Volvo despois dunha semana de parón total por culpa dos exames (pero volvo!).
Este libro lese solo, e esto, tendo en conta que é unha biografía e non unha obra narrativa, xa me parece un puntazo. Desde o meu punto de vista non quedou como literatura para a ocasión (para as Letras) nin vai quedar só neso de cara ao futuro. Penso que a rede que se desprega nesta obra pode dar pé a moitas lecturas e achegas á figura de Begoña Caamaño seleccionadas con equilibradísimo coidado.
A miña Begoña favorita debería ser a narradora, e non obstante non o é. A miña preferida é a xornalista e a aventureira, pero mentiría se non dixera que despois de ler esto todas me interesan en gran medida.
O que si, despois de ver a presentación e agora que a USC (que apreta pero non afoga) me deixou rematalo aínda me custa crer que o formato epistolar non fose empregado a propósito, pois o ton dos afectos entre as voces narradoras por si só recorda continuamente ao pracer do azul daquela Circe e da Penélope situada entre a rosaliana e a de Xohana Torres.
Paréceme un traballo difícil facer unha descrición obxectiva especialmente cando o vínculo coa protagonista é persoal ademais de profesional así que, sen duda, creo que merece un gran aplauso.
Unha última liña para decir que disfrutei moito a combinación entre a perspectiva de poeta e xornalista xunto coa de profesora e crítica literaria.
Moi moi recomendado para achegarse á figura da homenaxeada de maneira algo distinta ao habitual.
P.S.: se non tendes outra responsabilidade devórase nunha tarde facilmente!