Άλογα

by Ορέστης Φιωτάκης

Ένας ανώνυµος εικοσάχρονος αφηγείται ή, ίσως, εξοµολογείται. Στο αποµονωµένο του χωριό τα πάντα έχουν απόκοσµη στασιµότητα, το µόνο που µεταβάλλεται είναι ο χρόνος. Στο πατρικό του σπίτι, όπου ζει µε τη γιαγιά και τη συναισθηµατικά νεκρή µητέρα του, επικρατεί µια ατµόσφαιρα πένθους από τότε που ήταν παιδί. Ευτυχώς, όµως, έχει τα «Άλογα», µια συµµορία νεαρών αγοριών που πολεµάνε την πλήξη σκίζοντας τους επαρχιακούς δρόµους µε τις µηχανές τους. Ευτυχώς έχει και τον καλύτερό του φίλο, τον αρχηγό των «Αλόγων», τον όµορφο, πλούσιο και ευγενικό Ν.
Ο Ν., µανιώδης αναγνώστης ο ίδιος, του χαρίζει για τα γενέθλιά του ένα βιβλίο που τον κάνει να δει τον εαυτό του και τη ζωή µε άλλο βλέµµα, τη µέρα που αλλάζει ο κόσµος, την 11η Σεπτεµβρίου 2001. Η σχέση των δυο αγοριών είναι πιο περίπλοκη από όσο µπορούν να παραδεχτούν…

Ένα µυθιστόρηµα για τα ασαφή όρια ανάµεσα στην αλήθεια και στο ψέµα, για τη σύγχυση και τις εντάσεις της νεότητας και την εξερεύνηση της σεξουαλικότητας στην ελληνική επαρχία των αρχών του αιώνα µας.

224 pages, Paperback

First published April 1, 2026

Reviews

[Thodoris · Rating 5 out of 5]

Αυτό το βιβλίο με διέλυσε. Η έλλειψη κεφαλαίων, σημείων στίξης, και η συνεχόμενη ροή του με παρέσυρε.
Σε αντίθεση με την στασιμότητα που ζούσε ο πρωταγωνιστής [ η ελληνική επαρχία και λογικά η επαρχία κάθε εθνικότητας είναι ιδανικό setup για τη στασιμότητα - καλό ή κακό δεν ξέρω, ανάλογα το μουντ ]

«Ξεκινάμε ατελείωτες συζητήσεις, ενώ τα γατιά τρίβονται στα πόδια μας. Μυρίζει φρέσκο κομμένο γρασίδι και απογευματινή υγρασία. Τα τζιτζίκια χαλάνε ακόμα τον κόσμο. Τέτοιες στιγμές είναι που η ζωή μου φαίνεται αρκετά καλή, σχεδόν υποφερτή»

btw το ελληνικό "Στην Γη είμαστε πρόσκαιρα υπέροχοι";

[christina · Rating 5 out of 5]

στο μυαλό μου
κάπου ανάμεσα στο Digger (2020) του Γρηγοράκη, την Αρκουδότρυπα (2025) της Παπαδάκη και του Ντινόπουλου, τον Κεκάτο και τον Οικονομίδη προστέθηκαν και τα Άλογα
ζωντανά - σαν να οπτικοποιήθηκαν ήδη

παράξενα οικεία και παράξενα βολικά/άβολα
ακριβώς όπως η ελληνική επαρχία

δεν το άφησα από τα χέρια μου
ούτε αντιλήφθηκα την ατελείωτη διαδρομή με ΚΤΕΛ

ίλιγγος

[σώσε με κλείσε την αγκύλη κλείς’την]

[Nikitas · Rating 4 out of 5]

