφήνει έναν κόμπο στο λαιμό, ένα "οκέι, εδώ που το κόβεις, μετά τι έγινε; Που ελευθερώθηκε αυτό το πράμμα που περιγράφεις;" κι ο μπούρδας δε στο λέει ποτέ, εκεί, να φοβάσαι beyond all reason.
Ετούτη η συλλογή με τα κθουλιανά του είναι κάπως άδικη όμως. Ξεκινάει από τα πρώτα του, εκείνα που πιθανόν τα έγραψε όταν ήταν 16 ετών, με φτηνούς εντυπωσιασμούς και τα ρέστα. Όντως τα πρώτα (Ο φύλακας της πύλης, Ο σκοτεινός δαίμονας, Το πλάσμα στο κελάρι, Το ανδρείκελο, Το μυστικό στον τύμβο και Το νεογνό της Βουβάστιδος) είναι κάπως αδύναμα, παιδικά θα έλεγε κανείς, αν και τρέμω στην ιδέα ότι υπήρξε ποτέ παιδάκι με τέτοια φαντασία... Από τον Τρόμο στον Όρμο των Σφαγμένων, όμως, τα πράγματα αλλάζουν. Η φαντασία είναι εκεί, αλλά ξαφνικά, ο Μπλοχ μας δείχνει και το κανονικό του πρόσωπο, εκείνο του μεγάλου λογοτέχνη. Παίζει όχι μόνο με τα νεύρα μας, αλλά και με τη σάτιρα, το σαρκασμό, το θρίλερ, την αγωνία, με τις λέξεις και τις έννοιες τους, με το πνεύμα μας, ο μπούρδας. Κι ύστερα έρχεται εκείνο το καταπληκτικό Ερωτικό Φίλτρο, η τυπική locked room ιστορία της Αυτοκτονίας στη Βιβλιοθήκη, η ανατριχιαστική Μαύρη Συναλλαγή. Κι εκείνος ο Ακατονόμαστος Αρραβώνας, που σε αποτελειώνει.