What do you think?
Rate this book
Serce bez posagu
Warszawa, jesień 1878 roku. Klara Zawadzka wie, że w świecie rządzonym przez mężczyzn jej największy atut – błyskotliwy intelekt – musi pozostać w cieniu. Aby utrzymać matkę i siostry, za dnia uczy francuskiego na pensji, a nocami, pod męskim pseudonimem, publikuje odważne recenzje literackie, które trzęsą warszawskimi salonami.
Jej najsurowszym krytykiem jest Julian Korzyński – pewny siebie bywalec salonów, który publicznie głosi tezy o wyższości męskiego umysłu. Gdy los splata ich drogi, Klara staje przed dylematem: czy wyjawić prawdę i zaryzykować reputację, czy pozwolić, by Julian dalej walczył z jej cieniem? Kiedy na jaw wychodzą dawne rodzinne sekrety i weksle sprzed lat, okazuje się, że honor i miłość mają cenę, na którą Klary może nie być stać.
Czy serce bez posagu wystarczy, by wygrać z konwenansami epoki?
„Serce bez posagu” to poruszająca opowieść o dumie, uprzedzeniach i miłości, która rodzi się w cieniu bankructw i salonowych intryg. Idealna lektura dla miłośników klimatu „Lalki” Bolesława Prusa.
Jej najsurowszym krytykiem jest Julian Korzyński – pewny siebie bywalec salonów, który publicznie głosi tezy o wyższości męskiego umysłu. Gdy los splata ich drogi, Klara staje przed dylematem: czy wyjawić prawdę i zaryzykować reputację, czy pozwolić, by Julian dalej walczył z jej cieniem? Kiedy na jaw wychodzą dawne rodzinne sekrety i weksle sprzed lat, okazuje się, że honor i miłość mają cenę, na którą Klary może nie być stać.
Czy serce bez posagu wystarczy, by wygrać z konwenansami epoki?
„Serce bez posagu” to poruszająca opowieść o dumie, uprzedzeniach i miłości, która rodzi się w cieniu bankructw i salonowych intryg. Idealna lektura dla miłośników klimatu „Lalki” Bolesława Prusa.
304 pages, Paperback
First published April 14, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
April 26, 2026
Czasami zastanawiam się, jak to się dzieje, że niektórzy potrafią pochłonąć książkę w jeden dzień. A potem sięgam po kolejną historię Magdaleny Buraczewskiej - Świątek i nagle wszystko staje się jasne. To już trzecia książka autorki, którą przeczytałam jednym tchem.
✨️ „Serce bez posagu” to pierwszy tom nowej serii „Pożegnania i powroty”. Tym razem przenosimy się do XIX-wiecznej Warszawy, gdzie poznajemy historię sióstr Zawadzkich. Jak to często bywa na początku serii, przede wszystkim poznajemy bohaterów. Ich codzienność, wybory i wydarzenia, które sprawiły, że znaleźli się w tym, a nie innym miejscu.
I tak poznajemy Klarę, Rozalię i Stefanię oraz ich matkę. Nagła śmierć ojca, lekarza, zmienia ich status na salonach. Najstarsza z sióstr, Klara, za dnia pracuje jako nauczycielka na pensji dla panien, za to wieczorami pod pseudonimem pisze recenzje literackie, które na salonach chwali Julian Korzyński. Mężczyzna uznawany jest za lekkoducha i bawidamka, a mimo to Klarze na jego widok za każdym razem mocniej bije serce. Na szczęście jeden list i pojawienie się tajemniczego Aleksandra zmienia bieg wydarzeń, co bardzo mi się spodobało i sprawiło, że książka stała się nieodkładalna. Te wszystkie intrygi, spotkania na salonach, mądrości jednego barona i zwroty akcji dodały tej historii charakteru. Nie mogłam oderwać się od książki, bo musiałam poznać zakończenie i kompletnie nie spodziewałam się, że ostatni rozdział zostawi mnie z jeszcze większą ilością pytań. Tak się nie robi! Potrzebuję kolejnego tomu na już.
Nie wiem jak wy, ale ja uwielbiam historyczne romanse. To książki, które nie tylko zabierają mnie do dawnych czasów, ale też pokazują ich realia. Za każdym razem, kiedy czytam, że ważniejsza była pozycja w towarzystwie, pieniądze i to, co ludzie pomyślą i powiedzą, niż szczęście i miłość, to łamie mi się serce.