Δυστυχώς ο Φιωτακης ξεχνά πως δε ζούμε σε χωριά της Ελβετίας που χει ποτάμια και λίμνες κοντά, ούτε έχουμε μανάδες που ακούνε μέρα νύχτα κλασική μουσική.
Ζούμε στην Ελλάδα που οι άνθρωποι παλεύουν να επιβιώσουν. Να χουν ενα χατζιλίκι εστω.
Δεν τον απασχολεί η επιβίωση, αλλά η αναβίωση στερεότύπων απο αμερικάνικες ταινίες.
Ωστόσο του συγχωρώ αυτές του τις αφέλειες μόνο και μόνο γιατί έχει μια φρέσκια πνοή το όλο πράγμα. Μπορεί να μοιραστεί μαζί σου μια εμπειρία εξωπραγματική, εξωσωματική, εξωονειρική σε προτάσεις δίχως τελείες κι αναφορές. Το βιβλίο διαστέλλεται και συστέλλεται σε πολλά σημεία όπως η καρδιά μας όταν αγαπάμε- μισούμε τον εαυτό μας- αγαπάμε τον άλλον και τον μισούμε ταυτόχρονα. Γιατί είμαστε λίγο από ολα, μπορεί και πολλά από όλα. Και καλοί και κακοί. Αλλά αυτό που δεν είμαστε πια κι αυτό το βιβλίο μου το θύμισε έντονα, είναι πως δεν είμαστε αρκετά νέοι πια. Νέοι και δειλοί. Νέοι και ζωντανοί.

[Vili · Rating 4 out of 5]

Ένα φλεγόμενο αστραπιαίο όνειρο, χωρίς ανάσες, χωρίς καιφάλαια, χωρίς σημεία στίξης, χωρίς αξιοπιστία στην ίδια την ύπαρξη. Ένας κύκλος ματαιότητας που επαναλαμβάνεται και σπάει και γίνεται χίλια κομμάτια και βλέπεις λίγο από εσένα και βλέπεις το τέλος και βλέπεις την "καρδιά του κόσμου". Μοναδικό, οδυνηρό και παντοδύναμο θα το κρατήσω μαζί μου για καιρό.

[Alex Kordas · Rating 5 out of 5]

Το διάβασα σε μια μέρα. Εκρηκτικό και άμεσο. Ακροβατεί εξαίσια ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα, τη λογική και το συναίσθημα. Δεν υπάρχει χρόνος, τόπος, ονοματα. Κοφτός προσεγμένος λόγος. Το προτείνω ανεπιφύλακτα!!!

[Vasile ♡ · Rating 5 out of 5]

RIP Ethel Cain, you’d have loved “Horses/Άλογα” by Orestes Fiotakis!

[Joseph · Rating 4 out of 5]

Ένα βιβλίο που στην αρχή μπορεί να φαίνεται mainstream σαν υπόθεση, «ένα παιδί από την επαρχία και ο γολγοθάς του προς την αναγνώριση του εαυτού και της ταυτότητας του». Ωστόσο ο τρόπος που καταφέρνει ο συγγραφέας να μοιραστεί το βίωμα ενός έφηβου που μεταβαίνει στην ενήλικη κατάσταση, μέσα από την πάλη για αποδοχή, επιβεβαίωση και την ισορροπία ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο είναι σίγουρα κάτι ξεχωριστό.
Η σκέψη είναι ορμητική, τα ερωτήματα και οι προβληματισμοί έχουν τέτοιο βάθος και ουσία που κάνουν το βιβλίο ζωντανό με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Χαίρομαι που δεν έμεινε στην επιφάνεια αλλά κατάφερε να εισχωρήσει στην ουσία της ύπαρξης του ανθρώπου.

[⋆｡°✩chriss · Rating 5 out of 5]

Genuinely what the hell.

finished: July 21st 2026
┆　┆　┆　┆　┆
┆　┆ ࣪ ˖☆ ࣪⭑┆ ݁˖ .☆ . ݁ ˖
☆⊹ ࣪ ┆ ˖ ࣪　⊹ ࣪ ★ ⋆.˚ ⊹ ࣪
࣪ ˖⋆˚★ ₊ ⊹　 ࣪˖ ࣪ ₊ ࣪ ˖　
. ݁　⊹ ࣪ ˖　　　 ࣪ ˖
　　. ݁　　　 ݁
　　.

This was one of the craziest reading experiences I've had so far. And, yes, I am Greek but I will review this in English. Why, you ask? Well. I guess I express my feelings better in a language that is not mine 🤷 And also, for the foreign people that are reading this. (To learn greek obvi). Because, after I read this book, I was convinced every single person on Earth should read it at least once in their life.

So, to begin with, I want to give a little background lore of how I got this book and why. And, well, you know me; I love ranting about things that are not really related to the book or the story itself.

