Η ηδονή του πόνου. Η βεβήλωση του σώματος. Η παραφορά και το πάθος. Η επαφή με το ενδότερο «είναι» μας. Η απώλεια. Η είσοδος στη μοναξιά. Ο έρωτας προς ένα βιαστή και δολοφόνο. Η επιστροφή από τον πόλεμο. Η ανυπαρξία. Η κατάργηση της ατομικότητας. Η εγκατάλειψη. Η έλξη και η απώθηση για τον ίδιο άντρα. Το διαζύγιο. Η προδοσία. Η φθορά του σώματος. Η δειλία. Τα αγκάθια της ψυχικής αναλγησίας. Ο έρωτας που χάνεται και μέσω της τέχνης ανακτάται. Το φάντασμα μιας αδικοχαμένης δασκάλας. Ο δραπέτης ενός γηροκομείου. Ο άντρας που γοητεύει και μετά το θάνατό του. Η δολοφονία μιας γλύπτριας. Ο μπαμπάς που δεν πετάει.
Με αυτό το βιβλίο γνώρισα τη γραφή της συγκεκριμένης συγγραφέως. Δηλώνω καταγοητευμένος. Δεν φοβάται να αναμετρηθεί με σκληρά θέματα χωρίς όμως να γράφει διδακτικές μπούρδες γι' αυτά αλλά πάντα σκάβει τα μύχια της ψυχής. Βλέπει και γράφει πάντα για τη μεγάλη εικόνα πίσω από μια συμπεριφορά ή μια πράξη. Μπράβο.