Jeśli lubicie historie osadzone w dawnych czasach, w których salonowe intrygi przeplatają się z codziennością, to ta książka będzie dla Was idealna. Polecam czytajcie!
✨️ „Serce bez posagu” to pierwszy tom nowej serii „Pożegnania i powroty”. Tym razem przenosimy się do XIX-wiecznej Warszawy, gdzie poznajemy historię sióstr Zawadzkich. Jak to często bywa na początku serii, przede wszystkim poznajemy bohaterów. Ich codzienność, wybory i wydarzenia, które sprawiły, że znaleźli się w tym, a nie innym miejscu.
I tak poznajemy Klarę, Rozalię i Stefanię oraz ich matkę. Nagła śmierć ojca, lekarza, zmienia ich status na salonach. Najstarsza z sióstr, Klara, za dnia pracuje jako nauczycielka na pensji dla panien, za to wieczorami pod pseudonimem pisze recenzje literackie, które na salonach chwali Julian Korzyński. Mężczyzna uznawany jest za lekkoducha i bawidamka, a mimo to Klarze na jego widok za każdym razem mocniej bije serce. Na szczęście jeden list i pojawienie się tajemniczego Aleksandra zmienia bieg wydarzeń, co bardzo mi się spodobało i sprawiło, że książka stała się nieodkładalna. Te wszystkie intrygi, spotkania na salonach, mądrości jednego barona i zwroty akcji dodały tej historii charakteru. Nie mogłam oderwać się od książki, bo musiałam poznać zakończenie i kompletnie nie spodziewałam się, że ostatni rozdział zostawi mnie z jeszcze większą ilością pytań. Tak się nie robi! Potrzebuję kolejnego tomu na już.
Nie wiem jak wy, ale ja uwielbiam historyczne romanse. To książki, które nie tylko zabierają mnie do dawnych czasów, ale też pokazują ich realia. Za każdym razem, kiedy czytam, że ważniejsza była pozycja w towarzystwie, pieniądze i to, co ludzie pomyślą i powiedzą, niż szczęście i miłość, to łamie mi się serce.
Jeśli lubicie historie osadzone w dawnych czasach, w których salonowe intrygi przeplatają się z codziennością, to ta książka będzie dla Was idealna. Polecam czytajcie!
Read
May 12, 2026▫️Książka opowiada historię Klary Zawadzkiej, błyskotliwej młodej kobiety próbującej odnaleźć się w trudnych realiach rosyjskiego zaboru. Aby utrzymać matkę i siostry uczy francuskiego w eleganckiej pensji dla kobiet. Ukrywa ona jednak przed wszystkimi pewnien sekret. Pod osłoną nocy, pod męskimi inicjałami, publikuje trafne i odważne recenzje literackie, które są niezmiernie popularne wśród warszawskiej socjety.
Rywalem młodej panny Zawadzkiej w literackim świecie jest Julian Korzyński, absolwent literatury w niemieckim Heidelbergu oraz dziedzic rodzinnej firmy, zajmującej się handlem tkaninami. Wygłasza on wykłady o literaturze na pensjach i wśród majętnych warszawiaków. Wysoka pozycja społeczna uderza mężczyźnie do głowy i staje się on samolubny, co więcej, publicznie głosi tezy o wyższości męskiego umysłu. Zachowanie Korzyńskiego dotkliwie rani Klarę, która od wielu lat żywi do niego platoniczne uczucie. Los, jednak ponownie po latach splata ich drogi, a w życiu rodziny Zawadzkich pojawia się zaskakujący testament.
▫️To trzecia już książka autorstwa Magdaleny Buraczewskiej - Świątek w mojej biblioteczce i kolejna świetnie napisana. Miło było po literackiej podróży do Japonii i Anglii wrócić do Polski. Autorka świetnie oddała klimat epoki, w której umieściła akcję swojej powieści. Czytając czułam się częścią tej historii. Przyjemność lektury tej pozycji zwiększa śliczne wydanie.
