De Haarlemmermeer is het decor voor het verhaal van Hilly van Lynden en haar man Siem. Hilly werkt op Schiphol Airport aan de balie van Lost & Found, Siem zit thuis met een burn-out. Als Siem in een andere werkelijkheid dreigt te verdwalen, vindt Hilly warmte en begrip bij Raf, haar collega. Maar mag je wat je vindt jezelf toe-eigenen? En mag je vindersloon vragen, als je het teruggeeft? Boven de polder is de hemel, waarmee Hilly in gesprek gaat.
-The reward- A couple who struggles with the sickness the husband is dealing with. He really doesn't think he is sick (burnout and other mental problems) and refuses to do anything about it. She just can't understand why all of sudden he can't act like he always did and why he sees massive drama around him. He suffocates her with his behaviour. She tries to find herself amongst all of this and sees her easy drama free colleague. The story was okay for the number of pages the book had. I only found that the writer was restless, trying to put too much information in one sentence.Making it read like the sentence structure wasn't correct or out of balance. Many times it felt like ADHD on paper. So that is why it only got just over 3 points.
In het begin had ik een beetje moeite om in het verhaal te komen. De schrijfwijze is wel lekker vlot, maar ik ben niet meer zo gewend in het Nederlands te lezen, vermoed ik. x') Toen ik begon met lezen was ik bang dat het een cliche verhaal zou gaan worden; zieke man is lastig, vrouw heeft leuke spontane collega en raakt verzeild in een verboden relatie om de zorgen van thuis dragelijker te maken. Het boek heeft mij verrast. =)
Het verhaal is met veel aandacht voor detail geschreven, waardoor ik het me heel levendig kon voorstellen. De personages zijn ook goed uitgewerkt. Ik kon me goed inleven met de personages; deze waren emotioneel goed gebalanceerd en hun daden en gedachten waren op een lijn. Met als enige uitzondering de ontknoping tussen Raf en Hilly. Ik ga niet spoileren, maar ik vond dat wat er gebeurde, dat ene kleine moment, pastte eigenlijk totaal niet bij het personage van Raf.
Verder vond ik het Christelijke element wel fijn. =) Ik ben zelf de laatste tijd meer gaan focussen op mijn geloof, dus vond wel raakvlakken. Verder is het een van de weinige boeken waarin de hoofdpersonen echt de Christelijke moraal naleven of deze naleving uitstralen.