Een gezellig weekendje weg loopt gruwelijk uit de hand
Zeventien jaar geleden overleefde Gwen als enige een verwoestende brand tijdens het jaarlijkse familieweekend. De tragedie liet diepe sporen na, en nog altijd worstelt ze met dat verleden. Als journalist Nina de Wilde het verhaal opnieuw oprakelt, komen bij Gwen verdrongen herinneringen boven. Ze blijkt veel meer over die fatale nacht te weten dan ze dacht.
Gwen is vastberaden de waarheid over dat allerlaatste familieweekend te achterhalen. Haar zoektocht leidt tot schokkende onthullingen en duistere familiegeheimen. Maar iemand is bereid alles te doen om het verleden voorgoed te begraven…
Zeventien jaar geleden overleefde Gwen als enige een verwoestende brand tijdens het jaarlijkse familieweekend. De tragedie liet diepe sporen na.
Als journalist Nina de Wilde het verhaal oprakelt, komen bij Gwen verdrongen herinneringen boven aan die fatale nacht.
Gwen is vastberaden de waarheid over dat allerlaatste familieweekend te achterhalen. Haar zoektocht brengt duistere en schokkende familiegeheimen aan het licht. Maar iemand is bereid alles te doen om het verleden voorgoed te begraven…
'Het familieweekend' begint met een proloog die meteen een heleboel vragen oproept. Vervolgens maak je kennis met het hoofdpersonage Gwen. Ze zit bij Niels, haar psycholoog en samen voeren ze gesprekken over het verleden. Er is toen namelijk iets vreselijks gebeurd.
Er was zeventien jaar geleden namelijk een afschuwelijke brand, en hierbij zijn enorm veel slachtoffers gevallen. Gwen overleefde deze tragedie en ze wil nu weten wat er toen precies is gebeurd.
Ondertussen komt ook Nina, een journaliste, op haar pad. Zij heeft zich ook in dit drama verdiept en wil er een verhaal over schrijven. Samen gaan ze op zoek naar de waarheid, maar iemand is daar niet blij mee...
Dit verhaal vond ik een erg interessant onderwerp hebben en het begon dan ook goed. De hoofdstukken die zich in het verleden afspeelden vond ik ook interessant. Toch moet ik zeggen dat ik het soms een beetje traag vond gaan. Misschien een beetje te traag voor mij persoonlijk.
Er zitten heus goede en spannende momenten in, maar ik had het spannender verwacht. Het is zeker een interessant verhaal hoor en de schrijfstijl van Nadine is enorm fijn, dus daar ligt het echt niet aan, maar haar andere verhalen vond ik net even iets spannender.
Ik wil @awbrunathrillers en @decrimecompagnie heel erg bedanken voor het recensie-exemplaar!
Zeventien jaar geleden overleefde Gwen als enige een verwoestende brand tijdens het jaarlijkse familieweekend. Als journaliste Nina het verhaal opnieuw oprakelt, komen bij Gwen verdrongen herinneringen boven. Ze blijkt veel meer over die nacht te weten dan ze dacht. Gwen is vastberaden de waarheid te achterhalen. Er komen schokkende onthullingen en familiegeheimen naar boven. Maar iemand is bereid alles te doen om het verleden voorgoed te begraven.
Mijn eerste aanraking met Nadine.
Het boek kwam wat langzaam op gang, maar zo rond pagina 150 begon ik toch wel echt invested te raken.
Het boek wisselt tussen toen en nu. Waarbij ik de nu-stukken toch wel echt het meest boeiende vond.
De karakters zijn kleurrijk en interessant. De schrijfstijl leest vlot en sprak me zeker aan.
Een prima plottwist, al voelde ik me niet ontzettend verrast ofzo op de een of andere manier. En toen kwam er nog een plottwist. Wat een cadeautje ❤️.
Al met al een fijne thriller, waarbij je je constant afvraagt hoe de vork in de steel zit.
Familie Weekend van Nadine Barroso is een spannende thriller die je vanaf het begin meesleept in een verhaal vol geheimen, wantrouwen en familieproblemen.
Het verhaal gaat over Gwen, die zeventien jaar geleden als enige een verwoestende brand tijdens een familieweekend overleefde. De gebeurtenis heeft diepe sporen achtergelaten en Gwen probeert haar verleden zoveel mogelijk weg te stoppen. Wanneer journaliste Nina de Wilde opnieuw aandacht vraagt voor de zaak, komen oude herinneringen langzaam terug boven. Gwen ontdekt dat ze meer weet over die fatale nacht dan ze zelf dacht.
Tijdens haar zoektocht naar de waarheid stuit ze op schokkende geheimen binnen haar familie. Iedereen lijkt iets te verbergen en Gwen weet niet meer wie ze nog kan vertrouwen. Dat maakt het verhaal extra spannend.
Ik vond dit boek heel fijn om te lezen omdat het vlot geschreven is en de spanning tot op de laatste pagina blijft hangen. Het verhaal blijft je nieuwsgierig maken en er zitten verrassende wendingen in die je niet ziet aankomen. Vooral het mysterieuze sfeertje en de familiegeheimen maken het boek erg sterk.
Gwen wordt op een dag aangesproken door een journalist, Nina, die een boek wil schrijven rond de brand waarin bijna de hele familie van Gwen omkwam. Gwen was zelf nog een kind toen. Nina heeft verrassende informatie die volledig nieuw is voor Gwen. Al wordt ze door haar omgeving gewaarschuwd voor Nina. Door deze gesprekken en de gesprekken met haar psycholoog komen sommige herinneringen weer naar boven. Maar wie kan ze vertrouwen?
Het familieweekend is een spannende thriller met enkele verrassende plotwendingen. Het las vlot en meestal lag het tempo van dit boek voldoende hoog. Ik heb zowat iedereen verdacht tijdens het lezen. Mijn gedachten schoten van de ene naar de andere kant.
De schrijfstijl is vlot, realistisch en maakt de lezer nieuwsgierig naar het verdere verloop van dit verhaal.
Ben je op zoek naar een verhaal vol geheimen en intriges tussen familieleden waarbij je vaak verrast wordt en op het verkeerde been wordt gezet, dan is dit zeker een aanrader.
Allereerst dank aan A.W. Bruna en De Crime Compagnie voor het toesturen van dit boek in ruil voor mijn eerlijke mening.