Bardzo podobała mi się kreacja głównej bohaterki, która mimo gorszej sytuacji życiowej była wierna swoim ideałom i nie bała się ich bronić. Na duży plus mogę zaliczyć mrugnięcie okiem do fanów "Lalki" Bolesława Prusa. Świetnym posunięciem było umieszczenie bohaterów dzieła tego wybitnego pisarza na kartach książki.
Nie jest to pozycja o dużej objętości, jednak podczas czytania nie ma się wrażenia, że stron jest zbyt mało. Wiele się dzieje i nie można narzekać na nudę, a zakończenie sprawiło, że już jestem ciekawa, co wydarzy się dalej. "Serce Bez Posagu" jest pierwszym tytułem z serii "Pożegnania i Powroty" i na pewno sięgnę po kolejne.
Rywalem młodej panny Zawadzkiej w literackim świecie jest Julian Korzyński, absolwent literatury w niemieckim Heidelbergu oraz dziedzic rodzinnej firmy, zajmującej się handlem tkaninami. Wygłasza on wykłady o literaturze na pensjach i wśród majętnych warszawiaków. Wysoka pozycja społeczna uderza mężczyźnie do głowy i staje się on samolubny, co więcej, publicznie głosi tezy o wyższości męskiego umysłu. Zachowanie Korzyńskiego dotkliwie rani Klarę, która od wielu lat żywi do niego platoniczne uczucie. Los, jednak ponownie po latach splata ich drogi, a w życiu rodziny Zawadzkich pojawia się zaskakujący testament.
▫️To trzecia już książka autorstwa Magdaleny Buraczewskiej - Świątek w mojej biblioteczce i kolejna świetnie napisana. Miło było po literackiej podróży do Japonii i Anglii wrócić do Polski. Autorka świetnie oddała klimat epoki, w której umieściła akcję swojej powieści. Czytając czułam się częścią tej historii. Przyjemność lektury tej pozycji zwiększa śliczne wydanie.
Bardzo podobała mi się kreacja głównej bohaterki, która mimo gorszej sytuacji życiowej była wierna swoim ideałom i nie bała się ich bronić. Na duży plus mogę zaliczyć mrugnięcie okiem do fanów "Lalki" Bolesława Prusa. Świetnym posunięciem było umieszczenie bohaterów dzieła tego wybitnego pisarza na kartach książki.
Nie jest to pozycja o dużej objętości, jednak podczas czytania nie ma się wrażenia, że stron jest zbyt mało. Wiele się dzieje i nie można narzekać na nudę, a zakończenie sprawiło, że już jestem ciekawa, co wydarzy się dalej. "Serce Bez Posagu" jest pierwszym tytułem z serii "Pożegnania i Powroty" i na pewno sięgnę po kolejne.
April 30, 2026
[Współpraca reklamowa: @wydawnictworeplika]
Sięgając po tę powieść, wiedziałam jedno, jeżeli chodzi o styl, na pewno się nie zawiodę. Uwielbiam pióro Magdaleny i za każdym razem, gdy sięgam po jej książki, mam wrażenie, że autorka naprawdę przenosi mnie do świata, o którym pisze. To zawsze jest piękna, niezwykle klimatyczna podróż i tutaj było dokładnie tak samo.
To historia, która bardzo mocno pokazuje, jak trudno było być kobietą w świecie, gdzie o wartości człowieka często decydowało nazwisko, majątek i... płeć. I właśnie ten klimat XIX-wiecznej Warszawy kupił mnie od pierwszych stron. Czuć tu konwenanse epoki, salonowe rozmowy, społeczne oczekiwania i ciężar życia w świecie, w którym kobieta, nawet niezwykle inteligentna, musi stać krok za mężczyzną.
Najbardziej urzekła mnie Klara. To silna, odważna kobieta, która mimo ograniczeń narzucanych przez epokę nie boi się ryzyka i walki o własny głos. Jednocześnie autorka pokazała jej wrażliwość i ciężar odpowiedzialności, jaki nosi na swoich barkach. Bardzo polubiłam tę bohaterkę i kibicowałam jej od początku do końca.
Relacja Klary i Juliana to prawdziwe zderzenie charakterów, poglądów i dumy, co stworzyło naprawdę ciekawą dynamikę. Sam Julian jest postacią szalenie interesującą, choć momentami swoimi przekonaniami o wyższości mężczyzn doprowadzał mnie do szału. Ale właśnie to lubię - kiedy bohaterowie wywołują emocje. Dzięki temu historia żyje i wciąga o wiele bardziej.
Dużym plusem jest też to, że książka nie skupia się wyłącznie na romansie. W tle dostajemy rodzinne tajemnice, problemy finansowe i ogromną presję społeczną, która wręcz przygniata bohaterów, a fani "Lalki" będą zachwyceni, bo bohaterowie stworzeni przez Bolesława Prusa pojawiają się także tutaj, co było dla mnie naprawdę miłym i bardzo klimatycznym zaskoczeniem.
Bardzo chętnie sięgnę po kolejną część, by zobaczyć, jak potoczą się dalsze losy bohaterów, szczególnie po takim zaskakującym zakończeniu.
Sięgając po tę powieść, wiedziałam jedno, jeżeli chodzi o styl, na pewno się nie zawiodę. Uwielbiam pióro Magdaleny i za każdym razem, gdy sięgam po jej książki, mam wrażenie, że autorka naprawdę przenosi mnie do świata, o którym pisze. To zawsze jest piękna, niezwykle klimatyczna podróż i tutaj było dokładnie tak samo.
To historia, która bardzo mocno pokazuje, jak trudno było być kobietą w świecie, gdzie o wartości człowieka często decydowało nazwisko, majątek i... płeć. I właśnie ten klimat XIX-wiecznej Warszawy kupił mnie od pierwszych stron. Czuć tu konwenanse epoki, salonowe rozmowy, społeczne oczekiwania i ciężar życia w świecie, w którym kobieta, nawet niezwykle inteligentna, musi stać krok za mężczyzną.
Najbardziej urzekła mnie Klara. To silna, odważna kobieta, która mimo ograniczeń narzucanych przez epokę nie boi się ryzyka i walki o własny głos. Jednocześnie autorka pokazała jej wrażliwość i ciężar odpowiedzialności, jaki nosi na swoich barkach. Bardzo polubiłam tę bohaterkę i kibicowałam jej od początku do końca.
Relacja Klary i Juliana to prawdziwe zderzenie charakterów, poglądów i dumy, co stworzyło naprawdę ciekawą dynamikę. Sam Julian jest postacią szalenie interesującą, choć momentami swoimi przekonaniami o wyższości mężczyzn doprowadzał mnie do szału. Ale właśnie to lubię - kiedy bohaterowie wywołują emocje. Dzięki temu historia żyje i wciąga o wiele bardziej.
Dużym plusem jest też to, że książka nie skupia się wyłącznie na romansie. W tle dostajemy rodzinne tajemnice, problemy finansowe i ogromną presję społeczną, która wręcz przygniata bohaterów, a fani "Lalki" będą zachwyceni, bo bohaterowie stworzeni przez Bolesława Prusa pojawiają się także tutaj, co było dla mnie naprawdę miłym i bardzo klimatycznym zaskoczeniem.
Bardzo chętnie sięgnę po kolejną część, by zobaczyć, jak potoczą się dalsze losy bohaterów, szczególnie po takim zaskakującym zakończeniu.
May 11, 2026
Jesienna Warszawa, kamienice pełne historii i kobiety, które próbują utrzymać się na powierzchni w świecie, który nie bardzo chce je dopuścić do głosu.
„Serce bez posagu” to opowieść o dumie, ambicji i uczuciach, które nie zawsze trafiają tam, gdzie powinny.
Poznajemy Klarę. Nauczycielkę. Inteligentną, odważną, piszącą pod męskim pseudonimem teksty, które zaczynają żyć własnym życiem. Podziwiałam ją za determinację. Za to, że nie godzi się na milczenie. A jednocześnie trudno było mi ją polubić.
Bo Klara uparcie patrzy w stronę mężczyzny, który jej nie widzi. A może nie chce widzieć. I choć rozumiem jej emocje, momentami miałam ochotę nią potrząsnąć. Tym bardziej że gdzieś obok stoi ktoś zupełnie inny. Spokojniejszy. Uważniejszy. Gotowy.
Ta historia pokazuje, jak łatwo pomylić dumę z siłą. I jak często wybieramy to, co nas rani.
