What do you think?
Rate this book
Årstidskvartetten #4
Die Donnerkönigin: Eine Herbstgeschichte
Isabella führt mit ihrer exzentrischen Mutter ein unstetes Leben an wechselnden Wohnorten. Ihre eigenen Gefühle kann sie nur schwer kontrollieren. Kocht die Wut hoch, wird sie handgreiflich – dann ist sie eine »Donnerkönigin«. Als sie in den kleinen Ort Eikedalen ziehen, werden sie herzlich von einem älteren Mann namens Abel aufgenommen und Isabella knüpft schnell erste Freundschaften. Erwartungsvoll blickt sie auf das Fest der Toten, das am 31. Oktober gefeiert wird. Doch als ihre Mutter mal wieder Streit vom Zaun bricht, fürchtet Isabella sich vor ihrer Willkür. Zum Glück trifft Isabella auf einem Spaziergang die geheimnisvolle Waldhüterin Elsi, die sie ermutigt, für ihre eigenen Wünsche einzustehen — unabhängig von den Erwartungen ihrer Mutter. Ein poetisches Märchen für Kinder und Erwachsene über Selbstbehauptung, familiäre Bindungen und den Mut, auf sich selbst zu hören.
168 pages, Hardcover
First published October 8, 2025
About the author
Maja Lunde
31 books1,270 followersMaja Lunde is a Norwegian author and screenwriter. Lunde has written ten books for children and young adults. She has also written scripts for Norwegian television, including for the children’s series Barnas supershow (“The Children’s Super Show”), the drama series Hjem (“Home”) and the comedy series Side om Side (“Side by Side”). The History of Bees is her first novel for adults. She lives with her husband and three children in Oslo.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 32 reviews
Review of advance copy received from Publisher
Wütend bin ich in meinem Leben immer gewesen, solange ich zurückdenken kann.
Erster Satz
Mit diesem Satz startet die Geschichte um Isabella. Ein junges Mädchen, das nicht so recht weiß, was sie von der Welt zu erwarten hat.
Isabella sieht sich selbst als „Donnerkönigin“. Wenn die Wut sie packt, verliert sie die Kontrolle und lässt es auch zu. Denn es hilft ihr, alle anderen Gefühle auszublenden. Gefühle, die vielleicht zu schmerzhaft sind, um sie zuzulassen. Damit spürt man auch direkt, dass sich die Autorin nicht scheut, offen über genau darüber zu schreiben, was so oft leider unterdrückt und aberzogen wird. Denn auch unangenehme Gefühle haben ihre Berechtigung und statt sie zu verdrängen, sollte man lieber schauen, woher sie kommen.
Die düsteren ersten Seiten, die Bilder mit Wut verzerrtem Gesicht, dem ängstliche andere Kinder gegenüberstehen, lässt diese Gefühle sehr anschaulich werden! Und da sind wir auch schon bei den Bildern, denn diese begleiten uns durch das ganze Buch! Jede Seite ist mit farbigen Illustrationen untermalt und damit hat sich Lisa Aisato wieder selbst übertroffen. Wie sie die Figuren darstellt, die Mimik, die Gestik, die Farben und das Drumherum transportieren so unglaublich viel, dass das Lesen hier auf vielen Ebenen erlebt wird.
Gerade mal eine Woche und zwei Tage ist Isabella jetzt hier in diesem Ort. In Eikedalen in Norwegen.
Sie ist es gewohnt, immer wieder neu anzufangen, denn ihre Mutter liebt es, ständig weiter- und umzuziehen, neue Abenteuer zu erleben, neue Städte und Menschen kennen zu lernen. Alles andere wäre langweilig. Tauchen Probleme auf, werden einfach die Sachen gepackt und alles hinter sich gelassen. Ein einfaches, sorgenloses Leben, wie ihre Mutter immer betont - aber auch ein ungewisses, bei dem man nie weiß, was morgen ist und man weder ein Gefühl von Verlässlichkeit noch Sicherheit entwickeln kann.
Außerdem hat Isabella das Gefühl, nirgends dazu zu gehören – was logisch ist, wenn sie nie lange genug bleibt…
In Eikedalen jedenfalls ziehen sie zu ihrem Onkel Abel, dem Bruder ihrer Mutter. Das ist völlig neu für Isabella und nur schwer kann sie sich aus ihrer frühen Kindheit an ihn erinnern, so lange waren sie schon nicht mehr bei ihm.
Maja Lunde beschreibt wunderschön aus der Sicht von Isabella, deren Alter zwar nicht genannt wird, sie aber wohl gerade in der Pubertät steckt. Denn sie fühlt sich selbst als zwischen Kindheit und Erwachsen sein - und sie ist zutiefst berührt über die Menschen, die ihr mit Offenheit und Wärme begegnen.
Sie behandelte mich so, als wäre ich ein ganz normales Kind. Keine Unruhestifterin, kein Störenfried. Und weil sie mich so behandelte, fühlte ich mich auch so.
Zitat Seite 44
Verständnis. Das kann so ungeheuer viel Gutes auslösen! Kein Schimpfen, kein Anprangern, sondern versuchen, zu verstehen was los ist. Eine Reaktion ist immer eine Folge von etwas und es gibt so viele Missverständnisse, die vermieden werden könnten, wenn wir mehr hinterfragen.
Das unstete Leben und die Unsicherheit überträgt sich bei Isabella leider auf alles mögliche – und was man eigentlich nicht von den Eltern übernehmen wollte, schleicht sich still und heimlich ein, ohne dass man es merkt.
Isabella muss schon sehr früh lernen, eine Rolle zu übernehmen, für die sie noch viel zu jung ist. Dazu wird ihr vorgelebt, vor Problemen wegzulaufen, anstatt sich ihnen zu stellen. Ich muss auch sagen, dass mir ihre Mutter extrem unsympathisch ist. Ihr ganzes Wesen und vor allem ihr Verhalten gegenüber ihrer Tochter Isabella ist höchst fragwürdig. Auch wenn ich weiß, dass hier auch eine traurige Geschichte dahintersteckt, war das anfangs schwer, dahinter zu blicken und nicht ebenso eine Wut zu entwickeln wie ihre Tochter.
Es ist immer schwierig, wenn Eltern denken, so wie sie ihr Leben am liebsten hätten, wäre es auch perfekt für die Kinder. Doch Kinder gehen ihre eigenen Wege – haben ihre eigenen Träume und Wünsche und Vorstellungen. Hier hat man die Verantwortung, dafür zu sorgen, dass es den Kindern gut geht und sie den Weg finden und beschreiben können, den sie sich für ihr Leben erhoffen. Und als Erwachsene muss man damit zurechtkommen lernen – oder sich Hilfe suchen.
Isabella allerdings muss damit selbst und alleine zurecht kommen und und ihre Hilflosigkeit wächst sich dann leider immer in Wut aus.
Denn wenn ich kämpfte, spürte ich nichts anderes. Dann musste ich nicht nachdenken. Dann spürte ich nur die Schläge, die ich einstecken musste, und die Schläge, die ich austeilte.
Wenn mich jemand schlug und es äußerlich weh tat, tat es innerlich nicht so weh.
Zitat Seite 96
Auch der Kreislauf des Lebens spielt eine Rolle. Es ist ja das Herbstbuch aus der Jahreszeitenreihe und bei Isabella ist in 2 Wochen Halloween, das Fest der Toten. Hier ist viel verstrickt, auch wenn es nur angeschnitten wird: Verletzungen von früher, das Verzeihen um Loslassen zu können, einen Lebensweg finden, Verwurzeln um Wachsen zu können, Verbundenheit spüren ... und die Liebe zum Leben :)
Ich bin absolut begeistert von diesem vierten Band und obwohl mir jeder wirklich gut gefallen hat, bekommt der noch eine Krone auf, die Donnerkrone sozusagen :) Es ist eine so bezaubernde und berührende Geschichte, bei der mir auch die Tränen gekommen sind.
Wie dieses Mädchen hier über ihre Unsicherheit hinauswächst, wie sich eine Zukunft plötzlich vor ihr ausbreitet, weil sie Mut fasst: den Mut zu sagen, was sie sich wünscht und wie sie sich fühlt und gleichzeitig merkt, dass jemand hinter ihr steht und sie nicht allein ist!
