Ένα πρωινό ξύπνησα και όλα είχαν τελειώσει. Δώδεκα χρόνια μαζί, κι όμως, μέσα σε λίγα λεπτά, η ζωή μου γκρεμίστηκε σαν χάρτινος πύργος. Εκείνη έφυγε χωρίς να κοιτάξει πίσω κι εγώ έμεινα να ψάχνω το «γιατί». Από τότε παλεύω με τις σκιές μου, τις τύψεις, τα λάθη, τις λέξεις που δεν είπα, όσα δεν έδειξα ποτέ. Μέσα από συζητήσεις με τον εαυτό μου και τον ψυχολόγο, έμαθα να κοιτάζω μέσα μου, να αναρωτιέμαι αν την αγάπησα στ’ αλήθεια ή απλώς φοβόμουν τη μοναξιά. Άραγε μπορεί ένας άντρας να βρει λύτρωση μέσα απ’ την απώλεια; Κι αν τη συναντούσα ξανά, θα ήμουν ο ίδιος ή η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου; Το Ανάσα στο σκοτάδι είναι μια αληθινή εξομολόγηση. Μια ιστορία για την απώλεια, την αυτογνωσία και την αγάπη. Γιατί κάποιες αγάπες… δεν τελειώνουν. Μένουν απλώς να ανασαίνουν μέσα στο σκοτάδι.
Το βιβλίο αυτό θα έλεγα πως έχει έντονο εξομολογητικό χαρακτηρα..Η ιστορία εστιάζει κυρίως στον εσωτερικό κόσμο του πρωταγωνιστή και στα συναισθήματα που βιώνει δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα αρκετά φορτισμένη!
Καθόλη τη διάρκεια του βιβλίου ερχόμαστε πολύ πολύ κοντά στις σκέψεις και στα βιώματα του πρωταγωνιστή με τρόπο που δίνει την αίσθηση ότι παρακολουθείς κάτι πολύ προσωπικό, σχεδόν σα να κοιτάζεις απο την κλειδαρότρυπα τη ζωή του..Αυτό κάνει την ιστορία αρκετά άμεση αλλά ταυτόχρονα για εμένα και κάπως άβολη, βαριά..
Η γραφή απο την αρχή μέχρι το τέλος έιναι δυνατή και γεμάτη συνάισθημα όμως προσωπικά δεν μπόρεσα να δεθώ με την ιστορία και να μπω στον ρυθμό της..Ένιωσα ότι δεν με κέρδισε συναισθηματικά και δεν μου δημιούργησε τη σύνδεση που θα ήθελα 🙂↕️
Κλείνοντας θα έλεγα πως έιναι ένα βιβλίο με έντονη ψυχολογικη διάσταση και προσπάθεια να αποδοθούν βαριά συναισθήματα 💔