Door de flaptekst, de cover en natuurlijk de sprayed edges (😍) was ik al helemaal benieuwd geworden naar dit boek. Ik hou van een goede thriller en als dat dan ook geschreven is door een auteur van eigen bodem is dat nog fijner.
Het verhaal is pakkend geschreven en leest fijn weg. Gedurende het boek zijn er verschillende plottwists waardoor je door wilt blijven lezen. Meerdere keren werd ik op het verkeerde spoor gezet en uiteindelijk wist ik niet meer wat nou echt gebeurd moest zijn. Dat wil je natuurlijk als lezer van een thriller.
Of ik helemaal verbaasd was over het einde? Nee, dat niet. Maar het was wel echt heel goed in elkaar gezet!
Nadine heeft er weer een prachtboek van gemaakt. Bleef voor mij spannend tot het einde. Hoe zit het nou? Ik werd heen en weer geslingerd tussen scenario’s…En toen ik dacht dat ik het eindelijk doorhad.. was het toch niet zo! 🤣
Ik vond het een prima boek. Het las makkelijk weg en de familierelaties waren interessant. Wel miste ik af en toe wat diepgang, waardoor het me niet helemaal wist te pakken. Toch een fijn boek om te lezen.
Dit was een leuke thriller van Nederlandse bodem! Het concept waarin er tijdens een familieweekend een grote brand is geweest en alleen de kleinkinderen het hebben overleefd sprak mij heel erg aan. Het was spannend om te lezen wat er nou daadwerkelijk was gebeurt en spannend om te lezen dat iemand niet wilde dat het daadwerkelijk verhaal naar buiten kwam. Toch vond ik het boek persoonlijk iets te traag, waardoor ik er in het begin niet gelijk lekker in zat. Naarmate het verhaal meer op gang kwam, pakte het verhaal mij ook steeds meer. Dus als jij nog een thriller van Nederlandse bodem zoekt, raad ik deze zeker aan.
Ik heb dit boek werkelijk in één ruk uitgelezen. De twists vliegen je rond de oren en daar hou ik net van. Elke keer wanneer ik dacht te weten hoe het zat, wist de auteur me weer op een ander spoor te zetten. De korte hoofdstukken en de voortdurende spanning zorgen ervoor dat wegleggen bijna onmogelijk is. Vooral de onthullingen richting het einde , I love it 🥰
Bedankt aan De Crime Compagnie, A.W. Bruna Uitgevers en LM Books voor dit recensie-exemplaar.
Een aanrader voor liefhebbers van psychologische thrillers vol familiegeheimen, verrassende wendingen en een verhaal dat je tot de laatste pagina in zijn greep houdt. 📖✨
Onvoorstelbaar. Ik moest even in het verhaal komen maar toen het me pakte kon ik het boek niet wegleggen. Een goed opgebouwd plot, spannen tot het einde.
Een familieweekend gaat gruwelijk mis, één overlevende, een groot familiegeheim. Ik ben al sinds het lezen van 'Ken mij niet' groot fan van Nadine Barroso. Ik verslind al haar boeken en ook vloog ik weer door Het familieweekend heen. Een boek waar ik ook weer enorm naar heb uitgekeken. Ik werd gelijk gegrepen door het verhaal van Gwen. Gwen is een knappe blondine met een flinke erfenis op zak ze leeft een teruggetrokken bestaan. Dit door een grote traumatische gebeurtenis in haar verleden. Het enige wat Gwen graag wil weten is wat er precies gebeurd is dat fatale weekend met haar familie. De onderhuidse spanning zit kundig door het hele boek geweven, je kan niemand vertrouwen. Je begint soms zelf te twijfelen aan Gwen zelf. Ik werd verrast door een paar gruwelijke scènes, iets waar ik altijd erg goed op ga. De schrijfstijl van Nadine is altijd lekker vlot met korte hoofdstukken waardoor je moeilijk kan stoppen met lezen. Ik kan niet wachten op het volgende boek.
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
4½ van 5* Een beklemmende psychologische puzzel uit the verleden die nog opgelost moet worden
Wat als de mensen die je het allermeest zou moeten vertrouwen, de grootste geheimen met zich meedragen? In haar nieuwste thriller ‘Het familieweekend’ duikt Nadine Barroso in de raadselachtige werking van het menselijk geheugen en de duistere dynamiek binnen een zwaar getroffen familie. Het resultaat is een vlot geschreven, emotionele en angstaanjagende pageturner die de lezer constant op het verkeerde been zet.
Zeventien jaar geleden veranderde het leven van de toen tienjarige Gwen Lansing in een onvoorstelbare nachtmerrie. Tijdens het jaarlijkse familieweekend op een vakantieboerderij op de Veluwe brak een verwoestende brand uit. Gwen en haar neven en nichten overleefden het drama, maar haar ouders, ooms, tantes en opa kwamen allemaal om het leven.
Nu, zeventien jaar later, heeft Gwen de traumatische gebeurtenissen diep weggestopt; ze herinnert zich vrijwel niets meer van de fatale nacht. Het broze evenwicht wankelt wanneer journalist Nina de Wilde contact met haar opneemt voor een onthullend boek over de brand. Aanvankelijk houdt Gwen de boot af, maar als er langzaam flarden van herinneringen bovendrijven, ontwaakt haar eigen drang naar de waarheid. Haar zoektocht stuit echter op een muur van stilte bij haar overgebleven familieleden. Sterker nog: iemand is bereid héél ver te gaan om het verleden te laten rusten.
Barroso opent sterk met een proloog waarin we de familie Lansing leren kennen door de observerende kinderogen van de jonge Gwen. Vanaf haar stille plekje met tekenspullen schetst ze feilloos de onderlinge verhoudingen, wat direct de toon zet voor de rest van het boek.
“Haar lichaam en ledematen waren in onnatuurlijke hoeken gebogen om in de achterbak te passen. Ze was erin gepropt als oud vuil. Aan haar hoofd en haren plakten grote hoeveelheden opgedroogd bloed. Haar schedel was ingeslagen en iemand had er zeker van willen zijn dat ze dood was. Ik begon van top tot teen te trillen en kneep mijn ogen stijf dicht. Zodra ik dat deed begon ik te tollen op mijn benen. Haar dode gezicht stond op mijn netvlies gebrand. Het gruwelijkst was haar mond, hoewel ik eerst niet goed besefte wat ik zag… … Haar mond was dichtgenaaid. Mijn draaide om ik bukte net op tijd om naast de auto te braken.”