Absolut bezaubernd und eine neue Herzensgeschichte für mich! Dazu versinkt man nebenbei regelrecht in den farbenfrohen Bildern von Lisa Aisato, die den herbstlichen Wald, die Charaktere und Atmosphäre wieder aufs genialste getroffen hat!
Erster Satz
Mit diesem Satz startet die Geschichte um Isabella. Ein junges Mädchen, das nicht so recht weiß, was sie von der Welt zu erwarten hat.
Isabella sieht sich selbst als „Donnerkönigin“. Wenn die Wut sie packt, verliert sie die Kontrolle und lässt es auch zu. Denn es hilft ihr, alle anderen Gefühle auszublenden. Gefühle, die vielleicht zu schmerzhaft sind, um sie zuzulassen. Damit spürt man auch direkt, dass sich die Autorin nicht scheut, offen über genau darüber zu schreiben, was so oft leider unterdrückt und aberzogen wird. Denn auch unangenehme Gefühle haben ihre Berechtigung und statt sie zu verdrängen, sollte man lieber schauen, woher sie kommen.
Die düsteren ersten Seiten, die Bilder mit Wut verzerrtem Gesicht, dem ängstliche andere Kinder gegenüberstehen, lässt diese Gefühle sehr anschaulich werden! Und da sind wir auch schon bei den Bildern, denn diese begleiten uns durch das ganze Buch! Jede Seite ist mit farbigen Illustrationen untermalt und damit hat sich Lisa Aisato wieder selbst übertroffen. Wie sie die Figuren darstellt, die Mimik, die Gestik, die Farben und das Drumherum transportieren so unglaublich viel, dass das Lesen hier auf vielen Ebenen erlebt wird.
Gerade mal eine Woche und zwei Tage ist Isabella jetzt hier in diesem Ort. In Eikedalen in Norwegen.
Sie ist es gewohnt, immer wieder neu anzufangen, denn ihre Mutter liebt es, ständig weiter- und umzuziehen, neue Abenteuer zu erleben, neue Städte und Menschen kennen zu lernen. Alles andere wäre langweilig. Tauchen Probleme auf, werden einfach die Sachen gepackt und alles hinter sich gelassen. Ein einfaches, sorgenloses Leben, wie ihre Mutter immer betont - aber auch ein ungewisses, bei dem man nie weiß, was morgen ist und man weder ein Gefühl von Verlässlichkeit noch Sicherheit entwickeln kann.
Außerdem hat Isabella das Gefühl, nirgends dazu zu gehören – was logisch ist, wenn sie nie lange genug bleibt…
In Eikedalen jedenfalls ziehen sie zu ihrem Onkel Abel, dem Bruder ihrer Mutter. Das ist völlig neu für Isabella und nur schwer kann sie sich aus ihrer frühen Kindheit an ihn erinnern, so lange waren sie schon nicht mehr bei ihm.
Maja Lunde beschreibt wunderschön aus der Sicht von Isabella, deren Alter zwar nicht genannt wird, sie aber wohl gerade in der Pubertät steckt. Denn sie fühlt sich selbst als zwischen Kindheit und Erwachsen sein - und sie ist zutiefst berührt über die Menschen, die ihr mit Offenheit und Wärme begegnen.
Sie behandelte mich so, als wäre ich ein ganz normales Kind. Keine Unruhestifterin, kein Störenfried. Und weil sie mich so behandelte, fühlte ich mich auch so.
Zitat Seite 44
Verständnis. Das kann so ungeheuer viel Gutes auslösen! Kein Schimpfen, kein Anprangern, sondern versuchen, zu verstehen was los ist. Eine Reaktion ist immer eine Folge von etwas und es gibt so viele Missverständnisse, die vermieden werden könnten, wenn wir mehr hinterfragen.
Das unstete Leben und die Unsicherheit überträgt sich bei Isabella leider auf alles mögliche – und was man eigentlich nicht von den Eltern übernehmen wollte, schleicht sich still und heimlich ein, ohne dass man es merkt.
Isabella muss schon sehr früh lernen, eine Rolle zu übernehmen, für die sie noch viel zu jung ist. Dazu wird ihr vorgelebt, vor Problemen wegzulaufen, anstatt sich ihnen zu stellen. Ich muss auch sagen, dass mir ihre Mutter extrem unsympathisch ist. Ihr ganzes Wesen und vor allem ihr Verhalten gegenüber ihrer Tochter Isabella ist höchst fragwürdig. Auch wenn ich weiß, dass hier auch eine traurige Geschichte dahintersteckt, war das anfangs schwer, dahinter zu blicken und nicht ebenso eine Wut zu entwickeln wie ihre Tochter.
Es ist immer schwierig, wenn Eltern denken, so wie sie ihr Leben am liebsten hätten, wäre es auch perfekt für die Kinder. Doch Kinder gehen ihre eigenen Wege – haben ihre eigenen Träume und Wünsche und Vorstellungen. Hier hat man die Verantwortung, dafür zu sorgen, dass es den Kindern gut geht und sie den Weg finden und beschreiben können, den sie sich für ihr Leben erhoffen. Und als Erwachsene muss man damit zurechtkommen lernen – oder sich Hilfe suchen.
Isabella allerdings muss damit selbst und alleine zurecht kommen und und ihre Hilflosigkeit wächst sich dann leider immer in Wut aus.
Denn wenn ich kämpfte, spürte ich nichts anderes. Dann musste ich nicht nachdenken. Dann spürte ich nur die Schläge, die ich einstecken musste, und die Schläge, die ich austeilte.
Wenn mich jemand schlug und es äußerlich weh tat, tat es innerlich nicht so weh.
Zitat Seite 96
Auch der Kreislauf des Lebens spielt eine Rolle. Es ist ja das Herbstbuch aus der Jahreszeitenreihe und bei Isabella ist in 2 Wochen Halloween, das Fest der Toten. Hier ist viel verstrickt, auch wenn es nur angeschnitten wird: Verletzungen von früher, das Verzeihen um Loslassen zu können, einen Lebensweg finden, Verwurzeln um Wachsen zu können, Verbundenheit spüren ... und die Liebe zum Leben :)
Ich bin absolut begeistert von diesem vierten Band und obwohl mir jeder wirklich gut gefallen hat, bekommt der noch eine Krone auf, die Donnerkrone sozusagen :) Es ist eine so bezaubernde und berührende Geschichte, bei der mir auch die Tränen gekommen sind.
Wie dieses Mädchen hier über ihre Unsicherheit hinauswächst, wie sich eine Zukunft plötzlich vor ihr ausbreitet, weil sie Mut fasst: den Mut zu sagen, was sie sich wünscht und wie sie sich fühlt und gleichzeitig merkt, dass jemand hinter ihr steht und sie nicht allein ist!
Absolut bezaubernd und eine neue Herzensgeschichte für mich! Dazu versinkt man nebenbei regelrecht in den farbenfrohen Bildern von Lisa Aisato, die den herbstlichen Wald, die Charaktere und Atmosphäre wieder aufs genialste getroffen hat!
October 2, 2026
Fjärde och sista delen i Årstidsserien, precis lika fin som de tidigare. En vacker, mystisk berättelse om att höra till och om vad som betyder något i livet.
September 25, 2026
Isabella und ihre Mutter bleiben nie lange am selben Ort und führen ein ziemlich unstetes Leben. Als sie im kleinen Städtchen Eikedalen ankommen, werden sie herzlich vom älteren Abel aufgenommen und Isabella findet schnell Anschluss. Doch ihre Mutter eckt wie so oft an und auch Isabella kann ihre eigenen Gefühle, vor allem die unberechenbare Wut, nicht kontrollieren. Daher flüchtet das Mädchen in die Wälder, wo sie auf die geheimnisvolle Waldhüterin Elsi trifft. Diese ermutigt sie für ihre eigenen Wünsche einzustehen und das unabhängig von den Erwartungen ihrer Mutter.
🌳
Wie erleben die Ereignisse aus Isabellas Perspektive. Sie musste viel zu früh die Erwachsenenrolle in der Mutter-Kind-Beziehung einnehmen. Ihre Mutter schwankt ständig zwischen himmelhoch jauchzend und zu Tode betrübt und ist ziemlich unzuverlässig. Isabella leidet zunehmend unter dem Mangel an Stabilität und Sicherheit und sehnt sich nach einem Ort, den sie ihr Zuhause nennen kann. Doch sie traut sich nicht, ihrer Mutter davon zu erzählen. Oft wird Isabella von einer Wut überwältigt, die sie kaum zurückhalten kann. Dann wird sie zur „Donnerkönigin“ und kann nicht verhindern, dass ihre Wut in Gewalt umschlägt. Diese Metapher fand ich besonders stark, weil sie Isabellas innere Zerrissenheit so bildhaft vermittelt.
