What do you think?
Rate this book
Portret nietoty
Szósty zmysł to nie żadna nadnaturalna zdolność, lecz właściwość wszystkich zwierząt, a zatem i ludzi: kolejna kategoria fizycznych wrażeń, jak słuch, wzrok, dotyk, węch. I istnieją także ludzie upośledzeni brakiem akurat tego zmysłu, tak jak istnieją ślepcy czy głusi. Laura jest właśnie taką nietotą. I jako nietota staje się Laura muzą i kochanką artysty tworzącego dzieła sztuki oparte na owym zmyśle – jak malarstwo oparte jest na wzroku, a muzyka na słuchu.
Czy można przetłumaczyć jeden zmysł na inny? Jak opowiedzieć sztukę komuś całkowicie na nią ślepemu?
Czy można przetłumaczyć jeden zmysł na inny? Jak opowiedzieć sztukę komuś całkowicie na nią ślepemu?
60 pages, ebook
First published January 1, 2012
35 people want to read
About the author
Jacek Dukaj
90 books740 followersJacek Dukaj is one of Poland’s most interesting contemporary prose writers, whose books are always eagerly anticipated events. Dukaj studied philosophy at the Jagiellonian University. He successfully debuted at the age of 16 with a short story Złota Galera (Golden Galley). He is known for the complexity of his books, and it is often said that a single short story of Dukaj contains more ideas than many other writers put into their books in their lifetime. Popular themes in his works include the technological singularity, nanotechnology and virtual reality, and because of this his books often can be classified as hard science fiction.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
February 16, 2016
Dukaj popłynął.
Jak zwykle dostaliśmy skomplikowaną fabułę, futurystyczny świat i piękny język. Całe czterdziestostronnicowe opowiadanie, nominowane do Nagrody im. Janusza Zajdla, jest historią dwóch dni z życia głównej bohaterki, tytułowej nietoty. Informacje niezbędne do zrozumienia czym jest nietota zostają przekazane czytelnikowi dopiero w drugiej części ksiażki, więc zdecydowanie plusem tego dzieła jest element parakryminalny.
Całość jest napisana w sposób typowy dla Dukaja, to znaczy wymagający od odbiorcy skupienia, analizy i zaangażowania emocjonalnego. Znajdujemy tu problematykę określania granic sztuki oraz próbę zdefiniowania kalectwa i jego wpływu na sztukę.
Jedynym minusem opowiadania jest, jak dla mnie, przesada z językiem. W wielu miejscach nadmiar neologizmów sprawiał, że cały akapit był kompletnie niezrozumiały. Ale to najczęściej tam, gdzie i tak chodziło o sztukę dla sztuki, co mocno współgrało z tematyką opowiadania.
Za geniusz Dukaja i przesadę z przymiotnikami - mocne 4
Jak zwykle dostaliśmy skomplikowaną fabułę, futurystyczny świat i piękny język. Całe czterdziestostronnicowe opowiadanie, nominowane do Nagrody im. Janusza Zajdla, jest historią dwóch dni z życia głównej bohaterki, tytułowej nietoty. Informacje niezbędne do zrozumienia czym jest nietota zostają przekazane czytelnikowi dopiero w drugiej części ksiażki, więc zdecydowanie plusem tego dzieła jest element parakryminalny.
Całość jest napisana w sposób typowy dla Dukaja, to znaczy wymagający od odbiorcy skupienia, analizy i zaangażowania emocjonalnego. Znajdujemy tu problematykę określania granic sztuki oraz próbę zdefiniowania kalectwa i jego wpływu na sztukę.
Jedynym minusem opowiadania jest, jak dla mnie, przesada z językiem. W wielu miejscach nadmiar neologizmów sprawiał, że cały akapit był kompletnie niezrozumiały. Ale to najczęściej tam, gdzie i tak chodziło o sztukę dla sztuki, co mocno współgrało z tematyką opowiadania.
Za geniusz Dukaja i przesadę z przymiotnikami - mocne 4
Displaying 1 of 1 review