What do you think?
Rate this book
Jaar zonder zomer
248 pages, Kindle Edition
Published April 27, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 17 of 17 reviews
May 24, 2026
Ja! Het deed me denken aan “strangers”. Als dat geen goed teken is.
July 10, 2026
Mooie inkijk in het proces van een scheiding. Knap geschreven.
May 3, 2026
Wat een debuut. Persoonlijke getuigenis van een stomachtige periode & transformatie. Vlot geschreven waardoor je in 1 ruk doorleest. Mooie taal waardoor duidelijk is dat we nog veel moois kunnen verwachten van Wendy 2.0 . Aanrader !!
April 29, 2026
This book moved me deeply. It tells a story that feels as turbulent and overwhelming as a divorce itself, the kind of storm you simply have to go through. And yet, what struck me most is how much love runs through every page. Love for a daughter, for friends, for family, and, perhaps most poignantly, for an ex-partner. Despite the grief, this is also a profoundly beautiful and hopeful story about self-discovery. About life, really.
What I found especially powerful is how the love for the ex and the process of grieving are so intricately woven together. They don’t cancel each other out. They coexist, evolving alongside new, meaningful things that unfold in life. In a quiet but significant way, the book gave me permission to revisit my own grief, which had faded into the background amid the busyness of everyday life. It created space to acknowledge that those feelings are still there, and that they are allowed, even necessary. That recognition, alongside the deep sense of relatability, is a remarkable gift to the reader.
There is also something incredibly touching in the author’s vulnerability. How she writes about finding it difficult to open up, yet does exactly that through this book. It makes the story feel honest, raw, and deeply human.
On a linguistic level, the writing is simply beautiful. The author has a gift for imagery and phrasing that lingers long after reading. One line that stayed with me: “Meanwhile I creep up the still unpainted stairs, softly, so as not to wake the years of accumulated grief in the house.” Absolutely beautiful.
The closing chapters are handled with such warmth, especially in relation to the ex-partner. Scenes like those at the Ghent Festivities and the division of belongings feel intimate and humane. I also appreciated the explicit acknowledgment that this is one emotional perspective: “We don’t know what he thinks and feels, because we haven’t lived his emotional journey.” That awareness adds depth and fairness to the narrative.
As the story progresses, there seems to be more space for love again, even as the grief remains present, changed, but not gone. And that balance feels true.
As the author writes: “He will understand. That I had to write this for myself. But that it is also a declaration of love to two people who tried to make a marriage work, and had to find another way to grow old together.”
A deeply moving, tender, and beautifully written book that stays with you. Must read!
What I found especially powerful is how the love for the ex and the process of grieving are so intricately woven together. They don’t cancel each other out. They coexist, evolving alongside new, meaningful things that unfold in life. In a quiet but significant way, the book gave me permission to revisit my own grief, which had faded into the background amid the busyness of everyday life. It created space to acknowledge that those feelings are still there, and that they are allowed, even necessary. That recognition, alongside the deep sense of relatability, is a remarkable gift to the reader.
There is also something incredibly touching in the author’s vulnerability. How she writes about finding it difficult to open up, yet does exactly that through this book. It makes the story feel honest, raw, and deeply human.
On a linguistic level, the writing is simply beautiful. The author has a gift for imagery and phrasing that lingers long after reading. One line that stayed with me: “Meanwhile I creep up the still unpainted stairs, softly, so as not to wake the years of accumulated grief in the house.” Absolutely beautiful.
The closing chapters are handled with such warmth, especially in relation to the ex-partner. Scenes like those at the Ghent Festivities and the division of belongings feel intimate and humane. I also appreciated the explicit acknowledgment that this is one emotional perspective: “We don’t know what he thinks and feels, because we haven’t lived his emotional journey.” That awareness adds depth and fairness to the narrative.
As the story progresses, there seems to be more space for love again, even as the grief remains present, changed, but not gone. And that balance feels true.
As the author writes: “He will understand. That I had to write this for myself. But that it is also a declaration of love to two people who tried to make a marriage work, and had to find another way to grow old together.”
A deeply moving, tender, and beautifully written book that stays with you. Must read!
July 13, 2026
Ik heb een beslissing genomen. Zo lijkt het, maar eigenlijk ben ik gewoon mijn lichaam gevolgd. Ik zag het voor mij uit lopen en moest het wel achterna.
Tijdens een broeierig zomerweekend verhuist een schrijver met haar tienerdochter naar een sjofel appartement aan de Gentse Dampoort. Ze zoekt rust en wil nadenken over haar huwelijk met Peter, de charmante hoofdacteur van de soap waarvoor zij de scenario’s schreef. Maar rust blijft uit. De radiator valt van de muur, de leidingen zijn verstopt, bezorgde vriendinnen overstelpen haar met advies en dan is er nog die betweterige, innerlijke stem die maar niet zwijgt. Stilaan groeit het besef dat ze zelf vastzit in verhalen. En dat het misschien tijd is om die te herschrijven.