De psychologische uitwerking van hoofdpersonage Gwen is een van de grootste troeven van dit boek. Barroso switcht knap tussen het heden, waarin Gwen worstel met haar emoties tijdens gesprekken met haar psycholoog en journalist Nina en het verleden. De indringende, cursief gedrukte hoofdstukken in de tegenwoordige tijd die de fatale nacht steeds dichterbij halen. Als lezer voel je Gwens eenzaamheid en groeiende achterdocht. Naarmate de dreiging in het heden toeneemt, transformeert ze van een overdonderd slachtoffer in een vrouw die vastberaden zelf het heft in handen neemt.
Nadine Barroso hanteert een vlotte, beeldende en zeer toegankelijke schrijfstijl. De zinnen zijn zorgvuldig geconstrueerd en de korte hoofdstukken eindigen steevast met subtiele cliffhangers. Dit zorgt voor een dwingend leestempo; wegleggen is simpelweg geen optie.
De auteur doseert de spanning perfect door de lezer samen met Gwen te laten puzzelen. Omdat Gwen haar herinneringen pas aan het absolute einde volledig terugkrijgt, blijft de ontknoping lang gehuld in nevelen. Barroso schuwt de gruwelijkheden niet, deelt rake hints uit en zorgt ervoor dat op een gegeven moment werkelijk iedereen verdacht lijkt.
‘Het familieweekend’ is een uitstekend geconstrueerde psychologische thriller met een krachtige emotionele onderlaag. Het is een fascinerende verkenning van hoe trauma het geheugen beïnvloedt en hoe diep familiegeheimen geworteld kunnen zitten. Na een zenuwslopende afvalrace trakteert Barroso de lezer op een gigantische ontknoping die je niet ziet aankomen.
Een absolute aanrader voor thrillerliefhebbers. Al kijk je na het dichtslaan van dit boek wellicht wel nét even anders naar je eigen eerstvolgende familiereünie...
Voor de blogtour van De Crime Compagnie en Vrouwenthrillers mocht ik Het familieweekend van Nadine Barroso lezen. Een psychologische thriller waarin onze hoofdpersoon Gwen moeite heeft om haar draai in het leven te vinden, doordat ze het verleden niet kan laten rusten. Voor haar gaat het achterhalen van de daarbij behorende geheimen met de nodige strubbelingen gepaard. Barroso is naast auteur vooral moeder van drie zonen. Ze heeft vijf boeken geschreven en de donkere kant van de mens intrigeert haar. Het liefste duikt ze in de beweegredenen en psychologie achter gemaakte keuzes en verwerkt dit in haar verhalen.
In Het Familieweekend heeft de auteur voor een protagonist gekozen die moeite heeft met praten, wanneer ze zich niet veilig voelt. Deze vrouw lijkt wel een beetje op Borroso zelf, die het stille meisje in zichzelf probeert te overwinnen door meer zichtbaar te zijn. Het levert haar contact, verbinding en nieuwe vriendschappen op, wat heel waardevol in het leven is.
Het familieweekend gaat over de introverte Gwen en wat de invloed van de brand, waarbij ze haar ouders verloor, op haar leven heeft gehad. Ze voelt zich alleen veilig in haar kleine huisje waar ze, als tienjarige wees bij haar grootouders opgroeide. Nu zeventien jaar later voelt zij grote behoefte om er voor eens en altijd achter te komen, wat er toen gebeurd is. Er gebeuren vreemde dingen bij haar thuis na gesprekken met een journaliste over vroeger. Wanneer zij met haar neven en nicht contact zoekt om over de brand te praten wimpelen ze haar af. Hetgeen vraagtekens oproept bij Gwen die zich steeds meer begint te herinneren en ook nog eens bedreigingen ontvangt.
Het plot wisselt regelmatig tussen heden en verleden. De verhoudingen tussen de familieleden worden langzaam duidelijk en niets is wat het lijkt in het bewuste familieweekend. Gwen leren we het beste kennen. Ze is de brand, waarbij zij bijna haar hele familie verloor, nooit goed te boven gekomen en wordt gekweld door wat ze niet weet. Haar vader accepteerde niet dat ze anders was en niet makkelijk contact maakte. Met haar opvallende uiterlijk trekt ze mensen aan, alleen wil ze juist het liefst alleen zijn. Verbergen hoe ze zich voelt, is haar tweede natuur geworden. Haar neven en nicht krijg je niet goed hoogte van. Wel wordt duidelijk hoe zij manipuleren en egoïstisch zijn als er geld in het spel is. Borroso heeft een vlotte schrijfstijl. Ze bouwt langzaam de spanning op door middel van Gwens herinneringen over het tragisch verlopen weekend en meerdere plottwisten. Elk hoofdstuk brengt zijn eigen vragen en cliffhangers met zich mee. Borroso put uit eigen ervaringen en emoties en kruipt met Het familieweekend langzaam onder de huid door de intensiteit van de opgeworpen thema’s. Het is een intrigerend verhaal over een disfunctionele familie, waarin behoorlijk wat mis is. “Soms moet je de waarheid verdraaien…..voor iemands eigen bestwil.”
In Het familieweekend neemt een disfunctionele familie, waarvan de familieleden elkaar de hand boven het hoofd hielden een grote plaats in en spelen geheimen een grote rol.
Bryan las 'Het familieweekend', geschreven door Nadine Barroso. Zijn mening lees je hieronder. ⬇️
Het is alweer zeventien jaar geleden dat Gwen, tijdens een familieweekend, een brand overleefde. De andere kwamen allemaal om het leven. Het tragische ongeval heeft diepe sporen achtergelaten. Gwen is altijd op de achtergrond gebleven en social media heeft ze altijd geweerd. Maar als journalist Nina de Wilde op het spoor van Gwen komt is haar anonimiteit voorbij. De herinneringen aan die fatale nacht komen terug naar boven. Gwen had gehoopt dat ze voor altijd ver weg gestopt konden blijven.
Maar nu alle herinneringen weer voelbaar worden is Gwen vastberaden om erachter te komen wat er zeventien jaar geleden precies is gebeurd. Hoe verder ze graaft, hoe meer familiegeheimen er bloot komen te liggen. Maar wil ze dit eigenlijk wel allemaal weten? Wie probeert deze beerput dicht te houden? En moet Gwen voor haar eigen leven vrezen?
Nadine Barroso is een auteur die wij al een aantal jaar volgen. In 2017 maakte ik kennis met haar, via de eerste druk van 'Ken mij niet'. Dit was, een thriller waar ze bij ons hoge ogen gooiden. Echter daarna heeft ze niet stil gezeten. Nu, een aantal boeken verder, is er 'Het familieweekend', haar nieuwste thriller.
Het verhaal begint met een proloog waarin iemand terug denkt aan vroeger. Aan het familieweekend en wat er toen gebeurd is. Ook wordt het duidelijk dat ze anders is dan anderen. Hoe en wat blijft vaag en dit zorgt er bij mij voor dat ik snel wil starten aan het eerste hoofdstuk.
Het verhaal wordt afwisselend, tussen het heden en verleden, verteld. Je merkt dat Barosso gegroeid is in schrijven. De spanning weet ze, gedurende het verhaal, goed op te bouwen, echter merkte ik dat ik soms toch snel afgeleid was, maar dit zal vooral komen doordat wij nu een pup in huis hebben. Persoonlijk vond ik het, vooral op psychisch gebied, een erg sterk verhaal. De angst droop, op sommige momenten, van het papier af. Erg knap gedaan.
De personages zijn goed uitgewerkt en vooral Gwen is enorm krachtig neergezet. De hoofdstukken zijn niet te lang en dit is toch altijd fijn.
'Het familieweekend' is een spannende thriller', die ik vooral psychisch erg sterk vond. Het is mooi om te zien hoe Barosso haar weg in de auteurswereld weet te vinden. Ondertussen zit ze bij een fijne uitgeverij, die ondertussen onder de vleugels van A.W. Bruna Uitgevers valt. Als ze zo verder blijft schrijven, weet ik zeker dat ze nog een mooie schrijverscarrière kan hebben. Ik ben en blijf kan van deze auteur en kan alleen maar zeggen: volgers, ga deze thriller lezen!
Dit boek ontvingen wij van De Crime Compagnie. Dit beïnvloedt onze mening niet.
Wanneer ik naar de cover van deze thriller kijk, roept het meteen angst bij mij op. Ik wil natuurlijk direct weten of er ook slachtoffers zijn gevallen. Gezien de tekst die naast het brandende huis staat denk ik van wel. Daar kom ik niet eerder achter dan dat ik het verhaal gelezen heb… Wanneer ik het boek oppak, zie ik dat de vurige vlammen doorlopen in de prachtige sprayed edges van de thriller Het familieweekend. Wat worden wij als lezers en verzamelaars toch verwend door de uitgeverijen die zulke prachtige boeken uitgeven!
Het verhaal Als jong meisje heeft Gwen een gruwelijke en verwoestende brand tijdens een familieweekend overleefd. Zoiets laat hele diepe sporen achter. Gwen zit er dan ook niet op te wachten dat journaliste Nina de Wilde haar na zeventien jaar benadert om het met haar over deze gruwelijke tragedie te hebben. Doordat Nina toch een aantal vragen over de fatale nacht aan Gwen stelt, wordt Gwen overvallen door vreselijke herinneringen.
Gwen wil weten of haar herinneringen kloppen en gaat op onderzoek uit. Tijdens haar zoektocht merkt ze al snel dat er iemand is die wil dat de door Gwen ontdekte duistere en schokkende familiegeheimen het daglicht niet te zien krijgen. En diegene gaat heel ver om het verleden verborgen te houden.
Mijn mening Poeh wat een angstaanjagende thriller heeft Nadine Barroso met Het familieweekend op de mat gelegd! Nu heb ik al een aantal thrillers van deze auteur gelezen, haar pakkende schrijfstijl is mij dan ook niet onbekend. En dat is wat er gebeurt. Met de eerste alinea van haar proloog heeft ze mij al zo geprikkeld dat ik het boek niet weg kan leggen. Helaas ben ik niet in de luxe positie dat ik de hele dag door kan lezen…
Elk vrij momentje zit ik met mijn neus in dit angstaanjagende verhaal waarin gebeurtenissen voorkomen waar de haren in mijn nek rechtovereind gaan staan. Je moet het maar kunnen hè. Ik vind het altijd zo knap wanneer een auteur door haar of zijn verhaal dit bij mij teweeg kan brengen.
In ‘Het familieweekend’ zijn de personages allemaal goed uitgediept. Soms vind ik hun gedrag wel bijzonder , maar gaandeweg merk ik dat zowel hun gedragingen als hun redenen daarvoor allemaal op zijn plek vallen.
Het karakter dat de auteur Gwen heeft gegeven vind ik best bijzonder. Hoe Gwen met haar lijdensweg omgaat vind ik geniaal bedacht al zijn er sommige reacties die ik minder geloofwaardig vindt.
Nadine Barroso heeft mij met haar thriller ‘Het familieweekend’ verschillende keren op het verkeerde been gezet door de verrassende wendingen die ze heeft bedacht. Hoe de personages daar dan mee omgingen heeft mij gefascineerd. Ik heb ervan genoten!
‘Het familieweekend’ krijgt van mij 4 dikke sterren.
Nadine Barroso schrijft graag boeken die onder de huid van de lezers kruipen. Zo schreef ze eerder Verradelijk spel en Dodelijke cocktail. Over het laatste boek schreef ik “Het boek leest als een Cluedo spel.”
En dat is nu eigenlijk ook weer het geval, de familie Lansing houdt jaarlijks een familieweekend in de woonboerderij van opa. Echter zeventien jaar geleden liep het weekend dramatisch af en Gwen, het jongste familielid, loopt met vragen rond waar ze geen antwoord op krijgt. Niet van de neven en nichten die het wel na kon vertellen, niet door herinneringen op te halen tijdens een therapie.
Totdat een auteur contact met haar zoek omdat zij, Nina de Wilde, een boek wil schrijven over de gebeurtenissen in de boerderij. De gesprekken prikkelen Gwen enorm en herinneringen komen boven. Maar er is iemand die dat niet wil en de dames hebben geen idee dat ze gevaar lopen tot…..
Barroso spoort de lezer goed aan om mee te denken met Gwen, de hoofdpersoon. Zij is iemand die observeert en de lezer doet mee. Zo worden ook de herinneringen steeds scherper waardoor de spanning enorm groeit. Haar familieleden houden dingen voor haar achter, dat wordt goed gevoeld en dat prikkelt echt de nieuwsgierigheid. Dat verandert op een gegeven moment in een gevoel van; ik hoop dat ik het fout heb en de spanningsboog blijft strak staan.
Het is een thriller die zo levensecht geschreven is dat er bijna online gezocht gaat worden naar de podcasts en blogs die over dit familiedrama gemaakt zijn. Die zijn er niet. Het grappige is dat het ook een boek is dat gaat over een auteur die een boek wil schrijven en die alles doet wat ze eigenlijk niet moet doet ten aanzien van haar bronnen en afspraken. Een lesje voor mensen die ook willen gaan schrijven en een inkijkje in het leven van een auteur. Diverse thema’s komen haarscherp aan bod en stemmen tot nadenken over wat er zelf mee gedaan wordt; de invloed van wel of niet op social media zitten, de ontspanning van iets moois maken en de patiënt die zoveel therapie heeft gehad dat ze zelf een praktijk zou kunnen openen. Maar ook vooral het feit dat een familieweekend de inspiratiebron zou kunnen zijn van een thriller met een plottwist waarbij na het lezen gedacht wordt: “ O nee, zat het zo in elkaar? Waarna de lezer voor zichzelf de oplossing bij elkaar puzzelt. Een doorleesthriller!
She did it again! Nadine Barroso verraste mij met een enorm sterk geschreven plottwist in een bijzonder boek!
Nadine Barroso is een Nederlandse auteur die via boeken graag haar verhaal naar buiten brengt, maar persoonlijk liever op de achtergrond blijft. Ze houdt ervan de donkere kant van personages te belichten en hun psychisch functioneren uit te diepen. Ook in haar vijfde en meest recente thriller Het familieweekend ligt hierop de klemtoon.
Als tienjarige overleeft Gwen als enige een woningbrand tijdens een familieweekend. Zeventien jaar later duikt journalist Nina de Wilde in deze zaak en zoekt de medewerking van Gwen op. Dit brengt verdrongen herinneringen aan de oppervlakte en goed bewaarde geheimen worden blootgelegd. Iemand wil hier duidelijk een stokje voor steken en is bereid tot het uiterste te gaan.
Het familieweekend begint met een uitgebreide proloog waarin de lezer meteen een inkijk krijgt in het functioneren van hoofdpersonage Gwen. Het verhaal is overwegend geschreven vanuit het perspectief van Gwen in de ik-vorm. Hierdoor is een grondige uitdieping van haar gevoelswereld mogelijk. Dit is meteen ook een van de sterktes van het verhaal. De lezer wordt meegenomen in het heden en het verleden van Gwen, maar dit gebeurt stap voor stap. Heel wat nevenpersonages komen aan bod, maar de auteur weet de juiste info op het juiste moment prijs te geven of net achter te houden. Er zijn heel wat puzzelstukjes te rapen en hiervoor wordt de tijd genomen. De schrijfstijl is hierbij levendig. De lezer wordt meegenomen in heel wat activiteiten, maar ook in de emoties en herinneringen - of het ontbreken hiervan - van Gwen. In de eerste plaats is het gevoel van onbehagen, verwarring en achterdocht sterk aanwezig, wat perfect past bij de opbouw van een psychologische thriller. Later in het verhaal doen zich echter nieuwe emotionele gebeurtenissen voor, waardoor ook spannende actiescènes aan bod komen. Ook enkele gruwelijke feiten worden niet geschuwd. Het verhaal kent meerdere hoogtepunten. Vaak eindigen hoofdstukken met cliffhangers en regelmatig komt er nieuwe input, die het verhaal complex maken. Toch slaagt Nadine Barroso erin om overzicht te houden. Door de vele bijkomende verhaallijnen en het opduiken van nieuwe informatie of personages valt soms een andere verhaallijn stil en hier en daar wordt het wat ongeloofwaardig. Nochtans neemt dit kleine minpunt niet weg dat Het familieweekend een sterk verhaal is. Een mooie combinatie van verschillende soorten spanning en een bijzonder goed uitgediept hoofdpersonage zijn de troeven van deze pageturner. Beoordeling: 4,5*
Dank aan Vrouwenthrillers en De Crime Compagnie voor het recensie-exemplaar.
Hoofdpersonage Gwen voelt zich haar hele leven lang al een buitenbeentje, ook binnen in haar eigen familie. Tijdens één van de familieweekenden komt nagenoeg haar hele familie, vader en moeder incluis, om in een felle brand. Gwen, haar nicht en drie neven blijven achter. 17 jaar en vele therapiesessies verder is het nog steeds Gwen en de wereld. Nu haar oma is vertrokken naar een zorginstelling en haar kat is overleden, wordt het gevoel alleen te zijn nog verder aangescherpt. Haar huis staat afgelegen en is omgeven door weiland en bossen, hetgeen haar isolement nog verder benadrukt. Zowel door haar aparte verschijning als door haar houding ten gevolge van haar traumatische verleden lijkt ze iedereen op afstand te houden. Wanneer een onderzoeksjournaliste de zaak van de brand weer oprakelt en Gwen heel moeizaam de kier naar weggestopte herinneringen voorzichtig openzet bouwt de spanning op. Vreemde voorvallen, moord, …, het hek lijkt van de dam. Eén na één moeten zij die te dicht bij een groot geheim uit verleden komen het met de dood bekopen. Het boek leest heel vlot. De herinneringen worden tot leven gebracht in de ik-vorm en in het nu, - wat alles heel dichtbij brengt -, en laten zich niet meer stoppen. Al is het voor Gwen moeilijk om ze juist te interpreteren, de dader lijkt ook de druk te voelen en gaat steeds driester te werk. De scènes over de moorden zijn beeldend op het gruwelijke af. De identiteit van de dader blijft lange tijd een goed bewaard geheim wat de spanning alleen maar opdrijft. Zoals Gwen altijd bezig is met het interpreteren van de maniertjes van de mensen om tussen de regels hun echte intenties te ontdekken, zo laat ook ‘Het familieweekend’ zich lezen. Misbruik, obsessie, manipulatie, familiegeheimen, eenzaamheid en moord vatten het verhaal het best samen. ‘Het familieweekend’ leest als een smeulend vuur dat uiteindelijk zo hard raast dat alles en bijna iedereen wordt verslonden. 4* @decrimecompagnie @awbrunathrillers en @lmbooks.be dank voor het recensie-exemplaar.
Als tienjarig meisje verloor Gwen haar ouders, ooms en tantes en grootvader tijdens het jaarlijkse familieweekend. Zeventien jaar later wil Nina de Wilde uitzoeken wat er is gebeurd en een boek schrijven over de tragedie. Nina haalt Gwen over om zich in het verleden te verdiepen, maar vanaf dan gebeuren er duistere dingen en ontdekt Gwen schokkende geheimen.
Wat een ontzettend goed geschreven thriller is dit! Eenmaal begonnen was het moeilijk om te stoppen met lezen. Het boek speelt zich af in het heden, afgewisseld met fragmenten van de herinneringen van Gwen in het verleden. Gaandeweg heb ik meerdere keren gedacht te weten wat er is gebeurd tijdens het familieweekend, maar door briljante plotwendingen word je als lezer steeds op het verkeerde been gezet. Uiteindelijk heb ik de ontknoping niet kunnen raden!
Het boek is op een fijne manier geschreven, in korte hoofdstukken die regelmatig aflopen met een cliffhanger. Barroso gebruikt vaak mooie, rake zinnen die ik wil onthouden, zoals: "Misschien viel het mij vooral op omdat ik zo naar het najaar had uitgekeken. Naar regen en vallende bladeren, de kaarsjes aansteken, naar warm en knus onder een dekentje bij de haard. Ik was er dol op, al lang voordat de herfst pumpkin spice latte betekende". En: "Groei gaat zo langzaam dat je het niet ziet. Je kunt urenlang non-stop naar een stekje van een plant zitten kijken en toch zul je nooit de groei met het blote oog kunnen waarnemen. Maar als je het plantje consistent elke dag water en voeding geeft, zal het je na een tijdje gaan opvallen dat het toch daadwerkelijk is gegroeid en nog altijd doorgroeit. Met je psyche is dat net zo. Blijf hem voeden, blijf hem aandacht geven en hij groeit. Zelfs als je het gevoel hebt dat er van dag tot dag niet verandert".
Het familieweekend was mijn eerste kennismaking met @barroso_nadine en ik heb er een must-read auteur bij! Lees dit boek, en dan maar hopen dat je nog op familieweekend durft!
Deze vurige thriller trekt meteen je aandacht. Alleen al die prachtige cover met de vlammende sprayed edges maakt dat je dit boek direct wilt oppakken. Gelukkig is niet alleen de buitenkant indrukwekkend, maar weet ook het verhaal je volledig mee te slepen.
In dit boek volgen we Gwen, die als kind een enorme familietragedie heeft meegemaakt. Tijdens het jaarlijkse familieweekend brak er een verwoestende brand uit waarbij bijna haar hele familie om het leven kwam. Samen met een paar neven en nichten overleefde ze het drama, maar veel herinneringen aan die nacht heeft Gwen niet meer. Toch voelt Gwen al jaren dat ze pas echt verder kan als ze ontdekt wat er toen precies gebeurd is.
Wanneer journaliste Nina de Wilde contact met haar opneemt omdat ze onderzoek doet naar de brand en er een boek over wil schrijven, wil Gwen daar eerst niets van weten. Maar hoe meer informatie Nina boven tafel krijgt, hoe meer Gwen beseft dat ze zelf ook antwoorden wil. Alleen lijkt niet iedereen blij met haar zoektocht…
Wat ik sterk vond aan dit verhaal is de manier waarop het heden en verleden elkaar afwisselen. Langzaam krijg je steeds meer puzzelstukjes en net als Gwen probeer je te ontdekken wat waarheid is en wie je kunt vertrouwen. Nadine Barroso weet de spanning goed vast te houden door Gwen pas helemaal aan het einde haar herinneringen terug te laten krijgen. Daardoor blijf je constant doorlezen.
Ook de schrijfstijl leest ontzettend fijn. Vlot, pakkend en beeldend. Daarnaast zitten er meerdere momenten in waarop je compleet op het verkeerde been wordt gezet. Op een gegeven moment leek echt iedereen verdacht en dat maakte het extra leuk om mee te puzzelen.
Het familieweekend is een sterke psychologische thriller vol familiegeheimen, spanning en verrassende twists. Een boek dat je moeilijk weglegt en perfect is voor thrillerliefhebbers die houden van spanning met een emotionele onderlaag.
Sommige thrillers voelen bijna té dichtbij… en Het familieweekend is daar een perfect voorbeeld van. Het verhaal neemt je mee naar een ogenschijnlijk onschuldige familievakantie, maar al snel bekruipt je het gevoel dat er iets niet klopt. Want hoe goed ken je je familie eigenlijk?
Centraal staat Gwen, die als tienjarig meisje een traumatische gebeurtenis meemaakt: een verwoestende brand op de vakantieboerderij van haar opa kost haar ouders, ooms, tantes en opa het leven. Alleen zij en haar neven en nichten overleven. Zeventien jaar later hangen de vragen nog steeds in de lucht. Wat is er die nacht écht gebeurd? En waarom lijkt niemand daar open over te willen zijn?
Wanneer journaliste Nina interesse toont in het verhaal, grijpt Gwen de kans om eindelijk antwoorden te vinden. Samen duiken ze in het verleden van de familie, en stukje bij beetje worden geheimen blootgelegd. Wat begint als een zoektocht naar waarheid, verandert al snel in een beklemmende ontdekkingstocht waarin niets is wat het lijkt.
Nadine Barroso weet op krachtige wijze een sfeer neer te zetten die je als lezer direct het verhaal in zuigt. Haar schrijfstijl is vlot en meeslepend, met korte hoofdstukken die telkens eindigen met kleine cliffhangers. Juist die subtiele hints en verrassingen zorgen ervoor dat je blijft doorlezen—“nog één hoofdstuk dan”—tot je plots tientallen pagina’s verder bent.
Wat deze thriller extra sterk maakt, is de manier waarop spanning en psychologie samenkomen. Je voelt de twijfel van Gwen, haar wantrouwen én haar verlangen naar de waarheid. Tegelijkertijd ga je als lezer zelf ook twijfelen: wie spreekt de waarheid, en wie houdt iets achter? Die constante spanning maakt dit boek een echte page turner.
Het familieweekend is daarmee een thriller die je misschien juist wel (of juist niet 😉) wilt lezen voordat je zelf met je familie op vakantie gaat. Het laat je nadenken over familiebanden, geheimen en hoe het verleden doorwerkt in het heden. Eén ding is zeker: na het lezen kijk je toch nét even anders naar je eigen familie.