🌩️
Dies ist mittlerweile das vierte Buch der beiden Autorinnen und ich bin absolut begeistert. Nicht umsonst gehört Lisa Aisato zu meinen allerliebsten Illustrator:innen.
🧑🎨
Auch hier gilt: mit oder ohne Schutzumschlag ist „Die Donnerkönigin“ ein Traum. Die Zeichnungen sind unglaublich detailverliebt und voller Emotionen. Ich liebe die Farbwahl, die je nach Gefühlslage entweder düster und trist daher kommt oder farbenfroh und sprühend vor Leben. Da die Geschichte im Herbst spielt und Isabella viel Zeit im Wald verbringt, dürfen wir uns an einigen traumhaft schönen Kunstwerken erfreuen, welche die besondere Stimmung dieser Jahreszeit wunderbar einfangen.
🍂
Es ist eine märchenhafte Geschichte über familiäre Bindungen, Selbstbehauptung und den Mut, seinen eigenen Weg zu gehen.
💪
🌳
Wie erleben die Ereignisse aus Isabellas Perspektive. Sie musste viel zu früh die Erwachsenenrolle in der Mutter-Kind-Beziehung einnehmen. Ihre Mutter schwankt ständig zwischen himmelhoch jauchzend und zu Tode betrübt und ist ziemlich unzuverlässig. Isabella leidet zunehmend unter dem Mangel an Stabilität und Sicherheit und sehnt sich nach einem Ort, den sie ihr Zuhause nennen kann. Doch sie traut sich nicht, ihrer Mutter davon zu erzählen. Oft wird Isabella von einer Wut überwältigt, die sie kaum zurückhalten kann. Dann wird sie zur „Donnerkönigin“ und kann nicht verhindern, dass ihre Wut in Gewalt umschlägt. Diese Metapher fand ich besonders stark, weil sie Isabellas innere Zerrissenheit so bildhaft vermittelt.
🌩️
Dies ist mittlerweile das vierte Buch der beiden Autorinnen und ich bin absolut begeistert. Nicht umsonst gehört Lisa Aisato zu meinen allerliebsten Illustrator:innen.
🧑🎨
Auch hier gilt: mit oder ohne Schutzumschlag ist „Die Donnerkönigin“ ein Traum. Die Zeichnungen sind unglaublich detailverliebt und voller Emotionen. Ich liebe die Farbwahl, die je nach Gefühlslage entweder düster und trist daher kommt oder farbenfroh und sprühend vor Leben. Da die Geschichte im Herbst spielt und Isabella viel Zeit im Wald verbringt, dürfen wir uns an einigen traumhaft schönen Kunstwerken erfreuen, welche die besondere Stimmung dieser Jahreszeit wunderbar einfangen.
🍂
Es ist eine märchenhafte Geschichte über familiäre Bindungen, Selbstbehauptung und den Mut, seinen eigenen Weg zu gehen.
💪
October 2, 2026
„Wütend bin ich in meinem Leben immer gewesen, solange ich zurückdenken kann.“
loved this so much, i can’t even decide which one of the seasons is my favorite but it might be this one. the ending was so lovely and i enjoyed the conversations about grief and anger especially. i definitely need to reread the whole series in one year so i can experience all seasons one by one.
loved this so much, i can’t even decide which one of the seasons is my favorite but it might be this one. the ending was so lovely and i enjoyed the conversations about grief and anger especially. i definitely need to reread the whole series in one year so i can experience all seasons one by one.
September 12, 2026
Maja s Lisou nikdy nesklamú. Ja tieto knihy proste milujem. Od príbehu cez ilustráciu až po celkové prevedenie. Klenot knižnice. Už sa veľmi teším keď si ich prečítam znovu <3
August 26, 2026
Nádherná kniha. Citlivý príbeh o hľadaní šťastia a domova, o tom, ako sebectvo rodiča a jeho nezrelosť môže spôsobiť neukotvenosť dieťaťa.
Milujem celú túto sériu Maji Lunde, po Snehovej sestre, ktorú si čítam asi každý rok a zakaždým pri nej plačem, bude Kráľovná hromu moja druhá najobľúbenejšia.
Ilustrácie Lisy Aisato sú prekrásne, láskyplné a hrejivé, aj keď "hovoria" o chlade. ❤️
Milujem celú túto sériu Maji Lunde, po Snehovej sestre, ktorú si čítam asi každý rok a zakaždým pri nej plačem, bude Kráľovná hromu moja druhá najobľúbenejšia.
Ilustrácie Lisy Aisato sú prekrásne, láskyplné a hrejivé, aj keď "hovoria" o chlade. ❤️
July 31, 2025
In Tordendronningen (“The Queen of Thunder”) Isabella Madeleine Karlson has always had trouble with her anger, it strikes her like a furious thunder and lightning. Her life evolves around moving from place to place with her mother. When they get to place which makes her mom quiet and refuses to tell Isabella why, questions starts forming and her school life there isn’t easy.
Isabella just wants a place to call her home, which resonated with me so well. Her trouble with her mom? I just—🥹 The moment she was told she didn’t need to look after her mom anymore, because she’s a child and her mom is the grown-up… exactly what my therapist said to me??? BYE
Since this was a free reader’s copy, all of the illustrations were not in it, but half of them, maybe even less. The ones that were in the book were so beautiful, you have to check out this book (and the previous other books!).
I dare say this one’s my favorite in the series! But I have yet to read the first one, Snøsøsteren. I can’t wait to see the book IRL at the book store I work at. Hope everyone will enjoy this as much as the previous books, both children and adults📖
Happy reading!♥️
Isabella just wants a place to call her home, which resonated with me so well. Her trouble with her mom? I just—🥹 The moment she was told she didn’t need to look after her mom anymore, because she’s a child and her mom is the grown-up… exactly what my therapist said to me??? BYE
Since this was a free reader’s copy, all of the illustrations were not in it, but half of them, maybe even less. The ones that were in the book were so beautiful, you have to check out this book (and the previous other books!).
I dare say this one’s my favorite in the series! But I have yet to read the first one, Snøsøsteren. I can’t wait to see the book IRL at the book store I work at. Hope everyone will enjoy this as much as the previous books, both children and adults📖
Happy reading!♥️
Review of advance copy
⚡⚡⚡ No i proszę! Człowiek chciał sobie tylko przeczytać książkę dla młodszych czytelników, a tu nagle dostaje emocjonalnego pioruna prosto w serce! ⚡❤️ Będę szczera-było warto. 😂 Czy będzie krótko i bez spoilerów? Oczywiście, że nie. 😂
„Królowa Piorunów” Mai Lunde i Lisy Aisato to czwarty tom „Kwartetu sezonowego” i jednocześnie książka, po której mam ochotę zapytać: KTO DAŁ AUTORKOM PRAWO TAK DOBRZE GRZEBAĆ W LUDZKICH EMOCJACH?! 😳😂 Posłuchajcie… Miała być jesień, klimat, tajemniczy dąb, natura, trochę magii i historia dla młodszych czytelników, a dostałam opowieść o złości, samotności, strachu, potrzebie bezpieczeństwa, rodzinie, odpowiedzialności i tym, jak wiele rzeczy dziecko potrafi nosić w sobie, zanim ktoś wreszcie zapyta: „Hej, a co się właściwie z tobą dzieje?” W centrum tej historii znajduje się Isabella-dziewczynka, która ma w sobie tyle gniewu, że aż pojawia się na jej głowie… korona z piorunów. ⚡👑 Powiem Wam jedno: TO JEST GENIALNY SYMBOL, bo przecież każdy z nas zna taki moment, kiedy emocje robią sobie w środku burzę z piorunami, grzmotami i pełnym wyposażeniem. 😂⚡ Tylko że u Isabelli ta burza jest czymś znacznie większym. Pod złością kryje się strach, pod krzykiem-bezradność, pod buntem-ogromna potrzeba bliskości, a pod pozorną siłą-dziecko, które zwyczajnie potrzebuje, żeby ktoś je zauważył.