In "Jaar zonder zomer" neemt Wendy je mee in haar echtscheiding, niet alleen in de grote dingen zoals apart gaan wonen, een omgangsregeling voor de kinderen en het verdelen van de inboedel maar ze laat ook zien hoe hard de kleine momenten binnenkomen.
Tijdens een echtscheiding maak je een soort rouwproces door, afscheid nemen van alles wat je kende ... alle vertrouwde geuren, geluiden én elk zelfgekozen meubelstuk in jullie huis. Het wordt een jaar zonder zomer, er is geen zon die schijnt, je radiator valt van de muur en terugblikken doet alleen maar pijn..
Wendy schrijft zo puur, zo onverbloemd waardoor ze telkens de juiste snaar weet te raken. Van de was nog doen voor je ex tot samen nog een laatste optreden meepikken ... ze houdt het zolang vast tot vasthouden te zwaar weegt.
Het boek is precies een gesprek met een vriendin die aan het scheiden is, je komt bij haar thuis met een fles wijn en je laat haar, haar hart luchten. En dan krijg je een pakkend verhaal als dit.
Het verhaal zindert na, sleurt je mee in zijn eenvoud en rauwe emoties. Je wil haar zeggen dat haar zomers terugkeren terwijl je zijn kleren uit het raam gooit. Maar ondanks alles blijft Wendy zo lief, zo begripvol en zo gewoon zichzelf.
Amper harde woorden, amper verwijt maar stilletjes aan aanvaarden.
De liefde opgeven na 16 jaar, het is jezelf terugvinden in de brokstukken maar soms heb je genoeg geprobeerd. En is het mooiste wat je voor elkaar kan doen, elkaar loslaten.
Heerlijk. Eerlijk.
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Bedankt @pelckmans voor het recensie exemplaar.
Tijdens een broeierig zomerweekend verhuist een schrijver met haar tienerdochter naar een sjofel appartement aan de Gentse Dampoort. Ze zoekt rust en wil nadenken over haar huwelijk met Peter, de charmante hoofdacteur van de soap waarvoor zij de scenario’s schreef. Maar rust blijft uit. De radiator valt van de muur, de leidingen zijn verstopt, bezorgde vriendinnen overstelpen haar met advies en dan is er nog die betweterige, innerlijke stem die maar niet zwijgt. Stilaan groeit het besef dat ze zelf vastzit in verhalen. En dat het misschien tijd is om die te herschrijven.
In "Jaar zonder zomer" neemt Wendy je mee in haar echtscheiding, niet alleen in de grote dingen zoals apart gaan wonen, een omgangsregeling voor de kinderen en het verdelen van de inboedel maar ze laat ook zien hoe hard de kleine momenten binnenkomen.
Tijdens een echtscheiding maak je een soort rouwproces door, afscheid nemen van alles wat je kende ... alle vertrouwde geuren, geluiden én elk zelfgekozen meubelstuk in jullie huis. Het wordt een jaar zonder zomer, er is geen zon die schijnt, je radiator valt van de muur en terugblikken doet alleen maar pijn..
Wendy schrijft zo puur, zo onverbloemd waardoor ze telkens de juiste snaar weet te raken. Van de was nog doen voor je ex tot samen nog een laatste optreden meepikken ... ze houdt het zolang vast tot vasthouden te zwaar weegt.
Het boek is precies een gesprek met een vriendin die aan het scheiden is, je komt bij haar thuis met een fles wijn en je laat haar, haar hart luchten. En dan krijg je een pakkend verhaal als dit.
Het verhaal zindert na, sleurt je mee in zijn eenvoud en rauwe emoties. Je wil haar zeggen dat haar zomers terugkeren terwijl je zijn kleren uit het raam gooit. Maar ondanks alles blijft Wendy zo lief, zo begripvol en zo gewoon zichzelf.
Amper harde woorden, amper verwijt maar stilletjes aan aanvaarden.
De liefde opgeven na 16 jaar, het is jezelf terugvinden in de brokstukken maar soms heb je genoeg geprobeerd. En is het mooiste wat je voor elkaar kan doen, elkaar loslaten.
Heerlijk. Eerlijk.
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Bedankt @pelckmans voor het recensie exemplaar.
May 6, 2026
Sommige boeken fluisteren hun pijn, andere leggen ze rauw op tafel. Jaar zonder zomer van Wendy Huyghe doet dat laatste. Zonder te schreeuwen.
