Charles C. M. Carlier, beter bekend als de Schaduw, geniet van een heerlijke vakantie in Venetië, samen met zijn vriendin Flora. Maar de zon op het San Marcoplein en de zingende gondeliers wetem hem minder te bekoren dan de raadselachtige Flippie, een oude bekende die plotseling particulier detective is geworden...
Initially, the name "Havank" was used as a pseudonym by Dutch writer Hans van der Kallen.
After his death in 1964, his oeuvre was continued by Pieter Terpstra, who used the "Havank+Terpstra" pseudonym until 1985.
In 2008, at their 140th birthday, Dutch publisher Bruna asked the writer Tomas Ross to write a novel in honour of Hans van der Kallen. He then used the pseudonym "Havank Ross".
Dit specifieke exemplaar komt uit mijn moeders collectie, die ze allemaal had, ongeveer, in de jaren zestig en zeventig, alle originele Havanks en de meeste Havank-Terpstra's, de voortzetting van de serie dus door de Friesche journalist die het stokje overnam van de eigenaardige gemankeerde priester Hans van der Hallen, alias H. van K., alias Havank. En dit specifieke exemplaar heeft dus heel veel van de hoekjes van de bladzijden afgescheurd, omdat ik in mijn vroege tienerjaren dat deed: terwijl ik mijn moeders Havanks Las, scheurde ik hoekjes van de bladzijden af en at die op. Ik herinner me dat ze er wel eens tegen geprotesteerd heeft, maar ik kon het niet laten. Helemaal invoelen waarom dat toen een goed idee leek kan ik niet meer. Later heb ik ze uit nostalgie allemaal in ongeschonden staat weer bij elkaar gekocht, en ik heb er dus 60+ staan, maar om te voorkomen dat het verleden een volledige mist word heb ik een paar van de aangevreten exemplaren bewaard, en het leek me tijd er weer eens een te lezen.
De Havanks zijn ondertussen redelijk richting de onleesbaarheid opgeschoven, langdradige en onoverzichtelijke plots, vooral de vroege delen waar Silvere de hoofdrol speelt zijn niet meer te pruimen, als De Schaduw het overneemt worden de boeken vaak nog wel enigzins gered door zijn humor. Grappig genoeg, als Terpstra het overneemt, die veel dunnere werkjes aflevert, zijn ze weer goed te lezen, zoals deze, die een zomeravond prima kan voorzien van luchtig leesvoer: men heeft m uit voor men naar bed moet, er kan veilig een glas bierop staan (want de hoekjes zijn toch al aangevreten), de plot is niet al te ingewikkeld en voor je het weet is iedereen weer gelukkig.
Inhoud: Flippie, een oude vriend van de Schaduw, treft hem in Venetie, omdat Flippie uit zijn huwelijk is weggelopen, er wordt een hotelhouder omgebracht, Flippie krijgt de schuld, maar alles komt goed, zelfs Flippies huwelijk (spoiler alert).
Mocht men er maar één willen lezen, men leze dan 'De schaduw achter de tralies', ook van Terpstra. Die heeft een hele koele subplot met een slimme barman, daar had wel een TV-serie ingezeten. Overigens had ik ooit een lieve Tekenleraar die het zo jammer vond dat Terpstra in de latere deeltjes, zoals ook dit deeltje, een poging deed ook de erotiek een bescheiden rol te geven, hij vond de boekjes 'Nogal zwoel geworden'. Vond het wel heel mooi gezegd, en inderdaad loopt er hier en daar iemand bloot rond in deze latere deeltjes, maar ik vond het wel sierlijk.