Milion myśli naraz. O dorosłych z ADHD

by Aneta Pawłowska-Krać

Dawid nie był w stanie wytrzymać dłużej w jednym miejscu pracy. Miewał ataki paniki, bywał agresywny, popadał w nałogi. Liliana nie radziła sobie w roli matki. Przeszkadzały jej gonitwa myśli, brak umiejętności skupienia się czy utrzymania porządku. Maciej to wulkan energii tryskający pomysłami, ale za swoje sukcesy zawodowe płacił tygodniami izolacji. Dopiero zdiagnozowanie ADHD i rozpoczęcie leczenia sprawiło, że ich życie przestało przypominać niekończącą się przejażdżkę kolejką górską, z której bardzo łatwo wypaść.

Świadomość społeczna dotycząca ADHD u dorosłych nadal jest niewielka. Jak oceniamy ludzi, którzy nieustannie odkładają wszystko na potem, zapominają o ważnych wydarzeniach, zostawiają po sobie bałagan, są niestabilni emocjonalnie? Zazwyczaj uważamy, że sami są sobie winni. Oni także często się o to obwiniają.

Książka Anety Pawłowskiej-Krać pokazuje, jak krzywdzące jest takie podejście. To rzetelny, wnikliwy reportaż otwierający oczy na problem, który może dotyczyć ponad 900 tysięcy dorosłych w Polsce.

Genres: Nonfiction

208 pages, Hardcover

First published June 24, 2026

About the author

Dziennikarka, socjolożka, absolwentka Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka opracowania Doświadczenie religijne jako konsekwencja konwersji religijnej, które stanowiło część książki Doświadczenie religijne pod redakcją Tadeusza Doktóra. Publikowała m.in. w „Dużym Formacie” i „Zwierciadle”. Była związana z mediami regionalnymi, w tym z bialskim „Słowem Podlasia” i radomskim tygodnikiem „7 Dni”. Autorka reportaży radiowych emitowanych na antenie katowickiego Radia eM. Pracowała w redakcjach informacyjnych Radia Rekord i Meloradia. Jest reporterką Informacyjnej Agencji Radiowej Polskiego Radia. Jej reportaż Głodny i zły znalazł się w 2018 roku w finale konkursu o Nagrodę im. profesor Elżbiety Tarkowskiej.

Reviews

[gabs 🫧 · Rating 3 out of 5]

2.5

Oceniam tylko styl, nie historie.

Minusem całokształtu na pewno jest to, jak bardzo moralizatorski wydźwięk ma każda historia, która zdaje się uwypuklać i nawet wyolbrzymiać najgorsze sytuacje ADHD, gdzie opis sugeruje coś zupełnie innego. Szkoda, że temat ADHD jest wciąż bardzo czarno-biały w mediach i kulturze- albo jest super, bo mogę dużo zdziałać, albo ch*jowo, bo wszystko zaczynam a nic nie kończę.

[bdanisiewicz · Rating 4 out of 5]

dużo potwierdzonych myśli, które mialem wcześniej. zobaczyłbym jeszcze więcej danych i analiz, więcej rozmów z terapeutami?

myślę, że dobra, potrzebna stabilna pozycja, dla osób, które chcą przeczytać jedną książkę o adhd w polsce i mieć jakąś wiedzę

dla ekspertów taki sobie zbiorek

duża czułość w języku autorki!

[Monika · Rating 2 out of 5]

Kolejna nudna, nic niewnosząca książka o ADHD (dla osób, które siedzą w temacie).

[Michał · Rating 1 out of 5]

Mam wrażenie, że z tego materiału lepszy byłby podcast z większą liczbą rozmówców. W obecnej formie książka zbytnio nie pogłębia tematu. Historie bohaterów są ciekawe, ale ich dobór wydaje się strasznie stereotypowy. Większość prowadzi do budujących zakończeń, podczas gdy rzeczywistość osób z ADHD często wygląda inaczej. Brakowało mi opowieści, które nie kończą się happy endem i pokazują, że życie z ADHD to nie tylko szukanie strategii, ale ciągła walka z samooceną i dysregulacją emocji. Dysregulacja emocji to nie tylko gniew, a impulsywność to nie tylko wybuchy lub drogie zakupy.

Za nieprzekonujące uważam także sposób mówienia o ADHD jako o czymś oddzielonym od człowieka. „To nie on, to jego ADHD” czy „mój układ nerwowy jest przebodźcowany” uważam za szkodliwe. Sam mam ADHD i wiem, że ono nie istnieje poza mną - jestem nim. To zaburzenie neu-ro-roz-wo-jo-we. To mój sposób funkcjonowania, nie jestem w stanie się tego pozbyć. To ja jestem przebodźcowany, to ja się spóźniłem. Mówiąc o neuroróżnorodności, świadomości zaburzenia, ważne jest, aby nie wylewać kaczki z kąpielą.

Rozdział z coachem ADHD szczególnie mnie rozczarował. Rola edukatora w tak wrażliwym temacie wymaga odpowiedzialności, a spłycanie problemu przez osoby bez odpowiedniego wykształcenia (psychologicznego) budzi mój sprzeciw. Oczywiście warto mówić o strategiach radzenia sobie (to super, że osobom pomaga w funkcjonowaniu), ale ADHD to znacznie więcej niż prokrastynacja, spóźnianie się czy problemy z organizacją. Ta książka nawet pokazuje te inne strony zaburzenia, ale zakończenie książki rozmową z coachem niestety pozostawia niedobry posmak. Fajnie byłoby zamiast tego oddać głos neuronaukowcom, których jest sporo. W końcu ADHD to teraz temat na czasie, a my wciąż spłycamy go do „szybkiej dopaminki”.

[Mateusz Kołota · Rating 5 out of 5]

Aneta Pawłowska-Krać po raz kolejny udowadnia, że potrafi pisać reportaże o trudnych tematach z ogromną empatią, ale jednocześnie bez popadania w tani sentymentalizm. Po znakomitym Głośniku w głowie autorka ponownie oddaje głos ludziom, których doświadczenia przez lata były bagatelizowane lub zwyczajnie niezrozumiane. Milion myśli naraz to książka o dorosłych z ADHD, lecz przede wszystkim o ludziach, którzy przez wiele lat słyszeli, że są leniwi, nieodpowiedzialni albo „po prostu tacy są”. Dopiero właściwa diagnoza pozwoliła im zrozumieć samych siebie i odzyskać kontrolę nad własnym życiem.

Największą siłą reportażu są bohaterowie. Ich historie poruszają, bo trudno nie dostrzec w nich fragmentów własnego życia lub doświadczeń bliskich osób. Autorka pokazuje ADHD bez uproszczeń – jako zaburzenie wpływające na relacje, pracę, rodzicielstwo i codzienne funkcjonowanie, ale jednocześnie nie odbiera swoim rozmówcom sprawczości ani nadziei. Dzięki rozmowom ze specjalistami książka ma również solidne podstawy merytoryczne i skutecznie rozprawia się z wieloma krzywdzącymi stereotypami.

Milion myśli naraz to niezwykle potrzebny reportaż, który otwiera oczy na problem dotyczący setek tysięcy dorosłych Polaków. Aneta Pawłowska-Krać napisała książkę ważną, rzetelną i bardzo poruszającą – taką, która pomaga lepiej zrozumieć innych, ale często również samego siebie. To jedna z tych lektur, które zostają w pamięci na długo i pokazują, że wiedza oraz empatia potrafią zmieniać ludzkie życie.

[Anna Antoni · Rating 3 out of 5]

Książka opowiada o ADHD w pigułce. Nie ma tu wiele odkrywczych informacji. Jeśli ktoś nie ma doświadczenia z tym tematem, książka może okazać się strzałem w dziesiątkę. Ja już trochę czytałam na ten temat i reportaż był w porządku. Miałam wrażenie, że jest trochę za krótki. Na czytniku plik pokazywał 250 stron. To trochę mało. Za mało historii osób z ADHD. Wydawało mi się też, że mimo obiektywności tekstu, autorka stara się pokazywać jednak światełko w tunelu i przedstawiać takie historie mówiące o tym, że ADHD to nie koniec świata. Ma rację, jednak mając do czynienia z osobami, które żyją z nim na codzień, wiem że nie zawsze wygląda to kolorowo. Wiele osób mimo leczenia i stosowania leków nie radzi sobie z rzeczywistością. Takie historie też warto byłoby opowiedzieć. Trochę mniej kolorowe, bez happy endu.

[Anna · Rating 4 out of 5]

Rok po diagnozie AuDHD muszę powiedzieć, że książka nie jest odkrywcza, ale dała mi ciekawe spojrzenie na kilka sytuacji z mojego życia i pokazała że coś w czym szukałam swojej winy, nie do końca nią jest. Myślę, że warto po nią sięgnąć!

[Reader · Rating 3 out of 5]

Świetny wstęp do tematu ADHD dla osób, które mają pierwszy raz do czynienia z tym zagadnieniem. Natomiast nie zachwyci kogoś, kto już o tym temacie trochę czytał wcześniej.