Macca

by Arie Storm

De Macca in kwestie is Paul McCartney, de voormalige Beatle, met wie de held van deze roman, de nog jonge schrijver Tom van Santen, op een wonderbaarlijke manier bevriend raakt. Tom wil ontsnappen aan een vage onvrede, waarvan hij vermoedt dat die door zijn schrijven is veroorzaakt. Hij heeft twee romans gepubliceerd en schreef een toneelstuk dat met enig succes is opgevoerd door een jolige theatergroep. Nu wil hij zich bekwamen in het gitaarspel. In het kielzog van zijn vriendin Fiona en bestsellerauteur Julia Vis belandt hij in Londen, waar hij zowaar met zijn muziekinstrument op het podium van een grote zaal komt te staan.
Eind goed, al goed, zou je denken. Maar om daar te komen heeft Tom zich eerst wel door een plot moeten werken vol intriges, relatieperikelen, burenoverlast, afluisterpraktijken, uitgeefschandalen, en met een bedenkelijke rol voor een ontspoorde zwager.

240 pages, Paperback

Published March 31, 2026

About the author

Arie Storm (Den Haag, 20 juli 1963) is een Nederlands schrijver en literatuurcriticus. Hij debuteerde in 1994 met de roman Hémans duik, die vervolgens werd genomineerd voor de Debutantenprijs. Tegenwoordig schrijft hij voor Het Parool en Vrij Nederland, vroeger publiceerde hij ook in Bzzlletin en Snoecks Almanak. Hij was van 2012 tot 2014 te horen als literatuurrecensent in de TROS Nieuwsshow op NPO Radio 1 (zaterdagmorgen rond half 11).

Reviews

[Bram · Rating 4 out of 5]

Storm strikes again! In de Nederlandse letteren is er geen tweede Arie Storm; hij bouwt aan een fantastisch en eigenzinnig oeuvre. Je kunt hem niet genoeg lezen.

NB Je kunt dit boek prima los lezen (see if I care), maar enige kennis van het voorafgaande vergroot wel het leesplezier.

[Martijn Nicolaas · Rating 3 out of 5]

De eerste roman van Arie Storm die ik heb gelezen en het valt me niet tegen. Een aangenaam meanderende stijl met lange zinnen vol terzijdes, geestig, soms wat flauw en met veel verwijzingen naar andere auteurs en vooropgezette herhaling. De sneer naar Connie Palmen had ik verwacht want dat was het enige wat ik wist van Storm: zijn hekel aan Palmen. Verder is het dus een typische postmoderne literaire roman waarin de schrijver de hoofdpersoon is en je leest wat hij meemaakt en zijn reflecties daarop. Dat is goed gedaan maar ook een trucje dat mijns inziens niet erg bijzonder meer is. Ik heb het met plezier gelezen, niet meer, niet minder.

[Anne Bergsma · Rating 3 out of 5]

Waar kun je Macca beter lezen dan op Terschelling?