Toen in 2008 het driedelige, gebonden Verzameld werk van J.M.A. Biesheuvel verscheen, had de auteur volgens eigen zeggen de gewaarwording dat hij verdwenen in zijn eigen verzameld werk. Maar Biesheuvel is er nog! Ook na 2008 bleef hij schrijven en publiceren, met name in Hollands Maandblad en bij bibliofiele drukkers. Een van deze nieuwe verhalen, 'Brief aan Vader', las hij vorig jaar voor in een reprise van het tv-programma 'Hier is... Adriaan van Dis'. Hij maakte daarmee diepe indruk.
Voor de eerste keer presenteert Biesheuvel zijn keuze uit eigen werk, de verhalen die hemzelf het dierbaarst zijn, en vulde deze aan met nog niet eerder gebundeld werk.
J.M.A. Biesheuvel (Schiedam, 1939) debuteerde in 1972 met de verhalenbundel In de bovenkooi. Daarna volgden talloze bundels, altijd bestaande uit korte verhalen en novellen, waaronder De weg naar het licht, De angstkunstenaar, De verpletterende werkelijkheid, Reis door mijn kamer en kleinere uitgaven als Motje tegen gloeiend lampepeertje en Oude geschiedenis van Pa. In 2008 verscheen zijn Verzameld werk, bestaande uit al het gebundelde werk.
Biesheuvels verhalen zijn veelal autobiografisch van inslag. Hij schrijft over zijn ervaringen als matroos op koopvaardijschepen, over zijn depressies en zijn verblijf in wat hij 'het gekkenhuis' noemt, over zijn vrouw Eva, over zijn huis en werkkamer, over zijn jeugd. Daarnaast schrijft hij verhalen waarin fantasie de vrije loop krijgt.
‘Veel van wat Maarten Biesheuvel schrijft is waar gebeurd. Maar sommige dingen die hij schrijft zijn gelogen. Mijn moeilijkheid is dat ik nooit helemaal zeker weet of wat hij schrijft nu waar gebeurd is of niet.’ – Karel van het Reve
Op 15 december 2006 is aan Biesheuvel de P.C. Hooftprijs voor zijn verhalend proza toegekend. ‘Biesheuvels associatieve verteltechniek geeft zijn proza een weldadig effect en irrationaliteit en onlogica, waardoor het fantastisch element te meer een kans krijgt’, aldus de jury onder leiding van Maarten Asscher. De jury prijst verder Biesheuvels ‘verbeeldingskracht, absurdistische humor en stilistische rijkdom’.
In januari 2007 verscheen een herziene en uitgebreide herdruk van Zeeverhalen, waaraan een cd werd toegevoegd waarop Biesheuvel zijn meest recente verhalen voorleest.
Prachtige verzameling verhalen, ze laten op heldere manier Biesheuvels angsten zien en de manier waarop hij in het leven stond. Vooral de herinneringen aan zijn ouders zijn erg ontroerend.
De ondertitel van dit boek luidt: 'een keuze uit eigen werk', maar ik vraag me af hoe die keuze tot stand is gekomen. Er zitten een aantal van zijn beste verhalen tussen, maar ook warrige verhalen die niet echt tot leven komen. Aan de andere kant: die onevenwichtigheid weerspiegelt ook de onevenwichtigheid in het gemoed van deze angstkunstenaar, zodat het boek als geheel toch een mooi portret oplevert van een schrijver die euforisch kan zijn, maar ook diep in de put kan zitten. Het titelverhaal (dat met deze uitgave voor het eerst in boekvorm verscheen) is hartverscheurend mooi.
Biesheuvel is een meester van de kortverhalen. Godsdienst, angst en het gekkenhuis en zijn liefde voor Eva die haar hele leven voor hem zorgde zijn belangrijke elementen. Hij leefde in een houten huis in Leiden, beschreef er zijn kamer alsof het de wereld was. Vaak surreëel maar altijd authentiek en ontroerend.