Dużo tu emocji, ale też klimatu epoki. Warszawa pod zaborem rosyjskim jest żywa i namacalna. Czuć ją w opisach ulic, mieszkań i salonów, w rozmowach, w napięciach społecznych. Widać też wyraźnie, jak bardzo życie kobiet było wtedy ograniczone przez konwenanse i cudze oczekiwania.
Bardzo podobał mi się wątek literackich sporów i relacja Klary z Julianem. To nie jest prosta historia miłosna. To raczej gra. Cicha. Pełna napięcia. Trochę jak burza, która długo zbiera się nad miastem.
Ciekawym smaczkiem jest też obecność postaci z „Lalki”. Izabela Łęcka i Stanisław Wokulski pojawiają się tu w nowym świetle. I przyznam, że to spojrzenie było zaskakująco trafne.
To książka napisana lekko, ale z wyczuciem. Z jednej strony wciąga, z drugiej zostawia przestrzeń do myślenia.
I choć nie wszystkie wybory bohaterów mnie przekonały, to z ciekawością będę śledzić ich dalsze losy.
Pełna recenzja na blogu – link w bio.
„Serce bez posagu” to opowieść o dumie, ambicji i uczuciach, które nie zawsze trafiają tam, gdzie powinny.
Poznajemy Klarę. Nauczycielkę. Inteligentną, odważną, piszącą pod męskim pseudonimem teksty, które zaczynają żyć własnym życiem. Podziwiałam ją za determinację. Za to, że nie godzi się na milczenie. A jednocześnie trudno było mi ją polubić.
Bo Klara uparcie patrzy w stronę mężczyzny, który jej nie widzi. A może nie chce widzieć. I choć rozumiem jej emocje, momentami miałam ochotę nią potrząsnąć. Tym bardziej że gdzieś obok stoi ktoś zupełnie inny. Spokojniejszy. Uważniejszy. Gotowy.
Ta historia pokazuje, jak łatwo pomylić dumę z siłą. I jak często wybieramy to, co nas rani.
Dużo tu emocji, ale też klimatu epoki. Warszawa pod zaborem rosyjskim jest żywa i namacalna. Czuć ją w opisach ulic, mieszkań i salonów, w rozmowach, w napięciach społecznych. Widać też wyraźnie, jak bardzo życie kobiet było wtedy ograniczone przez konwenanse i cudze oczekiwania.
Bardzo podobał mi się wątek literackich sporów i relacja Klary z Julianem. To nie jest prosta historia miłosna. To raczej gra. Cicha. Pełna napięcia. Trochę jak burza, która długo zbiera się nad miastem.
Ciekawym smaczkiem jest też obecność postaci z „Lalki”. Izabela Łęcka i Stanisław Wokulski pojawiają się tu w nowym świetle. I przyznam, że to spojrzenie było zaskakująco trafne.
To książka napisana lekko, ale z wyczuciem. Z jednej strony wciąga, z drugiej zostawia przestrzeń do myślenia.
I choć nie wszystkie wybory bohaterów mnie przekonały, to z ciekawością będę śledzić ich dalsze losy.
Pełna recenzja na blogu – link w bio.
May 1, 2026
Rok 1878 główna bohaterka jak co dzień tanio udaje się na zajęcie, jak coś dzień przemierza te same uliczki i jak co dzień jej wzrok pada na pewnego gentrlmena.
Co do samej książki nie mogę jej zarzucić że nie ma uroku bo ma, opisy kamienic, miasta oraz życia codziennego jest naprawdę urzekająca tak samo styl autorki choć niewymagający i lekki daje nam się ponieść opowieści.
Sam zarys fabularny jest ość prosty i wiele razy powtarzany w tego typu literaturze ale ma on jakie swoje wyjątkowe coś co przyciąga.
Czy ta lektura która zmieni wasze postrzeganie świata, nie ale da wam frajdę i to dość mocnego kalibru.
Co do samej książki nie mogę jej zarzucić że nie ma uroku bo ma, opisy kamienic, miasta oraz życia codziennego jest naprawdę urzekająca tak samo styl autorki choć niewymagający i lekki daje nam się ponieść opowieści.
Sam zarys fabularny jest ość prosty i wiele razy powtarzany w tego typu literaturze ale ma on jakie swoje wyjątkowe coś co przyciąga.
Czy ta lektura która zmieni wasze postrzeganie świata, nie ale da wam frajdę i to dość mocnego kalibru.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews