Jump to ratings and reviews
Rate this book

Pożegnania i powroty #1

Serce bez posagu

Rate this book
Warszawa, jesień 1878 roku. Klara Zawadzka wie, że w świecie rządzonym przez mężczyzn jej największy atut – błyskotliwy intelekt – musi pozostać w cieniu. Aby utrzymać matkę i siostry, za dnia uczy francuskiego na pensji, a nocami, pod męskim pseudonimem, publikuje odważne recenzje literackie, które trzęsą warszawskimi salonami.

Jej najsurowszym krytykiem jest Julian Korzyński – pewny siebie bywalec salonów, który publicznie głosi tezy o wyższości męskiego umysłu. Gdy los splata ich drogi, Klara staje przed dylematem: czy wyjawić prawdę i zaryzykować reputację, czy pozwolić, by Julian dalej walczył z jej cieniem? Kiedy na jaw wychodzą dawne rodzinne sekrety i weksle sprzed lat, okazuje się, że honor i miłość mają cenę, na którą Klary może nie być stać.

Czy serce bez posagu wystarczy, by wygrać z konwenansami epoki?

„Serce bez posagu” to poruszająca opowieść o dumie, uprzedzeniach i miłości, która rodzi się w cieniu bankructw i salonowych intryg. Idealna lektura dla miłośników klimatu „Lalki” Bolesława Prusa.

304 pages, Paperback

First published April 14, 2026

Loading...
Loading...

About the author

Magdalena Buraczewska-Świątek

14 books2 followers

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
2 (25%)
4 stars
4 (50%)
3 stars
1 (12%)
2 stars
1 (12%)
1 star
0 (0%)
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
Profile Image for burgundowezycie.
1,037 reviews17 followers
June 23, 2026
Warszawa roku 1878 to organizm żyjący własnym rytmem, pulsujący konwenansem i szeptem, w którym każde słowo waży tyle, co reputacja, a każde milczenie może stać się formą przetrwania. Przez takie właśnie miasto w „Sercu bez posagu” Magdalena Buraczewska-Świątek prowadzi nas niczym przez labirynt utkany z jedwabiu, długu i niedopowiedzianych pragnień.

W centrum tej opowieści stoi Klara Zawadzka — postać z tych, które istnieją na granicy światów. W dzień uczy, w nocy pisze, a między tymi dwoma życiami rozciąga się przestrzeń niebezpieczna: przestrzeń wolności. Jej intelekt, który w innym porządku mógłby być ozdobą epoki, tutaj staje się czymś ukrywanym, niemal nielegalnym. Jakby myśl kobiety miała ciężar, który trzeba zataić, by nie roztrzaskać kruchej fasady społecznej akceptacji.

Julian Korzyński, jej przeciwnik i zarazem nieświadomy czytelnik jej prawdziwego głosu, wnosi do tej historii napięcie stare jak sama literatura: spór o prawo do interpretacji świata. Ich relacja nie rozwija się wprost — raczej narasta, jak burza, która długo krąży nad miastem, zanim spadnie pierwszy deszcz. W tej grze słów, ambicji i uprzedzeń trudno odróżnić walkę od fascynacji, a dystans od ukrytego przyciągania.

Najciekawsze jednak w tej powieści nie jest samo „spotkanie dwojga”, lecz to, co dzieje się wokół: sieć rodzinnych tajemnic, bankructw i dawnych zobowiązań, które nie znikają — jedynie zmieniają formę, powracając w najmniej oczekiwanych momentach. Przeszłość nie jest tu historią zamkniętą, lecz czymś, co oddycha pod powierzchnią teraźniejszości, jakby każde pokolenie dziedziczyło nie tylko majątek lub jego brak, ale także ciężar niedomówień.

Buraczewska-Świątek zdaje się szczególnie uważna na detale epoki: gesty, spojrzenia, rytuały salonowe, które przypominają misternie choreografowany spektakl. Jednak pod tą elegancją stale obecne jest pęknięcie — świadomość, że wystarczy jeden list, jeden podpis, jedno ujawnione nazwisko, by cały porządek runął.

Włączenie echa „Lalki” Bolesława Prusa nie jest tu ozdobą, lecz subtelnym dialogiem z tradycją. Jakby Warszawa nigdy nie przestała opowiadać tych samych historii — o pragnieniu, które zderza się z klasą, o miłości, która zawsze coś kosztuje, o ludziach, którzy próbują wyjść poza swoje miejsce w świecie, nie wiedząc, czy istnieje gdzieś przestrzeń poza nim.

„Serce bez posagu” pozostawia nas z pytaniem, które nie daje się łatwo zamknąć w fabularnym rozwiązaniu: co właściwie jest większą siłą — odziedziczony status czy ukryta tożsamość, miłość czy przetrwanie, prawda czy jej starannie utrzymywany cień?

A może, jak sugeruje ta opowieść, najtrudniejsze nie jest wybieranie między nimi, lecz pogodzenie się z tym, że każda z tych rzeczy domaga się własnej ceny… i żadna nie przyjmuje zapłaty w pełni uczciwej.

Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od wydawnictwa @wydawnictworeplika @buraczewska.swiatek.autorka (współpraca reklamowa) 🩷.
Profile Image for papierow.a .
194 reviews3 followers
April 26, 2026
Czasami zastanawiam się, jak to się dzieje, że niektórzy potrafią pochłonąć książkę w jeden dzień. A potem sięgam po kolejną historię Magdaleny Buraczewskiej - Świątek i nagle wszystko staje się jasne. To już trzecia książka autorki, którą przeczytałam jednym tchem.

✨️ „Serce bez posagu” to pierwszy tom nowej serii „Pożegnania i powroty”. Tym razem przenosimy się do XIX-wiecznej Warszawy, gdzie poznajemy historię sióstr Zawadzkich. Jak to często bywa na początku serii, przede wszystkim poznajemy bohaterów. Ich codzienność, wybory i wydarzenia, które sprawiły, że znaleźli się w tym, a nie innym miejscu.

I tak poznajemy Klarę, Rozalię i Stefanię oraz ich matkę. Nagła śmierć ojca, lekarza, zmienia ich status na salonach. Najstarsza z sióstr, Klara, za dnia pracuje jako nauczycielka na pensji dla panien, za to wieczorami pod pseudonimem pisze recenzje literackie, które na salonach chwali Julian Korzyński. Mężczyzna uznawany jest za lekkoducha i bawidamka, a mimo to Klarze na jego widok za każdym razem mocniej bije serce. Na szczęście jeden list i pojawienie się tajemniczego Aleksandra zmienia bieg wydarzeń, co bardzo mi się spodobało i sprawiło, że książka stała się nieodkładalna. Te wszystkie intrygi, spotkania na salonach, mądrości jednego barona i zwroty akcji dodały tej historii charakteru. Nie mogłam oderwać się od książki, bo musiałam poznać zakończenie i kompletnie nie spodziewałam się, że ostatni rozdział zostawi mnie z jeszcze większą ilością pytań. Tak się nie robi! Potrzebuję kolejnego tomu na już.

Nie wiem jak wy, ale ja uwielbiam historyczne romanse. To książki, które nie tylko zabierają mnie do dawnych czasów, ale też pokazują ich realia. Za każdym razem, kiedy czytam, że ważniejsza była pozycja w towarzystwie, pieniądze i to, co ludzie pomyślą i powiedzą, niż szczęście i miłość, to łamie mi się serce.

Jeśli lubicie historie osadzone w dawnych czasach, w których salonowe intrygi przeplatają się z codziennością, to ta książka będzie dla Was idealna. Polecam czytajcie!
Profile Image for Adelina .
25 reviews
Read
May 12, 2026
▫️Książka opowiada historię Klary Zawadzkiej, błyskotliwej młodej kobiety próbującej odnaleźć się w trudnych realiach rosyjskiego zaboru. Aby utrzymać matkę i siostry uczy francuskiego w eleganckiej pensji dla kobiet. Ukrywa ona jednak przed wszystkimi pewnien sekret. Pod osłoną nocy, pod męskimi inicjałami, publikuje trafne i odważne recenzje literackie, które są niezmiernie popularne wśród warszawskiej socjety.
Rywalem młodej panny Zawadzkiej w literackim świecie jest Julian Korzyński, absolwent literatury w niemieckim Heidelbergu oraz dziedzic rodzinnej firmy, zajmującej się handlem tkaninami. Wygłasza on wykłady o literaturze na pensjach i wśród majętnych warszawiaków. Wysoka pozycja społeczna uderza mężczyźnie do głowy i staje się on samolubny, co więcej, publicznie głosi tezy o wyższości męskiego umysłu. Zachowanie Korzyńskiego dotkliwie rani Klarę, która od wielu lat żywi do niego platoniczne uczucie. Los, jednak ponownie po latach splata ich drogi, a w życiu rodziny Zawadzkich pojawia się zaskakujący testament.

▫️To trzecia już książka autorstwa Magdaleny Buraczewskiej - Świątek w mojej biblioteczce i kolejna świetnie napisana. Miło było po literackiej podróży do Japonii i Anglii wrócić do Polski. Autorka świetnie oddała klimat epoki, w której umieściła akcję swojej powieści. Czytając czułam się częścią tej historii. Przyjemność lektury tej pozycji zwiększa śliczne wydanie.
Bardzo podobała mi się kreacja głównej bohaterki, która mimo gorszej sytuacji życiowej była wierna swoim ideałom i nie bała się ich bronić. Na duży plus mogę zaliczyć mrugnięcie okiem do fanów "Lalki" Bolesława Prusa. Świetnym posunięciem było umieszczenie bohaterów dzieła tego wybitnego pisarza na kartach książki.
Nie jest to pozycja o dużej objętości, jednak podczas czytania nie ma się wrażenia, że stron jest zbyt mało. Wiele się dzieje i nie można narzekać na nudę, a zakończenie sprawiło, że już jestem ciekawa, co wydarzy się dalej. "Serce Bez Posagu" jest pierwszym tytułem z serii "Pożegnania i Powroty" i na pewno sięgnę po kolejne.
109 reviews1 follower
May 28, 2026
#współpracarecenzencka
Przenosimy się do Warszawy w 1878 roku, pod rosyjski zabór. Do czasów, gdzie dla mieszkańców porządek świata się zmienia. Arystokracja upada, kupcy dorabiają się fortun, a żydowscy i rosyjscy przedsiębiorcy przejmują rynek. W tej rzeczywistości mieszka Klara wraz z siostrami i matką. Podczas choroby ojca musiały wyprzedać dużą część majątku, a po jego śmierci, wyprowadzić się ze swojego pięknego mieszkania i je wynająć. Klara pracuje jako nauczycielka francuskiego i pisuje pod pseudonimem do Kuriera Warszawskiego. Jest zafascynowana Julianem, stałym bywalcem salonów, wykładowcą literatury i synem kupca.
Magda po raz kolejny czaruje nas słowem, maluje wyrazisty obraz Warszawy. Stworzyła wyrazistych bohaterów, nawet tych pobocznych. A dodatkowo mamy małą niespodziankę - dwoje bohaterów pewnego polskiego klasyka i ich celną ocenę 😆. Sama historia jest osadzona bardzo realnie. Jednak płynie trochę wolno.
Muszę się przyznać, że to pierwsza książka Magdy, z którą nie do końca się polubiłam. Prawdopodobnie ma to związek z tym, że nie polubiłam się z główną bohaterką. Klara, chociaż bardzo inteligentna, to mimo to jakby nie wiedziała czego chce. Rozumiem, że wszystko ograniczała etykieta i konwenanse, ale nie do końca to kupuję. Jest tak bardzo zapatrzona w Juliana, że ręce opadają, bo jej przemyślenia naprawdę celnie go określają i doskonale zdaje sobie sprawę jakim jest człowiekiem.
Samo zakończenie pozostawia mnie z mieszanymi uczuciami. Ja nie ufam szczerości Juliana, a decyzja Klary nie do końca jest dla mnie zrozumiała, bo przecież mogła pomóc swojej rodzinie stanąć na nogi.
Wszystko ratują inne postacie. Wolski, Stefania to osoby, które zdobyły moją dużą sympatię. Do tego baronowa, którą ciężko lubić, ale też nie jest to niechęć do niej.
Ogólnie czy polecam? Zdecydowanie tak, bo Magda tworzy literaturę, która cieszy nas swoim pięknym stylem. Z pewnością sięgnę po kolejne części, bo mimo moich zarzutów, ciekawi mnie co będzie dalej.
Moja ocena to 7/10⭐️.
Profile Image for Zaczytana Nana.
123 reviews2 followers
April 30, 2026
[Współpraca reklamowa: @wydawnictworeplika]

Sięgając po tę powieść, wiedziałam jedno, jeżeli chodzi o styl, na pewno się nie zawiodę. Uwielbiam pióro Magdaleny i za każdym razem, gdy sięgam po jej książki, mam wrażenie, że autorka naprawdę przenosi mnie do świata, o którym pisze. To zawsze jest piękna, niezwykle klimatyczna podróż i tutaj było dokładnie tak samo.

To historia, która bardzo mocno pokazuje, jak trudno było być kobietą w świecie, gdzie o wartości człowieka często decydowało nazwisko, majątek i... płeć. I właśnie ten klimat XIX-wiecznej Warszawy kupił mnie od pierwszych stron. Czuć tu konwenanse epoki, salonowe rozmowy, społeczne oczekiwania i ciężar życia w świecie, w którym kobieta, nawet niezwykle inteligentna, musi stać krok za mężczyzną.

Najbardziej urzekła mnie Klara. To silna, odważna kobieta, która mimo ograniczeń narzucanych przez epokę nie boi się ryzyka i walki o własny głos. Jednocześnie autorka pokazała jej wrażliwość i ciężar odpowiedzialności, jaki nosi na swoich barkach. Bardzo polubiłam tę bohaterkę i kibicowałam jej od początku do końca.

Relacja Klary i Juliana to prawdziwe zderzenie charakterów, poglądów i dumy, co stworzyło naprawdę ciekawą dynamikę. Sam Julian jest postacią szalenie interesującą, choć momentami swoimi przekonaniami o wyższości mężczyzn doprowadzał mnie do szału. Ale właśnie to lubię - kiedy bohaterowie wywołują emocje. Dzięki temu historia żyje i wciąga o wiele bardziej.

Dużym plusem jest też to, że książka nie skupia się wyłącznie na romansie. W tle dostajemy rodzinne tajemnice, problemy finansowe i ogromną presję społeczną, która wręcz przygniata bohaterów, a fani "Lalki" będą zachwyceni, bo bohaterowie stworzeni przez Bolesława Prusa pojawiają się także tutaj, co było dla mnie naprawdę miłym i bardzo klimatycznym zaskoczeniem.

Bardzo chętnie sięgnę po kolejną część, by zobaczyć, jak potoczą się dalsze losy bohaterów, szczególnie po takim zaskakującym zakończeniu.
Profile Image for Wyborna  Czytelniczka .
300 reviews8 followers
May 3, 2026
Jesienna Warszawa, kamienice pełne historii i kobiety, które próbują utrzymać się na powierzchni w świecie, który nie bardzo chce je dopuścić do głosu.
„Serce bez posagu” to opowieść o dumie, ambicji i uczuciach, które nie zawsze trafiają tam, gdzie powinny.

Poznajemy Klarę. Nauczycielkę. Inteligentną, odważną, piszącą pod męskim pseudonimem teksty, które zaczynają żyć własnym życiem. Podziwiałam ją za determinację. Za to, że nie godzi się na milczenie. A jednocześnie trudno było mi ją polubić.
Bo Klara uparcie patrzy w stronę mężczyzny, który jej nie widzi. A może nie chce widzieć. I choć rozumiem jej emocje, momentami miałam ochotę nią potrząsnąć. Tym bardziej że gdzieś obok stoi ktoś zupełnie inny. Spokojniejszy. Uważniejszy. Gotowy.

Ta historia pokazuje, jak łatwo pomylić dumę z siłą. I jak często wybieramy to, co nas rani.

Dużo tu emocji, ale też klimatu epoki. Warszawa pod zaborem rosyjskim jest żywa i namacalna. Czuć ją w opisach ulic, mieszkań i salonów, w rozmowach, w napięciach społecznych. Widać też wyraźnie, jak bardzo życie kobiet było wtedy ograniczone przez konwenanse i cudze oczekiwania.

Bardzo podobał mi się wątek literackich sporów i relacja Klary z Julianem. To nie jest prosta historia miłosna. To raczej gra. Cicha. Pełna napięcia. Trochę jak burza, która długo zbiera się nad miastem.

Ciekawym smaczkiem jest też obecność postaci z „Lalki”. Izabela Łęcka i Stanisław Wokulski pojawiają się tu w nowym świetle. I przyznam, że to spojrzenie było zaskakująco trafne.

To książka napisana lekko, ale z wyczuciem. Z jednej strony wciąga, z drugiej zostawia przestrzeń do myślenia.
I choć nie wszystkie wybory bohaterów mnie przekonały, to z ciekawością będę śledzić ich dalsze losy.

Pełna recenzja na blogu – link w bio.
Profile Image for Jack D.
27 reviews1 follower
May 1, 2026
Rok 1878 główna bohaterka jak co dzień tanio udaje się na zajęcie, jak coś dzień przemierza te same uliczki i jak co dzień jej wzrok pada na pewnego gentrlmena.
Co do samej książki nie mogę jej zarzucić że nie ma uroku bo ma, opisy kamienic, miasta oraz życia codziennego jest naprawdę urzekająca tak samo styl autorki choć niewymagający i lekki daje nam się ponieść opowieści.
Sam zarys fabularny jest ość prosty i wiele razy powtarzany w tego typu literaturze ale ma on jakie swoje wyjątkowe coś co przyciąga.
Czy ta lektura która zmieni wasze postrzeganie świata, nie ale da wam frajdę i to dość mocnego kalibru.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews