Bloedspiegel: Een zusterlijke reflectie op broederlijk geweld

by Ibe Rossel

Van Kaïn en Abel tot Kim Jong-un en Kim Jong-nam, en van Noel en Liam Gallagher tot Romulus en Remus: broederlijk geweld is alomtegenwoordig in onze cultuur, in onze verhalen.

Ibe Rossel, opgegroeid met enkel zussen, zoekt de confrontatie met dat wat ze misschien wel het meest vreest: broederschap. Bloedspiegel is een speels en persoonlijk essay over mannelijkheid, verlangen, macht, angst, razernij en schoonheid – en over de controle over het narratief.

Genres: Nonfiction

168 pages, Paperback

Published April 21, 2026

Reviews

[Marte bontinck]

Ik schreef twee jaar geleden dat ik Ibe Rossel wil worden als ik groot ben en vandaag las ik exact die zin op de achterkant van dit boek. Er is in twee jaar veel veranderd, maar die droom blijft bestaan🩷.

Ooit schrijf ik een boek over hoe Ibe Rossel haar boeken een beetje aanvoelen als de jeansbroek in The Sisterhood of the Travelling Pants. Elke keer als ik haar debuut aan één van mijn vriendinnen geef, sturen ze op een bepaald moment een foto met daarbij iets in de aard van: “wow, gaat dit over mij?”

En ook deze keer zaten Ira en ik met dit boek in onze handen en moest ik op een bepaald moment zeggen: “Ira, dit is exact de conversatie die we een tijdje geleden hadden.” En dan zegt zij: “wow, gaat dit over ons?” Misschien is het omdat we ook Middlemarch-fanaten zijn die Engels studeren, maar ons hart klopt altijd een beetje sneller als we iets mogen lezen dat Ibe schrijft.

Dit is zo sentimenteel aan het worden, sorry. Ik hou gewoon van vrouw zijn, van roddelen over exen die lijken op ratten, van onze existentiële crisis op kapitalisme steken en van elkaar in extase bellen wanneer we een boek lezen dat toch weer ZO DICHT BIJ HUIS KOMT.

Ik ben niet bang van broers, ik ben bang van bro’s.

[Bob Jacobs]

Ibe Rossel pent met haar vlotte (en vaak ook grappige!) pen zes essays neer over broederparen en mannelijk geweld. Ze dienen als kapstokken voor bredere en interessante inzichten. Niet elk essay trof me even hard (I really don’t care about the Paul-broers, haha), maar over het algemeen deden ze dat zeker wel.


Zeer graag gelezen! 👌

[Dolores Duhamel]

Zo’n boek dat ik nog een tweede (of mss zelfs derde) keer wil lezen!

[Axelle Rootsaert]

dit boek is geschreven voor de meisjes die zowel ‘Its everyday bro’ ooit uit hun hoofd hebben geleerd samen met hun zus en tegelijk houden van Patricia de Martelaere. ik dus.

de eerste twee hoofdstukken lieten me een beetje koud. ik was zo’n fan van Shakespeare kent me beter dan mijn lief, Ibe Rossels debut, dat ik een beetje schrik kreeg dat ik dit niet even goed zou vinden. BOY WAS I WRONG. Het hoofdstuk over de Noord-Koreaanse broers blies mij werkelijk van mijn sokken. Hoe kan je zo coherent schrijven over Confessions of a Shopaholic (en de esthetiek die mijn jeugd bijgevolg domineerde, shout out naar de moustache print) en over de Noord-Koreaanse heerschappij? ook het hoofdstuk over Romulus en Remus was zo een interessante reflectie en combinatie van bronnen en fenomenen dat ik er een beetje emo van werd.

om eerlijk te zijn was dit zoals iemand de draden in mijn hoofd vol popcultuur referenties en academische theorie aan het verbinden was en duidelijk aan het maken was. bedankt Ibe, stem van de generatie!!! en #justiceforalyssa

[Malou Dehaudt]

Ik vond de tweede helft leuker dan de eerste helft. Ik leerde heel wat bij, maar één iets in het bijzonder: blijkbaar zijn Logan Paul en Jake Paul twee verschillende mensen. Geen idee hoe dat ooit aan mij voorbij is gegaan #Justice4Alissa.

Maar de zin die zal blijven hangen, en waar ik aan zal terugdenken telkens ik iemand zie rondlopen in OASIS‑merch: “Alleen wie weg is, is gezien, maar Liam en Noel zijn er gewoon nog.”

Ik vind Ibe Rossel haar intertekstuele brein zo leuk!

[Ilse K.]

Erg boeiende en goed geschreven essays! Veel nieuws geleerd (überhaupt dat Kim-Jong-Un een broer had bijvoorbeeld, waarom wist ik dat niet? Of over de gebroeders Dassler, dat zo Puma & Adidas zijn ontstaan. Wist ik ook al niet!), fijn nieuwe kennis opdoen en dan ook nog eens met zulke sterke analyses.

[Anneleen Helsen]

Heel intrigerend om te zien hoe een brein zulke zware thema's weet te linken aan hedendaagse popcultuurreferenties. Ik heb enorm veel bijgeleerd tijdens het lezen van dit boek en heb er ook een stapeltje nieuw leesvoer aan overgehouden!

[Morgane Bras]

I guess you can say I’m a fan

[Marie]

Fijn fijn fijn! Eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik eigenlijk al overtuigd was vóór pagina 1: namelijk met de openingszin van Ronnie Flex hahaha… De Kims en de Gallaghers waren mijn favoriete delen, al kon ook de link tussen de gebroeders Paul en hun ‘femaleness’ mij zeker bekoren. Meer dan eens moeten glimlachen om de vondsten en associaties, tussen hoge en lage cultuur!

[Cecilia]

"Welke muziek past bij Ibe Rossel?", stuurde vaderlief afgelopen week. "Ze komt maandag naar Klara."

Een antwoord op die vraag moest ik hem schuldig blijven, maar een uiteenzetting van en complimenten voor haar nieuwe boek heeft hij wel mogen aanhoren. ;)

[Rei Lee]

In het begin denk ik 'Oh neen weer een jonge schrijfster die een non-fictie verhalenstudie (deze maal over twistende broers) gebruikt om haar eigen verhaal te vertellen'.

Ik kon mij ook absoluut niet vinden in haar beschrijving van de roze (kinder-)wolk van 3 zusjes omdat ik van de eerste dag dat ik ter wereld kwam in een mannenwereld vertoefde (met 3 oudere broers). Ik las op het einde van mijn jeugd De tweede sexe van De Beauvoir en andere feministische schrijfsels. Dus ik dacht vrij snel het lezen te staken.

Maar gaandeweg worden de verhalen boeiender. Zo stelt ze pertinente kritische vragen bij de stichtingsmythologie van Rome, het betreden van het Vaticaan maar ook bijvoorbeeld de broers Gallaghar van Oasis of de broers Jake en Logan Paul (voordien nooit van gehoord). Leuk weetje het verhaal van Kaïn en Adel met een hedendaagse bril bekeken of het hele verhaal achter Adidas en Puma uit de doeken gedaan (wist ik ook niets van).

Dus behalve de voor mij suikerzoete naïeve (zelfs irreële) meisjeswereld en dito -dromen werd dit een verrijkende en intrigerende leeservaring én met momenten een echte verjongingskuur met een inkijk op de leefwereld van de generaties na de (ni)x-ers.

Vreemd dat ik nooit van haar gehoord had alhoewel we al jaren DS lezen...

[Aemilia Van]

Ik kreeg de tip om dit boek te lezen op een Uitgelezen avond in de viernulvier.

Een tijdje geleden was ik begonnen aan het boek en nu terug opgepikt. Het leest heel vlot, maar wou daarom dat het boek niet direct uitgelezen was.

[Mara Coenegrachts]

Ik hou hou HOU van Ibe Rossels schrijfstijl en net als haar eerste boek was het een pleasure om te lezen!!

Ook toen ik zag dat ze Logan en Jake Paul besprak moest ik wel even giechelen

[Alisé Tack]

2,75/5

[Jochen]

4.2* - Bijzonder boeiende essaybundel van Ibe Rossel. Aanrader! Fijnzinnig en goed gestoffeerd geschreven, met persoonlijke insteek. Vaak moeten gniffelen met haar formuleringen. Niet elk essay is even sterk, maar die over de Kims en de broertjes Gallagher steken er voor mij echt bovenuit (Rossel= held dat ze op een Oasisfantourbus durft te kruipen). Het essay over Jake en Logan bracht mij zelfs naar YouTube, als was het essay beter dan de influencers. (Heb ik iets gemist door nu pas over beide heren te horen?) Haar referentielijst zorgt nog voor uren doorleesplezier, waarvoor dank!

(Kent er iemand Ibes favoriete koffiezaak? Is dat ondertussen nog geen bedevaartsoord? Wil haar wel, als bedanking voor dit boek, op een koffie trakteren. Breng dan meteen andere gelovigen mee.)

[Demi van Doorn]

(4,5) Ik heb dit met zoveel plezier gelezen!

[Madeleine Cossement]

Wederom een bewijsstuk van Rossels coolness en moedigheid als schrijfster! Lowkey zeer geïntrigeerd geraakt door Joanne en haar glanzende Dyson-Airwrappijpenkrullen!!! (Hoofdstuk over “The Lads” was m’n favo …)(Dank voor de imposterhouding op die bus in de stad vd bijen xxxx)

[Ché]

“Hoe makkelijk is het om je handen te wassen? Je ogen dicht te knijpen? Het kraakbeen tegen je oorschelp te duwen? Mijn gedachten doen mijn maag opnieuw keren, maar mijn moeder neemt mijn hand vast.”

[Astrid Verdijck]

Hoezo ben ik even oud als de auteur van dit boek en lijkt het alsof zij alle antwoorden klaar heeft???!
Amazing read!

[Jules]

Geschreven op een toegankelijke, grappige, interessante en prikkelende mannier die je nieuwsgierigheid, en bijgevolg leesplezier, als lezer blijft aanwakkeren. De essays lezen vlot en zitten boordevol unieke verbanden en referenties naar zowel hedendaagse als historische werken uit de cultuur en literatuur. In elk essay wordt, naast het desbetreffende broedergeweld, een ruimer thema zoals identiteit, macht en gender aangekaart. Deze smeltkroes van invloeden, gepaard met verhaal, filosofie en telkens ruimte voor een persoonlijke inbreng, zorgt voor een unieke kijk op de dingen. Rossel weeft hiermee elk essay tot een onverwacht web dat vele onderwerpen spant. Ik ben fan!

[Eva swanenberg]

ik ben fan van de wijze van de logboekhouderij en psychoanalyses die geschreven zijn met de gevoeligheid en kwetsbaarheid van een dagboek

[Aaricia Van Outryve]

Voor herhaling vatbaar! Om haar verwijzingen, slimme noten en rake vergelijkingen nóg beter te vatten. Mooi boek!

[Douwe Haenen]

“Het kind in de hoek staarde naar de muur en werd banger en banger voor wat er zich achter zijn rug afspeelde.”

[Matthias]

Ik had zondag zin om naar een koffiebar te gaan en taart te eten en iced chai latte te drinken en een boek te lezen want dat is mijn identiteit geworden sinds ik doorheen de week in Gent vertoef blijkbaar ik neem mezelf echt heel serieus en onderweg naar de koffiebar besefte ik dat ik geen boek in mijn tote bag had gestoken dus ging ik naar mijn favoriete boekhandel en kocht ik daar dit warempel gesigneerde boek om het dus te lezen zoals het gelezen hoort te worden: met cheesecake en iced chai latte. Terug onderweg naar huis zat ik al in de helft en begon het heel hard te regenen en is dit boek helaas nat geworden. Doet pijn.

Love iemand die psychoanalyse incorporeert in een tekst en dat niet op een super onduidelijke manier doet.

De tekst over de gebroeders Paul was heel cool qua insteek en zo.

Ik was net iets te jong om geheel bewust het hoogtepunt van de vete mee te maken, maar ik moet toegeven dat ik zonet onder andere 'It's Everyday Bro' heb zitten opzoeken. Ik moet toegeven dat al dat spektakel natuurlijk niets voor mij is (ik neem mezelf echt héél serieus), maar dat ik wel heel verbaasd was dat ik nu pas ontdekte dat de kleine Tiktok-soundbite "can we switch the language" uit die disstrack van Jake Paul komt. Alles is met alles verbonden, soit.

Het schijnbaar niet serieuze serieus nemen is o zo belangrijk. Tegenwoordig draait cultuur minder om pakweg opera en ballet dan om wat White Boy of the Year 2025 Twinkothée Chalamet over opera en ballet te zeggen heeft. Daar zijn we dan met z'n allen eventjes heel verontwaardigd over, en dan gaan we verder met the next thing.

Dat zegt iets over onze samenleving. Het is spijtig, maar evenzeer als eeuwenoude mythes die de basis leveren voor meesterlijke taferelen van Rubens en dergelijke meer, geven ook pakweg Oasis en Jake en Logan Paul een inkijk in de spectaculaire culturele raderen van het onderbewustzijn onzer maatschappij.

Dus danku Ibe Rossel om die dingen serieus te nemen want ik weet oprecht niet wie het anders zou doen.

[Annadwolf]

‘Ongevoeligheid is de lastigst te kweken spier’ (108)

[Geneviève]

Fantastisch boek, gaat nog ff nazinderen

[Laura Monbaliu]

Perongeluk in 1 keer uitgelezen, klaar om dat opnieuw te doen!

[madelief]

dit boek is als het nummer salad van blondshell op repeat

[Lena Put]

3.5⭐️
Interessant concept

[Allien Van Acker]

ik ben fan!! van het boek en vooral van de schrijfstijl!! ook direct tientallen weetjes rijker, en ondertussen ook geleerd dat ik mijn kinderen later best Van Acker geef als achternaam of we gaan uitsterven. allemaaaaaal lezen!!!