Zeventien jaar geleden overleefde Gwen als enige een verwoestende brand tijdens het jaarlijkse familieweekend. De tragedie liet diepe sporen na. Als journalist Nina de Wilde het verhaal oprakelen, komen bij Gwen verdrongen herinneringen boven aan die fatale nacht. Gwen is vastberaden de waarheid over dat allerlaatste familieweekend te achterhalen. Haar zoektocht brengt duistere en schokkende familiegeheimen aan het licht. Maar iemand is bereid alles te doen om het verleden voorgoed te begraven...
Je leeft enorm mee met Gwen... Vanaf de eerste pagina beleef je mee hoe de traumatische gebeurtenis haar getekend heeft. De nachtmerries, de pijn, de onmacht, de onzekerheden, twijfel en schuldgevoel... Nu ze ouder is komen er regelmatig flarden van het weekend naar boven en samen met journalist Nina wil Gwen nu eindelijk wel te weten komen wat er nu écht gebeurt is. Het fijne is dat we af en toe ook hoofstukken in het verleden krijgen, naar het bewuste weekend zelf en waar we dus mondjesmaat een beter beeld en inzicht krijgen in de familiedynamiek, de ruzie's, het bedrog, het verraad en wat de aanleg van de ramp kan geweest zijn. Ik vind de spanning perfect opgebouwd. Ieder hoofstuk eindigt wel met een cliffhanger, een plottwist of wij als lezer die weer op het verkeerde been gezet worden. Telkens je op een spoor denkt te zitten, blijkt het toch weer anders in elkaar te zitten. De ene scène nog gruwelijker dan de andere, tot in detail beschreven, voelt soms angstaanjagend. De mensen die je het meest vertrouwd, blijken nog de grootste geheimen te hebben. Iedereen lijkt op het einde wel verdacht, zelfs tot Gwen toe. Wat er uiteindelijk echt gebeurt is, kan je totaal niet bevatten, hier zat ik compleet naast! De plottwist is gewoon geniaal, pas op het einde komt Gwen haar geheugen volledig terug, vallen de puzzelstukjes in elkaar en blijf je als lezer toch eventjes verbluft achter.
Zeventien jaar geleden kostte een verwoestende brand tijdens een familieweekend haar hele familie het leven. Enkel de toen tienjarige Gwen, die ook aanwezig was op de boerderij, overleefde als enige. Haar neven en nichten bleven ook gespaard die nacht, omdat zij niet in de boerderij aanwezig waren. Zeventien jaar later wordt Gwen aangesproken door een journaliste, die deze gruwelijke nacht opnieuw oprakelt en wil uitzoeken wat er toen precies is gebeurd. Tijdens dit onderzoek komen verdrongen herinneringen bij Gwen naar boven en stuit ze op verborgen familiegeheimen.
Maar wat als iemand het verleden verborgen wil houden? Is Gwen bereid om verder op onderzoek te gaan naar haar verleden, ook al brengt dit grote risico’s met zich mee?
⤹ 𝗠𝗶𝗷𝗻 𝗿𝗲𝘃𝗶𝗲𝘄
⭐️⭐️⭐️⭐️
Ik ben deze thriller gestart zonder verwachtingen en ik ben zo verrast! De vlotte schrijfstijl van Nadine en de spanning doorheen het boek sluiten helemaal aan bij wat ik graag lees.
We starten het verhaal met een proloog, waarin Gwen gesprekken heeft met een psycholoog. Tijdens die eerste hoofdstukken leer je Gwen kennen en worden ook meteen haar trauma’s van die vreselijke nacht besproken. Ik vond het fijn om eerst meer over Gwen te weten te komen, om daarna over te gaan naar de spannendere delen van het verhaal.
Doorheen het verhaal voelde ik de spanning geleidelijk opbouwen, waardoor ik geboeid bleef verder lezen. Ergens voelde ik wel aankomen wat er precies was gebeurd tijdens dat fatale familieweekend, maar toch kwamen er nog verschillende plottwists op mijn pad waardoor ik begon te twijfelen aan het hele verhaal. 🫣
Ook de hoofdstukken waarin we terug in de tijd gaan samen met Gwen zijn een fijne toevoeging aan het verhaal, omdat ze je laten meepuzzelen over wat er die bewuste avond precies is gebeurd.
Deze thriller heeft me zeker nieuwsgierig gemaakt naar de andere boeken van Nadine!
Dankjewel L&M Books & De Crime Compagnie voor dit recensie- exemplaar!
Nadine Barroso is een Nederlandse thrillerauteur en bereikte haar grote doorbraak met Ken mij niet. Nadien verschenen ook nog Verraderlijk spel en Dodelijke cocktail. In haar boeken staan macht, verlangen en menselijke drijfveren centraal.
In het familieweekend maakt de lezer kennis met Gwen, de enige overlevende van een brand zeventien jaar eerder. Bijna haar hele voltallige familie kwam om bij de verwoestende brand in het huis van haar grootvader. Enkel drie neven en een nicht die buitenshuis uitgingen, overleefden samen met Gwen de vuurzee. Wanneer Nina, een journalist, Gwen benadert om de gebeurtenissen van toen opnieuw te beleven, komen er geheimen aan het licht die alles in een ander daglicht plaatsen.
Het familieweekend heeft korte hoofdstukken die gebeurtenissen beschrijven in zowel het heden als het verleden. De lezer krijgt zo een inkijk in het fatale familieweekend zeventien jaar eerder en herbeleeft bovendien samen met Gwen lang verdrongen gebeurtenissen. Stilaan komt er zoveel aan het licht dat dit ook in het heden verstrekkende gevolgen heeft.
Nadine Barroso weet een mooie brug te slaan tussen de beide tijdsperiodes en zorgt er zo voor dat het verhaal steeds boeiend en spannend blijft. De lezer blijft met verschillende vragen zitten, die pas helemaal op het einde opgelost worden.
Het familieweekend is een boek dat de aandacht weet vast te houden. De boeiende vertelstijl, de plottwisten tussendoor en de gelaagdheid zorgen voor een zeer geslaagde thriller!
Het familieweekend las ik samen met Antoinette, Bianca, Cynthia en Nanda als buddyread. We hebben het boek in vieren gedeeld en er gebeurde zo veel dat we tijdens de besprekingen helemaal los gingen. De plottwisten, de speculaties die we hadden, bijna iedereen die we verdacht vonden. Dit maakte het lezen van deze thriller nog zoveel leuker en spannender.