Tutaj „Królowa Piorunów” robi coś, co bardzo cenię w literaturze dla dzieci. Nie mówi młodemu czytelnikowi: „Nie złość się”. Mówi coś o wiele ważniejszego: 👉 możesz się złościć. 👉 Możesz się bać. 👉 Możesz być smutny. 👉 Możesz nie wiedzieć, co zrobić. 👉 Możesz potrzebować pomocy. Twoje emocje nie czynią Cię złym człowiekiem. I BARDZO DOBRZE. Bo dzieci nie są małymi robotami zaprogramowanymi na grzeczne „dzień dobry”, odrabianie lekcji i uśmiechanie się wtedy, kiedy dorosłym pasuje. 😅 One też mają swoje burze. Czasami ogromne. Czasami takie, których same nie potrafią nazwać. O tym jest ta książka. O dziecku, które próbuje odnaleźć się w świecie dorosłych, o relacji z mamą, o odpowiedzialności, która czasami spada na niewłaściwe ramiona, o tym, że dziecko nie powinno być ratownikiem własnego rodzica. DZIECKO MA PRAWO BYĆ DZIECKIEM, ma prawo potrzebować dorosłego, a nie być dorosłym dla kogoś, ma prawo powiedzieć „boję się”, ma prawo powiedzieć „nie rozumiem”, ma prawo powiedzieć „pomóż mi”.
Tutaj kieruje się do was, dorośli. Powinniście to przeczytać. 👀 „Królowa Piorunów” bardzo mocno przypomina, że czasami patrzymy na zachowanie dziecka i widzimy tylko zachowanie. „Ale ona jest niegrzeczna”. „Ale on znowu się złości”. „Ale przecież nic się nie stało”, a może jednak się stało? Może za tym krzykiem jest strach? Może za buntem jest samotność? Może za złością jest coś, czego dziecko nie potrafi jeszcze wypowiedzieć? Nagle książka dla młodszych czytelników zaczyna być książką również dla nas. DOROSŁYCH. Oj, bardzo dla nas. ❤️ Do tego dochodzi cała warstwa związana z naturą. 🌳🍂 Wielki dąb, jesień, zmieniający się świat, tajemniczość i magia nie są tutaj tylko dekoracją. Natura staje się częścią opowieści, a jesień pasuje do tej historii idealnie, bo jesień jest przecież trochę o końcach, o puszczaniu, zmianach, o tym, że nie wszystko możemy zatrzymać, ale też o tym, że po końcu przychodzi coś następnego.
Bardzo mocno potrzebowałam w tej historii nadziei. Nie takiej cukierkowej, nie „wszystko będzie super, wystarczy się uśmiechnąć”. 🙄 Tylko takiej prawdziwej. Czasami życie jest trudne. Czasami ludzie popełniają błędy. Czasami ranimy innych, nawet jeśli nie chcemy. Czasami sami zostajemy zranieni, ale nadal możemy próbować coś naprawić. Możemy poprosić o pomoc. Możemy powiedzieć prawdę. Możemy przestać uciekać. Możemy zacząć od nowa. Jeszcze jedna rzecz, która bardzo mocno została ze mną po tej lekturze: nie każdą burzę trzeba przechodzić samotnie. ⚡❤️ Czasami największą odwagą nie jest zacisnąć zęby i udawać, że wszystko jest okej. Czasami największą odwagą jest powiedzieć: „Nie daję rady” i pozwolić komuś zostać obok.
A teraz jeszcze Lisa Aisato. 😍 No błagam. Czy można zrobić książkę, która jest jednocześnie historią, emocjonalnym rollercoasterem i albumem, który człowiek chce co chwilę oglądać?! MOŻNA. Ilustracje są tutaj absolutnie wyjątkowe (zresztą jak każda poprzednia książka). ❤️ Nie są tylko dodatkiem. One opowiadają razem z tekstem. Czasami mówią więcej niż całe strony słów. Są piękne, ale potrafią też być niepokojące, mroczne i bardzo emocjonalne. Dokładnie takie, jak ta historia. Właśnie dlatego „Królowa Piorunów” jest dla mnie książką NA LATA. Bo dziesięciolatek przeczyta ją i zobaczy historię Isabelli. Nastolatek może zobaczyć własne emocje. Rodzic zobaczy relację dziecka z dorosłym, a dorosły może nagle przypomnieć sobie, że sam kiedyś był dzieckiem, które nie zawsze wiedziało jak powiedzieć, co boli. Właśnie dlatego takie książki są potrzebne. Nie tylko dzieciom. NAM WSZYSTKIM, bo pod płaszczykiem jesiennej opowieści o magii, naturze i dziewczynce z piorunami dostajemy historię o czymś bardzo prawdziwym, o potrzebie bycia zauważonym, potrzebie przynależności, rodzinie, która nie zawsze jest idealna, miłości, która czasami jest skomplikowana, przebaczeniu, odpowiedzialności, granicach i o tym, że nie jesteśmy naszymi najgorszymi emocjami.
Czy „Królowa Piorunów” jest książką dla dzieci? Tak. Czy powinni przeczytać ją dorośli? KONIECZNIE ❤️. Czy będę mówić, że to książka na lata? BĘDĘ. Czy po przeczytaniu patrzę trochę inaczej na tę nieszczęsną koronę z piorunów? Zdecydowanie. ⚡👑 Czasami człowiek sam nie wie, co ma na głowie, a czasami wystarczy, żeby obok znalazł się ktoś, kto zamiast powiedzieć: „Przestań się złościć!”, powie: „Widzę, że coś Cię bardzo boli. Jestem tutaj.” ❤️ Nie musimy być cały czas silni, nie musimy wszystkiego rozumieć, nie musimy wszystkiego naprawiać, ale warto nauczyć się zauważać burze-własne i te, które szaleją nad głowami innych. ⚡❤️🍂 A „Królowa Piorunów”? Dla mnie to piękne, mądre i bardzo potrzebne zamknięcie „Kwartetu sezonowego”. Książka, którą można przeczytać jako piękną historię, jako baśń, jako opowieść o emocjach, jako historię o rodzinie, a można też po prostu usiąść po przeczytaniu, popatrzeć na okładkę i pomyśleć: „Kurczę… to było dużo bardziej o mnie, niż się spodziewałam”. 📚❤️ Moje dzieciństwo to bajki Hansa Christiana Andersena, bajki Brzechwy, Marii Konopnickiej, Aleksandra Fredry i jego chyba najsłynniejsza bajka o dwóch braciach „Paweł i Gaweł”, ale dziś to właśnie taka książka według mnie są odpowiednikiem w/w autorów. Dzięki twardej oprawie posłuży pokoleniom. Jeśli macie w rodzinie lub planujecie posiadać dzieciątka, to prezent w postaci tej serii będzie strzałem w dziesiątkę, bo rośnie wraz z właścicielem książki. Polecam całym sercem.
„Królowa Piorunów” Mai Lunde i Lisy Aisato to czwarty tom „Kwartetu sezonowego” i jednocześnie książka, po której mam ochotę zapytać: KTO DAŁ AUTORKOM PRAWO TAK DOBRZE GRZEBAĆ W LUDZKICH EMOCJACH?! 😳😂 Posłuchajcie… Miała być jesień, klimat, tajemniczy dąb, natura, trochę magii i historia dla młodszych czytelników, a dostałam opowieść o złości, samotności, strachu, potrzebie bezpieczeństwa, rodzinie, odpowiedzialności i tym, jak wiele rzeczy dziecko potrafi nosić w sobie, zanim ktoś wreszcie zapyta: „Hej, a co się właściwie z tobą dzieje?” W centrum tej historii znajduje się Isabella-dziewczynka, która ma w sobie tyle gniewu, że aż pojawia się na jej głowie… korona z piorunów. ⚡👑 Powiem Wam jedno: TO JEST GENIALNY SYMBOL, bo przecież każdy z nas zna taki moment, kiedy emocje robią sobie w środku burzę z piorunami, grzmotami i pełnym wyposażeniem. 😂⚡ Tylko że u Isabelli ta burza jest czymś znacznie większym. Pod złością kryje się strach, pod krzykiem-bezradność, pod buntem-ogromna potrzeba bliskości, a pod pozorną siłą-dziecko, które zwyczajnie potrzebuje, żeby ktoś je zauważył.
Tutaj „Królowa Piorunów” robi coś, co bardzo cenię w literaturze dla dzieci. Nie mówi młodemu czytelnikowi: „Nie złość się”. Mówi coś o wiele ważniejszego: 👉 możesz się złościć. 👉 Możesz się bać. 👉 Możesz być smutny. 👉 Możesz nie wiedzieć, co zrobić. 👉 Możesz potrzebować pomocy. Twoje emocje nie czynią Cię złym człowiekiem. I BARDZO DOBRZE. Bo dzieci nie są małymi robotami zaprogramowanymi na grzeczne „dzień dobry”, odrabianie lekcji i uśmiechanie się wtedy, kiedy dorosłym pasuje. 😅 One też mają swoje burze. Czasami ogromne. Czasami takie, których same nie potrafią nazwać. O tym jest ta książka. O dziecku, które próbuje odnaleźć się w świecie dorosłych, o relacji z mamą, o odpowiedzialności, która czasami spada na niewłaściwe ramiona, o tym, że dziecko nie powinno być ratownikiem własnego rodzica. DZIECKO MA PRAWO BYĆ DZIECKIEM, ma prawo potrzebować dorosłego, a nie być dorosłym dla kogoś, ma prawo powiedzieć „boję się”, ma prawo powiedzieć „nie rozumiem”, ma prawo powiedzieć „pomóż mi”.
Tutaj kieruje się do was, dorośli. Powinniście to przeczytać. 👀 „Królowa Piorunów” bardzo mocno przypomina, że czasami patrzymy na zachowanie dziecka i widzimy tylko zachowanie. „Ale ona jest niegrzeczna”. „Ale on znowu się złości”. „Ale przecież nic się nie stało”, a może jednak się stało? Może za tym krzykiem jest strach? Może za buntem jest samotność? Może za złością jest coś, czego dziecko nie potrafi jeszcze wypowiedzieć? Nagle książka dla młodszych czytelników zaczyna być książką również dla nas. DOROSŁYCH. Oj, bardzo dla nas. ❤️ Do tego dochodzi cała warstwa związana z naturą. 🌳🍂 Wielki dąb, jesień, zmieniający się świat, tajemniczość i magia nie są tutaj tylko dekoracją. Natura staje się częścią opowieści, a jesień pasuje do tej historii idealnie, bo jesień jest przecież trochę o końcach, o puszczaniu, zmianach, o tym, że nie wszystko możemy zatrzymać, ale też o tym, że po końcu przychodzi coś następnego.
Bardzo mocno potrzebowałam w tej historii nadziei. Nie takiej cukierkowej, nie „wszystko będzie super, wystarczy się uśmiechnąć”. 🙄 Tylko takiej prawdziwej. Czasami życie jest trudne. Czasami ludzie popełniają błędy. Czasami ranimy innych, nawet jeśli nie chcemy. Czasami sami zostajemy zranieni, ale nadal możemy próbować coś naprawić. Możemy poprosić o pomoc. Możemy powiedzieć prawdę. Możemy przestać uciekać. Możemy zacząć od nowa. Jeszcze jedna rzecz, która bardzo mocno została ze mną po tej lekturze: nie każdą burzę trzeba przechodzić samotnie. ⚡❤️ Czasami największą odwagą nie jest zacisnąć zęby i udawać, że wszystko jest okej. Czasami największą odwagą jest powiedzieć: „Nie daję rady” i pozwolić komuś zostać obok.
A teraz jeszcze Lisa Aisato. 😍 No błagam. Czy można zrobić książkę, która jest jednocześnie historią, emocjonalnym rollercoasterem i albumem, który człowiek chce co chwilę oglądać?! MOŻNA. Ilustracje są tutaj absolutnie wyjątkowe (zresztą jak każda poprzednia książka). ❤️ Nie są tylko dodatkiem. One opowiadają razem z tekstem. Czasami mówią więcej niż całe strony słów. Są piękne, ale potrafią też być niepokojące, mroczne i bardzo emocjonalne. Dokładnie takie, jak ta historia. Właśnie dlatego „Królowa Piorunów” jest dla mnie książką NA LATA. Bo dziesięciolatek przeczyta ją i zobaczy historię Isabelli. Nastolatek może zobaczyć własne emocje. Rodzic zobaczy relację dziecka z dorosłym, a dorosły może nagle przypomnieć sobie, że sam kiedyś był dzieckiem, które nie zawsze wiedziało jak powiedzieć, co boli. Właśnie dlatego takie książki są potrzebne. Nie tylko dzieciom. NAM WSZYSTKIM, bo pod płaszczykiem jesiennej opowieści o magii, naturze i dziewczynce z piorunami dostajemy historię o czymś bardzo prawdziwym, o potrzebie bycia zauważonym, potrzebie przynależności, rodzinie, która nie zawsze jest idealna, miłości, która czasami jest skomplikowana, przebaczeniu, odpowiedzialności, granicach i o tym, że nie jesteśmy naszymi najgorszymi emocjami.
Czy „Królowa Piorunów” jest książką dla dzieci? Tak. Czy powinni przeczytać ją dorośli? KONIECZNIE ❤️. Czy będę mówić, że to książka na lata? BĘDĘ. Czy po przeczytaniu patrzę trochę inaczej na tę nieszczęsną koronę z piorunów? Zdecydowanie. ⚡👑 Czasami człowiek sam nie wie, co ma na głowie, a czasami wystarczy, żeby obok znalazł się ktoś, kto zamiast powiedzieć: „Przestań się złościć!”, powie: „Widzę, że coś Cię bardzo boli. Jestem tutaj.” ❤️ Nie musimy być cały czas silni, nie musimy wszystkiego rozumieć, nie musimy wszystkiego naprawiać, ale warto nauczyć się zauważać burze-własne i te, które szaleją nad głowami innych. ⚡❤️🍂 A „Królowa Piorunów”? Dla mnie to piękne, mądre i bardzo potrzebne zamknięcie „Kwartetu sezonowego”. Książka, którą można przeczytać jako piękną historię, jako baśń, jako opowieść o emocjach, jako historię o rodzinie, a można też po prostu usiąść po przeczytaniu, popatrzeć na okładkę i pomyśleć: „Kurczę… to było dużo bardziej o mnie, niż się spodziewałam”. 📚❤️ Moje dzieciństwo to bajki Hansa Christiana Andersena, bajki Brzechwy, Marii Konopnickiej, Aleksandra Fredry i jego chyba najsłynniejsza bajka o dwóch braciach „Paweł i Gaweł”, ale dziś to właśnie taka książka według mnie są odpowiednikiem w/w autorów. Dzięki twardej oprawie posłuży pokoleniom. Jeśli macie w rodzinie lub planujecie posiadać dzieciątka, to prezent w postaci tej serii będzie strzałem w dziesiątkę, bo rośnie wraz z właścicielem książki. Polecam całym sercem.
February 7, 2026
Nydelig bok, så sterk og rørende. Illustrasjonene er vakre som passer perfekt inn, som prikken over i-en til de vakre skildringene.
Boken tar opp tema som er svært aktuelle i dag: omsorgssvikt, behov for tilhørighet og håp.
Urettferdig at boken fikk terningkast 4, den burde ha fått 6!
Boken tar opp tema som er svært aktuelle i dag: omsorgssvikt, behov for tilhørighet og håp.
Urettferdig at boken fikk terningkast 4, den burde ha fått 6!
January 11, 2026
Andre boken i årstidskvarteten som har fått meg til å gråte. Den var veldig fin om hvor viktig det er å ha en trygg voksen som et barn, hvordan barnet aldri helt forlater deg og hvor altoppslukende sinnet kan være. Særlig når du egentlig er redd. Synes det ble litt merksnodig å late som om de dødes fest ble funnet opp i en bygd som heter Eikedalen når de dødes dag allerede er en meksikansk tradisjon men kanskje jeg bare pirker.
December 20, 2025
Vakker
February 10, 2026
Vidunderlig bok med nydelig tekst med fantastiske bilder til og de passer så godt sammen.
Jeg ble rørt! ❤️
Jeg ble rørt! ❤️
June 11, 2026
Nydelig
March 27, 2026
Nok en bra årstidsbok! Fin historie om et viktig tema for både barn og voksne. Ikke minst, flotte bilder! Denne har jeg også lest sammen med ungen, akkurat som de andre bøkene. På slutten ble jeg kjemperørt 😢❤️😢 Anbefaler å lese denne boka, og den andre bøkene!!!
January 19, 2026
Fine greier det her altså, alle fire bøkene er noe av det fineste jeg har sett. Nå er ringen sluttet og alle fire inntatt. De er noe realistiske og noe fantastiske alle sammen, og jeg gleder meg til å bruke de godt på fjerde trinn til å motivere for å skrive en reell historie med litt fantasi lagt på, samt lage gode bilder til sin historie, da tror jeg de er store nok til å ta den følelsesmessige påkjenningen alle bøkene kan gi. Jeg tror nettop følelsene mine røres av sammensetningen av de nydelige bildene og den gode historien.
November 9, 2025
4.5⭐️ Duoen Maja Lunde og Lisa Aisato kommer for alltid til å være en av mine favoritter! Det er fortellinger man bare kan drømme seg helt bort i. Så trist at denne serien nå er over, men den har en helt spesiell plass i hjertet mitt😊
January 1, 2026
For en utrolig fin historie!
Det Maja Lunde har fått til her med sin skrivekunst er helt fantastisk! Sammen med Lisa Aisatos nydelige illustrasjoner er dette også en flott samtalebok om barn som ikke har det så enkelt.
Det Maja Lunde har fått til her med sin skrivekunst er helt fantastisk! Sammen med Lisa Aisatos nydelige illustrasjoner er dette også en flott samtalebok om barn som ikke har det så enkelt.
September 21, 2026
🍂🍁 Rezensionsexemplar🍁🍂
-Bloggerportal Randomhouse-
🍁 🌩️ 🍂 Die Donnerkönigin🍂🌩️🍁
-Eine Herbstgeschichte-
*Das Jahreszeiten Quartett (4)*
AutorIn: Maja Lunde
ÜbersetzerIn: Ina Kronenberger
IllustratorIn: Lisa Aisato
Verlag: btb
Preis: 22€, Gebundenes Buch mit Schutzumschlag
Seiten: 176 Seiten
ISBN: 9783442763658
Erscheinungsdatum: 23. September 2026
Rezension Band 1:
https://www.facebook.com/share/p/1BpM...
Rezension Band 2:
https://www.instagram.com/p/CXOtYB2K6...
Rezension Band 3: https://www.instagram.com/p/DHGPSNysH...
5 Von 5 Sternen ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐
*Absolutes Highlight und Herzensbuch!*
*Was für ein wunderschöner Abschluss des Jahreszeiten Quartetts*
🍂🌩️🍁🍂🌩️🍁🍂🍁🌩️🍂🍁🌩️🍂🍁🌩️🍂🍁🌩️
Inhaltsangabe:
Entnommen von: penguinrandomhouse.de
Der vierte Band der gefeierten Jahreszeiten-All-Age-Romane von Maja Lunde, bebildert von der preisgekrönten Illustratorin Lisa Aisato.
🍁
Isabella führt mit ihrer exzentrischen Mutter ein unstetes Leben an wechselnden Wohnorten. Ihre eigenen Gefühle kann sie nur schwer kontrollieren. Kocht die Wut hoch, wird sie handgreiflich – dann ist sie eine »Donnerkönigin«. Als sie in den kleinen Ort Eikedalen ziehen, werden sie herzlich von einem älteren Mann namens Abel aufgenommen und Isabella knüpft schnell erste Freundschaften. Erwartungsvoll blickt sie auf das Fest der Toten, das am 31. Oktober gefeiert wird. Doch als ihre Mutter mal wieder Streit vom Zaun bricht, fürchtet Isabella sich vor ihrer Willkür. Zum Glück trifft Isabella auf einem Spaziergang die geheimnisvolle Waldhüterin Elsi, die sie ermutigt, für ihre eigenen Wünsche einzustehen ― unabhängig von den Erwartungen ihrer Mutter. Ein poetisches Märchen für Kinder und Erwachsene über Selbstbehauptung, familiäre Bindungen und den Mut, auf sich selbst zu hören.
🍂🌩️🍁🍂🌩️🍁🍂🍁🌩️🍂🍁🌩️🍂🍁🌩️🍂🍁🌩️
Meine Meinung:
Hallo ihr Süßen 💕
Manche Bücher liest man und klappt sie danach einfach zu. Und dann gibt es Bücher, die etwas in einem berühren, von dem man vielleicht gar nicht wusste, dass es noch so empfindlich ist. *Die Donnerkönigin* war für mich genau so ein Buch. Isabellas Geschichte hat mich unglaublich berührt. Ihre Wut, ihre Verletzlichkeit, das Gefühl, mit den eigenen Emotionen manchmal kaum umgehen zu können und gleichzeitig einfach nur gesehen und verstanden werden zu wollen. Ich habe mich selbst in so vielen kleinen Momenten wiedergefunden und genau dadurch hat die Geschichte für mich eine ganz andere Tiefe bekommen. Ich habe Isabella nicht einfach nur begleitet, sondern ihre Gefühle teilweise selbst gespürt. Manche Szenen haben mich deshalb viel stärker getroffen, als ich erwartet hatte. Maja Lunde erzählt auf eine wunderschön poetische und gleichzeitig sehr ehrliche Art von Familie, Verletzlichkeit, Selbstbehauptung und dem Mut, irgendwann auf die eigene Stimme zu hören, sich nicht zu verstecken. Besonders schön fand ich auch die herbstliche Atmosphäre. Denn für mich ist der Herbst, die schönste Zeit des Jahres, denn dieses Buch fühlt sich an wie ein kalter Herbsttag, an dem man sich mit einer Decke bei Kerzenschein einkuschelt und so trotzdem irgendwo ein kleines Licht findet. Die Illustrationen von Lisa Aisato sind wieder einfach nur wunderschön. Sie geben dieser ohnehin schon emotionalen Geschichte eine ganz besondere Atmosphäre. Für mich ist *Die Donnerkönigin* nicht einfach nur ein Buch, sondern eines, das etwas in mir hinterlassen hat. Vielleicht gerade deshalb, weil ich mich selbst darin wiedererkannt habe. Ein Buch, das mich emotional abgeholt, mich nachdenklich gemacht und an einigen Stellen mitten ins Herz getroffen hat. Ein ganz besonderes Herzensbuch und für mich ein wunderschöner Abschluss des Jahreszeiten Quartetts. Danke liebe Maja.
Ganz lieben Gruß
Sonja / Shaaniel
#MajaLunde #Herbst #EineHerbstgeschichte #randomHouse #btbVerlag
#lesen #buchliebe #bookstagram
#bookstagramgermany #buchliebe #bookBlogger
#Bücherliebe #booklove #booklover #Bücherwurm
#bookworm #Lesen #ichlese #read #reading #currentlyreading #instabooks #Bibliophilie #bookstagramdeutschland #booklove #bücherwurm #booknerd #BuchBlogger #bookish
(unbezahlte Werbung)
-Bloggerportal Randomhouse-
🍁 🌩️ 🍂 Die Donnerkönigin🍂🌩️🍁
-Eine Herbstgeschichte-
*Das Jahreszeiten Quartett (4)*
AutorIn: Maja Lunde
ÜbersetzerIn: Ina Kronenberger
IllustratorIn: Lisa Aisato
Verlag: btb
Preis: 22€, Gebundenes Buch mit Schutzumschlag
Seiten: 176 Seiten
ISBN: 9783442763658
Erscheinungsdatum: 23. September 2026
Rezension Band 1:
https://www.facebook.com/share/p/1BpM...
Rezension Band 2:
https://www.instagram.com/p/CXOtYB2K6...
Rezension Band 3: https://www.instagram.com/p/DHGPSNysH...
5 Von 5 Sternen ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐
*Absolutes Highlight und Herzensbuch!*
*Was für ein wunderschöner Abschluss des Jahreszeiten Quartetts*
🍂🌩️🍁🍂🌩️🍁🍂🍁🌩️🍂🍁🌩️🍂🍁🌩️🍂🍁🌩️
Inhaltsangabe:
Entnommen von: penguinrandomhouse.de
Der vierte Band der gefeierten Jahreszeiten-All-Age-Romane von Maja Lunde, bebildert von der preisgekrönten Illustratorin Lisa Aisato.
🍁
Isabella führt mit ihrer exzentrischen Mutter ein unstetes Leben an wechselnden Wohnorten. Ihre eigenen Gefühle kann sie nur schwer kontrollieren. Kocht die Wut hoch, wird sie handgreiflich – dann ist sie eine »Donnerkönigin«. Als sie in den kleinen Ort Eikedalen ziehen, werden sie herzlich von einem älteren Mann namens Abel aufgenommen und Isabella knüpft schnell erste Freundschaften. Erwartungsvoll blickt sie auf das Fest der Toten, das am 31. Oktober gefeiert wird. Doch als ihre Mutter mal wieder Streit vom Zaun bricht, fürchtet Isabella sich vor ihrer Willkür. Zum Glück trifft Isabella auf einem Spaziergang die geheimnisvolle Waldhüterin Elsi, die sie ermutigt, für ihre eigenen Wünsche einzustehen ― unabhängig von den Erwartungen ihrer Mutter. Ein poetisches Märchen für Kinder und Erwachsene über Selbstbehauptung, familiäre Bindungen und den Mut, auf sich selbst zu hören.
🍂🌩️🍁🍂🌩️🍁🍂🍁🌩️🍂🍁🌩️🍂🍁🌩️🍂🍁🌩️
Meine Meinung:
Hallo ihr Süßen 💕
Manche Bücher liest man und klappt sie danach einfach zu. Und dann gibt es Bücher, die etwas in einem berühren, von dem man vielleicht gar nicht wusste, dass es noch so empfindlich ist. *Die Donnerkönigin* war für mich genau so ein Buch. Isabellas Geschichte hat mich unglaublich berührt. Ihre Wut, ihre Verletzlichkeit, das Gefühl, mit den eigenen Emotionen manchmal kaum umgehen zu können und gleichzeitig einfach nur gesehen und verstanden werden zu wollen. Ich habe mich selbst in so vielen kleinen Momenten wiedergefunden und genau dadurch hat die Geschichte für mich eine ganz andere Tiefe bekommen. Ich habe Isabella nicht einfach nur begleitet, sondern ihre Gefühle teilweise selbst gespürt. Manche Szenen haben mich deshalb viel stärker getroffen, als ich erwartet hatte. Maja Lunde erzählt auf eine wunderschön poetische und gleichzeitig sehr ehrliche Art von Familie, Verletzlichkeit, Selbstbehauptung und dem Mut, irgendwann auf die eigene Stimme zu hören, sich nicht zu verstecken. Besonders schön fand ich auch die herbstliche Atmosphäre. Denn für mich ist der Herbst, die schönste Zeit des Jahres, denn dieses Buch fühlt sich an wie ein kalter Herbsttag, an dem man sich mit einer Decke bei Kerzenschein einkuschelt und so trotzdem irgendwo ein kleines Licht findet. Die Illustrationen von Lisa Aisato sind wieder einfach nur wunderschön. Sie geben dieser ohnehin schon emotionalen Geschichte eine ganz besondere Atmosphäre. Für mich ist *Die Donnerkönigin* nicht einfach nur ein Buch, sondern eines, das etwas in mir hinterlassen hat. Vielleicht gerade deshalb, weil ich mich selbst darin wiedererkannt habe. Ein Buch, das mich emotional abgeholt, mich nachdenklich gemacht und an einigen Stellen mitten ins Herz getroffen hat. Ein ganz besonderes Herzensbuch und für mich ein wunderschöner Abschluss des Jahreszeiten Quartetts. Danke liebe Maja.
Ganz lieben Gruß
Sonja / Shaaniel
#MajaLunde #Herbst #EineHerbstgeschichte #randomHouse #btbVerlag
#lesen #buchliebe #bookstagram
#bookstagramgermany #buchliebe #bookBlogger
#Bücherliebe #booklove #booklover #Bücherwurm
#bookworm #Lesen #ichlese #read #reading #currentlyreading #instabooks #Bibliophilie #bookstagramdeutschland #booklove #bücherwurm #booknerd #BuchBlogger #bookish
(unbezahlte Werbung)
September 27, 2026
Schon seit sie ein kleines Kind war, zieht Isabella mit ihrer Mutter von Ort zu Ort. Ihr Leben ist ein einziges Abenteuer, ohne Bindung an andere Menschen oder ein dauerhaftes Zuhause. Doch dann müssen die beiden vorübergehend in ihr Heimatdorf zurückkehren, weil das Geld ausgegangen ist. Isabellas Onkel kümmert sich liebevoll um seine Nichte, zum ersten Mal hat sie Freunde und näht an einem Kostüm für das kommende Herbstfest. Doch warum fühlt Isabella dann immer diese Wut in sich? Als ihre Mutter ganz plötzlich weiterziehen will, muss sie lernen, für sich einzustehen – aber was, wenn das bedeutet, dass ihre Mama ohne sie fortgeht?
Mit „Die Donnerkönigin“ liefert Maja Lunde den fulminanten Abschluss ihres Jahreszeitenquartetts. Alle Bände haben ein ganz eigenes Farbschema; in diesem zum Herbst sind es vor allem Braun- und Orange-, aber auch düstere Töne. Die deutsche Übersetzung stammt von Ina Kronenberger, die Illustrationen von Lisa Aisato – und die sind für mich auch wieder das Highlight. Isabella ist eine liebenswerte Protagonistin, die sich einfach nur einen Ort wünscht, an dem sie bleiben kann. Unterstützt wird sie dabei von einer mysteriösen alten Frau, die immer dann aufzutauchen scheint, wenn sie am meisten gebraucht wird.
Isabellas Mutter und Onkel sind Geschwister, wie sie unterschiedlicher nicht sein könnten. Beide sind in einem gewalttätigen Elternhaus aufgewachsen, haben sich aber in verschiedene Richtungen entwickelt. Während die Schwester nichts mehr fürchtet, als den Gedanken, an einem Ort festzusitzen und die elterlichen Fehler mit der eigenen Tochter zu wiederholen, liebt ihr Bruder trotz allem sein Elternhaus und die Gemeinschaft im Dorf. Nun ist es an Isabella herauszufinden, wie sie selbst sich ihr Leben in Zukunft vorstellt.
Ein wenig traurig ist es schon, dass diese wunderschöne vierteilige Reihe mit „Die Donnerkönigin“ nun ihren Abschluss findet. Alle vier Geschichten haben ihre unterschiedlichen Grundthemen und bilden dennoch ein harmonisches Ganzes, in welchem Kinder im Mittelpunkt stehen, die ihren Platz im Leben wiederfinden müssen.
Mit „Die Donnerkönigin“ liefert Maja Lunde den fulminanten Abschluss ihres Jahreszeitenquartetts. Alle Bände haben ein ganz eigenes Farbschema; in diesem zum Herbst sind es vor allem Braun- und Orange-, aber auch düstere Töne. Die deutsche Übersetzung stammt von Ina Kronenberger, die Illustrationen von Lisa Aisato – und die sind für mich auch wieder das Highlight. Isabella ist eine liebenswerte Protagonistin, die sich einfach nur einen Ort wünscht, an dem sie bleiben kann. Unterstützt wird sie dabei von einer mysteriösen alten Frau, die immer dann aufzutauchen scheint, wenn sie am meisten gebraucht wird.
Isabellas Mutter und Onkel sind Geschwister, wie sie unterschiedlicher nicht sein könnten. Beide sind in einem gewalttätigen Elternhaus aufgewachsen, haben sich aber in verschiedene Richtungen entwickelt. Während die Schwester nichts mehr fürchtet, als den Gedanken, an einem Ort festzusitzen und die elterlichen Fehler mit der eigenen Tochter zu wiederholen, liebt ihr Bruder trotz allem sein Elternhaus und die Gemeinschaft im Dorf. Nun ist es an Isabella herauszufinden, wie sie selbst sich ihr Leben in Zukunft vorstellt.
Ein wenig traurig ist es schon, dass diese wunderschöne vierteilige Reihe mit „Die Donnerkönigin“ nun ihren Abschluss findet. Alle vier Geschichten haben ihre unterschiedlichen Grundthemen und bilden dennoch ein harmonisches Ganzes, in welchem Kinder im Mittelpunkt stehen, die ihren Platz im Leben wiederfinden müssen.
October 7, 2026
Czy jest ktoś, kto jeszcze nie słyszał o tym niezwykłym duecie? Maja Lunde pisze piękne i poruszające historie, których przesłanie trafia prosto do naszych serc, a Lisa Aisato w cudowny sposób przekłada je na zachwycające ilustracje.
Zatrzymajcie się na chwilę. Podarujcie sobie moment wytchnienia i refleksji. Zachwyćcie się tym wyjątkowym wydaniem - twardą oprawą, jakością papieru, jego zapachem, pięknym i wartościowym tekstem oraz fenomenalnymi ilustracjami, które same w sobie są małymi dziełami sztuki.
"Królowa Piorunów" to opowieść inspirowana jesienią - jej kolorami, zapachem, dojrzałością. To historia małej Isabelli, która ma trudności z radzeniem sobie z emocjami, a szczególnie z opanowaniem złości. O takich osobach mówi się czasem 'gorąca głowa'. I rzeczywiście - głowa dziewczynki zaczyna płonąć i pojawia się na niej korona złożona z błyskawic, która w chwilach gniewu nakazuje jej rozdawać ciosy na oślep.
Czy źródłem jej problemów jest brak korzeni, poczucia stałości i bezpieczeństwa? Wszystko zaczyna się zmieniać, gdy Isabella wraz z mamą trafia do Dębowej Doliny.
"Bez względu na to, jak bardzo chcesz być pustym pudełkiem, to niemożliwe. Trudne emocje są częścią życia. Czasem trzeba ich po prostu wysłuchać".
To niezwykle ciepła i poruszająca opowieść o tym, co w życiu naprawdę ważne - przyjaźni, bliskości, domu, rodzinie, bezpieczeństwie i poczuciu, że gdzieś przynależymy. Pokazuje, że trudne emocje nie są czymś, czego należy się wstydzić czy za wszelką cenę unikać. Czasem trzeba się przy nich zatrzymać, wysłuchać ich i spróbować zrozumieć, co chcą nam powiedzieć.
"Królowa Piorunów" to książka, do której warto wracać, niezależnie od wieku. I choć może stać się wspaniałym prezentem dla dziecka, mam wrażenie, że równie pięknym prezentem może być dla nas samych.
Zatrzymajcie się na chwilę. Podarujcie sobie moment wytchnienia i refleksji. Zachwyćcie się tym wyjątkowym wydaniem - twardą oprawą, jakością papieru, jego zapachem, pięknym i wartościowym tekstem oraz fenomenalnymi ilustracjami, które same w sobie są małymi dziełami sztuki.
"Królowa Piorunów" to opowieść inspirowana jesienią - jej kolorami, zapachem, dojrzałością. To historia małej Isabelli, która ma trudności z radzeniem sobie z emocjami, a szczególnie z opanowaniem złości. O takich osobach mówi się czasem 'gorąca głowa'. I rzeczywiście - głowa dziewczynki zaczyna płonąć i pojawia się na niej korona złożona z błyskawic, która w chwilach gniewu nakazuje jej rozdawać ciosy na oślep.
Czy źródłem jej problemów jest brak korzeni, poczucia stałości i bezpieczeństwa? Wszystko zaczyna się zmieniać, gdy Isabella wraz z mamą trafia do Dębowej Doliny.
"Bez względu na to, jak bardzo chcesz być pustym pudełkiem, to niemożliwe. Trudne emocje są częścią życia. Czasem trzeba ich po prostu wysłuchać".
To niezwykle ciepła i poruszająca opowieść o tym, co w życiu naprawdę ważne - przyjaźni, bliskości, domu, rodzinie, bezpieczeństwie i poczuciu, że gdzieś przynależymy. Pokazuje, że trudne emocje nie są czymś, czego należy się wstydzić czy za wszelką cenę unikać. Czasem trzeba się przy nich zatrzymać, wysłuchać ich i spróbować zrozumieć, co chcą nam powiedzieć.
"Królowa Piorunów" to książka, do której warto wracać, niezależnie od wieku. I choć może stać się wspaniałym prezentem dla dziecka, mam wrażenie, że równie pięknym prezentem może być dla nas samych.
October 2, 2026
Ak ste ešte nezachytili túto jesennú novinku, určite zvýšte pozornosť. Spolupráca medzi Majou Lunde a Lisou Aisato je vždy jedna dokonalosť - obsahovo, ilustračne a najmä dojmom, ktorý vo vás zanechá. Zároveň je Kráľovná hromu posledná kniha v rámci série o ročných obdobiach (😢).
Isabella vyrastá po boku mamy, ktorá je slobodná duchom, nechce sa nechať viazať konvenciami a len ťažko vydrží dlhšie na jednom mieste. To je zároveň jediné, po čom Isabella naozaj túži - žiť úplne obyčajný život na jednom mieste, ktoré by mohla nazvať domovom. Okolnosti ich donútia vrátiť sa na miesto, o ktorom Isabella ani nevedela, že ho pozná. Musí sa postaviť svojmu neovládateľnému hnevu, nájsť odvahu povedať mame svoje túžby, otvoriť sa novým kamarátom a životu, ktorý by pre niekoho mohol byť príliš obyčajný.
Kráľovná hromu je kniha, ktorú považujem za rovnako dôležitú ako pre deti, tak aj dospelých. Je to naozaj citlivo, pekne a dojímavo napísaný príbeh o veľkom vplyve rodiny na našu minulosť aj budúcnosť, o tom ako deti strašne chcú vyhovieť dospelým a sami sa potom nevedia vyrovnať s hnevom, výčitkami a vlastnými túžbami. S úžasnou jesennou atmosférou plnou prírody, lesa a tradícií vás Kráľovná hromu dokonale naladí na obdobie s predlžujúcimi sa večermi, pohľadí po duši svojimi myšlienkami a poteší oko nádhernými ilustráciami.
Isabella vyrastá po boku mamy, ktorá je slobodná duchom, nechce sa nechať viazať konvenciami a len ťažko vydrží dlhšie na jednom mieste. To je zároveň jediné, po čom Isabella naozaj túži - žiť úplne obyčajný život na jednom mieste, ktoré by mohla nazvať domovom. Okolnosti ich donútia vrátiť sa na miesto, o ktorom Isabella ani nevedela, že ho pozná. Musí sa postaviť svojmu neovládateľnému hnevu, nájsť odvahu povedať mame svoje túžby, otvoriť sa novým kamarátom a životu, ktorý by pre niekoho mohol byť príliš obyčajný.
Kráľovná hromu je kniha, ktorú považujem za rovnako dôležitú ako pre deti, tak aj dospelých. Je to naozaj citlivo, pekne a dojímavo napísaný príbeh o veľkom vplyve rodiny na našu minulosť aj budúcnosť, o tom ako deti strašne chcú vyhovieť dospelým a sami sa potom nevedia vyrovnať s hnevom, výčitkami a vlastnými túžbami. S úžasnou jesennou atmosférou plnou prírody, lesa a tradícií vás Kráľovná hromu dokonale naladí na obdobie s predlžujúcimi sa večermi, pohľadí po duši svojimi myšlienkami a poteší oko nádhernými ilustráciami.
January 4, 2026
Fin fortelling, men det er en barnebok så jeg er nok litt for gammel for den og derfor var den ganske kjedelig. Veldig fine illustrasjoner. Liker ikke mammaen i fortellingen, men det var en fin slutt:) Likte at den var litt lettlest også, ble ferdig på noen timer.
October 10, 2026
Bardzo smutna historia. Dość ciężka relacja matki z córką. Poruszany jest tutaj wątek kto tutaj jest rodzicem a kto dzieckiem. Mała dziewczynka która boi sie sprzeciwić i nie radzi sobie z problemami. Ucieka w stronę agresji w chwilach zagrożenia. Ostrzegam osoby wrażliwe na tym punkcie.
December 29, 2025
Søt barnebok som tar opp dem viktige tema fattigdom og sinne
February 28, 2026
Nydelig bok med viktige temaer og vakre illustrasjoner🤩
September 6, 2026
Jeg gråt på slutten av denne. Jeg leste den uten stopp og ble både trist og glad og rørt.
September 22, 2026
Beautiful
October 8, 2026
To było wspaniałe, gorąco polecam! 🥹❤️
Displaying 1 - 30 of 32 reviews