IJsberenprotocol

by Ananda Serné

De deuren mogen niet op slot, want als er een ijsbeer het dorp in komt, moet je snel naar binnen kunnen vluchten. Eira is uitgenodigd om als writer in residence over een onderzoeksdorp op Spitsbergen te schrijven. Haar huisgenoten op deze afgelegen plek, een groep biologen met een fascinatie voor micro-organismen, weten wel waarover dat moet gaan: ‘Uitstekende plek voor een moordmysterie.’ Eira doet er alles aan de dood ver van haar schrijven te houden – ze gaat mee op onderzoek, dompelt zich onder in het ritme van het poolleven en leest de schrijfsters die haar voorgingen in de jaren dertig. Ze leert de dorpsbewoners kennen, de poolvossen en rendieren, en het blauwe huis dat zo kermend kraakt onder het smeltende ijs. Ze beschrijft de rauwheid van de natuur, de schoonheid van de ijsbloemen. En toch komt de dood telkens weer terug; in haar gedachten, haar herinneringen, en uiteindelijk ook in haar omgeving. IJsberenprotocol is een meerstemmig verhaal over hoe een huis wordt aangetast door dooiende permafrost, een individu door haar gedachten en een kleine gemeenschap door sociale controle.

224 pages, Paperback

Published May 28, 2026

Reviews

[Sophie Kok · Rating 4 out of 5]

4,5!

[Jeroen · Rating 3 out of 5]

Wat een barre eindredactie. “Het verontruste”, tot twee keer toe “ik wordt”.
Wel graag gelezen verder, al vond ik de verhaallijn rond de tante uiteindelijk te weinig beklijven (die vrouw bleef me te anoniem, te veel de persoon uit de krant die ze nu juist niet zou moeten zijn). Het perspectief vanuit het huis is wel leuk gevonden, maar met die quasi-overdreven “ja’s” ook aardig irritant. Het best vond ik Serné als ze wat essayistischer werd, bijvoorbeeld in de passages over Ritter.

[Lisa · Rating 4 out of 5]

Me 🤝 boeken die zich afspelen op Spitsbergen

[Sita Moelchand · Rating 3 out of 5]

3,5⭐️!

[Lieke vd R. · Rating 4 out of 5]

In IJsberenprotocol wordt simpel doch raak vertaald wat er gebeurd wanneer de letterlijke en figuurlijke stabiele fundering begint te wankelen. Wat gebeurd er als er wordt afgeweken van het standaard stramien die men gewend is? De ontdekkingsreis van het hoofdpersonage, zowel in het hier en nu als in haar verleden, voelt klein maar daardoor juist erg menselijk. Het boek had van mij nog wat langer mogen zijn om sommige karakters nog wat beter te kunnen leren kennen.

[Moira Macfarlane · Rating 3 out of 5]

3,5*
Mooi. Haar manier van schrijven heeft iets heel zuivers.
En misschien wou ik dat het boek nog even duurde, ik had nog even daar bij haar willen zijn.

'[...] zelfs wij weten niet wie de dood in de beer heeft geschoten. Hoe hij nooit meer zal bewegen. Zijn geur voor altijd opgelost. Zo gaat dat, heel even verlies je je focus en meteen verlies je je wereld. Dat, ja dat, zal ons eeuwig blijven achtervolgen.'

[Miracle Kurniawan · Rating 3 out of 5]

Zou het 3.5 sterren geven. De schrijfstijl is fijn en de gedachtegang van de hoofdpersonage is soms herkenbaar en grappig, maar echt een verhaal is er vrijwel niet. Alles dat wordt opgebracht krijgt nooit een
pay-off, maar misschien is dat de bedoeling ik weet het niet. Ik heb plezier gehad met lezen, maar ik denk dat ik het over een paar weken al weer zal zijn vergeten.

[Jilke · Rating 3 out of 5]

Heerlijk om te lezen op vakantie in de Noorse ruigheid, ik voelde me volledig ondergedompeld op een plek waar ik nooit kan komen. Ik had iets meer uitstapjes van het alledaagse verwacht (en gehoopt). Het verhaal bleef soms wat plat.

[Thijs Linskens · Rating 4 out of 5]

Nieuwe locatie unlocked waar ik niet dood gevonden wil worden.

[Robin · Rating 5 out of 5]

In IJsberenprotocol proberen mensen grip te krijgen op iets wat eigenlijk voortdurend veranderd. Ze maken foto’s om tijd vast te zetten, verzamelen data om klimaatverandering te meten, maken protocollen om gevaar beheersbaar te maken en verhalen om gebeurtenissen een vorm te geven. Steeds opnieuw maken mensen systemen, beelden en verhalen om chaos begrijpelijk te maken, maar hoe meer ze proberen vast te leggen, hoe duidelijker wordt hoe tijdelijk die controle eigenlijk is.

[Marja Laan · Rating 5 out of 5]

Een heel eigen roman die zich niet laat opjagen door sensatie. De kracht zit juist in de aandacht voor observatie en de kleine verschuivingen in het dagelijks leven.

[Vincent · Rating 5 out of 5]

Net als in Nachtbloeiers creëert Serné hier een heel eigen genre. Gelaagd en beeldend.