Soooo, yesterday I was at the mall with my aunt and cousin, the kind of mall that has only clothes, jewelry, and make-up/skincare products, perfumes/colognes, etc. On the floor with the make-up, there is a small space for a bookstore. And so, because I am who I am, I got bored at the make-up section and went to the bookstore. It was a small one, like I said, so there weren't any English books--only translated in Greek and (obviously) books from Greek authors. I was quickly looking through them since I don't really read Greek books. Then, a certain book with a motorbike on the cover, called: "Horses" caught my eye. It looked small and (probably) easy to go through, so I read the blurb. I was immediately excited when I realized that "Oh my God??? I found Greek BL??? Holy shit!" Silly me... (I'll get on that later). Time-skip to today morning; 7:50 AM to be exact. It was pretty hot in my room, and so I woke up feeling shit, sleep-deprived, and sweaty as hell. I couldn't sleep more, so I decided to go to the living room and watch TV or something. (I usually get up after 1 PM by the way). Then, this book caught my eye (once again), and I spent all morning reading it from start to end without even pausing for the morning-pee.

And it was absolutely worth it. I may had been wanting to pee for, like, 2-3 hours, but at least I found yet another 5-star--no, 6-star read--of 2026.

What made me adore this book is... Actually many things. And because I am kinda lazy to do my usual essay-reviews and analyze every single detail of the book, I will list the things I liked, and the things I disliked ❤️ then, an "overall" section to keep the tradition, and I'll good-bye you until we meet again ;P

*ੈ✩‧₊˚

જ⁀➴ ♡ stuff I liked

ᯓ♡ the amount of the freaking plot twists that were like... Oh my God.
⋆.𐙚 ̊ the main character and N. reading Rimbaud (AKA the OG toxic yaoi poet guy)
ᯓ♡ the. freaking. writing. style. It is so complicated and complex, yet so addictive.
⋆.𐙚 ̊ I dunno, everything about this????
ᯓ♡ ALSO, THE 4TH WALL BREAK???? HELLO???? OMG???? I'm in love.


⁀➴ 💔 stuff I disliked

‹/𝟹 THE FACT THAT IT FREAKING ENDED?!


*ੈ✩‧₊˚

This book is what I mean in my bio. The "give me a book that will get me into a mental breakdown and I will marry you."

This masterpiece is literally perfect????

Anyway. Quote timee:

[...] γιατί έχει τη νοημοσύνη ενός μασημένου λάχανου, που το έχουν χέσει, έχει φαγωθεί ξανά και το έχουν ξαναχέσει.

This was so funny to me for some reason. It still is tbh, idk.

Άμα ήμουν κορίτσι, θα τον παντρευόμουν. Άμα ήταν εκείνος κορίτσι, θα τον παντρευόμουν και πάλι.

I think this needs a translation, because it is so freaking sad. Also, the fact that this book is based on the 2000's country-side, it makes it even sadder. Translation: "If I were a girl, I'd marry him. If he were a girl, I'd marry him again." :(

Αν ο Ν. πέθαινε, θα πέθαινα κι γω. Δεν έχω άλλον άνθρωπο να με κρατάει στην ζωή.

Translation: (as accurate as I can obviously) "If N. died, I'd die too. I don't have another person to keep me alive.

[...] γιατί είναι ο μόνος άνρωπος που αγαπάω και ο μόνος που θα αγαπήσω και ο μόνος που αγάπησα ποτέ, περισσότερο κι απο τον εαυτό μου.

Translation: (again, as accurate as I can) [...] because he is the only person I love and the only one I will ever love and the only one I've ever loved, even more than myself.



LAST THOUGHTS
I am stunned. Like... The words are bare and full of emotion, the pages are filled with words that don't make sense but they make sense at the same time. The plot twists, the truth that is deeply hidden, the strange and passionate love between the two boys, the denial, the yearning, the smoking, the drinking, the getting-high-as-hell, the fog, the motorbikes, the gang of the village. Mostly, though, the devastating end. It shattered me, completely destroyed me, and did not care to put me back together. This book is literally "toxic yaoi but make it greek."

Well... It is actually way beyond that.

Genuine respect to the author for coming up with this idea, and eventually publishing it.

This book will accompany my mind for a while...
Until next time... <3

[don't forget to check out my other reviews too! also, follow my IG: @xrist_xx]

Farewell, my lovelies!! xx