We volgen Gwen die 17 jaar geleden tijdens een familieweekend bij een brand haar ouders, ooms en tantes verloor. Samen met een paar neven en nichten heeft Gwen het overleefd.
Wanneer ze door Nina, een journaliste word aangesproken die het familieweekend wil onderzoeken en er een boek over wil schrijven, wil Gwen er in eerste instantie niets over horen. Maar toch wil ze ook graag weten wat er dat weekend 17 jaar geleden met haar familie is gebeurd.
Als Nina met informatie komt die als een bom inslaat bij Gwen, gaat Gwen zelf ook op onderzoek uit. Door bepaalde technieken komt er steeds beetje bij beetje een vage herinnering naar boven. Is het een echte herinnering of neemt haar fantasie een loopje met haar?
Niet iedereen is blij dat Gwen samen met Nina herinneringen ophaalt en dat word al snel duidelijk door de stijgende spanning en de bedreigingen aan Gwens adres.
Het verhaal leest gemakkelijk en vlot, is heel beeldend en gedetailleerd beschreven. Met geweldige plottwists waardoor ik uiteindelijk iedereen verdacht, ik vertrouwde niemand meer. Er gebeurt veel en dat zorgt voor een bepaalde spanning die ervoor zorgt dat je het boek moeilijk weg kunt leggen.
"Ik kreeg het gevoel dat ze elkaar eigenlijk niet zo aardig vonden en toch gingen ze elk jaar weer een lang weekend op elkaars lip zitten met de intentie om mooi weer te spelen. (...) En dan vonden ze mij raar."
Op tien-jarige leeftijd was Gwen de enige overlevende van een slachtpartij tijdens het jaarlijkse familieweekend. De brand die er direct op volgde heeft ze samen met haar nicht en neven doorstaan. Nu, zeventien jaar later, komen er flarden van herinneringen boven bij Gwen, niet op zijn allerminst aangespoord door een nieuwe psycholoog, en een nogal opdringerige journalist/schrijver (Nina de Wilde). Als er steeds nieuwe geheimen naar boven komen, blijkt dat er iemand is die er alles aan wil doen om te zorgen dat het verleden in het verleden blijft...
Met Het Familieweekend geeft Nadine Barroso ons een vlotte thriller waarbij je er direct lekker ingeslingerd wordt. We krijgen passages van nu en passages van toen... hoewel ik de nu passages leuker vond, waren de toen passages wel nodig voor achtergrond en verhaal opbouw. Gwen komt een beetje over als een ongeleid projectiel, maar daar hou ik wel van. Gedurende het verhaal worden er verschillende lijntjes uitgezet over wat er gebeurd kan zijn en wie er achter zit en, hoewel ik er uiteindelijk wel uit was hoe het zat, zette sommige hiervan me toch wel even aan het twijfelen. Ik had op iets meer spanning en sensatie gehoopd, maar de puzzel was goed genoeg om me geboeid te houden tijdens het lezen. En ik ben best jaloers op Gwen's huis met leeshoek en open haard!
Ik neem jullie mee naar februari 2025. We hadden net eerste crimecompagnie clubdag achter de rug en CC was net overgenomen door A.W. Bruna. Ik zelf was begonnen aan een ‘sabbatical’ en de uitgever vroeg me of ik zin had om het nieuwe manuscript van Nadine mee te lezen. Natuurlijk had ik zin in dit manuscript ‘Duh! 😎
Het manuscript van Nadine las ik in 1,5 dag uit. Ik ben gestart en kon niet meer stoppen. Zo gegrepen werd ik door dit verhaal. Het zat toen al in die eerste versie heel goed in elkaar! Nu ik hem ruim een jaar later weer las was ik opnieuw positief verrast over het plot en de uitgewerkte aanloop naar het einde. Ik was lang onwetend over de dader. Wat gek is want ik weet al een jaar wie de dader is hè 😉 Maar steeds dacht zou het dan toch, nee dat zal toch niet zo zijn? Laten we zeggen er vallen genoeg doden. De spanning is onderhuids voelbaar en je wilt blijven lezen. Mijn moeder en zus die hem hier in Spanje ook lazen zeiden wat een goed boek! Het gaf hun Freida McFadden vibes.
Ik las hier een vooruitleesexemplaar omdat ik mijn mooie exemplaar met vurige edges niet wilde ruïneren met zand en zonnebrand vlekken, maar wat is die editie toch mooi. Ik gun Nadine dat heel Nederland deze zomer deze geweldige thriller leest. Zeker voor die heerlijke prijs van maar €17,50. En pak dan direct ‘Veraderlijk Spel’ mee voor €7,99 ook die is steengoed.
Kortom je begrijpt vast dat ik vind dat jullie dit boek moeten gaan lezen. Ik geef het ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Ik ontving dit e-boek van @awbrunathrillers waarvoor nogmaals dank! 🫶🏼 Doordat dit een recensie exemplaar is, een uitgebreide review.
Het Familieweekend leest vlot weg en neemt je mee in een familie waarin achter vrijwel elke deur een geheim schuilgaat. Wat begint als een gezellig samenzijn, groeit uit tot een verhaal vol onderhuidse spanningen, verborgen waarheden en familieperikelen die langzaam worden ontrafeld.
Wat mij vooral opviel, is hoe diepgaand het verhaal is uitgewerkt. De familiegeschiedenis en de onderlinge relaties krijgen veel aandacht, misschien zelfs iets meer dan je van een thriller zou verwachten. Daardoor voelt het boek soms meer als een familiedrama met spannende elementen dan als een echte nagelbijter.
De vele geheimen die in het laatste deel van het boek aan het licht komen, zorgen voor een mooie afronding en geven veel gebeurtenissen achteraf extra betekenis. Tegelijkertijd had ik het plot al vrij snel door. Daardoor ontbrak voor mij een plottwist.
Dat neemt niet weg dat het boek prettig geschreven is en voldoende weet te boeien om door te blijven lezen. De personages hebben genoeg bagage om een gemiddelde verhuiswagen mee te vullen, en dat levert interessante dynamiek op.
Al met al een boek dat je blijft boeien met familiethema’s en een goed uitgewerkte achtergrond, maar voor mij net iets te voorspelbaar om echt te verrassen als thriller.