Wat Huyghe beschrijft is geen verhaal over uit elkaar gaan (alleen), maar over verlies in zijn meest wezenlijke vorm: het wegvallen van wat je levensverhaal tot dan toe heeft gedragen.
Dit boek is rauw en rouw tegelijk. De verwarring, de woede, de liefde, de vermoeidheid, het stille doorademen wanneer de wereld doorgaat terwijl jij stilstaat. Nooit vals. Nooit goedkoop. Geen sentimenteel geschenkpapier.
Wat me diep raakt, is hoe Huyghe ruimte laat voor stilte. Voor de dagen waarop er niets ‘geleerd’ wordt, niets opgelost. Voor het blijven zitten in pijn zonder boodschap of troost te forceren. Dat is zeldzaam. En krachtig moedig.
Jaar zonder zomer is geen boek dat je optilt uit je verdriet, maar een boek dat naast je blijft zitten terwijl alles schommelt. En dat is van onschatbare waarde. Dit is literatuur die niets belooft behalve eerlijkheid en precies daarin schuilt haar troost. Een diep menselijke leeservaring die je niet loslaat wanneer het boek dicht is, maar zich zacht in je nestelt.
Wat Huyghe beschrijft is geen verhaal over uit elkaar gaan (alleen), maar over verlies in zijn meest wezenlijke vorm: het wegvallen van wat je levensverhaal tot dan toe heeft gedragen.
Dit boek is rauw en rouw tegelijk. De verwarring, de woede, de liefde, de vermoeidheid, het stille doorademen wanneer de wereld doorgaat terwijl jij stilstaat. Nooit vals. Nooit goedkoop. Geen sentimenteel geschenkpapier.
Wat me diep raakt, is hoe Huyghe ruimte laat voor stilte. Voor de dagen waarop er niets ‘geleerd’ wordt, niets opgelost. Voor het blijven zitten in pijn zonder boodschap of troost te forceren. Dat is zeldzaam. En krachtig moedig.
Jaar zonder zomer is geen boek dat je optilt uit je verdriet, maar een boek dat naast je blijft zitten terwijl alles schommelt. En dat is van onschatbare waarde. Dit is literatuur die niets belooft behalve eerlijkheid en precies daarin schuilt haar troost. Een diep menselijke leeservaring die je niet loslaat wanneer het boek dicht is, maar zich zacht in je nestelt.
May 21, 2026
Sommige boeken sleuren je mee door spanning of grote plotwendingen. Jaar Zonder Zomer van Wendy Huyghe doet iets anders: het kruipt stilletjes onder je huid. Ik had het in één ochtend uitgelezen, volledig meegezogen in een verhaal dat tegelijk licht leest én blijft nazinderen.
Huyghe schrijft op een heel toegankelijke manier, zonder het zwaar of belerend te maken. Tussen de lijnen door zet het verhaal aan tot reflectie en introspectie: over keuzes, over verlies, over hoe een mens zich verhoudt tot het leven dat hij leidt. Net daarin schuilt voor mij de kracht van deze roman.
De personages voelen echt aan, de sfeer is treffend neergezet en het verhaal houdt je vast zonder grote dramatiek nodig te hebben. Een boek dat je snel uitleest, maar niet snel loslaat.
Voor wie houdt van romans die raken, doen nadenken en tegelijk heerlijk weglezen: absoluut een aanrader.
Huyghe schrijft op een heel toegankelijke manier, zonder het zwaar of belerend te maken. Tussen de lijnen door zet het verhaal aan tot reflectie en introspectie: over keuzes, over verlies, over hoe een mens zich verhoudt tot het leven dat hij leidt. Net daarin schuilt voor mij de kracht van deze roman.
De personages voelen echt aan, de sfeer is treffend neergezet en het verhaal houdt je vast zonder grote dramatiek nodig te hebben. Een boek dat je snel uitleest, maar niet snel loslaat.
Voor wie houdt van romans die raken, doen nadenken en tegelijk heerlijk weglezen: absoluut een aanrader.
April 29, 2026
Een ongelooflijk mooi en vlot geschreven boek.
Je volgt de schrijfster tijdens een moeilijke periode in haar leven. Toch is het allesbehalve een boek met zelfbeklag. Wendy schrijft heel eerlijk over de rauwheid van het verdriet en het proces dat ze doormaakt. Tegelijk is het boek doorspit met humor, liefde en vriendschap. Wat ze schrijft is vaak herkenbaar.
Ik heb gehuild, gelachen en meegeleefd, maar vooral enorm genoten van Wendy haar schrijfstijl.
Het boek leest als een trein en is onmogelijk om neer te leggen.
