Het lied van Agilouz: Hoe ik de vogels bevrijdde in Indonesië

by Mohammed Benzakour, Fleur van der Weel (Illustrator)

Als Mohammed Benzakour verneemt dat zijn moeder nooit meer volledig zal genezen van een herseninfarct, wandelt hij terneergeslagen door het park. Plots hoort hij een jubelend geluid dat hij nauwelijks kan thuisbrengen. Vanuit een boomtop kwinkeleert een vogeltje alsof het hem wil verleiden. Benzakour vergeet voor even zijn verdriet. Tussen hem en het vogeltje, dat hij Agilouz noemt, ontstaat een ongewone vriendschap. Vol overgave stort Benzakour zich op het vogelen. De koekoek, het winterkoninkje, het prachtvinkje; steeds weer raakt hij verliefd. Hij leest, hij gluurt, hij peinst, hij fantaseert.
Wanneer hij hoort dat er in vogelparadijs Indonesië méér exemplaren in kooitjes zitten dan er rondvliegen, besluit hij daar eigenhandig wat aan te doen en pakt de koffers. Maar hoe verstandig is dat? Kunnen die vogels in het wild wel overleven? Is het wel zo kies om andermans vogels stiekem los te laten?
Het lied van Agilouz is een lyrisch schelmenverhaal. Een bezielende ode aan vrijheid, wildheid en dromen. Een must voor iedere vogelvriend.

240 pages, Paperback

Published March 31, 2026

About the author

Mohammed Benzakour (Marokko, 1972) is naast schrijver ook columnist, essayist, socioloog, schaker, imker, visser en amateur astronoom. Als eigenzinnig opiniemaker stelt hij regelmatig kwesties op het breukvlak van cultuur en religie aan de orde.

Reviews

[Nikki]

Wat een raar verhaal

[Puck Overman]

Ondanks zijn prettige schrijfstijl beklijft het verhaal niet. Als vogelaar herkende ik zijn enthousiasme, liefde en passie voor vogels. Maar meer dan die herkenning en het genot van zijn sierlijk schrijven met een vleug humor, was er niet. Wel een dappere poging om vogels in Indonesië te bevrijden - beetje jammer van het einde.

[Timmie]

Ik had hier en daar al m’n vragen, maargoed hè, een boek zet aan tot nadenken en gesprek, das goed. Maar de epiloog? Ik snap nu echt niet meer wat ik heb gelezen :/