Een echte aanrader!
Je volgt de schrijfster tijdens een moeilijke periode in haar leven. Toch is het allesbehalve een boek met zelfbeklag. Wendy schrijft heel eerlijk over de rauwheid van het verdriet en het proces dat ze doormaakt. Tegelijk is het boek doorspit met humor, liefde en vriendschap. Wat ze schrijft is vaak herkenbaar.
Ik heb gehuild, gelachen en meegeleefd, maar vooral enorm genoten van Wendy haar schrijfstijl.
Het boek leest als een trein en is onmogelijk om neer te leggen.
Een echte aanrader!
May 12, 2026
Jaar zonder zomer neemt je mee door de rollercoaster die een scheiding is: diepe dalen, maar ook pieken die echte turning points vormen in het hele proces.
Op een meeslepende manier beschrijft de auteur de diepste gedachten en gevoelens waarmee je geconfronteerd wordt wanneer de toekomst plots niet meer overeenkomt met wat je hoofd en lichaam verwachtten. De rauwe rouw die daarbij komt kijken, voel je op elke pagina.
Ik heb het boek in één ruk uitgelezen en voelde meteen diepe spijt toen het uit was. En misschien is dat wel het grootste bewijs dat je een fantastisch boek hebt gelezen.
Op een meeslepende manier beschrijft de auteur de diepste gedachten en gevoelens waarmee je geconfronteerd wordt wanneer de toekomst plots niet meer overeenkomt met wat je hoofd en lichaam verwachtten. De rauwe rouw die daarbij komt kijken, voel je op elke pagina.
Ik heb het boek in één ruk uitgelezen en voelde meteen diepe spijt toen het uit was. En misschien is dat wel het grootste bewijs dat je een fantastisch boek hebt gelezen.
May 27, 2026
Wendy Huyghe weet met heel rake bewoordingen en vlot geschreven zinnen de ravage te vatten die een scheiding is. Maar wat deze roman zo goed maakt , is dat nietttegenstaande verschillende levens door elkaar geschud worden , er steeds ruimte blijft voor hoop, humor en liefde. Ook voor wat was.
Voor iedereen die echt gehouden heeft van iemand maar die moest loslaten , gewild of niet , is het een boek dat zowel troost kan brengen als een glimlach in het hart. Het is een ode aan de (gebroken) liefde en aan de vriendschap die helend werkt.
Absolute aanrader!!
Voor iedereen die echt gehouden heeft van iemand maar die moest loslaten , gewild of niet , is het een boek dat zowel troost kan brengen als een glimlach in het hart. Het is een ode aan de (gebroken) liefde en aan de vriendschap die helend werkt.
Absolute aanrader!!
May 8, 2026
Ik ben naar de boeklezing geweest en dat was een hele fijne ervaring. Daarna ben ik onmiddellijk aan het lezen geslagen en ik kon het niet meer neerleggen. Binnen de 48u was het uit … jammer, want ik had kunnen blijven lezen.
Ik vond het bijzonder pakkend en ook heel mooi geschreven.
Ik ben al benieuwd naar de volgende boeken die eraan komen. (Zeevonk heb ik ook al met plezier gelezen).
Ik vond het bijzonder pakkend en ook heel mooi geschreven.
Ik ben al benieuwd naar de volgende boeken die eraan komen. (Zeevonk heb ik ook al met plezier gelezen).
May 26, 2026
4,5⭐️
Vlot, herkenbaar en eerlijk geschreven.
Fan van deze schrijfstijl en het schrijftalent, waarbij met weinig woorden soms heel veel gezegd wordt
ik kijk al uit naar een volgende roman!
Vlot, herkenbaar en eerlijk geschreven.
Fan van deze schrijfstijl en het schrijftalent, waarbij met weinig woorden soms heel veel gezegd wordt
ik kijk al uit naar een volgende roman!
June 9, 2026
Leest zo vlot! “Kerkhof Deinze” zie ik elke dag passeren die bus en nu moet ik altijd aan het boek denken. 🫣
June 10, 2026
Heel mooi geschreven over een periode die allesbehalve mooi was.
June 11, 2026
Ik had moeite om het boek weg te leggen, wou het echt in 1 ruk uitlezen.
Benieuwd naar de rest van het verhaal!
Benieuwd naar de rest van het verhaal!
June 24, 2026
Een heel sterke roman! Eens er aan begonnen, is het moeilijk weg te leggen. Een echte aanrader.
July 5, 2026
Prachtige pakkende roman over wat een scheiding met een mens doet na 16 jaar relatie/huwelijk. Ik denk voor velen herkenbaar.
Displaying 1 - 17 of 17 reviews